Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Bath

Het verslag

 

The Season Starts Here

Zowel in 2007, 2008 als 2009 maakte ik in augustus een trip van een week naar Engeland. Vorig jaar werd die traditie onderbroken en werd het vervangen door een lang weekend. Dit mede doordat we al zoveel hebben gezien in Engeland. Toch begon het dit jaar weer te kriebelen en dankzij wat mooie fixtures konden we het eindelijk niet maken om geen week te gaan. Vooral Swindon v Oxford was aantrekkelijk. Op het moment dat die naar de zondag ging, was het wachten op de non-league fixtures. Twee clubs stonden hoog op ons lijstje: Bath City en Weymouth. Die laatste bleek een uitwedstrijd te hebben, maar Bath City speelde thuis. Tegen Barrow nog wel, een van de clubs waar ik een zwak voor heb. Dank u, voetbalgod. Soms kan het allemaal erg meezitten in het leven. Bath City. Beter kon bijna niet: een leuk stadje, een leuke club en een geweldig stadion.

Bath City is een club die voor mijn gevoel jarenlang te laag heeft gespeeld. De stad is natuurlijk een echte rugbystad, maar de voetballers hebben het altijd heel aardig gedaan in de non-league. Er werden zelfs twaalf pogingen gedaan om gekozen te worden in de Football League, maar nooit lukte het The Romans om de omerta te doorbreken. Erg zuur voor de club, want het potentieel was er zeker. De club deed het goed in de Southern League (destijds een van de divisies onder de Football League) en haalde zo nu en dan goede resultaten in de FA Cup. Het potentieel werd duidelijk op het moment dat Brighton uit de koker rolde voor een potje in de derde ronde van die beker in 1960. Maar liefst 18.000 man kwamen naar Twerton Park. Die zagen Bath met 0-1 verliezen, maar het was toch een goed jaar geweest. De club had eerder Millwall en Notts County uitgeschakeld in de FA Cup en werd kampioen.

Het old boys network van de Football League heeft er dus voor gezorgd dat de club nooit profclub werd, maar toch Bath bleef het goed doen. In 1979 waren ze een van de oprichters van de Conference. Tot 1997 speelde de club in die competitie, op twee seizoenen na. Vooral in de eerste jaren deed Bath goed bovenin mee. Ze werden eenmaal vierde en tweemaal zesde. Na 1997 daalde de club echter af in de donkere spelonken van het Engelse voetbal. Pas na tien jaar kwam er weer licht in de tunnel, toen The Romans promoveerden naar de Conference South. Ik was zelf nog aanwezig bij de debuutwedstrijd van Bath in deze competitie, tegen Bromley. Ze pasten zich snel aan het voetbal in die competitie, want de eerste twee jaar werden ze achtste. In 2010 was er de vierde plek en via de play-offs mochten ze naar de Conference. Daarin werden ze vorig seizoen netjes tiende. De club lijkt haar natuurlijk niveau te hebben gevonden.

Waar in sommige gevallen de voetbalclub echt voor bekendheid van het plaatsje zorgt - ik noem een Wigan, Barnsley of Accrington - is dat in Bath helemaal niet het geval. Sterker nog, voetbal is helemaal niet zo populair in Bath. Dé sport daar is rugby. De Recreation Ground van Bath Rugby ligt midden in het centrum. Als je ooit in Bath bent geweest, heb je het ongetwijfeld zien liggen naast de rivier. De rugbyclub is erg succesvol: zes landstitels, tienmaal de beker en twee Europese trofeeën sieren de prijzenkast van Bath Rugby. Succes trekt nu eenmaal aan, vandaar dat de inwoners van Bath liever naar het rugby gaan dan naar het voetbal. Een andere reden is dat Bath een vrij chique stad is en in dat soort steden is rugby vaak populairder dan voetbal. Neemt niet weg dat Bath voor een non-league club altijd redelijke toeschouwersaantallen trekt. Bath heeft ook het nadeel dat ze in Twerton spelen, een buitenwijk van de stad, en niet in het centrum.

