Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Barnsley2

Het verslag

   

We all hate Leeds Scum”

Ik heb iets met de drie noordelijke B-clubs: Bradford, Burnley en Barnsley. Om een of andere reden vind ik ze wel wat overeenkomsten hebben. Het zijn alle drie relatief kleine clubs uit oude industriesteden, die last hebben van een grote buurman. Van de drie heb ik misschien nog wel het meeste met Barnsley. Ik kan me dat ene jaar in de PL nog goed herinneren, daarover heb ik hier meer geschreven, en die cuprun in 2008 was natuurlijk geweldig. Zowel Chelsea als Liverpool werd toen verslagen en pas in de halve finale was Cardiff te sterk voor ze. Tijdens dat seizoen bezocht ik ze ook, ze zaten toen middenin die reeks, en dat was een heel geslaagd bezoekje. Barnsley verloor helaas van de arrogante buurman Sheffield United, maar het was genieten in de sneeuw met uitzicht op de oude Main Stand.

Die oude tribune is al vaak het onderwerp van gesprek geweest. De club wil die eigenlijk het liefste vervangen, maar dat zou heel naar zijn. Juist die oude Main Stand maakt een bezoekje aan het stadion meer dan de moeite waard. Gelukkig heeft de club weinig centen te makken, dus ik denk dat hij voorlopig wel veilig is. Toch wilde ik de club nog een keertje bezoeken en dan het liefst tegen Sheffield Wednesday of Leeds United. Toevallig zag ik vorig jaar beelden van Barnsley v Leeds en dat was genieten met de zachte G. Barnsley won met 5-2 en Oakwell stond op z'n kop. Barnsley v Leeds steeg met stip op mijn fictieve wensenlijstje en toen bleek dat beide teams elkaar zouden treffen op 31 december, was de keuze snel gemaakt. Een revisit Barnsley zou het worden met hopelijk een herhaling van het jaar ervoor.

Die ochtend begon met een stevig English Breakfast in Oldham. Iets te stevig, want gefrituurde tomaten en champignons zijn nu niet echt mijn ding. Ik ging bijna P-P, maar het zorgde ervoor dat we de rest van de dag geen honger meer hadden. Vanwege veiligheidsredenen, volgens mij wilden de politiemannetjes gewoon op tijd thuis zijn, werd de wedstrijd al om 13:00 gespeeld. We vertrokken dus vroeg uit Lancashire, om een klein uurtje later in Yorkshire aan te komen. Doordat we redelijk vroeg aankwamen, kon de auto voor het stadion worden neergezet. We leken wel VIP's. Na de wedstrijd was het daardoor wel onmogelijk om snel weg te geraken, maar we hadden toch geen haast.

Na het ophalen van de kaartjes, konden we op het gemak even rondkijken en sfeer proeven. De oude Main Stand had ik vorige keer vooral van binnen gezien, maar de buitenkant was ook genieten. Alles was bloedrood geschilderd en bordjes met oude lettertypes zijn sowieso mijn ding. Die Main Stand van Barnsley is misschien wel een van de mooiste die er nog staat in Engeland, alleen hadden ze nooit stoeltjes op die paddock moeten gooien. Helaas had de club daar geen keuze in, want als je drie seizoenen in een van de twee hoogste Engelse competities speelt, zijn staanplaatsen verboden. Klote inderdaad, maar helaas zijn dat de regels. Gelukkig gaan ze nu bij Aston Villa kijken of het mogelijk is om staanplekken terug te krijgen. Lukt dat, dan kan de toekomst er wel eens heel gunstig uitzien.

Het begon ondertussen steeds drukker te worden rondom Oakwell. Er hadden flink wat mannetjes uit Leeds de dertig kilometer al afgelegd en ze stonden tot wachten voordat ze naar binnen mochten. Uiteindelijk zou het uitvak stijf uitverkocht zijn. Leeds als uitclub is sowieso een aanrader: altijd veel man mee en erg luidruchtig. Het maakt ook niet veel uit of het een derby is, zoals tegen Barnsley of ergens in een ver oord als Yeovil; altijd verkopen ze uit. Natuurlijk zijn er meer clubs die veel man meenemen, maar die spelen allemaal in de top van de Premier League. Leeds presteert al jaren niets en nog komen ze. Chapeau voor die fans. Het is ook de club die ik het meest aan het werk heb gezien in Engeland. Acht keer tot nu toe. Volgend jaar moet ik nog maar eens naar Elland Road gaan. Het liefst tegen Sheffield Wednesday, als die zouden promoveren.

