Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Barnet4

Het verslag

   

 

A Trip Down Memory Lane

 

Terug in de tijd. In 2003 werd ik lid van het forum van VI. Daar kwam ik meerdere liefhebbers tegen van Engels voetbal. Een van deze mensen, TeeZee, besloot daarop een eigen forum op te richten puur over het Engelse voetbal: Phoenix92. Na een paar weken werd besloten om een gezamenlijk trip te maken, ergens in maart of april. Naar voor mij, want ik zou vanaf februari een paar maanden in Zuid-Afrika zitten voor mijn studie. Daarop besloten TeeZee en ik al eerder te gaan. Dat is die befaamde Portsmouth-trip, mijn eerste vinck in Engeland. Van de gezamenlijk Phoenixtrip kwam niets terecht, daarom werd er een nieuwe poging gedaan in het seizoen erop. Door een artikel in de VI over Barnet en het geweldige Underhill, werd al snel besloten dat het Barnet zou worden. Op 9 oktober was het een interlandweekend (de horror), maar dat had als voordeel dat van niemand de Nederlandse club zou spelen. Daarom werd het Barnet v Dagenham in de Conference. Doordat Engeland om drie uur speelde, werd deze pot naar voren geschoven naar half een.

 

Die tijd bleek ideaal voor een goedkope dagtrip met Easyjet naar Luton. Vanaf Schiphol vlogen we voor 33 euro op en naar Engeland.  Een mooie prijs. Het enthousiasme over deze trip was niet zo groot op Phoenix92. Veel mensen kenden elkaar nog niet en dan is het toch altijd wat eng. Uiteindelijk wilden Dokkie en SuperJohn toch wel mee. Vier man, een goed aantal. Ondanks dat we elkaar niet goed kenden, weet je dat het toch altijd wel soepel loopt. Je hebt Engels voetbal als gemene deler, dus dat is nooit een probleem. Vanaf Luton waren we in no time in Barnet. Fratton Park was voor mij een grote verrassing, maar Underhill kende ik al van het artikel in de VI. Het deed me veel om daar rond te lopen. Ik herkende de tribunes uit het artikel en dat was geweldig. Dat ik zélf in Barnet stond was bijna niet te geloven.

 

Buiten kwamen we ene John Adkins tegen, een man met een fetisj voor Noord-Duitse clubs. Hij had een winkelwagentje met sjaals van HSV, Werder Bremen, St. Pauli en Hansa Rostock. Aardige man en een paar jaar later werd hij verantwoordelijk voor de opvang van buitenlandse fans bij Barnet. We kozen destijds voor de North-West Terrace, een onoverdekte staantribune. Als je het doet, moet je het goed doen en niet lafjes op de hoofdtribune gaan zitten. De wedstrijd zelf was genieten. Barnet speelde Dagenham echt he-le-maal van de mat. Bij The Daggers speelde die dag ene Craig Mackail-Smith mee en die lag de hele tijd op de grond. Kon er niets van, maar is in 2011 voor meer dan 3 miljoen gekocht door Brighton, is Schots international geworden en de kans bestaat dat hij volgend jaar in de Premier League speelt. Het kan verkeren, want toen was het helemaal niets wat hij liet zien. Zoals heel Dagenham trouwens. Al na zes minuten stond het 2-0 voor Barnet en uiteindelijk werd het 5-0.

 

Er kwam 1894 man op de wedstrijd af (ik baalde dat er niet twee meer waren, want 1896 is het oprichtingsjaar van Willem II) en Barnet zou aan het eind van het seizoen de titel pakken. Een van de mooiste momenten van de dah vond ik toen een kat bij de 2-0 een kijkje kwam nemen, daarna verdween en in de tweede helft weer tevoorschijn kwam toen het 3-0 werd. Wát een gloryhunter was dat. Na de wedstrijd gingen we in het supportershome van Barnet naar Engeland tegen Wales te kijken. Ik had genoten van Underhill met al die oude tribunes, het aflopende veld en het kneuterige rondom de club. Na die pot sloot ik Barnet in mijn hart en hebben we ze vaak tijdens uitwedstrijden gezien. Op Underhill kwam ik na 2004 nog twee keer. Een keer tijdens de traditionele oefenwedstrijd tegen Arsenal (waar supetalent Vincent van den Berg meespeelde) en in 2010 tegen Rochdale, toen ze op het punt van degraderen stonden. Barnet won, bleef erin en er was een pitch invasion. Ook in 2011 en 2012 bleef Barnet er iedere keer nét in door winst op de laatste speeldag.

