|
Morgen is het 24 januari 2009, op het eerste oog een normale dag, maar voor mij heeft deze dag een bijzondere betekenis. Het is namelijk precies vijf jaar geleden dat ik mijn eerste wedstrijd in Engeland zag: Portsmouth v Scunthorpe United in de vierde ronde van de FA Cup. Achteraf wel een hachelijk avontuur, want ik had nog nooit in Engeland gereden en om dan in een dag op en neer te rijden naar Portsmouth met een volslagen onbekende is wel wat vreemd. Toch heb ik er geen moment spijt van gehad, want het is het begin geweest van een erg leuke hobby. Na deze eerste trip duurde het nog negen maanden voordat ik voor de tweede maal naar Engeland ging, maar dat had vooral te maken met het feit dat ik vier maanden stage ging lopen in Zuid-Afrika die weer werd gevolgd door de zomerstop. Vanaf die tweede wedstrijd, Barnet v Dagenham, was het eigenlijk iedere maand raak. Nu vijf jaar later heb ik 101 voetbalwedstrijden in de UK gezien en ik verwacht dat dit zeker niet de laatste zullen zijn. Doordat ik nu vijf jaar aan het reizen ben en ik deze website drie jaar heb leek het me eens leuk om terug te blikken. Als lijstjesliefhebber is er natuurlijk niets beter dan een lijstje te maken met mijn tien favoriete ervaringen in de UK. Dus zie hier mijn top 10 van de eerste vijf jaar Engelandvaarderschap.
1. Celtic v Rangers
Als er een wedstrijd is in de UK die ik graag zou willen bezoeken is het de Old Firm wel. Daarom probeerde ik in april 2008 op de bonnefooi aan kaartjes te komen. De Rangers waren bij een gelijkspel of een overwinning zo goed als kampioen, dus deze editie was erg beladen. Extra leuk aan deze wedstrijd was dat hij ’s avonds werd gespeeld. Meestal zijn Old Firms om 12:30 op zondag, dus dan is het extra mooi om eens een avondderby mee te maken. Tickets krijgen leek me vooraf onmogelijk en het zag er ook lang naar uit dat het niet ging lukken. Nergens waren zwarthandelaren te zien en ik begon depressief te worden. Gelukkig was daar die man die me ineens een ticket gaf. De avond kon eigenlijk niet kapot, maar Celtic moest natuurlijk wel winnen. Uiteindelijk duurde het tot de blessuretijd van de tweede helft totdat Celtic de 2-1 maakte. Het was het begin van de wederopstanding van Celtic die uiteindelijk resulteerde in de titel. Qua sfeer was het ook de beste ervaring in de UK die ik had meegemaakt. Ik was zelf ook uitzinnig van vreugde. Een eerste Old Firm is toch de speciaalste en vooral als er zoveel op het spel staat. Misschien dat er nog ooit een Old Firm komt waarin Celtic daadwerkelijk de titel pakt, anders denk ik niet dat deze ervaring ooit overtroffen gaat worden.
2. Greenock Morton v St. Johnstone
Wie regelmatig naar de UK gaat en in de verschillende landsdelen komt merkt veel verschillen. Mensen uit Wales en Schotland zijn veel opener tegenover vreemden en je voelt je er vaak sneller thuis. De overtreffende trap hiervan vond plaats in Greenock. Doordat Cappielow Park me een schitterend stadion leek mailde ik de club van te voren of het mogelijk was om een rondleiding te krijgen. Dat was mogelijk. Beter nog, we mochten zelfs, tegen een fikse korting, in de "Silver Lougne" plaatsnemen. Daar zouden we dan een VIP-behandeling krijgen. Aangezien mijn twee reisgenoten en ik alle drie salonsocialisten waren hapten we meteen toe. Het bleek echt geweldig te zijn. De mensen in Greenock waren supervriendelijk, we kregen zoveel te eten dat we het op een gegeven moment niet meer opkregen en we voelden ons echte VIP’s. De rondleiding was erg leuk, waarbij we de zogenaamde “geheime” plekken van het stadion kregen te zien. Als ware bobo’s werden we een paar minuten voor het begin van de wedstrijd naar de tribune begeleid, waar we op onze gereserveerde stoeltjes mochten plaatsnemen. Cappielow Park is echt een van de mooiste stadions die ik ooit gezien heb en de wedstrijd was ook vermakelijk. Eigenlijk kan een tripje niet idealer zijn dan dit, maar we kregen nog een kers op de taart en dat was dat de voorzitter in onze Silver Lougne kwam om een mooi verhaal af te steken. Beter dan dit gaat het niet worden denk ik.
