Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Arbroath

Het verslag

          

 

Smokies eten in Arbroath

 

Iedere vincker heeft een fictief lijstje in zijn hoofd waar de clubs op staan die hij nog perse wil vincken. Op het moment dat je werkloos raakt of ineens hoort dat je een kind krijgt, vervallen al de vincks die je al gepland hebt en treedt dat lijstje in werking. Je pakt dan meteen de nummer één van die lijst, want het kan je laatste vinck zijn. Bij mij stond voor niet Port Vale op één, hoewel het logisch is om dat te verwachten. Arbroath stond bovenaan. Dat is de club die ik nog wil zien als ik nog maar één club zou kunnen bezoeken. Arbroath heeft iets mythisch en al jaren wil ik er graag naartoe. Bewust heb ik hem al jaren 'bewaard'. In december was het bijvoorbeeld een van de weinige potten die wel doorging, toen Cowdenbeath P-P ging,  maar SJ en ik waren die trip zonder 1904 en die had Arbroath ook al lang op zijn lijstje staan. Het was dus wat asociaal geweest om dan zonder hem te gaan.

 

Waarom Arbroath bovenaan mijn lijstje staat? Eigenlijk vooral door het stadion. Gayfield ligt zowat tegen de zee aan. Ik denk dat ik een jaar of tien geleden voor het eerst een luchtfoto zag van het stadion en ik was zwaar onder de indruk. Slechts een klein weggetje lag er tussen de zee en het stadion. Later las ik verhalen van golven die in het stadion kwamen die ervoor zorgden dat spelers nat werden. Ook ging het verhaal dat er vissen op het veld zijn gevonden, die blijkbaar met een golf zijn meegekomen. Tel daarbij de 36-0 winstpartij van Arbroath tegen Bon Accord op (een wereldrecord) in de Scottish Cup en het feit dat de pub tegenover Gayfield "Tuttie's Neuk" heet, en het lijkt me duidelijk waarom ik Arbroath graag wilde vincken.

 

Arbroath is een stokoude club. Op 1 juli worden ze 135 jaar. Iedere Schot kent ze vooral van die 36-0 overwinning. Daardoor lijken The Red Lichties een succesvolle club, maar dat valt vies tegen. Tot 2011 promoveerde de club zeven keer, maar nooit als kampioen. Het was dan ook een gekkenhuis in 2011 toen Arbroath SFL3 won. De allereerste titel voor de club in hun 133 jaar. En bijna lukte het vorig jaar om ook kampioen te worden van SFL2. Helaas bleek Cowdenbeath net te sterk. The Red Lichties verloren daarna in de play-offs van Dumbarton. Jammer, want Arbroath in SFL1 was wel heel erg mooi geweest. Maar eigenlijk is de club daarvoor net te klein. In SFL2 passen ze prima en dan nog het liefst samen met de andere drie clubs uit Angus (Forfar, Brechin en Montrose), zodat er lekker wat derby's op het programma staan.

 

De voetbalclub is overigens niet de enige reden om Arbroath te bezoeken. Het stadje heeft een belangrijke plek in de Schotse geschiedenis. In de stad werd namelijk in 1320 de ' Declaration of Arbroath' opgesteld en ondertekend. Hierin gaven de Schotten edelen, onder leiding van Robert the Bruce (inderdaad die uit Braveheart), aan de paus aan dat Schotland een onafhankelijk land was en dat ze het recht hadden zichzelf te verdedigen tegen aanvallen van buitenaf. Het zou uiteindelijk leiden tot de onafhankelijkheid van Schotland. De plaats waar de verklaring werd opgesteld was de Arbroath Abbey en de ruïne daarvan staat er nog altijd.

 

De Abbey is ook de reden waarom de inwoners, en de voetbalclub, van Arbroath The Red Lichties worden genoemd. In de Round O' Tower van de abdij was namelijk een rond raam waarachter een vlam was geplaatst. Dit was bedoeld als baken voor de schepen, zodat ze wisten dat er land was. Een soort vuurtoren dus. De vlam had een rode gloed, waardoor de bijnaam snel was geboren. Sinds worden  Arbroathians 'rode lichten' genoemd. En dan hebben we nog niet alle claims to fame van Arbroath gehad. Ze hebben namelijk een belangrijk streekproduct: The Arbroath Smokie. Het is een schelvis die in een vat met pekel wordt gestopt. Daarna worden ze gedroogd en uiteindelijk belanden ze in een afgesloten vat met houtsnippers waarin ze gerookt worden. Daarna kun je hem eten. Smokies moeten uit Arbroath komen, anders mogen ze de naam niet dragen. Net zoals de Parmaham uit Parma moet komen.