 

Dit seizoen werd duidelijk dat Barnet afscheid zou nemen van Underhill, na 106 jaar. De gemeente Barnet (onderdeel van Londen) is door-en-door Tory en die houden niet van voetbal, maar van croquet en cricket. De club gaat verhuizen en verlaat Barnet om in Harrow te gaan spelen op hun trainingscomplex The Hive. Einde van de club, denk ik. Door mijn band met Barnet en Underhill wilde ik dit jaar eigenlijk nog een wedstrijd meepakken daar, bij voorkeur een avondwedstrijd want die heb ik daar nog niet meegemaakt. Helaas kwam het allemaal net niet goed uit. De allerlaatste pot op Underhill leek me ook wel wat, maar juist op die dag was het Willem II v Roda en ik vreesde dat die nog van belang zou zijn. Helaas verliep het seizoen voor Willem II nogal slecht en met nog uitwedstrijden tegen Vitesse en Ajax op het programma leek Roda me een wedstrijd om des keizers baard. Met een beetje ongemakkelijk gevoel bestelde ik daarom kaarten voor Barnet v Wycombe, de allerlaatste thuiswedstrijd van Barnet op Underhill.

 

Precies 3115 dagen later stonden we weer op de North-West Terrace. Het mooie was dat Dokkie en SuperJohn er ook weer bijwaren. De vierde man was dit keer 1904 in plaats van TeeZee. Ik had speciaal kaarten voor deze tribune gekocht, om de cirkel rond te krijgen. Destijds was Barnet het echte begin van mijn Engelandvaarderij. Na Barnet v Dagenham gingen we maandelijks naar de overkant met hetzelfde groepje en soms een nieuweling. Nu Underhill zou verdwijnen, konden we niet anders dan hier gaan staan. Dat de zon scheen maakte het helemaal af. Buiten zag ik John Adkins, zonder Noord-Duitse sjaals maar tegenwoordig gezegend met een flinke baard, die gelukkig nog leefde. James Down, cultheld der culthelden liep ook rond, Sinclair (opvallende supporter met punkkapsel) zag ik en er hing een heel relaxed sfeertje rondom het stadion. Er was een barbecue, veel entertainment en er werden t-shirts verkocht met de boodschap “”Back 2 Barnet”,  want de meeste fans willen helemaal niet naar Harrow en zouden graag een stadion vinden in hun eigen borough. Dat is ook het plan van de club.

 

SuperJohn en 1904 gingen al vroeg naar binnen, maar Dokkie en ik liepen nog een extra rondje. Nog één keer de sfeer rondom Underhill helemaal opsnuiven, want hierna zou het nooit meer kunnen. Daarna was het tijd om naar binnen te gaan. SuperJohn had ondertussen al dezelfde foto van zichzelf laten maken als acht jaar geleden en zo deed iedereen een beetje zijn weemoedige dingetje. Dokkie en ik zijn randfiguren uit Brabantse volkswijken, maar zelfs ons deed het ook wel wat. Juist omdat het op dezelfde plek was als toen. We zijn allemaal wat grijzer, dikker (niet SJ, die is juist veel dunner geworden) en ouder geworden. Op het moment dat we in 2004 hier stonden, hadden we met z’n vieren bij elkaar een wedstrijd of 25 in Engeland gezien. Nu stond er voor minstens 500 wedstrijden aan ervaring op de tribune. De tijd is hard gegaan en wat hebben we veel meegemaakt in die tijd.

