Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Basingstoke

Het verslag

      

 

La Machina Wokingnja

 

Eindelijk weer een Paastrip. De afgelopen twee jaar ben ik niet gaan vincken met Pasen, doordat ik de week ervoor of erna al naar Engeland ging, maar dit jaar stond het al in juni vast dat ik met Pasen naar Engeland zou gaan. De reden was Southampton v Portsmouth die op 7 april gespeeld zou worden. Die pot wilde ik perse zien. Het was alleen wachten op verschuivingen naar Goede Vrijdag, zodat we een mooie dubbel konden doen. Er werd flink wat verschoven, maar vreemd genoeg ging bijna alles naar de middag. Eindelijk hadden we een mooie dubbel gevonden, want in Essex zou Billericay om 15:00 spelen gevolgd door Thurrock om 19:45. Twee aardige stadionnetjes en ook nog eens twee waar ik nog nooit ben geweest. Helaas besloten de mannetjes van Thurrock om de boel weer naar voren te halen en ook om drie uur te spelen.

 

Uiteindelijk gingen er een paar wedstrijden naar de avond, maar zowel Macclesfield, Shepshed Dynamo als Tamworth waren eigenlijk te noordelijk voor ons, aangezien we in Southampton wilde overnachten. Northampton had gekund, maar Sixfields gun je zelfs je ergste vijand niet. Het leek erop dat we op Goede Vrijdag maar één potje konden zien, dus we gingen rustig er eentje uitpikken. Het werd uiteindelijk Basingstoke Town v Woking. The Camrose staat op het punt om te verdwijnen en is best een leuk dingetje. Daarnaast liggen beide clubs niet zo gek ver van elkaar vandaan en staat Woking bovenaan. Zelfs Basingstoke is nog niet helemaal uitgespeeld, want de play-offs kunnen nog altijd gehaald worden door The Dragons. Dat later ook nog eens duidelijk werd dat we toch een dubbel konden doen doordat er een finale in Sussex werd gespeeld, droeg helemaal bij aan de voorpret.

 

Basingstoke is, na Southampton (240000 inwoners) en Portsmouth (207000 inwoners), de grootste stad in Hampshire. Er wonen zo'n 90000 mensen en dat zijn voornamelijk Londenaren die in de jaren zestig en zeventig verhuisd zijn. Het is ook een stad waar de huizenprijzen hoog zijn, men op de Tories stemt en waar veel internationale bedrijven gevestigd zijn. Doordat er zoveel mensen wonen die oorspronkelijk niet uit Basingstoke komen en daardoor niet echt een band met de plaats hebben, heeft de club ook weinig support. Zelfs nu het redelijk goed gaat, lukt het ze amper om 400 man te trekken. De lokale voetballiefhebber gaat liever naar de clubs uit Londen of desnoods naar clubs als Reading, Southampton en Portsmouth. Basingstoke is toch wat te min voor ze. Het is een frustratie van de club, want zo komen ze maar niet verder.

 

De voorzitter hoopt daarom met een verhuizing naar een nieuw stadion en goede faciliteiten wel de lokale bevolking te bewegen om naar The Dragons te komen kijken. Het huidige stadion, The Camrose, begint namelijk al wat tekenen van ouderdom te tonen en dat spreekt de 'klanten' niet aan. Het zou jammer zijn als Basingstoke zou vertrekken, want The Camrose is een aardig stadionnetje en het heeft een leuke naam. Die is afkomstig van Lord Camrose, die de club in 1945 het land gaf waarop het stadion is gebouwd. Lange tijd heette het stadion Winchester Road, maar na een aantal jaar leek het de club wel mooi om het stadion naar de Lord te noemen, vandaar The Camrose. Er kunnen 6000 man in, maar dat is nooit gehaald. In november 1997 zaten er 5085, toen Basingstoke in de eerste ronde van de FA Cup tegen het nabijgelegen Wycombe speelde.

 

Het leuke is dat ik deze dag twee clubs uit 1896 aan het werk zou zien. Niet alleen Willem II werd in dat jaar opgericht, maar ook Littlehampton Town (dat we in de finale zouden zien) en Basingstoke Town. Na lange tijd in de lokale Hampshire League te hebben gespeeld, promoveerde de club in 1971 naar de Southern League South, destijds de zesde divisie. De club was ook toe aan een stapje hoger, nadat ze in 1969 een mooie social club hadden neergezet en een jaartje later een imposante hoofdtribune. Het eerste jaar was meteen een succesvol jaar, want The Dragons bereikten voor het eerst in hun geschiedenis de eerste ronde van de FA Cup. Northampton was daarin met 1-5 te sterk, maar de 3400 toeschouwers maakten duidelijk dat er wel degelijk potentieel was in Basingstoke. Als er maar successen zouden komen.