 

Arbroath is een plaatsje met een grote uitstraling door al die bovenstaande dingen, maar is eigenlijk relatief klein. Iets meer dan 22000 mensen wonen er. We kwamen vroeg aan in Arbroath. Helaas was het wat aan het miezeren, want niets is mooier dan met een zonnetje op je hoofd in een kustplaatsje rondlopen. De Abbey vinckten we in de regen, dus het was snel zoeken naar een warme pub om wat te gaan boozen. Uiteraard hoort daar een hapje eten bij. Als enige durfde ik de Arbroath Smokie aan en die was echt geweldig. Normaal ben ik geen groot visliefhebber, maar dit was erg lekker. Met flink wat hout in het kacheltje en lekkere ciders in de hand was het erg goed toeven in de pub. Eigenlijk jammer dat we nog door de kou en regen naar de wedstrijd moesten.

 

Onderweg van de pub naar het stadion kwamen we allerlei tentjes tegen die Smokies verkochten. Ze zijn er trots op, daar in Arbroath. Dat mogen ze ook, want ze smaken goed. Ook op hun stad mogen ze best trots zijn. Niet alleen de Abbey is een bezoekje waar, ook de winkelstraatjes en Tuttie's Neuk moet je een keer bezocht hebben. Zorg wel dat je er vroeg bij bent, want toen wij naar binnen gingen was het al ramvol dus ik wil niet weten hoe druk het is als je er pas een half uurtje voor de aftrap naar binnen gaat. Het mooiste aan de kroeg is dat je recht op stadion en de zee er achter kijkt. Tuttie's Neuk is niet voor niets een van de meest legendarische voetbalkroegen van Schotland. Waarom heet die 'Neuk', zie ik jullie al giechelend denken. Neuk betekent niets meer dan hoek is het Schots. Tuttie's Hoek is het dus eigenlijk.

 

Steek je over, dan zie je Gayfield. Dat stadion is aan de buitenkant al een traktatie. Afgebladderde verf, een heel matig amusementscentrum naast het stadion en natuurlijk die geweldige ligging. Van binnen was het stadion zelfs nog mooier. De Main Stand is vrij nieuw en wat saai, maar voor de rest bestaat het stadion uit alleen heerlijke terracing. Had hier de hoofdtribune van Queen of the South, Greenock Morton of Ayr gestaan, dan was dit mijn favoriete stadion geweest. Maar ondanks de nieuwbouw was dit ook wel puur genot. Vooral als je op de terrace aan de zeekant staat en achter je de zee ziet beuken en voor je matig voetbal, besef je wel dat je een heel aparte hobby hebt. De gemiddelde vincker gaat naar Old Trafford, San Siro of Nou Camp, maar dit doet me zoveel meer. Maar ieder z'n meug.

 

Ik liep wat rond om foto's te maken en werd aangesproken door een man. Ik had namelijk een petje van Motherwell op, dat ik een dag eerder had gekocht. Hij vroeg me of ik niet heel ver van huis was. Toen hij hoorde dat ik uit Nederland kwam in plaats van Motherwell sloeg hij helemaal stijl achterover. We hadden het wat over Nederlands en Schots voetbal. Hij bleek Willem II nog te kennen uit de Champions League. Ik vroeg hem naar de mythes over Arbroath en hij vertelde dat het verhaal van de speler die een golf over zich heen kreeg terwijl hij een corner nam niet waar is. Wel worden er soms schalen van krabben en vissen gevonden op het veld, maar volgens hem waren die uit de bek van meeuwen gevallen en niet rechtstreek uit de zee. Jammer, want ik vond het wel mooie verhaal. Oja, noem de naam 'Montrose' niet in Arbroath, want dat is de grote rivaal.

 

Aan alle gezelligheid komt een eind en helaas was het tijd voor de wedstrijd. Die was uiteraard niet best. Ik zag Queen of the South een maand eerder met 0-5 winnen van Stranraer, maar dit keer was het allemaal vrij matig wat ze lieten zien. Gelukkig was er wel veel vermaak langs het veld. Een groepje Doonhammers besloot de polonaise door het stadion te gaan lopen. Toen ze bijna rond waren, kwam er een vervelende sterward (type: thuis niets te zeggen (zelfs de hond luistert niet), maar met een lichtgevend hesje ineens een nazi) aan om ze op de mat te roepen. Sowieso waren de stewards erg vervelend. Dat heb je als je geen clubstewards hebt, maar van die rare mafketels van zo'n ingehuurd bedrijf.

 

Ondanks het matige voetbal waren er genoeg kansen, maar de spitsen van beide clubs waren niet best deze dag. Dat zagen ook de meeuwen, die lang boven het veld bleven hangen. Je zag ze op dezelfde positie blijven zweven en naar beneden kijken, soms begeleid met een afkeurende krijs. Nee, het was niet best en dat zagen zij ook. Wat ook niet best was, was de chocomelk van Arbroath. SJ probeerde hem uit, maar al snel had hij het gehad met die meuk. Het was chocomelk van Aldershotiaanse kwaliteit. Die heb ik destijds weggegooid en dat deed SJ ook. Pure bocht. Veel is er goed aan Arbroath, maar de catering valt daar niet onder.  