 

Wie dat ook zal hebben gedacht is Edgar Davids. Nu speler-coach van Barnet. In 2004 zat hij nog bij Inter. Op dat moment had hij al bij Ajax, AC Milan, Juve en Barcelona gespeeld. Hij heeft titels en bekers gewonnen en hét Davids-moment blijft voor mij die goal die hij scoorde tegen Joegoslavië op het WK 1998. Dat was sowieso een mooi toernooi. Drie keer sprong ik een gat in de lucht tijdens dat WK: bij de goal van Kluivert in de halve finale, die van Bergkamp in de kwartfinale en die van Davids. Ik ben altijd wel fan van hem geweest. Een speler met gif die altijd 100% gaf en gewoon ontzettend goed kon voetballen. Erg jammer dat hij in Nederland beschadigd is geraakt tijdens de bloederige revolutie van Cruijff. Dat hij in oktober ineens weer ging spelen, tekent dat Davids een grote liefhebber is. Bij de Barnet-fans kan hij niet kapot, want toen hij kwam hadden The Bees drie puntjes uit twaalf wedstrijden, maar voorafgaand aan de pot tegen Wycombe doet Barnet nog steeds mee. Ook liet hij 36 fans oppikken door de spelersbus, toen hij zag dat de supportersbus was gestrand.

 

Zijn heldenstatus zal na die pot tegen Wycombe niet minder zijn geworden. Barnet was veel en veel sterker met Davids, op z’n veertigste, in een glansrol, maar die bal wilde er maar niet in. Bal op pal, mooie reddingen van de keeper van Wycombe en domme missers. Bijna had uitgerekend Davids de 1-0 gemaakt, maar zijn mooie actie trof geen doel. In League Two werken spelers zich vaak helemaal kapot, maar geen speler werkte deze middag harder dan Davids. Pure passie op voetbalschoenen. Om me heen hadden de Barnet-fans veel rouwmomenten. Stiekem baalde ik ook wel. Ik heb geen favoriete club in Engeland, maar Barnet is wel een van de clubs voor wie ik wel een heel groot zwak heb. Ik was erg mee aan het leven met The Bees en stond uitgebreid mee te gloryhunten toen Jake Hyde in de 81ste minuut de 1-0 maakte.

 

Daarna zag je de ervaring bij Davids. Wycombe wilde niet verliezen en begon de wedstrijd in handen te nemen. Het signaal voor Edje om op de grond te gaan liggen. Hij had ‘kramp’. De hele schwung was weer uit de wedstrijd. Vijf minuten voor tijd wisselde hij zichzelf voor een fittere speler. Davids had zichzelf helemaal leeg gespeeld en die wissel haalde ook weer de snelheid uit het spel. Om me heen waren de mensen zich aan het klaarmaken voor een feestje, maar die rare Flanagan van Barnet maakte een totaal overbodige overtreding in het strafschopgebied. Penalty Wycombe. Naast me stond een meisje met tranen in haar ogen. Gingen ze het toch weer weggeven. Toen was het tijd voor held nummer 2: Graham Stack. Stack is vooral bekend als de keeper van Beveren die hooligans van Antwerp neersloeg ze het veld opliepen. Stack is een mafkees, maar stopte wél de penalty. Een mannetje kon zijn emoties niet meer de baas en liep het veld op om Stack te omhelzen. Daarna liep hij terug de tribune op en niemand deed iets. Zo hoort het ook, voetbal is emotie.