 

Die lieten daarna lang op zich wachten, totdat Basingstoke in 1985 de Southern League South won en naar de Southern Premier League mocht promoveren. In 1988 dacht de club succesvoller te zijn in de Isthmian League (zelfde niveau, alleen andere competitie), maar daar vlogen ze meteen uit. Wel bereikte de club in 1989 voor de tweede keer de eerste ronde van de FA Cup en daarin werd Bromsgrove Rovers met 3-0 opzij gezet. De volgende ronde was Torquay met 2-3 nét iets te sterk. Had Basingstoke gewonnen, dan was West Ham de volgende tegenstander en was The Camrose te klein geweest. Maar helaas mocht het niet zo zijn. In 1997/1998 deden The Dragons opnieuw van zich spreken in de FA Cup. Tweemaal werd het 2-2, waarna Basingstoke na penalty's doorging. Een ronde later werd het ook twee keer gelijk tegen Northampton, maar ditmaal waren de penalty's in het voordeel van de Leagueclub.

 

Een jaartje later haalde de club weer de eerste ronde, maar ditmaal was Bournemouth met 1-2 net iets te sterk. Ondertussen had Basingstoke zich in 2004, dankzij Hendon dat niet wilde, geplaatst voor de nieuw te vormen Conference South. Daarin zijn ze tot dit seizoen niet meer dan opvulling en hebben ze vaker angstig naar beneden gekeken dan vrolijk naar boven. Enige hoogtepuntje was het seizoen 2006/2007, toen de club opnieuw de eerste ronde van de FA Cup haalde. Daarin werd Chesterfield, op Saltergate nog wel, met 0-1 verslagen. De volgende ronde rolde er een droomloting uit tegen Aldershot, de lokale rivaal. In Aldershot werd het 1-1, waarna 3300 man Basingstoke in eigen huis dapper ten onder zagen gaan. Sindsdien is de eerste ronde niet meer gehaald tot dit seizoen. Uit tegen Brentford werd met 1-0 verloren, maar de focus is dit seizoen op het halen van de play-offs. Dat leek lastig te gaan worden, maar de weken voor de pot tegen Woking was Basingstoke met een enorme opmars bezig.

 

We kwamen al vroeg aan in Engeland om de Paasdrukte bij de tunnel voor te zijn. Na wederom een vruchteloze poging om het oude stadion van Slough Town te vincken, dit is de vierde keer dat het niet lukt, was het tijd om richting Basingstoke te gaan. Eerst aten we een hapje bij Toby Cavery, waar je onbeperkt doorgekookte slappe groenten kunt eten. Helemaal jam-packed vertrokken we richting het stadion. Dat lag naast een drukke weg, met aan de ene kant een woonwijk en aan de andere kant een retailpark. De club wil er vertrekken, want de grond schijnt wel wat waard te zijn. Het nieuwe stadion zal ergens buiten de stad worden gebouwd en wordt een multifunctioneel gebeuren. Erg saai dus.

Het stadion was nog dicht, maar gelukkig zat er een social club. Best een aardig ding. Het viel ons al snel op hoeveel Woking-fans er waren. Uiteindelijk zouden er 1200 man op de wedstrijd afkomen, waaronder 2/3 uit Woking. Wat aanhang betreft hoort de club zeker thuis in de Conference en dat lijkt slechts een kwestie van tijd. In principe is Woking ook niets kleiner dan clubs als Crawley, Accrington Stanley en Macclesfield, dus wie weet zien we The Cards ooit nog een keer in de Football League. Ik zou het niet erg vinden, want wie deze site al langer leest, weet dat ik sinds begin jaren negentig een zwak voor de club heb.

