Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Berwick

Het verslag

   

 

Saved by the Ref

 

Bij iedere trip die ik maak, hoort eigenlijk één topper te zitten. Meestal een derby of een speciale wedstrijd. Newport County v Hereford was het deze trip en dan is het flink balen als die A-A gaat. Gelukkig is er nog altijd Schotland. Zowat elke wedstrijd van de reïncarnatie van Rangers wordt uitgezonden op tv, zo ook de uitpot tegen Berwick Rangers. Perfect voor ons om te vincken. Daarnaast zijn de wedstrijden van Rangers tegen Queen’s Park en Berwick Rangers de meest interessante dit seizoen. Queen’s Park, omdat het een derby is, en Berwick Rangers door dat ene resultaat in 1967. Stiekem hoopte ik op een herhaling daarvan, maar ook ik weet dat het leven zo niet is. Toch kwamen ze ontzettend dichtbij.

 

Berwick Rangers is een speciale club. Het is een Engelse club, maar speelt in de Schotse League. Op Leagueniveau is dit een unicum. De reden dat de mannen uit Berwick-upon-Tweed niet in Engeland spelen, is dat de stad zo noordelijk ligt dat het gunstiger is voor ze om in Schotland te spelen. In principe ligt Berwick ook in Schotland. De rivier de Tweed was eeuwenlang de natuurlijke grens tussen Schotland en Engeland. Berwick ligt ten noorden van de rivier en is dus eigenlijk Schots, maar in de praktijk is dat niet het geval. De stad is maar liefst veertien keer geswitcht tussen Engeland en Schotland en er heeft flink wat bloed gevloeid in de straten van de stad.

 

De reden is dat Berwick zo gewild was, komt door de ligging aan de rivier de Tweed en dicht bij zee. Berwick was gewoon ontzettend rijk en de strategische ligging zorgde ervoor dat de  stad erg aantrekkelijk was om in handen te hebben. Pas in 1482 werd Berwick definitief Engels, maar in 1502 veranderde de status weer. Berwick-upon-Tweed kreeg een status aparte. In de officiële documenten stond dat Berwick een deel of het koninkrijk Engeland was en niet in. Een subtiel verschil. Het stadje werd daardoor ook altijd apart genoemd als een koning of koningin werd aangekondigd. Ter illustratie een koning of koningin was dat van ‘Great Britain, Ireland, Berwick-upon-Tweed and the British Dominions beyond the sea.’

 

Deze titel werd ook helemaal gebruikt, toen koningin Victoria de oorlog verklaarde aan Rusland in 1853, de zogenaamde Krimoorlog. Ze ondertekende de oorlogsverklaring met “Victoria, Queen of Great Britain, Ireland, Berwick-upon-Tweed and the British Dominions beyond the sea.”. Na drie jaar oorlog werd in 1856 in Parijs de vrede getekend, maar vergat Victoria om Berwick-upon-Tweed te noemen, waardoor het stadje officieel nog in oorlog was met Rusland. Pas in 1966 kwam er een Russische diplomaat naar Berwick om een vredesakkoord te tekenen. Uiteraard werd er flink om gelachen en de burgemeester van Berwick grapte tegen de Russische diplomaat: “You can tell the Russian people that they can now sleep peacefully in their beds.”

 

Berwick Rangers, wat voor club is dat eigenlijk? Nou, een weinig succesvolle. In 1884 werd de club opgericht en gingen ze in de Northumberland League spelen, in Engeland. Het ging best aardig daar en Berwick Rangers wilde graag meedoen in de Northern League, maar daar werden ze niet toegelaten. Daarop besloot Berwick de blik maar eens op het noorden te richten, Schotland om precies te zijn. In 1905 werden ze daar toegelaten in een lokale competitie en sindsiden nooit zijn ze meer teruggekeerd naar Engeland. Het ziet er ook niet naar uit dat ze dat ooit gaan doen, of Schotland moet onafhankelijk worden. Dan zal de FIFA wel komen nuilen dat het niet mag en dat Berwick Rangers weer naar de Engelse competitie moet.

