Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Aberdeen

Het verslag

 

The Northern Lights of Old Aberdeen

Voorafgaand aan dit seizoen was het mijn voornemen om eens wat clubs te gaan bezoeken aan de Schotse oostkust. Ik had al redelijk wat gezien in Schotland, maar het gebied tussen Inverness en Edinburgh was nog helemaal maagdelijk voor mij. Vreemd, want buiten wat leuke kleinere clubs heb je daar ook nog eens de New Firm. Tijd om daar eens naartoe te gaan. Dundee United en St. Johnstone werden eerder dit jaar gevinckt, terwijl de stad Dundee ook eens goed werd verkend. Conclusie: ook dit gebied is goed gekeurd. Blijft er nog eentje over en dat is Aberdeen. Potentieel de enige club die de Old Firm kan bedreigen en het is ook nog eens de derde stad van Schotland. Al vroeg in het jaar werden de vliegtickets geregeld. Oorspronkelijk zouden we een dubbel doen met Arbroath - de stad met het stadion op het strand - maar de SPL besloot Celtic naar zaterdag vroeg op de middag te zetten. Ach ja, Rangers v Hibernian tussen de Hibees is ook geen straf.

Aberdeen dus. De enige Schotse club die twee Europese bekers won (de Europa Cup II en de Supercup dat volgende jaar) en evenals Hearts en Hibs viermaal landskampioen werd. Daarmee staan ze op plek drie achter de ongenaakbare Old Firm. Scottish Cups werden er zeven gewonnen, evenveel als Hearts. Slechts Celtic, Rangers en Queen's Park hebben er meer behaald. Met recht kan Aberdeen dus de derde club van Schotland worden genoemd. Het komt er alleen totaal niet meer uit. De laatste jaren is het zelfs vechten om Europees te halen. Eigenlijk bizar, want in Aberdeen is alles voor handen om een topclub te creëren. Aberdeen ligt een eind van Glasgow af, zodat er relatief weinig fans van de Old Firm zijn. Er zit ook enorm veel geld in de stad door de olie-industrie en ze hebben een roemruchte geschiedenis. Er zit op het moment alleen een voorzitter die geen geld in de club wil steken en daarmee houdt alles op. Mensen die dat wel willen doen houdt hij buiten de deur (een belangrijke geldschieter zit nu bijvoorbeeld bij Dundee FC). Voorlopig zal die aanval op de twee uit Glasgow dus een utopie blijven en hopen ze bij Aberdeen op Europees voetbal.

Het doet ze pijn in Aberdeen, want doordat het zo'n rijke stad is kijkt men wat neer op de rest van het land. Edinburgh vinden ze daar nog gaan, maar Dundee en Glasgow zijn in de ogen van de Aberdonians echte tuigsteden. Aberdeen is ook best een mooie stad, kwam ik dit weekend achter. Vooraf had ik een grijze massa verwacht, maar het is er allemaal vrij net en er hangen relatief weinig chavs rond. Doordat bijna alle gebouwen van graniet zijn, heeft de stad twee bijnamen: The Granite City en The Silver City. Er is zelfs een folksong over de stad geschreven The Northern Lights of Old Aberdeen. Het gaat over het verschijnsel dat op sommige winterdagen te zien is in Aberdeen: het Noorderlicht. Helaas hebben we het ditmaal niet kunnen waarnemen, maar het geeft wel aan hoe noordelijk de stad ligt. Ik hoopte er op dat ik dit lied zou horen in het stadion, maar de Aberdeen-fans bleken erg tam te zijn. Misschien heeft dat er wel mee te maken, doordat de fanatieke Red Ultra's zijn opgeheven. Dit vanwege de vele conflicten met de lokale autoriteiten.