In de social club zagen we dat Reading v Leeds bezig was. Reading, een club niet ver van Basingstoke vandaan, staat op het punt weer terug te keren naar de Premier League. Toch leek het de mensen hier weinig te doen en de meesten waren voor Leeds, dat nog waterkansje had op de play-offs. Uiteindelijk zou Reading met 1-0 winnen en zien we ze inderdaad terug op het hoogste niveau. Wij zagen maar een klein deel van de wedstrijd, want nadat we onze eerste pints hadden gedronken, was het tijd om naar het stadion te gaan. De turnstiles waren namelijk open en we waren benieuwd hoe The Camrose er van binnen uitzag.

Na zeven pond te hebben betaald, leve de studentenkaart, waren we lichtjes teleurgesteld. The Camrose is aardig, maar niet heel speciaal. Waarschijnlijk zijn we dit seizoen te verwend geraakt met de stadions van Weymouth, Gresley en Hitchin. Dit stadion viel niet in die categorie, hoewel het niet lelijk was. De oude Main Stand torende hoog boven de rest uit en voor de rest was er veel terracing. Zelfs een van mijn fetisjen, vegetatie die door de tribune heen groeit, was aanwezig, maar toch kon het stadion me niet raken. Ik was niet de enige die er zo over dacht. The Camrose miste de ‘wow-factor’. Misschien dat het uitzicht op het retailpark daar aan bij meespeelde. Ik kijk liever uit op arbeidershuisjes, foute fabrieken, natuur of een kasteel.

Maar eigenlijk was er weinig reden tot klagen, want het was goed weer, we konden lekker rondwandelen en er liepen veel rariteiten rond. Tel die drie factoren bij elkaar op en ik was erg tevreden. Minpunt was dat er een paar mannetjes van Basingstoke met een trommel kwamen aanzetten. Binnen twee tellen waren we vertrokken en gingen we achter het doel aan de overkant staan. Trommels zijn een hel, hoewel het rariteitenkabinet rondom de trommel me wel beviel. Dat waren allemaal retards, dommeriken en lelijkaards. Zulke groepen zie ik graag, maar het geluid van de trommel was niet te verdragen.

Aan de overkant stonden de Wokingfans. Die hadden veel praatjes. Een groep chavs was problemen met de stewards aan het zoeken. Die stewards van Basingstoke zijn overigens heel apart, want het zijn bijna allemaal Bulgaren. Dat heb ik nog nooit ergens gezien (ik ben dan nog nooit in Bulgarije gaan vincken) en was een vreemd gezicht. Zij en de Wokingfans hadden wat problemen, maar uiteindelijk liep het met een sisser af. We stonden nu met de uitfans onder de shed en ze waren erg vocaal, iets dat je niet vaak meemaakt in de non-League. Ze waren uitbundig en waren al een voorschot aan het nemen op de titel. Opvallend was ook dat veel fans replicashirt aanhadden. Feyenoorders zouden een moord doen voor dat shirt.

Behalve veel rariteiten, vinckten we ook veel rare kapsels. Het leek wel of je gratis naar binnen mocht als je een raar kapsel had. Zelfs de verzorger en materiaalman van Woking hadden gek haar. Ik voelde me wat unheimisch met mijn doodsaaie haar. Maar gelukkig begon de wedstrijd en de eerste helft was een van de beste die ik ooit zag in de non-League. Woking, met ex-RBC’er Elvis Hammond in de gelederen, blies Basingstoke omver. Met name Giuseppe Sole, die wij een jaar eerder nog zagen bij Havant & Waterlooville, stak er ver bovenuit. Met 0-2 mocht Basingstoke erg blij zijn, want ze hadden niets te zeggen. Vreemd, want The Dragons zijn een van de teams in vorm. Maar Woking was echter geweldig. Spelers vonden elkaar blindelings.

In de tweede helft wisselden beide supportersgroepen van kant, dus kwam de trommel onze richting op. Opnieuw namen we de benen. Ditmaal gingen we aan de lange zijde staan. Helaas was de tweede helft een stuk minder dan de eerste. Logisch ook, want de wedstrijd was al beslist en drie dagen later moest Woking weer aan de slag. Professioneel speelden ze de wedstrijd uit. Voor de zekerheid werd de 0-3 nog even gemaakt en toen was het genoeg geweest. Ik heb dit jaar een aantal wedstrijden in de Conference bezocht en gezien via een stream, maar geen van hen had een betere aanval dan Woking. Houden ze die bij elkaar, dan kan de ploeg volgend jaar wel eens een van de verrassingen worden.



