Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Barnet3

Het verslag

       

That Final Day

Het was al een tijdje geleden dat ik zo naar een wedstrijd had uitgekeken als naar Barnet v Rochdale. Normaal heb ik altijd wel veel zin om te gaan, maar doordat er zoveel op het spel stond was dat gevoel extra sterk. Ik zat ook in dubio waar ik nu op ging hopen. Met de club Barnet heb ik veel meer dan met Grimsby, maar live een ultimate drop meemaken is toch een van de dingen die nog op mijn lijstje staan van dingen die ik ooit mee wil maken in Engeland. Het was dus sowieso een win-win situatie. Of ik zag Barnet zich handhaven of ik zag een dramatische degradatie. Een mooiere afsluiter van het Engelse voetbaljaar is bijna niet voor te stellen.

Doordat Barnet relatief dicht bij de tunnel ligt, was het niet eens zo gek vroeg opstaan. Eigenlijk was het net een normale werkdag, want mijn telefoon maakte om kwart voor zeven een hels lawaai. Tijd om op te staan. Chocovla had zich al gedoucht en Eefje was door Bokito afgezet. Nu was het nog wachten op SJ en we waren klaar om te vertrekken richting het Beloofde Land. Voor SJ, Chocovla en mij stond er voetbal op het programma, terwijl Eefje voor het shoppen naar de overkant van het Kanaal ging. Ze was een paar jaar eerder al mee geweest naar St. Albans City v Kidderminster Harriers en dat was voldoende om nooit meer mee naar de Engelse lower leagues te gaan.

Alles leek mee te zitten op de heenreis. We konden zelfs een tunnel eerder nemen. De eerste halte was Brent Cross shoppingmall. Het zag er erg Oostblokachtig uit met beton blokken en veel grijstinten. Eefje werd daar afgezet en iets verderop waren we ook Chocovla kwijt. Die werd bij de metro gedumpt, want hij moest drie pakken luiers (vraag me niet waarom) bij zijn nichtje in Londen ophalen. Gelukkig is dankzij internet geen een fetish meer te gek, dus we reageerden vrij nuchter op de nieuwe hobby van Chocovla. SJ en ik reden een stukje door om Claremont Road - het voormalige stadion van Hendon FC - te vincken. Het stond er nog wel, maar was is deplorabele staat. Hier is daar meer over te lezen.

Nadat we de vinck bij Hendon hadden gezet was het tijd om naar Underhill te gaan. We waren er zo vroeg (2,5 uur voor de aftrap) dat we maar eerst even naar het centrum gingen. Daar zagen we TeeZee (ook een Nederlandse vincker) lopen. De wereld is klein. We besloten om samen Barnet eens flink op z'n kop te zetten, dus op naar de drank. De Starbucks was onze boozer deze middag en we kwamen de blanke broer van James Down tegen. Ik kreeg zelfs nog een hand van hem, SJ en TZ jaloers achterlatend. Na al het drankgelag was het tijd om eens richting het stadion te gaan, want we hadden onze kaartjes nog niet en het scheen nogal druk te worden.

Het was leuk om Underhill weer eens te zien. In 2004 en 2006 waren we er al eerder geweest, maar er was toch wel wat veranderd. De tennistribune met de lelijke groene zitjes achter het doel was weg en er stond nu best een moderne stand voor in de plaats. Duidelijk een verbetering. De wereld is soms erg klein, bleek even later. Ik kwam namelijk de drie Barnet-mannetjes tegen die in oktober bij Willem II v Heerenveen waren geweest. Daarna ook nog eens Danny en Big Deaks van EFW, maar daarvan wist ik dat die ook zouden komen. Hij had namelijk ook wel zin om een middagje te gaan miseryhunten en te kijken of Barnet misschien er wel uit zou vliegen.

Voor de wedstrijd ging ik nog een uurtje met Danny en Big Deaks in het cricketpavilion wat drinken. TZ en SJ hadden teveel spanning en gingen alvast naar binnen. In het pavilion was het een mooi whehehe-gebeuren. Ik kreeg de tip van Danny om volgend jaar naar Dartford v Ebbsfleet te gaan. Daar scheen nogal wat oud zeer te zitten tussen beide clubs. Staat dus genoteerd. Hijzelf zou volgend jaar naar de Spakenburgse derby komen. Allebei wedstrijden op het hoogste niveau dus. Doordat we eigenlijk iets te lang in het pavilion waren gebleven, waren de rijen al gigantisch op het moment dat we naar binnen wilden gaan. Het drankgelag kwam als een boemerang terug in ons gezicht. Barnet had het helemaal verkeerd georganiseerd en het waren wachttijden waar ze zich zelfs bij De Efteling voor zouden schamen. Ik zag James Down een poging wagen om stiekem naar binnen te glippen, maar die werd tegengehouden. Wat is het toch een boefje.