Aan een wedstrijd tussen Aberdeen en Celtic kleeft veel historie. Samen met Rangers zijn het de enige drie clubs die nooit zijn gedegradeerd. In 1937 kwamen er 147.365 mensen op de Cup Final af tussen deze twee clubs. Een wereldrecord voor clubteams. Celtic won die finale overigens met 2-1. Eigenlijk heeft Celtic in de hele geschiedenis altijd de overhand gehad op Aberdeen, op midden jaren tachtig na. Ook de laatste jaren zijn The Bhoys superieur aan The Dons. Om dat te illustreren: van de laatste 21 competitiewedstrijden won Celtic er 19 tegenover Aberdeen één. Enige geluk voor Aberdeen is dat ik een bad omen ben voor Celtic. Al zeven wedstrijden op rij heb ik ze niet live zien winnen en lange reeksen van winst tegen Falkirk (14 wedstrijden op rij) en ongeslagen tegen Dundee United (sinds 1999!) verdwenen als sneeuw voor de zon toen ik mijn misselijke kop liet zien. Misschien is het voortaan beter om geen Celtic-wedstrijden te gaan bezoeken en gewoon rustig te gaan vissen. Misschien dat de spelers dan niet de enorme druk voelen van het feit dat doingthe116 met ze meekijkt. Ik hoopte nu dus op een gelijkspel, want een overwinning zou er niet inzitten en dan nog liever een punt dan een nederlaag.

Het was al vroeg dag, die vrijdag. Via Ryanair was het niet mogelijk om zaterdag te vertrekken, maar een dagje eerder gaan is geen straf. Het is wel zo relaxed om dat te doen. Vervelender vind ik altijd dat we op maandag pas terug kunnen in plaats van zondagavond. Vooral ook omdat die maandagvlucht betekent dat je al om vier uur moet opstaan. De horror. Maar terug naar vrijdag. 1904 was bij mij blijven slapen en Eefje stond al vroeg op de stoep. Ramirez en Christie zouden we in Weeze zien. Na een voorspoedige vlucht reden we richting Perth. Perth? Ja, daar werkte mijn maat Andy en die had mijn tickets voor het uitvak bij Aberdeen v Celtic. Daarna konden we koers zetten richting Aberdeen. Het was trouwens een verademing om in Schotland te zijn. Het zonnetje scheen en er was geen sneeuw te zien. Eindelijk weg uit die gladde, witte hel in Nederland. We kwamen dan ook zonder kleerscheuren aan in Aberdeen. Na wat te hebben gedronken en te eten was het vroeg het mandje in. Eigenlijk wilden 1904 en ik nog gaan stappen, maar Klaas Vaak had een heel zoutvat in onze ogen gestrooid. We hadden er de kracht niet meer voor.

De volgende ochtend stond een overenthousiaste Ramirez al vroeg op onze kamer. Hij had nog geen kaartjes en was al om zes uur wakker geworden, waarschijnlijk van de zenuwen. Aberdeen uit bleek een populaire wedstrijd bij de Celtic-fans, want er werden amper spares aangeboden. Een half uurtje voor de wedstrijd had hij pas succes. Wat dat betreft was ik blij dat ik ze van te voren al had kunnen regelen. Dat gestress is helemaal niets. Ik was aan het genieten toen we richting Pittodrie liepen. Overal de huizen van graniet en voetbalfans. Het stadion, waarvan de naam letterlijk "pile of dung" betekent in het Gaelic, lag er mooi bij. De naam komt doordat het veld – op het moment dat Aberdeen het kocht om een stadion op te bouwen – werd gebruikt om politiepaarden te laten kleien. De naam is altijd gehandhaafd gebleven en is een stuk origineler dan die van het gemiddelde stadion. Met de Noordzee op de achtergrond en het kerkhof op de voorgrond was het een pittoresk plaatje. Het stadion zelf was ook mooi. Vier verschillende tribunes en weinig moderniteiten zorgden ervoor dat Pittodrie een van de betere stadions van Schotland is.