Het rapport

Het stadion

The Camrose is een aardig stadionnetje, maar weinig bijzonder. De hoofdtribune deed me wel wat denken aan die van Weymouth, maar de terracing was aan de zuidkust veel en veel beter dan hier in Basingstoke. Toch was het leuk dit eens gezien te hebben, want het was een allegaartje bij elkaar.

De sfeer

Normaal wordt er tijdens non-League wedstrijden niet veel gezongen, maar vaak gescholden. Ditmaal werd er wel flink gezongen, want Woking had flink wat volk bij. Die waren erg fanatiek. Aan de kant van Basingstoke was het niet veel. Er zat een mannetje met een trommel, maar die was vooral irritant. Aan de kant van The Dragons veel rariteiten, dat mag ik graag zien.

De wedstrijd

Het was een topper op papier, maar in praktijk was Woking veel beter. Ik heb zelden een non-Leagueclub zo goed zien spelen als Woking. Als die hun aanvallers bij elkaar kunnen houden zie ik ze volgend jaar best goed meedraaien in de Conference.

De omgeving

Basingstoke is een forenzenstad en dat is te merken ook. Het is vrij saai en kil daar. Stadion ligt net naast een woonwijk en tegenover een retail park. Ik snap dat de club snel wil cashen door het stadion te verkopen, want die grond zal best wel wat waard zijn.

Overall

Hoewel The Camrose geen klassieker was zoals de Moat Ground en Top Field, die ik eerder deze maand bezocht, was het nog best aardig. Het was een typisch non-Leaguestadion, met een hoofdtribune en voor de rest terracing. De wedstrijd was vooral in de eerste helft erg goed. Woking is aanvallend een enorm sterke ploeg en ik verwacht wel dat ze kampioen worden.



De statistieken

Basingstoke Town v Woking 0-3 (06/04/2012)

14. Giuseppe Sole 0-1

38. Giuseppe Sole 0-2

59. Kevin Betsy 0-3

Ground: The Camrose, Basingstoke

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Conference South

Position Basingstoke Town: 7

Position Woking: 1

Gate: 1198

Match Number in England: 163

Goals: 445

Line up Basingstoke Town:

Bayes, Smart, Warner, Rice, Gasson, Lake, Daley, McAuley, Sills, Pratt (68. Gradwell), Ogunbote (59. Adams)

Line up Woking:

Howe, Wilson, Duncan (79. Cestor), Murtagh, Inns, McNerney, Hammond (62. Binns), Davis, Ademola (79. Cowan-Hall), Sole, Betsy

Yellow Cards:

Sills (Basingstoke Town), Duncan (Woking)

Red Card:

Stuart Lake (83. Basingstoke Town)



De foto's



De Main Stand van de buitenkant



Poortje



Wedstrijdbord met de verkeerde wedstrijd erop (altijd goed)



Hier stond wel de goede op



...



De spelersbus van Woking



Social club



...



...



De plannen voor het nieuwe stadion, dat geen topper gaat worden



Turnstiles



Hippe letters



...



Voor zeven pondjes was ik binnen



Main Stand vond ik een mindere uitvoering van die van Weymouth 



Kleine terraces achter de goal met Bulgaarse steward



Een mooie, gammele shed



Vegetatie door het dak? Vinck!



Een gluurbuurgat? Vinck!



Kitscherig hekje? Vinck!



Lekkere bunkeren



Lekker hangen



Achter het andere doel ook een kleine terrace



De golfplaten hebben het al zwaar te verduren gehad



...



De kleedkamers



Oude nuilers met achter hen de opvolgers



Naast de hoofdtribune stond nog een shed



...



Matig bunkeren



Heerlijke clubshop



Dit was de dag van de rare kapsel



...



...



...



...



De wc's stonken gigantisch. Ik ging bijna A-A



De sponsors worden niet goed behandeld bij Basingstoke



Stokie the Dragon die echt interesse had in de warming-up en wedstrijd



En iet giet oan



...



Heel veel volk uit Woking



...



Hoppa, en dat is de 0-1



Gekkenhuis



En iets later werd het 0-2



Deze kon niet achterblijven bij de mooie kapsels



Er ligt bijna een carpoolstrook tussen de tribune en het veld



Pseudo kunstzinnige foto van gras door het beton

...



Nog meer volk uit Woking



...



Een marginaal uit Basingstoke



Actiemoment



Volksmennerding



...


 

 

© 2005 All Rights Reserved.