 

In de tweede helft besloten de fans van kant te wisselen. Wij bleven lekker laf beschut staan, dus ineens waren we omringd door uitfans. Die hadden nogal flink geboozed in Tuttie's Neuk, want ondanks de vrieskou gingen ze in hun blote bast staan en lekker zingen. De stewards, al op van de zenuwen, liep het nu dun door de broek. Snel werd de politie erbij gehaald, terwijl er werkelijk to-taal niets aan de hand was. Het waren niet eens chavs die dit deden, maar gewone jeugd die een feestje aan het bouwen waren. Ze hadden even een rouwmoment toen het 1-0 voor Arbroath werd, maar diep in blessuretijd werd het nog 1-1. Gekkenhuis op onze tribune (een oude fan had zelfs een ratel bij) en als ware gloryhunters deden wij gezellig mee.

 

Voor Queen of the South maakte deze 1-1 niet zoveel uit. Aan het eind van het seizoen werden ze met een gigantische voorsprong kampioen. Volgend jaar zien we The Doonhammers dan ook weer in SFL1, een niveau waar ze zeker wel thuishoren. Arbroath was tot het laatst verwikkeld in een strijd met Angus-rivalen Brechin en Forfar voor de twee laatste play-off plekken. Helaas waren het The Red Lichties die ernaast pakten. Gelukkig voor hen verloren de buren meteen in de halve finales, waardoor er weer acht Angus derby's op het programma staan volgend seizoen. Daarnaast zullen de zakken flink gevuld worden, want Sevco Rangers komt ook twee keer op bezoek.

 

Het was een heerlijke dag geweest in Arbroath. Erg terecht dat ze bovenaan mijn virtuele lijstje stonden. Ik raad iedereen aan om er eens een kijkje te nemen. Stadions als Gayfield zie je niet meer in Nederland en, helaas, ook amper in Engeland. Als je volgend jaar gaat als ze tegen Sevco Rangers spelen, dan heb je ook nog eens een volle bak. Toch zou ik die juist niet pakken, want dan zit Tuttie's Neuk vol met Hunnen en daar zit niemand op te wachten. Stadions als Gayfield zijn verborgen schatten en een club als Arbroath is de reden waarom ik zo van Schotland houd. Het is dat de competities zo saai zijn, omdat ze zo klein zijn, maar eigenlijk is Schotland zelfs nog leuker dan Engeland.



Het rapport

Het stadion

Gayfield stond bovenaan mijn lijstje en maakte dat volledig waar. Het stadion zelf was nog mooier dan ik dacht. Ik wist dat de hoofdtribune wat nieuw was, maar wist niet dat de rest zo oud was. Genieten dus. Sowieso is het altijd goed als je aan drie zijdes terracing hebt. Gayfield is echt een klassieker. Ook de buitenkant, met van die afgebladderde witte verf, was een genot voor het oog.  

De sfeer

De mannetjes van Queen of the South waren erg uitgelaten. Ze zaten al om elf uur te boozen in Tuttie's Neuk en dat zorgde voor veel randvermaak. In de eerste helft zagen we een polonaise door het stadion gaan en in de tweede helft gingen ze allemaal in hun blote bast staan. De stewards werden heel zenuwachtig, maar het was totaal niet bedreigend.

De wedstrijd

Er waren veel kansen op het knollenveld. Barca-fan SJ vond het voetbal maar matig, maar er gebeurde tenminste iets. Gelukkig vielen er in de laatste tien minuten nog twee goals. Een 0-0 is altijd een heel nare uitslag. De 1-1, in de 90ste minuut, was extra leuk, omdat wij tussen The Doonhammers stonden die helemaal mental gingen.

De omgeving

Een mooiere omgeving dan rondom Gayfield vind je niet. Het centrum ligt op een minuut of tien lopen en het stadion zelf ligt zowat op het strand. Om het helemaal af te maken heb je tegenover het stadion een pub met de naam Tuttie's Neuk. En dan noem ik nog niets eens de troosteloze amusementshal "Pleasureland" die tegen het stadion is aangebouwd.  

Overall

Mijn verwachtingen voor Arbroath waren hoog. Al jarenlang staat deze vinck bovenaan mijn to do-list. Het was dan ook mooi dat het niet tegenviel. Eigenlijk was het nog mooier dan ik had verwacht. Ik raad iedere vincker dan ook aan om Arbroath eens te bezoeken. Authentieker ga je het niet snel vinden.