Gelukkig gingen de turnstiles een uurtje voor de wedstrijd open en konden we Oakwell van binnen bekijken. Toen de club in 1887 werd opgericht, door een dominee, zochten ze een veld om te spelen. Ene Arthur Senior wilde de club wel helpen, want hij had nog wel een grasveldje over. Er was slechts een mare, en dat was dat de spelers zich zouden gedragen. Anders zou het zo afgelopen zijn met het voetballen. Het grasveldje lag op de plek waar de huidige East Stand staat en zou uitgroeien van een vlakte tot het huidige Oakwell. Ondanks dat de club pas in 1997 voor het eerst op het hoogste niveau zou spelen, zijn The Tykes wel de aanvoerder van de eeuwige ranglijst op het tweede niveau. En verder zijn ze nog altijd trots op de finales van de FA Cup uit 1910 (verloren van Newcastle) en 1912 (gewonnen van West Brom).

Barnsley heeft dus wel wat successen gekend, maar heeft nooit kunnen uitgroeien tot een echte topper. Enerzijds doordat de stad niet echt groot is (er wonen maar zo'n 70000 mensen in Barnsley) en anderzijds door de nabijheid van de twee grootmachten uit Sheffield net ten zuiden van de stad en Leeds ten noorden. Voor de echte gloryhunter is er ook nog Manchester United, dat op een uurtje rijden ligt. Een ander nadeel is dat de grote industrieën van Barnsley, de mijnbouw en glasblazerij (beide te zien in het logo), helemaal verdwenen zijn. Er zit amper geld in de stad om de club echt vooruit te helpen. Het enige grote bezit van de club, Oakwell en de omringende gebieden, hebben ze in 2002 moeten afstaan, toen de club in administration zat en ze alles deden om te overleven. Zonder die kroonjuwelen is de club eigenlijk totaal oninteressant voor een eventuele miljonair die de club zou kunnen opkopen.

Wat dat betreft is het eigenlijk heel knap dat de club er al jaren in slaagt om in de Championship te overleven. Het beleid is dan ook uitstekend. Met Keith Hill hebben ze een uitstekende manager, die wonderen verricht met een klein budget. Hij was het die erin slaagde om Rochdale, na 36 seizoenen in de kelderdivisie van het Engelse voetbal, te laten promoveren en ze vorig jaar bijna naar de play-offs van League One bracht. In de zomer stapte Hill over naar Barnsley, wat meteen te merken is aan de resultaten van Rochdale. Bij Barnsley gaat het wel goed en staat de degradatiekandidaat knap in de middenmoot. Wat dat betreft doen ze het weer uitstekend, want de club heeft een van de laagste begroting en qua toeschouwersaantallen staan alleen Doncaster en Peterborough onder ze.

Er zijn ook weinig spelers bij The Tykes die bij de gemiddelde voetballiefhebber een belletje doen rinkelen. Reuben Noble-Lazarus misschien. Hij was vijftien jaar en 45 dagen oud, toen hij in 2008 zijn debuut maakte en daarmee de jongste speler ooit was die in de Football League debuteerde. Verder zullen de namen van de duikelende Portugees (jaja, ik weet dat het een pleonasme is) Ricardo Vaz Te en de oude vos Andy Gray de meeste mensen nog wel iets zeggen. Net zoals die van keeper Luke Steele, die in 2008 uitgroeide tot een ware held door geweldig te keepen tegen Chelsea en Liverpool in de FA Cup. Nederlanders staan er niet onder contract, dat was in het verleden wel anders. Maar liefst acht landgenoten hebben de kleuren van Barnsley verdedigd, van wie Arjan de Zeeuw de meest succesvolle was, terwijl ook Dean Gorré een goede indruk heeft achtergelaten.