Eenmaal binnen besloten 1904 en ik de Pittodrie Pie eens te proberen. Een afrader. De vulling was een soort gefrituurd kattenvlees. Met moeite kreeg ik hem weg. In Aberdeen mogen ze wel eens een voorbeeld nemen aan Greenock Morton. Daar weten ze tenminste hoe je een lekkere pie maakt. Ook de cola was geen toppertje. Wat aanmaakpoeder met chloorwater. Nee, de catering bij Aberdeen zou van Louis van Gaal - net zoals de media na WK 2002 - een min min krijgen. Het viel me voor de rest op dat het stadion al zo oud was. Onze tribune viel bijna van ellende uit elkaar en wij stonden op een stuk tribune dat onoverdekt was. Het zonnetje scheen dan wel, het echte gevaar waren misselijke meeuwen. Bij Ayr United hadden ze Chocovla al een keer gebombardeerd en nu waren ze ook van plan zoveel mogelijk mensen vol te kleien. Misselijke figuren. Uiteindelijk werden we niet geraakt door een voltreffer, maar er kwamen toch spetters vogeluitwerpselen op ons terecht. Meeuwen komen dan ook met stip terecht op plek 2 in mijn lijstje nare dieren. De wesp blijft onbedreigd op één staan. Wel sympathieke dieren waren de opblaasbare schapen die door ons vak vlogen. Helaas gingen ze te snel om er een foto van te maken. 

Het was echt geweldig om de wedstrijd tussen de Celtic-fans te volgen. Nu kon ik tenminste de liedjes vrijuit meezingen en juichen. En dat laatste kon ik volop doen deze middag. Al na drie minuten was het raak. Diomansy Kamara – een van de winteraankopen – legde de 0-1 erin. Voorin zit het sowieso wel goed, met Keane in de punt en Kamara en Fortuné op de flanken. Daarnaast is er met McGeady op het middenveld en het duo Rasmussen en Samaras op de bank veel aanvallende kracht. Een titel win je echter vooral door goed te verdedigen en die kunst bezit Celtic niet. In de negende minuut was het alweer 1-1. De wedstrijd bleef op en neer gaan op het hobbelige veld. Celtic kreeg de beste kansen en in minuut 36 scoorde Fortuné de 1-2. Terwijl we nog aan het feesten waren viel de 2-2 alweer aan de andere kant. Dit bleef het tot aan de rust, hoewel er nog redelijk wat kansen waren.

Na de rust ging het gewoon weer verder. Keane scoorde op een schitterende manier de 2-3 en op het moment dat McGeady de 2-4 maakte, leek het over. Braafheid besloot echter een gekke handsbal te maken. Penalty en 3-4. Dat het nog 4-4 zou worden, hadden we ons al bij neergelegd. Die viel uiteindelijk twee minuten voor tijd. De verdediging van Celtic een gatenkaas noemen is een belediging voor die zuivelsoort. Wat een drama is het achterin. Henk Spaan – liefhebber van 0-0's – zou gruwelen bij zo'n wedstrijd, maar toch zie ik liever dit dan een saaie brilstand. Het was wel balen dat de titelstrijd nu eigenlijk over of Hibs zou moeten winnen van de Huns, maar dat gebeurde niet. Drie dagen na deze wedstrijd zou Aberdeen in eigen huis verliezen van Raith Rovers; een laagvlieger in de First Division. Soms is voetbal onbegrijpelijk.

Na de wedstrijd ging ik met 1904 nog een programmaboekje halen, terwijl Ramirez en Christie terugliepen richting de stad. Het nadeel van uitfan zijn is dat je enorm wordt omgeleid. Het had ook zo zijn voordelen. We kwamen op een heuvel terecht, vanwaar je een schitterend uitzicht had op het stadion, de golfbanen daarachter en de zee. Ook kwamen we langs het granieten turnstileblok aan de voorkant van de Merkland Stand. Dit staat er al sinds 1928 en werd er neergezet ter ere van het feit dat Aberdeen de bijnaam The Granite City heeft. Dat soort artefacten zie ik graag. Ik kon ook nog even het stadion in om een foto te maken van onze tribune. Ook zagen we de spelersbus van Celtic staan voor de hoofdingang. We zagen Kamara en O'Dea in de gang staan te wachten. De clubshop ging bijna dicht, maar ik kon nog twee programmes kopen. Die stonden – zoals het hoort – vol met propaganda. De beste boekjes zijn toch vaak die op lagere niveaus, want die zijn niet in elkaar gezet door een glad bedrijf. Via de duinen liepen we weer richting de stad. In de duinen heerst op bepaalde tijden flink wat drankgelag, want we zagen veel blikjes Strongbow en Stella liggen en zelfs een lege fles chavdrink Buckfast.