 

De stadionspeaker dacht daar anders over. Zeker tien keer riep hij voor en tijdens de wedstrijd op om vooral niet op het veld te komen na de wedstrijd. Dat was volgens hem een crimineel feit en zou bestraft worden. Het leek wel of het hem dun door de broek liep bij de gedacht aan een pitch invasion. Toen er werd afgefloten bleken zijn woorden zinloos, want natuurlijk ging iedereen het veld op. Laatste keer op Underhill en winnen waardoor Barnet nog steeds kans maakt op hadhaving. Het was crimineel geweest als de Barnet-fans géén pitch invasion hadden gedaan. Op onze tribune bleef iedereen netjes staan. Het was eigenlijk vrij gênant dat wij ongeveer de eerste waren die ‘on the pitch’ gingen, maar ik doe het graag. Net als destijds bij de laatste wedstrijd van Coventry City op Highfield Road, nam ik ook nu een plukje gras mee. Ik móest iets hebben van Underhill als souvenir. Na een minuutje of tien werd het veld rustig leeggemaakt voor een ereronde van de spelers met Davids voorop.

 

Daarna was het toch echt klaar. Nog één keer keek ik om. Underhill ga ik waarschijnlijk nooit meer zien, want er zullen wel flats worden neergezet. Daarna was het weer richting Tilburg. Het was een echte ‘Trip down memory lane’ geweest. Alles klopte. De late 1-0, de gestopte penalty, Davids die de beste van het veld is, de pitch invasion, het stukje gras en Underhill als decor. Misschien gaat het stadion binnenkort wel plat, maar het zal altijd bijzonder blijven voor mij. Barnet staat nu één puntje voor op een degradatieplek en moet volgende week tegen nummer zes Northampton. Aldershot (nummer 24) lijkt gezien, maar AFC Wimbledon (nummer 23) heeft een makkie volgende week. Die gaan dus waarschijnlijk Barnet voorbij. Ik denk dat Barnet eigenlijk moet winnen op Sixfields. Ik gun het Barnet en Davids wel. Zaterdag deed me weer beseffen waarom ik die club zo leuk vind.

 

Voor de liefhebber hier nog een mooie repo van de NOS over deze wedstrijd.



Het rapport

Het stadion

Underhill is erg leuk en dat is de reden waarom ik er al vier keer ben geweest. Het heeft niet echt een heel mooie tribune, maar juist de kneuterigheid heeft zo z'n charme. De hoogteverschillen tussen de twee doelen maakt het ook erg bijzonder. Zo jammer dat ze hier weggaan.

De sfeer

Voor de wedstrijd was het allemaal erg relaxed. Mensen lagen in het zonnetje, er was een barbecue, voor kinderen was er entertainment en er was veel media aanwezig. Toch had ik niet het gevoel dat deze wedstrijd van levensbelang was. Tijdens de wedstrijd was er wel wat banter over en weer, maar het was zeker geen gekkenhuis. Dat kwam pas na de 1-0 en de gemiste penalty. Eindelijk lieten de fans van Barnet, een echte middenklasseclub, zich gaan. Mooi om erbij te zijn.

De wedstrijd

Wycombe was al veilig en dat was te zien ook. Ze speelden erg lam en Barnet kreeg veel kansen. Om een of andere gekke manier gingen die er niet in. Pas in de 81ste minuut was het raak, niet meer dan terecht. Wycombe leek geen moment zich in te willen spannen voor de 1-1, maar door een idiote actie van Flanagan kreeg Wycombe diep in blessuretijd ineens een pingel. Daarmee leek het over voor The Bees, maar net zoals in sprookjes, liep ook dit goed af. Stack pakte de penalty en Barnet leeft nog.  

De omgeving

Underhill ligt in een nette buurt in Barnet. Veel groen en nette huizen rondom het stadion. Leukste aan Underhill vind ik dat het onder aan een heuvel ligt. De naam is dus niet gestolen.

Overall

Ik ben blij de oude heer nog een keer gegroet te hebben. Het was een afscheid in stijl. Het blijft eeuwig zonde dat Barnet hier vertrekt, maar als het dan moet, dan op deze manier. Hopelijk blijven ze in de Football League, want ik blij toch een zwak hebben voor deze club.