Bij tegenstander Leeds stonden veel meer bekende namen in het veld. Zo was het leuk om Mika Väyrynen ineens weer te zien opduiken. Minder leuk waren de shirts van Leeds, een affreuze combinatie van zwart met lichtgevend geel. Eigenlijk wist je op het moment dat ze het veld betraden in die gedrochten, dat Barnsley zou gaan winnen. Modekenners werden niet vrolijk van dat shirt, maar ook Paul was niet blij toen hij de teams de kleedkamer uit zag komen. Hij had namelijk bij de bookie ingezet op Vaz Te als maker van het eerste doelpunt, maar die bleek op de bank te zitten. Het rouwmoment was groot, maar UltraHenk en ik waren blij ons niet aan die huilebalk te hoeven ergeren.

Dat duurde maar vijftien minuten, want toen raakte Jacob Butterfield geblesseerd en kwam Vaz Te er toch in. Tot op dat moment was Leeds de sterkere ploeg, maar dat zou helemaal kantelen. Vaz Te stond er koud een minuutje in, toen hij de 1-0 maakte en Paul zijn zakken kon gaan vullen. Daarna was Barnsley heer en meester, maar het lukte ze niet om er een tweede bij te prikken. Na de rust lukte dat wel en opnieuw was het Vaz Te die scoorde. Bij Leeds wisten ze niet waar ze het zoeken moesten, want The Tykes bleven maar gaan. Na een uurtje spelen viel de derde goal voor Barnsley, een juweeltje van Craig Davies, die precies in de kruising paste. Mooi dat uitgerekend die lompe houwdegen van een Davies, zo'n subtiel doelpunt maakte.

Op onze tribune was het ondertussen een waar gekkenhuis. De mannetjes van Barnsley konden hun vreugde amper kwijt. Met name het “We all hate Leeds scum”, rolde mooi van de tribune af. Tegenover ons was het wat stiller geworden, maar toch bleven ze achter de ploeg staan. Dat is toch ook Leeds. Ondertussen was er vermaak vanuit de Family Area, waar de echte hooligans altijd zitten. Die familievakken zitten vaak naast het uitvak, dus dat is een ideale om eens lekker te provoceren. Dat gebeurde helemaal nadat Vaz Te zijn hattrick completeerde en de 4-0 maakte. Het zou de grootste overwinning ooit kunnen zijn van Barnsley op Leeds en meteen de 5-2 van het seizoen ervoor uit de boeken kunnen spelen. Helaas waren we daar geen getuige van, want in plaats van 5-0 (waar veel kansen op waren) scoorde Lucciano Becchio diep in blessuretijd de 4-1.

Daarvoor klagen zou onterecht zijn, want we hadden een topwedstrijd gezien met een heerlijke sfeer. Wat wil een mens nog meer? Na de wedstrijd besloten we de oude Main Stand eens van dichtbij te gaan bekijken en wat foto's te schieten. Paul ging nog even zijn geld ophalen bij de bookie. Na afloop stonden we inderdaad muurvast, maar dat maakte niet zoveel uit. Cleethorpes lag niet zo ver van Barnsley vandaan en het was pas drie uur 's middags. Ontspannen reden we naar de kust, terwijl we nagenoten van de wedstrijd. Een revisit Barnsley was een heel goed idee geweest en ik sluit niet uit dat ik er over een paar jaar weer naartoe ga. Dan het liefst tegen Sheffield Wednesday, want dan heb ik alle drie de grote rivalen van Barnsley een keer op bezoek gezien op Oakwell. Maar haast heeft dat natuurlijk niet of ze moeten toch die Main Stand willen slopen, God verhoede het.



Het rapport

Het stadion

 

Oakwell kende ik al goed, dus ik wist dat ik een heerlijk stadion kon verwachten. En inderdaad, het was weer genieten geblazen. Eigenlijk zijn de twee tribunes achter beide goals helemaal niet zo mooi, maar door die geweldige West Stand is het toch een topper. Die tribune, die we nu goed hebben kunnen bekijken, mag echt nooit verdwijnen. Dat is een echt monument.   