Het centrum van Bath is overigens een van de mooiste gebieden van Engeland. Ik was er afgelopen februari al en het is echt een stad om verliefd op te worden. Jammer van de vele toeristen, maar dat ben ik zelf natuurlijk ook. Bath is, na Londen, de populairste bestemming voor buitenlandse toeristen te zijn. Al 2000 jaar geleden kwamen die in grote getale aan in Bath. De Romeinen bouwden badhuizen op de plek vanwege de geneeskrachtige bronnen. Nog altijd worden die bronnen gebruikt en heb je veel badhuizen in Bath. Mijn levensdoel is om in een bad in Bath te zitten, met een strakke Speedo aan. Overigens is Bath veel meer dan alleen die badhuizen, want je heb er de schitterende Royal Crescent, The Circus, de Bath Abbey, mooie bruggen over de Avon en een heerlijke binnenstad. Mocht je Bath nog nooit bezocht hebben, dan is dat toch wel een grote aanrader. Heerlijke stad, maar nu over naar het voetbal. Want daar draait het hier toch allemaal om op DT116 en Bath City v Barrow is meer dan moeite om over te schrijven.

Die pot was namelijk onze eerste tijdens "Vincktrip IV". Die trapte officieel af om vijf uur 's ochtend, toen SJ voor mijn deur stond. Na de vrouw gedag te hebben gekust, kon koers gezet worden naar Calais en via de boot kwamen we aan in Dover. De tocht naar Bath ging erg soepel, hoewel het even bikkelen was om door het centrum te komen. Onderweg namen we het Engelse voetbal door en keken we alvast vooruit naar onze wedstrijden. Swindon v Oxford en Morton v St. Mirren staken er toch wel bovenuit, maar qua stadion leek deze pot van Bath toch een van de mooiere te worden. Ik hoopte alleen dat het wel zou lukken, want de laatste keer dat ik een wedstrijd van Bath City wilde bezoeken, ging de auto P-P in Maidstone. Ditmaal was er weer een probleem, de olie was op, maar dat werd opgelost. Het vincken zou deze keer gaan lukken.

Aangekomen bij het stadion ga ik twee pondjes aan de dorpsgek en in ruil daarvoor mochten we voor het stadion parkeren. De turnstiles waren nog niet open, dus eerst gingen we boozen in de social club. Daar zaten ook al redelijk wat Barrowfans, waaronder het bestuur van de club. Dat was een mooi gezelschap van lokale aannemers en tweedehands autohandelaar in net iets te foute pakken. Ik mag dat graag zien. Dat is zo leuk aan het voetbal in de non-league, waar nog niet alle clubs zijn opgekocht door vage buitenlanders. De social club van Bath was groot en de levensader van de club. Veel mensen gaan er eerst wat drinken en dat levert de club weer geld op. Daarnaast is hij af te huren voor bruiloften en ook dan rinkelt de kassa weer voor de club.

Na een tijdje hadden we het wel gezien in de social club en gingen we het stadion in. Dat bleek nog mooier te zijn, dan ik op foto's had gezien. De hoofdtribune vond ik niet geweldig, maar de terracing aan de andere drie kanten was genieten. Twerton Park is echt een klassieker en nog voordat er een bal was getrapt, nam ik mezelf voor hier nog ooit terug te keren als ze een belangrijke bekerwedstrijd hier hebben. Tegen de clubs uit Bristol of eentje uit de Premier League zal het wel aardig vollopen en dat moet een geweldig zicht zijn. Voor de pot tegen Barrow kwamen er helaas minder man, nog geen duizend, maar ook dan is het al genieten daar in Bath. Niet alleen het stadion is geweldig, ook het uitzicht op de heuvels achter de hoofdtribune en de huisjes (+ illegale toeschouwers) achter de overdekte terrace zijn al de moeite waard.