 

In 1950 besloot Berwick Rangers dat ze lid wilden worden van de Scottish Football League, zeg maar de profcompetitie. Het duurde enige jaren, maar na enkele bekerstunts (o.a. tegen Ayr en Dundee) en de bouw van Shielfield Park (in 1954), werden The Wee Rangers in 1955 gekozen om mee te doen met de grote jongens. Echt succesvol is dat tot nu toe niet geweest. In 1963 probeerde Rangers Berwick Rangers met nog vier andere clubs uit de League te flikkeren (de zogenaamde Five Club Case"), maar The Wee Rangers namen vier jaar later wraak door Rangers met 1-0 te verslaan. Grootste bekerstunt ooit in Schotland. Overigens kwamen Berwick Rangers en de Rangers uit Glasgow elkaar in 1963 ooit tegen in de halve finale van de League Cup. Rangers won met 3-1, maar het is de beste cuprun van Berwick tot nu toe.

 

In 1955 kwamen The Wee Rangers dus in de SFL, maar het zijn vaste kelderbewoners. Slechts driemaal promoveerde de club, in 1979, 2000 en 2007. Iedere keer volgde er weer snel degradatie. Na de promotie in 2007 degradeerde Berwick Rangers weer meteen en sindsdien is het allemaal sappelen geblazen in Berwick-upon-Tweed. De afgelopen vier seizoenen eindigde de club in het rechterrijtje in de Third Division en dat is niet best. Buiten de promoties is het enige wapenfeit van de laatste tien jaar de 0-0 tegen Rangers in de Scottish Cup van 2002. Opnieuw wist Rangers niet te winnen van Berwick. Ondanks dat ze graag in Engeland willen spelen, hebben The Gers daar opvallend weinig succes.

 

Berwick Rangers lijkt een soort Nemesis te zijn voor Rangers. Natuurlijk werd er veel meer gewonnen dan verloren, maar procentueel heeft Rangers van alle SFL3-clubs het meeste moeite met Berwick Rangers. Vier keer speelden The Gers in de Engelse stad en slechts tweemaal werd er gewonnen en dan ook nog eens moeizaam, met 1-3 in 1960 en 2-4 in 1978. Clubs als Clyde en Queen’s Park, vroeger grootmachten uit Glasgow, wonnen ook wel eens thuis van Rangers, maar daar staan tientallen dikke nederlagen tegenover. Over de rest van de Third Division hoeven we het helemaal niet te hebben, want de meeste clubs verloren alleen maar van Rangers. Zelfs een gelijkspel wordt zelden gehaald.

 

Natuurlijk hoopte ik op een nieuwe stunt, maar de kans was natuurlijk erg klein. De weken voor deze pot heb ik alles rondom Berwick Rangers goed gevolgd en het was een gekkenhuis daar. Kaarten vlogen de deur uit en fans van de Rangers uit Glasgow stonden uren in de rij om maar naar Berwick te mogen. Gevolg was dat de pot al lang voor de aftrap was uitverkocht. Gelukkig kenden we via-via iemand uit het bestuur van Berwick en lagen onze tickets veilig klaar. In Berwick was ook geen hotelkamer meer te krijgen, dus zaten we in Newcastle. Volgens Google Maps is het dan anderhalf uur naar Berwick, maar dat bleek mee te vallen. In een klein uurtje waren we er, ondanks dat we een hele tijd achter langzame politiebusjes hadden gereden.

 

Het was pas negen uur ’s ochtends toen we aankwamen in Berwick. De wedstrijd was pas om twaalf uur, dus genoeg tijd om het stadje te vincken. Dat viel niet tegen. Erg leuk en zeker een aanrader om eens te bezoeken als je in die contreien bent. Natuurlijk zijn de drie bruggen, waar Berwick om bekend staat, erg mooi, maar ook de stadsmuren zijn nog redelijk intact. Verder heb je een schitterend uitzicht op zee en zijn er in het centrum veel straatjes met kinderkopjes te vinden, waardoor je je in een andere tijd (of Parijs-Roubaix) waant. Er zijn ook veel van de winkeltjes die vrouwen altijd leuk vinden, dus Berwick is ideaal om de vrouw mee naartoe te nemen. Zij kan in die rommel snuffelen, terwijl jij Berwick Rangers vinckt.