3. Luton v Liverpool
Het laatste jaar van Arsenal op Highbury was het bezoeken van dit stadion een prioriteit voor mij. Gelukkig lootte Arsenal in de derde ronde van de FA Cup een thuiswedstrijd tegen Cardiff. Dokkie kon tickets regelen en het bezoekje aan Highbury was veilig gesteld. De BBC vond Arsenal v Cardiff ook erg interessant en schoof de wedstrijd naar 13:00. Vreugde alom bij mij thuis, want nu was er een combinatie met Luton v Liverpool mogelijk, die om 17:30 werd gespeeld. Kenilworth Road was ook een stadion dat torenhoog op mijn verlanglijstje stond. Kaartjes waren een hel om aan te komen, maar dankzij contacten van Dokkie bij Liverpool kwamen we aan tickets voor het uitvak. Liverpool was destijds de houder van de Champions League, terwijl Luton op dat moment bovenin meedraaide in de Championship (wat kunnen tijden veranderen, aangezien de kans groot is dat Luton volgend jaar in de Conference speelt). Een topaffiche dus. Dat Kenilworth Road eigenlijk niet meer aan de tegenwoordige eisen voldeed werd duidelijk in het uitvak. Het was dat we konden staan, want zitten had zeker trombose betekend. Luton staat bekend om zijn geweldige sfeer en dat maakte ze volledig waar. Ook bij ons in het uitvak was het een de sfeer "electric". Tel daarbij op het scoreverloop (3-1 bij rust en 3-5 eindstand) en de term 'suizende oren' kon van stal worden gehaald. Dit is tot nu toe de meest spectaculaire wedstrijd die ik heb meegemaakt. Goed, het scoreverloop van Hyde v Vauxhall Motors (0-3 bij rust, 6-3 eindstand) was nog ongelofelijker, maar die wedstrijd kon qua niveau niet tippen aan deze FA Cup-pot. Het was echt 90 minuten genieten in Luton.
4. Wales
Cymru, het klinkt als een mythisch land en ik moet zeggen dat Wales toch helemaal anders is dan Engeland. Alleen al aan de verkeersborden zie je dat het helemaal anders is. De mensen zijn er, net zoals in Schotland, ook een stuk opener en vriendelijker. Ik kan daarom ook niet kiezen tussen de drie profclubs in Wales, want bij allemaal heb ik me goed vermaakt. Bij mijn bezoekjes hadden zowel Swansea, Cardiff als Wrexham allemaal nog een oud stadion, die meededen om de titel "het mooiste stadion van de League". Helaas speelt Swansea al in een saai stadion, gaat Cardiff dat na dit seizoen doen en zijn er bij Wrexham plannen om de terrace te slopen. Destijds was het leven nog mooi. The Vetch Field van Swansea was het vierde stadion dat ik ooit zag in de League en maakte een verpletterende indruk. Qua kleine stadions is dit echt mijn favoriet. We mochten ook het veld op na de wedstrijd om foto's te maken. Erg vriendelijke mensen. Bij Wrexham waren ze ook al zo vriendelijk. Voor de wedstrijd mochten we foto's schieten en de stewards vertelden allerlei verhalen over de club, terwijl Cardiff de club is die mij het meeste een jaren-80 gevoel gaf. Heel erg rauw allemaal daar met een tribune vol chavs. Het was de revisit zeker waard en ik overweeg om de farewell match (als het lukt met tickets) ook te bezoeken.
