Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Atherton

Het verslag

   

Vinken op Teletoeterniveau 

Bij het opstaan deed mijn voet nog behoorlijk zeer en bij het doornemen van de kranten werd het er niet beter. Bob Geldof was namelijk achter het huwelijk van Peaches gekomen en was razend. Tot zover het belangrijkste nieuws in Engeland. Doordat Atherton vlakbij Manchester ligt besloten we de dag door te brengen in het centrum van Manchester. Als ware nerds kochten we flink wat boeken en na ongeveer iedere Starbucks van Manchester te hebben bezocht gingen we weer naar ons huisje toe. Mijn voet deed ongelooflijke pijn, dus ik was blij dat het geen lange loopdag was geworden. Na wat boodschappen te hebben gedaan en wat gegeten te hebben was het tijd om naar Atherton te gaan om de Atherton Collieries te gaan bekijken.

 

Eigenlijk is de Conference North al een vrij dubieus niveau, want dan heb je het over de zesde divisie van Engeland. Toch hebben we daar veel leuke wedstrijden gezien. Het is wel het laagste niveau waarop we wedstrijden hebben gezien in Engeland, maar dat zou deze maandag worden verbroken. Atherton Collieries v Ramsbottom United stond namelijk op het programma. Wie? Ja, dat vroegen wij ons ook af. Ik ken heel wat obscure clubs in Engeland, maar deze twee waren voor mij totaal onbekend. Het niveau, de North West Counties Premier League, ligt nog drie niveau onder de Conference North. Een wedstrijd in de negende divisie dus. Op papier zouden wij hier zelfs nog in mee kunnen doen (in onze goede jaren natuurlijk). Een blik op de andere team in deze competitie leert ons echter dat er best wat "namen" hier spelen. Nelson en Glossop North End zijn ex-Leagueclubs, terwijl St. Helens Town in een van de mooiste stadions van Engeland speelt. Ook de naam Maine Road FC doet een belletje rinkelen.. Deze club is namelijk in 1955 opgericht door Manchester City fans en die namen de naam van het stadion over voor hun club.

 

Atherton Collieries v Ramsbottom United dus. Laten we de eerste club eens uitlichten. "The Miners" werden al in 1916 opgericht. Zoals de bijnaam al doet vermoeden waren het mijnwerkers uit verschillende mijnen uit de omgeving van Atherton die dit deden. Aangezien de club ook bedoeld was om geld in te zamelen voor minder bedeelde mijnwerkersgezinnen kreeg hij ook de bijnaam "The Welfare". De club heeft eigenlijk zijn hele geschiedenis gespeeld in de lagere divisies in de regio Manchester/Bolton. Eigenlijk spelen ze nu zowat op het hoogste niveau wat ze ooit bereikt hebben. Niet echt een topclub dus, hoewel ze graag pochen met het feit dat ze de Lancashire FA Amateur Shield zesmaal hebben gewonnen. Een record. Landelijk heeft de club nooit potten kunnen breken. Zelfs per toeval is de club er nooit in geslaagd de proper rounds van de FA Cup te halen. Het verste wat de club ooit is gekomen is de tweede ronde van de kwalificatieronde van de FA Cup in 2002/2003.

 

De andere club in dit tweeluik, Ramsbottom United, zegt me ook vrij weinig. Opgericht in 1966 (voor Engeland een erg mooi jaar) en spelend in de Riverside Ground in Rambottom hebben ze ook al hun jaren doorgebracht in de lower leagues. Rambottom is zelfs nog minder succesvol dan Atherton, dus qua niveau hoefden we weinig te verwachten deze avond. Beide teams hadden twee dagen eerder hun eerste competitiewedstrijd gespeeld. Ramsbottom had thuis met 2-0 gewonnen, maar Atherton was met 5-0 op de kloten gegaan. We gingen dus naar de nummer laatst kijken. Ik was wel erg nieuwsgierig hoe de wedstrijd zou zijn qua niveau. Of het echt heel slecht zou zijn of dat het nog best aardig zou zijn doordat beide teams flink strijd zouden leveren. Zoals Kurt Cobain ooit zong: "Here we are now, entertain us."

 

Het stadion was zo gevonden, want Atherton was niet erg groot. Er was zelfs een ruime parkeerplaats bij het stadion die volstond met dezelfde auto’s. Dit deed bij ons het vermoeden reizen dat de geldschieter van de club in auto’s zou handelen. Een echt proletenberoep en het gaf Atherton Collieries meteen iets “FC De Kampioenachtigs”. Voor vijf pond konden we naar binnen en, niet echt verrassend, kregen we geen ticket. Een programmaboekje werd wel meteen aangeschaft en het had een erg mooie kaft met dat superlogo van ze. Premier Leagueman Chocovla begon meteen te nuilen toen we binnen waren, want een indrukwekkend stadion was het niet. Erg stonden twee kleine tribunes die leken op woningen in krottenwijken. Voor de rest was er een kantine en kleedlokalen. De gemiddelde Nederlandse amateurclub heeft het wat dat betreft beter voor elkaar.

 

We gingen op de bobotribune zitten, waar je houten bankjes had met een hoop splinters. We waren niet de enige vinkers bij Atherton, want meerdere groundhoppers hadden deze wedstrijd uitgekozen. Sommige met fototoestellen, anderen weer met blocnotes. De vaste bezoekers zullen wel raar hebben opgekeken van al die vreemde snuiters bij hun club. Ondertussen kwamen de spelers het veld op en het zag er toch een tikkeltje amateuristisch uit. De keeper van Ramsbottom had bijvoorbeeld een keeperbroek aan van Chelsea en niet van zijn eigen club. Voor de rest viel het allemaal nog wel mee, er zat bijvoorbeeld niemand in van over de 150 kilo. Nu was het afwachten of ze ook nog konden voetballen.