Nadat een mannetje in een strak pak eindelijk door had dat dit niet opschoot, werd er een extra turnstile geopend. Daardoor (en een asociale voordringactie) was ik toch nog rap binnen. Chocovla bleek hetzelfde te hebben gedaan, dus wij Nederlanders hebben ons weer eens van onze beste kant laten zien. Ik kon nu ook de nieuwe tribune van binnen zien en het is echt een hele verbetering in vergelijking met vroeger. Underhill is hierdoor ook een echt Leaguestadion geworden, waar het tot voor kort meer een omhooggevallen Conference-ground was. Wat dat betreft heeft Barnet geluk met de huidige voorzitter Tony Kleanthous. Die is er echt voor de club en niet om zijn zakken te vullen. Zijn plan om van Barnet een vaste Leagueclub te maken leek goed op weg, maar bij degradatie vandaag kunnen The Bees weer helemaal opnieuw beginnen.

Op de tribune was de spanning goed voelbaar. Er waren wel ballonnen om het geheel wat feestelijk te maken, maar dat lukte niet echt. Het degradatiespook zweefde boven de velden van Underhill en niet alleen paragnosten konden hem ditmaal zien. De gedachte om naar obscure oorden als Gateshead, Tamworth en Histon te moeten, zorgde voor bange blikken in de ogen van de mensen. Om 15:00 ging het dan los in High Barnet en Burton-on-Trent. Een kleine twee uur later zou het duidelijk zijn wie er naar de Conference zou mogen. Op Underhill gebeurde er in de eerste minuten echt helemaal niets, maar in de tiende minuut was het toch feest op de tribunes. Greg Pearson had namelijk Burton op een 1-0 voorsprong gezet. Het klassieke “We are staying up”, rolde van de terrace.

Ondertussen bleef het maar 0-0 bij ons. Stiekem zaten we te hopen op een 1-1 in Burton, want dan werd het nog spannend. Maar daar verrichte de 46-jarige keeper Kevin Poole ondertussen enkele wereldreddingen. Poole, die in 1981 zijn carrière begon bij Aston Villa, bleek nog lang niet versleten. Overigens gaat hij volgend seizoen nog een jaartje door, waardoor hij 30 jaar profspeler is. Een andere Burton-speler die het goed deed, was Shaun Harrad. Hij besliste in de 37e minuut de wedstrijd door de 2-0 te maken. Leuk dat Barnet nu erin bleef, maar toch hadden we het graag wat spannender gezien. Mijn aandacht richtte zich nu vooral op de tussenstanden in League One, waar op het ene moment Swindon op de tweede plaats stond en daarmee zou promoveren en een moment later Charlton. SJ bleef nuchter, maar van binnen had hij nu het liefst naakt op de terrace gestaan.

De tweede helft begon en terwijl wij naar een slechte wedstrijd zaten te kijken, zorgde Harrad voor de 3-0 in Burton waardoor het nu echt helemaal over was voor Grimsby. Ondertussen kwam Millwall ineens op de tweede plek terecht die recht gaf op promotie naar The Championship. Uiteindelijk kwam Leeds op plek twee terecht en zou die niet meer afstaan. Dat de tussenstanden spannender waren dan de wedstrijd, zegt eigenlijk wel genoeg. Terwijl ik me erbij had neergelegd mijn eerste 0-0 van dit seizoen op de Britse Eilanden te gaan zien, werd er in de 90ste minuut ineens gescoord door Barnet. Heerlijk, want eindelijk was er dan emotie op de tribunes. Na de wedstrijd was er nog een pitch invasion om te vieren dat de Bijtjes behouden bleven voor de Football League.

Het plichtmatige huldigen hebben we gemist, want op dat moment waren we al bij de auto. Eefje werd opgepikt bij de Starbucks en had voor duizenden ponden aan producten gekocht. De auto van SJ zakte bijna door zijn hoeven door al die aankopen. Gelukkig kwamen we wel door de douane heen met die handel, want zelfs een matige terrorist kon met die spullen half Londen opblazen. Met deze wedstrijd op Underhill is mijn seizoen qua Engelse wedstrijden helaas afgelopen. Nu is het wachten op 17 juni, wanneer de fixtures voor het nieuwe seizoen bekend gemaakt worden. Bournemouth v Southampton, Exeter v Plymouth en Sunderland v Newcastle zijn de wedstrijden die dan mijn bijzondere aandacht hebben.



Het rapport

Het stadion:

Underhill is natuurlijk bekende koek voor mij. Alleen bij Celtic, Everton en Cardiff ben ik ook drie keer of meer geweest. Toch was er wel een vernieuwing ditmaal. Achter het doel was een nieuwe tribune neergezet. Waar er vroeger een soort tijdelijke tennistribune stond, was er nu een echt bouwwerk neergepoot. Geen lelijke groene stoeltjes meer, maar in de oranje-zwarte clubkleuren. Ondanks dat het geen geweldig mooie tribune is, is het stadion er zeker op vooruitgegaan met deze stand. Sowieso blijf ik Underhill een leuk stadion vinden.