5. Playoffs in Greater Manchester
Pas afgelopen seizoen besloten we voor het eerst playoff-wedstrijden te bezoeken. Dankzij een zeer goede planning van de FA (Rochdale om 12:00 en Stockport om 18:00) was het zelfs mogelijk om twee wedstrijden op een dag te bezoeken. Rochdale sprak me vooraf totaal niet aan. Een grijze club was dat voor mij. Die mening heb ik helemaal moeten herzien, want eigenlijk was alles leuk aan die club. Tijdens de penaltyserie voor die ene plek op Wembley stond ook ik met zweet in de bilnaad. Ik was eigenlijk gewoon een beetje fan geworden van Rochdale. Toen Rochdale uiteindelijk won ging ik ook als een gek het veld op. Dit was zo mooi voor deze club, die nooit iets wint. Helaas verloren ze later de finale van Stockport, de tweede club die we gingen bezoeken die dag. Ook daar was het erg spannend tot de laatste minuut. Qua stadion was Stockport mooier dan Rochdale, maar bij Rochdale merkte je echt dat de mensen snakten naar succes. Vandaar dat ik bij Stockport ook minder gevoel kreeg dan Rochdale. Neemt niet weg dat ik ook hier het veld op ging, nadat duidelijk was dat Stockport door was naar Wembley. Ik ben benieuwd of het iemand is opgevallen op televisie dat er bij allebei de wedstrijden drie dezelfde mannetjes op het veld stonden. Eigenlijk zijn we gewoon de ultieme gloryhunters.
6. The Old Farm
Een derby die in mijn ogen erg onderschat is, is de East Anglia Derby oftewel The Old Farm. Ik heb nu redelijk wat derbies gezien in Engeland en samen met de Steel City Derby steekt deze er echt bovenuit. Allebei de versies lukte het om tickets te krijgen in de buurt van het uitvak, wat natuurlijk geweldig was voor onze beleving van de sfeer. Ik had nooit verwacht dat deze wedstrijden zo fanatiek beleefd werden, omdat beide clubs bekend staan als provinciaals en rustig. Dat was een misrekening, want twee keer ging het verbaal helemaal los. Qua stadion vond ik Ipswich leuker, maar qua scoreverloop was Norwich beter. John Hartson, met kilo's overgewicht, zorgde er zowat eigenhandig voor dat het van 0-2 uiteindelijk 2-2 werd. Beide clubs hebben ook iets sympathieks, dat merkte ik al aan de medewerkers van het ticketoffice die erg meewerkend waren. Allebei de clubs gun ik ook het allerbeste en ze mogen van mij zo terugkeren in de Premier League i.p.v. saaie clubs als Wigan of Bolton.
7. Edinburgh Derby
Buiten de Old Firm is er eigenlijk maar een stadsderbies in Schotland die echt serieus te nemen is: de Edinburgh Derby. De Dundee Derby, die van Falkirk en de kleine derby in Glasgow zijn natuurlijk wel aardig om te bezoeken, maar van echte grote rivaliteit is daar geen sprake. In Edinburgh is dat wel het geval en nadat het gelukt was om tickets te krijgen voor deze wedstrijd was ik licht euforisch. Via mijn Schotse maat waren we aan tickets gekomen voor het uitvak. Dat was wel iets minder, want ik ben veel meer voor Hibs dan voor Hearts, maar de Hi-Bees waren niet meewerkend. Easter Road lag perfect in de omgeving ingeklemd en voor het eerst hadden we een echte pubervaring voor de wedstrijd. Sfeertechnisch zaten we erg goed en Easter Road was leuker dan verwacht. Met name de oude East Stand was geweldig. Het leek ook echt op de Old Firm in het klein met de Britse en Ierse vlaggen. Tel daarbij op dat Edinburgh een leuke stad is en het was een mooi uitje. Op het programma voor volgend jaar staat dan ook de Edinburgh Derby op Tynecastle.