We namen een andere weg, dan toen we naar het stadion liepen en vinckten nu andere granieten gebouwen. Aberdeen is best een mooie stad. Eigenlijk baalde ik wel een beetje dat we moesten gaan. We hadden in ons stamcafé The Monkey House afgesproken. Daar vonden we Eefje terug, die flink geshopt had. Ook als shopstad krijgt Aberdeen een hoogcijfer. Bij de Coral ging ik wat geld innen, wat ik de vorige keer had gewonnen met een gok. 1904 en Eefje konden zich bijna niet inhouden om op hondenrennen in te zetten. Na nog even te hebben gevegeteerd in de pub werd het tijd om richting Glasgow te gaan. Aberdeen was een leuke stad, waar ik zeker nog een keer terug ga komen. De wedstrijd was ook erg goed, qua amusementswaarde. Helaas betekende het opnieuw verliespunten en is het nu al acht wedstrijden geleden dat ik Celtic zag winnen. Voorlopig ga ik even niet kijken, want ze hebben weer wat overwinningen nodig. De volgende afspraak is pas op 18 mei, wanneer Celtic tegen St. Pauli speelt ter ere van het honderdjarige bestaan van de Hamburgse club. Dat belooft ook een mooie trip te gaan worden.



Het rapport

Het stadion

Gek, maar Tannadice leek me altijd leuker dan Pittodrie. Dat bleek een misrekening, want het stadion van Aberdeen is vele malen mooier. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het een erg moderne bak zou zijn, maar buiten de gigantische Kopstand achter het doel zag het er allemaal erg oud uit. Echt geweldig om daar te zijn. Ook aan de buitenkant waren er genoeg bijzondere dingen te zien. Met name het granieten turnstileblok voor de Merkland Stand is er een voor de liefhebber. Het zou eeuwig zonde zijn als Aberdeen dit stadion zou verlaten. Ik wil hier zeker nog een keer een wedstrijd zien.

De sfeer

Ik had het geluk dat ik in het uitvak zat, want de thuisfans waren opvallend rustig. Dat viel me tegen, want ik heb altijd hoge verwachtingen gehad van het Aberdeen-publiek. Jammer, maar gelukkig werd het gecompenseerd door de Celtic-fans. Het uitvak zat ram- en ramvol en gelukkig is er bij uitwedstrijden nog wel altijd een goede sfeer. Ik heb echt genoten van deze dag. In eerste instantie gaat het me om The Bhoys aan het werk te zien, maar dat doen vanuit het uitvak geeft er toch wel een extra dimensie aan.

De wedstrijd

Een waar gekkenhuis. Beide teams speelden erg aanvallend, wat resulteerde in enorm veel kansen. Uiteindelijk werd het 4-4, maar het had net zo goed 6-6 kunnen zijn. De verdediging van Celtic was echt een lachtertje en die achterhoede is de reden waardoor Rangers dit jaar kampioen gaat worden. Het was wel erg leuk om Robbie Keane te zien scoren in de Hoops en ik geef natuurlijk de voorkeur aan een 4-4 dan aan een 0-0. Alleen het scoreverloop was natuurlijk ruk. Bij een 2-4 voorsprong moet de wedstrijd eigenlijk binnen zijn.

De omgeving

Zowat alles aan Aberdeen en het stadion klopt, zo ook de omgeving. Vanuit het stadion kijk je uit op de Noordzee en een begraafplaats naast een stadion is altijd leuk. Voor de rest lagen er diverse pubs rondom het stadion en lag het in een woonwijk. Nee, met Pittodrie is weinig mis. Alleen die "pile of dung" heb ik nergens kunnen zien.