De statistieken

Arbroath v Queen of the South 1-1 (16/03/2013)

83. Euan Smith 1-0

90. Nicholas Clark 1-1

Ground: Gayfield Park, Arbroath

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Scottish Second Division

Position Arbroath: 5

Position Queen of the South: 1

Gate: 656

Match Number in Scotland: 47

Goals: 155

Line up Arbroath:

Morrison, Baxter, Hamilton, Travis, Keddie, Smith, Kerr, Chisholm, Sheerin, Holmes (74. Bayne), Sibanda

Line up Queen of the South:

Robinson, Mitchell, Durnan, McGuffie, Fitzpatrick (66. Holt), Burns, McKenna, Lyle (79. Smith), Reilly (69. Paton), Clark, Carmichael

Yellow cards:

Travis (Arbroath), Durnan, Mitchell (Queen of the South)



De foto's

Bij het binnenrijden van Arbroath zie je dit

De restanten van de Arbroath Abbey, een heilige plaats in Schotland

Aan dit rondje danken de inwoners van Arbroath hun bijnaam The Red Lichties

Dit stuk van de Arbroath Abbey is nog wel intact

Plattegrond van het leuke stadje

Wel flinke wind en zo nu en dan waaien er mensen de zee in, vandaar dit bordje

Kekke jachthaven daar in Arbroath

Natuurlijk heb je in Arbroath een standbeeld van een anker. Logisch

Zo vinck je vrouwen in Arbroath

Maar bovenal is Arbroath de stad van de 'Smokies' die je overal kunt kopen in de haven

En ze beweren allemaal de beste (spreek uit als Louis van Gaal) te zijn

Jummie

Wij gingen chique naar een restaurant toe en wat hadden ze daar? Inderdaad

Smokie en Irn-Bru, dat was smikkelen en smullen

De locatie van Gayfield is echt perfect. Links de boozer Tuttie's Neuk en daar tegenover de ground

Links de zee (helaas was het hier nog eb) en rechts het stadion. Prachtig

De verf is los aan het laten. Waarom ik dat mooi vind, weet ik ook niet

...

Maar stiekem kwamen we hier voor, want Tuttie's Neuk is wel een heel mooie naam

Hihihi, Neuk

Er werd niet geneukt, maar vooral geboozed

Op wedstrijddagen zit het er echt ram- en ramvol

Raar logo heeft de club. 1904 vond het meer iets voor een SM-studio

Je kon allerlei Arbroath-prullaria kopen en dat hebben we uiteraard dan ook gedaan

Voor de spelers en de bobo's

Jack van Gelder zou naakt zijn als hij dit hekwerk zou zien

De 36-0 Suite zo genoemd vanwege die legendarische overwinning

Paaltje in de clubkleuren met de Main Stand op de achtergrond

De East Terrace

Seaforth End, met op de achtergrond...

... inderdaad: Pleasureland. De zoveelste dubieuze naam hier in Arbroath

En ten slotte de tribune met twee namen: Town End of Harbour End, ligt eraan wie je spreekt

Mannetje probeert nog wat water weg te laten lopen met zijn hooivork

Achter Pleasureland ligt een bal van Arbroath, maar het prikkeldraad schrikt af om hem te pakken

Heujjj, daar komen de gladiatoren het veld op

Minuut stilte. Erg mooi met die meeuwengeluiden en de zee op de achtergrond

De wind viel mee, zie deze cornervlag

De zeewind zorgt voor veel roest, maar dat vind ik juist mooi bij deze afrastering in clubkleuren

Oja, het voetbal was ouderwets hoofball. Zo hoort het ook in SFL2

Wind en miezer in bek, deze man is not amused

En dan komt er ook nog een polonaise achter je langs. Het was niet zijn dag

...

Hier zie je goed hoe dicht de zee bij het stadion ligt

Deze oude top boy had de hele tijd een steward naast zich, voor het geval hij zich ging misdragen

Ook op de terrace heb je restricted view als je verkeerd gaat staan

Floodlight

...

Lange wachtrijen bij de caterin. Oké, ik maakte deze foto om Tuttie's Neuk weer te laten zien

Voor wie het niet duidelijk was welke club hier speelt

Ondertussen gingen The Doonhammers aardig mental

Meteen werden de bange, fluoriserende hesjes heel zenuwachtig en werd er politie bijgehaald

Groepsknuffel dan maar

Queen of the South was ondertussen bezig om gelijk te komen

Soort hossen of iets dergelijks

En hoppa, de 1-1

Snel de kleren weer aan en juichen

Dit doet een paar uur Tuttie's Neuk dus met je

Een toeter en een ratel. Ik waande me weer in de jaren zestig

En velen gingen weer afpilsen bij Tuttie's Neuk

De zee was ondertussen zo woest, dat er golven op de weg kwamen


 

 

© 2005 All Rights Reserved.