 

De sfeer

 

De vorige keer was de sfeer in orde, maar helaas hoorde je The Blades pas toen ze scoorden. Wat dat betreft kun je beter Leeds als uitclub hebben, want die zongen al voor de wedstrijd keihard. Het "Marching on Together" blijft een prachtig lied. In de thuisvakken was het ook een gekkenhuis. Vijand Leeds werd helemaal weggespeeld en dat vonden ze bij The Tykes wel mooi. Met name de klassieker "We all hate Leeds Scum", werd vaak gezongen.

 

De wedstrijd

 

Barnsley klinkt als een ploeg die niet kan voetballen, maar dat deden ze dus wel. Heel goed zelfs, want op het eerste kwartiertje na waren ze heer en meester. Het was dat de keeper van Leeds er nog wat ballen uithield, anders was dit een historische overwinning geworden.

 

De omgeving

 

Yorkshire is mijn favoriete county in Engeland en dat is vooral vanwege het landschap. Barnsley ligt ook zo prachtig tussen de heuvels. Vanuit onze plaatsen kon je zo de omgeving van Barnsley zien en dat was genieten met de zachte G. Tel daarbij de vele arbeiderswijken op en je hebt een heerlijke voetbalomgeving. 

 

Overall

 

Op het moment dat de fixtures uitkwamen, werd deze wedstrijd meteen met rood omcirkeld. Ik wilde graag nog een keer naar Oakwell en dan het liefst tegen Leeds of Sheffield Wednesday, omdat die potten sfeertechnisch me het beste leken. Terecht, want het was genieten. Eigenlijk klopte alles: het voetbal, het stadion en de sfeer. Op zulke moment ben ik intens gelukkig dat ik deze hobby heb.



De statistieken

Barnsley v Leeds United 4-1 (31/12/2011)

16. Ricardo Vaz Te 1-0

51. Ricardo Vaz Te 2-0

61. Craig Davies 3-0

72. Ricardo Vaz Te 4-0

90. Luciano Becchio 4-1

Ground: Oakwell, Barnsley

Visits: 2

Season: 2011-2012

Competition: Championship

Position Barnsley: 16

Position Leeds: 8

Gate: 17499

Match Number in England: 156

Goals: 428

Line up Barnsley:

Steele, Hassell, McEveley, Foster, Wiseman, McNulty, Addison, Done (78. Gray), Perkins, Butterfield (15. Vaz Te), Davies

Line up Leeds United:

Lonergan, Connolly, Kisnorbo, White, O'Dea, Vayrynen, (54. Clayton), Brown, Pugh, Nunez, Keogh (54. Becchio), McCormack

Yellow Cards:

Connolly, O'Dea, Vayrynen (Leeds United)



De foto's



Aan de voet van de heuvel ligt Oakwell. Al 125 jaar de thuishaven van Barnsley



Onze VIP-plaatsen



Oud logo van de club



Ook hier hadden ze een tuinkabouter in de clubkleuren



De buitenkant van de stokoude West Stand



Glasscherven op de muren en de clubnaam in een oude lettertype, dan sta ik te genieten



Speciaal voor de fans uit Leeds



Bloedrode muren



Oude turnstile



De turnstileshokjes zagen er ook lekker old school uit



Buitenkant van de East Stand



Wederom een mooi bordje uit de jaren tachtig



Dit was zelfs nog ouder



De West Stand, gewoon keiharde porno



De saaie North Stand was voor de uitfans



De nieuwe East Stand



...



Mooi doorkijkje



Toby the Tyke was de boel flink aan het opnaaien



...



...



Uitvakkie vol met mannetjes uit Leeds



Let the game begin



Behalve de paddock van de West Stand zat alles goed vol, zoals de East Stand



...



...



Blijft een machtig gezicht, zo'n vol uitvak



...



Ricardo Vaz Te, de man van de wedstrijd



Hier scoort hij de 4-0



Met een gekkenhuis als gevolg



Uiteindelijk werd het 'slechts' 4-1



Onze tribune, ook erg saai



De East Stand na de wedstrijd



Fapfapfap



Fapfapfap



Fapfapfap



Fapfapfap



Fapfapfap



En toen was het tijd om te gaan



Zelfs de kertman had de overwinning iets te fanatiek gevierd

 

 

© 2005 All Rights Reserved.