De wedstrijd:

Door de gebeurtenissen in Burton-on-Trent was de angel snel uit deze wedstrijd. Maar objectief gezien, was het was hier in Barnet ook geen topper. Vooral Rochdale was dramatisch slecht. Die zijn het de laatste twee maanden echt helemaal kwijt. Het was dan ook terecht dat Barnet won, want dat was de minst slechte van de twee. Voor Rochdale is het te hopen dat ze de vorm weer hervinden, anders gaan ze Stockport achterna en zijn ze in maart al gedegradeerd.

De omgeving:

High Barnet is toch wel een van de mooiere wijken van Londen. Veel groen, mooie huizen en een klein centrumpje. Moet ik ooit in Londen terecht komen, dan is Barnet toch wel een van de gebieden die ik in mijn achterhoofd houd om te gaan wonen. Nadeel is dat het niet echt een ruige voetbalomgeving is, maar ja dan zou ik er ook niet willen wonen. 

De sfeer:

Voor de wedstrijd heerste er flink wat spanning. Al die mannetjes in de pub waren bang voor een herhaling van 2001. In de wachtrijen veel bedeesd geroezemoes. Op de tribunes waren er wel wat ballonnetjes te zien (Dokkie had erbij moeten zijn), maar over het algemeen waren de meeste mensen op van de zenuwen. Pas op het moment dat het 2-0 werd in Burton (helaas voor ons erg snel) begon de opluchting door te dringen en werden er wat liedjes gezongen. Doordat het niet echt spannend werd, was de pitch invasion ook wat matjes.

Overall:

Het was leuk om na vier jaar weer eens op Underhill te komen. Ik kwam er wat bekenden tegen en ik kon de nieuwe tribune met eigen ogen zien. Tegenvaller was dat de spanning er snel uit was, doordat Grimsby er niets van bakte in Burton. De snijdende spanning waar ik op gehoopt had bleef uit, hoewel het leuk is dat Barnet een Leagueclub blijft.



De stats

Barnet v Rochdale 1-0 (06/05/2010)

90. Albert Jarrett 1-0

Ground: Underhil, Londen

Visits: 3

Season: 2009-2010

Competition: League Two

Position Barnet: 22

Position Rochdale: 3

Gate: 4638

Match Number in England: 122

Goals: 336

Line up Barnet:

Cole, Devera, Gillet, Breen, Deen, Hughes, Adomah, Hyde, Vilhete (56. Jarrett), Upson (81. Deverdics), O'Flynn (83.Furlong)

Line up Rochdale:

Fielding, Stanton, McArdle, Dawson, Holness, Kennedy, Jones, Thompson, Taylor (63. Obadeyi), Higginbotham, O'Grady (63. Gray)

Yellow Cards:

Jarrett (Barnet), Holness (Rochdale)



De foto's



Een duidelijke verbetering in vergelijking met het oude bordje



Het blijft mooi om Underhill onder aan de berg en tussen de huizen te zien liggen



Weer een noviteit voor ons



Ook de ingang is flink onder handen genomen in vergelijking met de goede oude tijd

 



De Noorse vlag hing er nog steeds, evenals wat andere vlaggen. Opgehangen door John Adkins...



... die tegenwoordig een eigen shop heeft. Gehaat door de eigen fans, maar populair bij buitenlanders



De buitenkant van de East Terrace, waar wij zouden staan



En hier de nieuwe South Stand...



... inclusief nieuwerwetse turnstiles



Hier het crickethuis waar ik flink hebben staan boozen



Anderhalf uur voor de wedstrijd was het nog erg rustig bij onze ingang



Maar deze rij bij het ticketoffice beloofde veel slechts



En ja hoor, het waren gigantische rijen voor de turnstiles. Het leek wel De Eflteling 2.0



Een stoere tekst, nog versterkt door die twee uitroeptekens



De Main Stand blijft het mooiste deel van Underhill



De nieuwe South Stand zat packed to the rafters



Evenals de East Terrace, waar wij deze middag stonden



Hier de eerste terrace in Engeland waar ik ooit stond. Ik denk dat de gloryhuntende kat er niet was



De spelers geven elkaar een plichtmatig handje



De honingpotten moeten wat beter verstopt worden, want deze bij had een iets te hoge BMI



Spanning op de tribune voor aanvang, maar knulletje rechtsonder is meer bezig met zijn pie



Kans voor Rochdale. De billen op Underhill werden hard dichtgeknepen



Maar toen duidelijk werd dat Grimsby ging verliezen, was de ontspanning weer terug



De Floodies gaan aan, wetende dat ze volgend jaar ook Leaguevoetbal gaan zien



Een cliché-agent inclusief clichésnor vreest een pitch invasion 



En hij had gelijk, want er gingen nogal wat mannetjes het veld op



"On the pitch, on the pitch, on the pitch"



Maar al rap werd de pitch invasion afgebroken, door een nare stadionspeaker


 

 

© 2005 All Rights Reserved.