De wedstrijd zelf was ook de moeite waard. Bath City speelde heel behoorlijk en had binnen tien minuten al drie enorme kansen gehad. Helaas voor The Romans hebben ze heel slechte spitsen en geen van de kansen werd omgezet in een doelpunt. Gedurende de gehele eerste helft was Bath de bovenliggende ploeg, maar scoren lukte maar niet. Barrow was echt een drama; daar zat echt geen enkel idee achter. Ook de tweede helft was aardig, maar opnieuw lukte het Bath niet om te scoren. Volgens het voetbalcliché scoort de tegenstander dan en dat was precies wat er gebeurde. Barrow op 0-1 en de meegereisde fans uit Cumbria waren door het dolle heen. Dat waren ze nog een keer, toen Bath zelfs een penalty miste. Het mocht schijnbaar niet zo zijn.

Volledig onterecht nam Barrow de drie punten mee, maar niemand bij The Bluebirds die daar om maalde. De wedstrijd was vermakelijk geweest en kreeg de volgende dag zelfs vier van de vijf sterren. Zo goed vond ik hem nu ook weer niet, want daarvoor was er te weinig gescoord. Na afloop van de wedstrijd ging ik nog even langs het secretariaat, want we hadden geen kaartjes gehad bij binnenkomst. Die bleken ze ook niet te drukken, behalve voor genodigden. Meteen werden er twee van die kaartjes gehaald en die kreeg ik mee. Sympathieke club dat Bath, want kaartjes zijn mijn fetisj. Ik probeer tot en met de Conference altijd een ticket te bemachtigen. Onder de Conference zijn die zeldzaam en moet ik het vaak doen met een 50/50 lot.

Na de wedstrijd reden we richting Swindon en onderweg kocht ik bij een benzinestation de befaamde FourFourTwo special, met daarin de voorbeschouwing van het seizoen. Die is altijd in plastic gewikkeld met daarop de zin "The Season Starts Here" en dat geldt ook zeker voor mij. Als ik dat ding in mijn handen heb, is het Engelse voetbalseizoen voor mij echt begonnen. Dat betekent namelijk dat ik zelf in Engeland ben en dan voelt het pas 'echt' aan. Na Carlisle United, Preston North End, Bromley, Scunthorpe United, Stoke City en Leyton Orient, was ditmaal Bath City de opener en het was zeker geen verkeerde. Nu is het voor mij pas echt begonnen en laten we hopen dat het een heerlijk jaar gaat worden. Met zo'n start kan dat bijna niet meer misgaan.



Het rapport

Het stadion:

Met Twerton Park is helemaal niets mis. Sterker nog; het is geweldig. Het stadion van Bath is een echte klassieker, met een Main Stand en voor de rest allemaal terracing. De meest imposante staantribune is die aan de lange zijde. Daar kunnen wel een paar duizend man op. Deze heeft ook een dak, terwijl de twee achter de goals geen bescherming hebben. Meestal zijn het dan heel kleine tribunes, maar bij Bath zijn ze best behoorlijk. Helemaal niets mis mee. De minste tribune vind ik eigenlijk de Main Stand, dat is geen uit hout opgetrokken exemplaar. Ronduit afschuwelijk is de kleine zittribune ernaast die er moest worden neergezet vanwege de regels.

De wedstrijd:

De volgende dag kreeg Bath v Barrow in de Non League Paper maar liefst vier sterren (vijf is het maximum). Dat vond ik zelf nogal veel. Het was zeker geen slechte pot, want Bath kreeg volop kansen, maar vier sterren vond ik hem ook niet waard. Waarschijnlijk ben ik te kritisch, maar met zo'n matige ploeg als Barrow op het veld was twee, hooguit drie sterren voor mij het maximale geweest.

De omgeving:

Bath is genieten. Heerlijke stad waar je zeker een weekendje kunt doorbrengen. Het stadion zelf ligt een stuk uit het centrum in de wijk Twerton. Die is wat minder chique, maar ook niet pauper. Het stadion zelf ligt ingeklemd tussen de huizen en dat zie ik graag.