De statistieken

Barnet v Wycombe Wanderers 0-0 (20/04/2013)

81. Jake Hyde 1-0

Ground: Underhill, Londen

Visits: 4

Season: 2012-2013

Competition: League Two

Position Barnet: 23

Position Wycombe Wanderers: 14

Gate: 6001

Match Number in England: 181

Goals: 514

Line up Barnet:

Ruddy, Stack, Johnson, Stephens, Flanagan, Byrne, Yiadom, Weston, Davids (85. Oster), De Silva (61. Ganbin), Marsh-Brown (79. Crawford ), Hyde

Line up Wycombe Wanderers:

Ingram, Johnson, Dunne, Harryman, Doherty, Lewis, Spring, Wood (76. Andrade ), Grant, Scowen, Kuffour (76. Morias)

Yellow Cards:

Flanagan, Yiadom (Barnet), Scowen (Wycombe Wanderers)



De foto's



Vier kaartjes voor de laatste pot op Underhill. 14 pond, maar eigenlijk onbetaalbaar



Bij de metro parkeerden we onze wagen



Waar we dit bordje zagen. Hihihi



Ideale stoel, met uitzicht op Underhill



...



Deze pub zal ook wel balen van de verhuizing van Barnet



Veel zenuwachtige hesjes voor de ingang



...



John Adkins in zijn Village Shop



Een aantal van de vele vlaggen die Adkins altijd ophangt daar



Hier zie je goed dat Underhill tegen een heuvel is gebouwd



Even gluurburen



Veel mannetjes wilden al naar binnen



Tsja, dat noemen ze te laat



...



Veel volk bij het cricketpavilion naast het stadion



Beroerde barbecue, dat is goed



...



Deze verkoper had niet echt een open houding



Van zenuwen was weinig sprake overal



...



...



Gluurburen



En dan zijn we binnen



De East Terrace



Uitvak



Hier stonden we in 2004 en zouden we nu ook weer staan. De cirkel is rond



Main Stand



Een van de voordelen van deze terrace is dat je in achtertuintjes kunt kijken met wasgoed



Mooi spandoek



Veel mensen met deze shirts



De vorige keer stond deze stand er nog niet. Geen juweeltje



Nieuwe floodlight + vliegtuig



...



...



De bij naait de bal hier mooi in de kruising. Die had in de spits moeten staan



Mark Clemmit was erbij in Barnet



Packed to the rafters



Gekkenhuis aan de overkant



Tifo in het uitvak



Politiek correct handjes



Edje Davids bij Barnet, eigenlijk te bizar voor woorden



Wat een held is het ook

Dat vonden ze ook op de tribune waar velen zijn naam op het shirt hadden



Actiemomentje



De pitbull was erg goed vandaag. Een waardige manager/aanvoerder



Deze chav vond het allemaal niet boeiend. Hij is voor Man United (en was nog nooit op OT)



Hier zie je pas goed hoe schuin het stadion is



Wederom de pitbull in actie. Hij werkte zich echt he-le-maal kapot. Die man is pure passie



De druk van Barnet neemt steeds verder toe...



... en eindelijk valt de terecht 1-0.



Er is weer geloof in de 'great escape'



Davids, moegestreden, heeft kramp na de 1-0. Of is het een slim spelletje?



Deze gluurbuur komt ook even gloryhunten, helaas dus niet de kat :-(



Voor de wedstrijd zag ik hem al en nu staat hij weer voor de crush barriers: James Down



Heel veel zenuwachtige stewards, want ze zijn bang dat we 'on the pitch' gaan



Helaas hesjes, het gebeurt toch



Een pitch invasion mag ik altijd graag zien



Ik ging ook maar het veld op



Ideaal om de Main Stand eens te vincken



Er liep ook een nep-Davids rond



Er kwam nog een ereronde dus we moesten nog van het veld af



Daar was Davids natuurlijk ook bij



...



Graham Stack was toch ook wel een held vandaag



Een laatste blik op Underhill. Het ga je goed, oude rukker



Deze letters had ik heel graag willen meenemen



En dat was het dan. Vaarwel Underhill



Hopelijk komt deze tekst uit



Mijn souvernir was een plukje gras. Underhill zal altijd een speciaal stadion voor mij blijven


 

 

© 2005 All Rights Reserved.