8. Sheffield Wednesday v Sheffield United
The Steel City Derby, alleen de naam al is geweldig. Op het moment dat Chocovla erin slaagde om tickets voor deze wedstrijd te regelen werd ik toch wel erg enthousiast. Hillsborough is een magisch stadion voor me. In Engeland is het mijn favoriete ground, ondanks de donkere geschiedenis van het stadion. Sheffield Wednesday is ook wel een club waar ik een zwak voor heb. Begin jaren negentig hadden ze een mooi elftal en de aftocht naar het derde niveau maakte de club wat tragisch. Mooie club en wat is er mooier dan zo'n club te bezoeken tijdens de derby tegen de buurman? Vooraf waren de verwachtingen dus torenhoog en die werden ook volledig waar gemaakt. Het stadion was geweldig, met een mooie "Kop" en de Main Stand met zijn gable. Leppings Lane blijft gek om tegenaan te kijken, als je weet wat daar gebeurd is. De sfeer was ook uitstekend, met als hoogtepunt "Tangoman" die weer eens in zijn blote bast stond te schreeuwen. De support van de Blades viel me wat tegen, die hoorde je pas toen United scoorde. Vanaf dat moment ging het wel goed tegen elkaar in. Enige minpunt was dat de wedstrijd verschrikkelijk slecht was, maar dat is eigenlijk maar bijzaak op zo'n dag. Ik kijk erg uit naar de Steel city op Bramall Lane en hoop op een herhaling van deze eerste versie.
9. Coventry v Derby
Buiten derbies ben ik zelf ook een groot liefhebber van "farewell matches". Twee heb ik er nu meegemaakt (Coventry en Doncaster), maar die van Highfield Road heeft de meeste indruk op me gemaakt. Met een grote groep (8 man) vertrokken we richting Coventry. De club Coventry City deed me echt helemaal niets. Vroeger had ik er zelfs een hekel aan en ik was blij dat ze eindelijk degradeerden uit de Premier League. Het stadion deed me ook weinig, want op foto's leek het me een saai ding. Het bezoekje aan Highfield Road was nog ten tijde van de dagtrips, dus we waren al uren onderweg aangezien we ook nog eens met de boot gingen. Eenmaal bij Highfield Road aangekomen draaide mijn mening over de club helemaal bij. Het stadion was van de buitenkant een echte klassieker en overal rondom het stadion was volop leven en spandoeken met tributes voor het stadion. Van binnen was het stadion ook erg mooi. Ik weet nog steeds niet hoe ik erbij kwam dat ik dacht dat het een saai LEGO-gevalletje was. Als het dan ook nog eens 6-2 wordt, gevolgd door een pitch-invasion, dan kan het al helemaal niet meer kapot. Later ben ik nog eens bij de Ricoh Arena geweest en de magie van destijds was helemaal verdwenen.
10. Barnet v Dagenham & Redbridge
Voor deze laatste plek komen veel wedstrijden in aanmerking. Carlisle v Barnet en Peterborough v Bristol Rovers waren qua voetbal een van de beste wedstrijden die ik ooit heb gezien. Barnsley v Sheffield United voelde aan als voetbal in de jaren vijftig, met als extra de sneeuw. Motherwell v Celtic was de eerste wedstrijd waarin ik Celtic echt goed zag spelen in een leuk stadion. Hearts v Celtic, Rotherham v Sheffield Wednesday, Wolves v West Brom en Aston Villa v Birmingham waren ook allemaal erg leuke ervaringen, maar je moet kiezen. Mijn keuze is daarom gevallen op Barnet v Dagenham, twee clubs die tegenwoordig in de League spelen, maar destijds nog uitkwamen in de Conference. Het was mijn tweede Engelse wedstrijd die ik bezocht en de eerste waarbij we met een grote groep gingen. TeeZee en ik hadden al jaren een zwak voor Barnet dankzij een artikel over de club in de Voetbal International. Een open oproep leverde twee reisgenoten op en de trip kon worden gemaakt. Barnet stond op dat moment bovenaan en speelde Dagenham helemaal van de mat. Het werd 5-0 en we wisten op dat moment al dat we de kampioen aan het werk hadden gezien. Later regelde een clubman nog dat Giuliano Grazioli nog met ons op de foto ging, terwijl een gloryhuntende kat voor volop hilariteit zorgde. Deze wedstrijd was ook het startschot van veel maandelijkse tripjes. Barnet v Dagenham was in oktober 2004 en januari 2007 zou pas de eerste maand zijn dat ik geen tripje zou gaan maken. Barnet zelf hebben we na deze wedstrijd ook nog vaak gestalkt. We hebben de club zichzelf zien handhaven bij Rushden & Diamonds, weggespeeld zien worden in Grimsby, Carlisle zien oprollen en nog een keer thuis gelijk zien spelen tegen Arsenal. Ik noem mezelf zeker geen fan, maar vind het stiekem toch wel leuk als ze het goed doen.
|
Site Navigation 