 

Anderhalf uur voor kick-off vonden we het wel eens tijd worden om richting stadion te lopen. Altijd leuk om de build up van zo’n belangrijke pot te zien. Onderweg kwamen we veel fout volk tegen van Rangers. Veel sjaals over 1690 (Slag bij de Boyne), King Billy en er werd gezongen over de dood van hongerstaker Bobby Sands. Officieel is het een nieuwe club, maar de oude gewoontes zijn gebleven. Een club groot geworden door haat zal niet snel ineens ander publiek aantrekken. In Berwick wisten ze niet wat hen overkwam, want overal liepen voetbalfans. Normaal nemen clubs als Elgin en Annan een mannetje of tien mee, maar nu waren er ineens meer dan 2000 uitfans.

 

We besloten om alvast onze tickets op te pikken voordat het echt heel druk zou worden. In het kantoortje van Berwick Rangers was het totale chaos. Overal liepen mensen elkaar in de weg. Bestuursleden van Berwick vroegen handtekeningen aan spelers van Rangers, televisiemensen liepen rond met kabels en vroegen de weg, fans kwamen tickets ophalen en de internationale pers was er ook, want Der Spiegel ging een reportage maken over deze wedstrijd. Als klap op de vuurpijl kwamen er ook nog eens twee Nederlanders vragen naar hun tickets. Dat bleek allemaal niet zo eenvoudig te zijn, maar na het noemen van de naam John Bell, ons contact daar, gingen alle deuren open. We kregen twee gratis tickets, echt super van de club. SJ, die geen favoriete club in Schotland heeft, was plotsklaps voor Berwick.

 

We gingen alvast naar onze turnstiles, want vanaf daar was de chaos allemaal mooi in de gaten te houden. De eerste twee wedstrijden van het seizoen waren er 372 en 539 mensen naar Shielfield Park gekomen. Vandaag was het uitverkocht en kwamen er 4140 fans. Dat bleek nogal voor wat drukte bij het parkeren te zorgen. Het mannetje dat alles in goede banen moest leiden, was peentjes aan het zweten. Gelukkig voor hem kwamen veel uitfans met de supportersbus, want anders was het helemaal een horror geweest voor hem. Ik ben trouwens benieuwd hoe het allemaal zal verlopen als Rangers naar Annan Athletic of East Stirlingshire moeten, want die spelen in veel kleinere plaatsjes dan Berwick-upon-Tweed.

 

Gelukkig gingen iets over elf de turnstiles open en konden we het stadion bekijken. Daar was weinig mis mee. Op foto’s vond ik Shielfield Park altijd maar saai, maar dat bleek in het echt erg mee te vallen. De hoofdtribune, ooit gekocht van Bradford City, is oké en “The Ducket”, de terracing tegenover de hoofdtribune, is erg leuk. Zelfs de speedwaytrack was niet storend. Erg leuk vond ik ook de ijzeren silo’s, die vlak naast het stadion stonden. Ik vermoed dat die voor veevoer zijn. Helaas kon ik niet op The Ducket komen, want die was geheel aan Rangers gegeven en de politie versperde mij de doorgang. Ach ja, heb ik meteen een alibi (uitgesproken met een nasale Peter R. de Vries stem) om er nog eens terug te komen.

 

Voor de wedstrijd spraken we nog even met John Bell, die daarna weer door moest omdat ook hij veel verplichtingen had. Relaxed gingen we langs de kant hangen en zagen we het stadion zich langzaamaan vullen. De away following van Rangers was erg indrukwekkend, maar eigenlijk is dat wel logisch. Fans van veel SPL-clubs zijn gewend om vier keer per jaar tegen dezelfde clubs te spelen en ieder jaar twee keer naar St. Mirren, Kilmarnock en St. Johnstone is niet echt inspirerend. Dat zijn vrij saaie stadions in saaie steden. Zo’n uitje naar Berwick is dan echt genieten. Er mag veel meer, je kunt lekker staan, een nieuwe stad bezichtigen en de kans is erg groot dat je club lachend wint.