 

Dat bleek wat tegen te vallen. Zo nu en dan was er wat aardigs te zien, maar over het algemeen was het erg slecht. Chocovla ergerde zich, terwijl Vinckie echt aan het genieten was. Hij ging zelfs helemaal alleen ergens staan om extra te genieten. Het verschil met Nederlands amateurvoetbal was toch wel het tempo. Dat lag zo ongelooflijk hoog, waardoor er veel fouten werden gemaakt. Tactisch en vooral technisch was het erg slecht. Slechte balaannames en niemand leek een bal fatsoenlijk over twintig meter te kunnen passen. Doordat beide keepers best aardig keepten, hoewel het enorme brulboeien waren, bleef het 0-0 bij de rust. Tijd om eens een rondje te gaan lopen. Tijdens dat rondje kwamen we enkele resten van een tribune tegen. Hier stond dus de tribune die David Bauckham omschreef als een biddende pater. Helaas was die dus afgebroken.

 

Voor mijn voet was dat lopen een ware hel en ik was blij dat we weer op het bankje konden zitten. Vinckie liet zich ondertussen een lootje aansmeren en bleef achter het doel staan. In de tweede helft bleef het voetbal matig, hoewel Ramsbottom toch duidelijk de beter voetballende ploeg was. Ze kwamen dan ook terecht op 0-1 en wij haalden opgelucht adem, omdat we niet voor de tweede dag op rij een 0-0 zouden gaan zien. Fototechnisch begon de lucht geweldig donker te kleuren en als ware Japanners gingen we fotograferen, waarbij de lokale fans nu toch wat zorgelijk begonnen te kijken. Vinckie kwam ondertussen terug met een fles whiskey die hij had gewonnen met de lootjes. Die loterij was dus geen scam en Vinckie had de avond van zijn leven. Het zou uiteindelijk 0-0 blijven en als ik dit bezoek moet typeren komt de term “apart” het eerst bij me op. Ik was blij dat we toch hier naartoe waren gegaan in plaats van pim-pam-petten in het huisje. 



Het rapport

Het stadion

Eigenlijk gaat het al vrij ver om Alder Street een stadion te noemen. Goed, er staan twee tribunes, maar het heeft veel weg van een Nederlands amateurcomplex. Schijnbaar heeft er tot 2005 nog een derde tribune gestaan, die nu helaas weg was. Ondanks dit alles was het wel een erg fotogenieke ground. Mede door de ligging, het licht en de vervallen tribunes was het nog best wel leuk allemaal ondanks dat het de naam stadion eigenlijk niet verdient.

 

De sfeer

Tsja, we waren 103 man en het was meer een soort gezellige bijeenkomst van oude bekenden dan een spannende voetbalwedstrijd. Er werd dan ook niet gezongen of iets dergelijks. Zo nu en dan vloekte er wel eens iemand, maar over het algemeen was het publiek erg rustig. Dat je letterlijk kon verstaan wat de spelers zeiden, zegt eigenlijk wel genoeg.

 

De wedstrijd

Qua non-league voetbal was dit een slechte trip. Voor deze trip had ik alleen nog maar leuke wedstrijden gezien in de non-league, maar Gainsborough v Southport was op dat vlak een tegenvaller. Deze wedstrijd was het niet anders. Op dit niveau verwacht je veel doelpunten, omdat er meer fouten worden gemaakt. Helaas was dat niet het geval en was het wel slecht, maar werd er redelijk verdedigd. Henk Spaan had dus wel genoten, maar wij niet.

 

De omgeving

Alder Street lag lekker midden in een wijk met voldoende parkeermogelijkheden. Aan de andere kant lag een parkje, dus over de ligging hebben we niets te klagen. Ik verwacht wel dat op termijn projectontwikkelaars hier huizen neer willen gaan zetten, want de locatie is niet verkeerd. Gelukkig heerst er nu een kredietcrisis in Engeland, zodat we kunnen hopen dat er veel projectontwikkelaars failliet gaan. Dat kan de redding zijn voor veel oude stadions.

 

Overall

Het was wel erg apart om een wedstrijd op het negende niveau in Engeland mee te maken. Stiekem hoopte ik ook op een gate onder de honderd, maar ironisch genoeg kwam juist door ons de gate boven de honderd. Achteraf bleek dat mijn foto's van Alder Street eigenlijk de mooiste waren. Het licht viel uitstekend en het stadion zelf was erg fotogeniek. Ik ben ook blij dat we hebben besloten om hier naartoe te gaan in plaats van pim-pam-petten in het huisje.



De foto's

De ingang van Alder Street

Nogmaals de ingang, maar nu van de andere kant gezien

Overdekte terrace

De kleedkamers doen vrij Spartaans aan

Dit logo is echt geniaal. Helaas verkochten ze geen merchandise

De tribune voor de bobo's. Uiteraard gingen wij hier zitten

Achter dit doel staat geen tribune en heeft ook nooit een tribune gestaan

Altijd fijn om splinters in je kont te krijgen

En daar hebben we het Christenuniebordje wat weer dingen wil verbieden

De prutsers komen het veld om voor een potje matig voetbal

De keeper was overigens best wel redelijk. Wel vreemd dat hij een Chelseabroek droeg

Ik vermoed dat dit nog resten zijn van de tribune die in 2005 is gesloopt

Het clubhuis waar helaas ook geen merchandise te koop was

Ramsbottom United gooit nog maar eens een bal voor de pot

Veel rennen en vliegen, maar weinig niveau

De man in het geel heeft weinig te doen

De Main Stand in het donker met een vinker ervoor

De lege Main Stand by night

Een laatste blik op Alder Street. Het was best een aparte ervaring


 

 

© 2005 All Rights Reserved.