De sfeer:

Meestal hoor je in het non-league voetbal vooral nuilende mannetjes, maar bij deze pot waren er twee supportersgroepen die zich goed lieten horen. Bij Bath was er een groepje van een mannetje of veertig dat veel zong, terwijl Barrow een soort ultragroep heeft, de “Ultras Barrovian”, die ook luidruchtig waren.

Overall:

Vooraf had ik best wat verwachtingen van Bath City en die zijn volledig uitgekomen. Het stadion was genieten met de hoofdletter G, terwijl het voor de rest ook een mooie ervaring was. De wedstrijd was redelijk, het zonnetjes scheen lekker en op de tribune werd flink meegeleefd. Als ik al een minpuntje moet opnoemen is het dat Bath enorm veel kansen miste en het daardoor 0-1 werd in plaats van 5-1.



De statistieken

Bath City v Barrow 0-1 (20/08/2011)

66. Adam Boyes 0-1

Ground: Twerton Park, Bath

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Conference

Position Bath City: 20

Position Barrow: 18

Gate: 781

Match Number in England: 144

Goals: 395

Line up Bath City:

Garner, Simpson, Jones, Preece, Stonehouse, Hogg, Mills (81. Rollo), Connolly, Cook (63. Murray), Russell, Phillips

Line up Barrow:

Hurst, Smith, Pearson, Quinn, Skelton, Rutherford, Almond (58. Hulbert), Ferrell, Mackreth, Cook, Boyes

Yellow Cards:

Phillips, Mills (Bath City), Smith (Barrow)



De foto's



FourFourTwo Season Preview = start van het seizoen voor mij



Bath is meer dan alleen voetbal



Mooie bruggetjes



Kekke watervallen



Een rugbyground midden in de stad



Zelfs een heuse "Alkmaar Garden" ontbrak niet in Bath



Maar de badden zijn natuurlijk de grote trekpleister van de stad



Maar wij kwamen in eerste plaats toch vooral voor het voetbal



Beetje saaie turnstiles daar op Twerton Park



De clubshop



Hier kreeg ik na afloop nog een kaartje



De ingang voor de bobo's, waar deze langbaardige man niet binnenmocht



Gelukkig was er ook nog een social club voor de gewone man



Ook voor uw bruiloften en partijen



De Main Stand met de lelijke, kleine Family Stand ernaast



De Covered Terrace, een echte fapfapfap-tribune



De Open Terrace achter de goal



En ten slotte de Bristol End, ook een plaatje



Crush barriers van dichtbij



Floodie van dichtbij



Voor een bakkie gitzwarte thee, was je hier op de goede plaats



Enorme toeters, zodat ook de slechthorende medemens het allemaal goed kon volgen



Langzaamaan begint het volk binnen te stromen



De catering bij Bath was erg goed; geen gekookte friet, maar mooie goudbruine reepjes



De Curva Nord van Bath



SJ en Bladud konden het erg goed vinden met elkaar



De mannetjes komen het veld op



Het leidt niet tot een gekkenhuis bij de thuisfans...



... maar de Barrow-fans gaan echt helemaal los



Een van de vele kansen voor Bath City



Dit mannetje was de hele wedstrijd naar de vlag aan het kijken. Bizar



Barrow hooft de bal nog eens naar voren



Lelijke plastic stoeltjes, maar de rest van de Main Stand is oké



De "Ultras Barrovians" kwamen in de tweede helft op onze tribune staan...



... tijd om ons te verplaatsen en dat dachten meer mensen



Bij Bath veel vlaggen, maar gelukkig geen ultra's



De lokale chavs keken liever gratis mee



Ook in de tweede helft was Bath veel sterker



Bladud was ondertussen met van alles bezig, behalve met de wedstrijd



Hier drukt hij zichzelf op. Waarom? Werkelijk geen idee



Zelfs een penalty was te moeilijk voor Bath City. Wat een slechte spitsen hadden The Romans 



Dat is hem niet opgevallen, omdat hij nog steeds naar de vlag aan het kijken was



Nog een laatste blik op de Covered Terrace, toch wel een favoriete tribune van mij


 

 

© 2005 All Rights Reserved.