Overall

Het stadion is een leuk ding. Zelfs de wedstrijd was erg vermakelijk. Alleen jammer dat Celtic alweer niet heeft gewonnen. Dit is een club waar ik zeker nog ooit ga terugkeren. Ze hebben in principe alles daar. Zelfs de stad is erg leuk. Achteraf gezien had ik er wel het hele weekend willen blijven. Het blijft eeuwig zonde dat ze plannen hebben om naar een nieuwe lokatie te gaan, want Pittodrie ís Schots voetbal.



De statistieken

Aberdeen v Celtic 4-4 (13/02/2010)

3. Diamansy Kamara 0-1

9. Michael Paton 1-1

36. Marc-Antoine Fortuné 1-2

37. Darren Mackie 2-2

65. Robbie Keane 2-3

72. Aiden McGeady 2-4

75. Steven MacLean 3-4 (pen.)

88. Steven MacLean 4-4

Ground: Pittodrie, Aberdeen 

Visits: 1

Season: 2009-2010

Competition: Scottish Premier League

Position Aberdeen: 7

Position Celtic: 2

Gate: 14898

Match Number in Scotland: 25

Goals: 76

Line up Aberdeen:

Langfield, Mulgrew, Foster, Diamond, McDonald, Paterson, Kerr, Aluko (71. Fyvie), MacLean, Mackie, Paton (90. Ifil)

Line up Celtic:

Boruc, Braafheid, Thompson, O'Dea, Caddis, N'Guemo (65. Ki), Brown, McGeady, Keane (73. Samaras), Fortune (64. Rasmussen), Kamara

Yellow Cards:

Paterson, Mackie (Aberdeen), McGeady (Celtic)

Red Card:

O'Dea (90. Celtic)



De foto's



Dit is van een paar weken eerder. De Northern Lights vlakbij Aberdeen

Pittodrie is goed te zien vanaf een naburige heuvel. De Noordzee is te zien op de achtergrond 

Naast het stadion ligt een gezellig kerkhof

De turnstiles voor het uitvak, de South Stand

De South Stand zonder fans, die gek genoeg niet alleen rode stoeltjes heeft

De Main Stand, met een gedeeltelijk asbesten dak

De Merkland Stand, de tribune met het schitterende turnstilesblok

De nieuwste tribune (1993), de Richard Donald Stand, waar de harde kern zit

De floodlight, die drie lampen mist

Een stoer schaap dat zometeen geshagd gaat worden

Hé, een snackbar

Waar ze deze matige Pittodrie Pie verkochten

En de friet met snot. Nee, de catering bij Aberdeen is geen toppertje

Een flinke ruimte achterin het uitvak

Het veld in Aberdeen lag er verschrikkelijk slecht bij

Angus was het publiek al flink aan het opnaaien voor de wedstrijd

De spelers komen het veld op voor een doelpuntenfestijn

Het uitvak zat ramvol

Arthur Boruc maakt zich op voor de wedstrijd

Een actiemoment uit de wedstrijd die nooit verveelde

Een van de goals van Celtic. Feest in ons vak

2-2 en niet iedereen is er gerust op in de rust

Een klassieke floodlight op Pittodrie ziet in de tweede helft nog vier goals

De titel lijkt verloren. Vooral de vrouw in de groene jas beseft dat

Ik maakte achteraf nog een rondje en zag dit mooie turnstileblok van graniet

Het staat er sinds 1928 en werd er neergezet ter ere van de bijnaam van Aberdeen: The Granite City

Ook de Main Stand is een stokoud beestje

Mooie rode accenten bij de ingangen

De buitenkant van de Richard Donald Stand is niet echt heel mooi

Nog eenmaal een blik op Pittodrie, terwijl we terug naar de stad lopen

Daar vinckten we vooral veel gebouwen van granieten, zoals deze

Bijna alle huizen waren van dat materiaal gemaakt

Zo ook de kerken

En de kathedraal

Gek, want echt zacht materiaal is het niet

Ook onze Boozer - The Monket House - was van graniet gemaakt

En van binnen erg stijlvol ingericht. Leuke stad, dat Aberdeen


 

 

© 2005 All Rights Reserved.