 

Dat laatste gold niet voor vandaag, want Berwick Rangers heeft natuurlijk wel een geschiedenis met Rangers. In het programmaboekje kwamen ze daar ook op terug, ditmaal met de nadruk op de 0-0 in 2002. Dat was misschien wel een even grote stunt als die ene in 1967. Kijk alleen maar naar de aanval van die dag: Michael Mols, Tore Andre Flo en Claudio Caniggia. Toen dat niet liep, werden ze alle drie vervangen. De vervangers? Ronald de Boer, Shota Arveladze en Andrei Kanchelskis. Ondanks het feit dat ook nu in 2012 er een sterk team van Rangers op het veld zou staan met diverse internationals, is het niet te vergelijken met dat team in 2002. Dat was vele malen sterker, dus misschien zat er toch nog een stuntje in voor The Wee Rangers.

 

De DJ van Berwick draaide veel liedjes van de Simple Minds, Celtic-fans uit Glasgow, terwijl de meegereisde fans van Rangers hun sektarische handel weer eens zongen. Bij Rangers hebben ze tegenwoordig ook een ultragroepering, The Blue Order, en die gedroegen zich ook als echte ultra’s. Ze waren met van alles bezig, vooral met zichzelf, behalve de wedstrijd. Dat hele ultragebeuren blijft toch nog altijd wenen voor me. Er zaten ook positieve dingen aan, want het gezang klonk wel erg goed, zo onder het dak van The Ducket. Op het veld ging het ondertussen ook z’n gangetje. Berwick Rangers hield goed stand en was zelfs wat beter. Ze bleken alleen heel slechte afmakers te hebben, want de bal wilde er niet in. Uiteraard scoorde Rangers diep in blessuretijd de 0-1. Logisch.

 

In de tweede helft besloten we te gaan zitten, want dan konden we Berwick Rangers weer zien aanvallen. SJ en ik hadden er weinig vertrouwen in en vreesden voor een nulletje of vier voor de Rangers uit Glasgow. Maar gelukkig kregen we ongelijk. Het verwachte doelpunt vlak naar rust bleef uit en Berwick bleef maar aanvallen. Ze kregen veel kansen, maar de bal leek er maar niet in te willen. Ik wilde zelf wel in het veld stappen om de bal erin te schieten, ware het niet dat Berwick in geel-zwart speelt en dat weiger ik principieel te dragen. Gelukkig werd in de 58ste minuut Fraser McLaren ingebracht en vier minuten later had hij de 1-1 gemaakt. Ik stond te juichen alsof Willem II had gescoord. Wat was dit terecht. We zaten echt recht naast de Hunnen, er zaten niet eens stewards tussen, en die keken wat sipjes.

 

Het vreemde was dat Berwick gewoon veel sterker bleef. McLaren kreeg weer een grote kans, maar Neil Alexander tikte hem erover. Kevin Kyle, een Schots international op de bank bij Rangers die in zijn eentje meer verdient dan de hele begroting van Berwick Rangers is, werd ingebracht. Maar ook hij kon geen potten breken. Sterker nog the Wee Rangers bleven de sterkste ploeg. McLaren, die zijn brood verdient als emaillesprayer, was ongrijpbaar voor het centrale verdedigingduo Emilson (overgenomen van Cruzeiro, ooit door Lazio gekocht voor vijf miljoen pond) en Bocanegra (de aanvoerder van de VS, die meer dan 100 interlands voor zijn land heeft gespeeld en nog altijd aanvoerder van dat team is). Het zijn de dingen die voetbal zo leuk maken.

 

Het had nog leuker kunnen zijn, want in de 90ste scoorde Berwick de 2-1. Onze tribune ontplofte. Helaas liet de scheidsrechter, die schijnbaar fan van Rangers is, zijn clubhart spreken en keurde het doelpunt om onverklaarbare reden af. Jammer, want 2-1 was fantastisch geweest. Nu bleef het 1-1, nog altijd een geweldig resultaat. Vooraf had ik ervoor getekend, maar achteraf is het toch wel erg jammer dat Berwick niet gewoon won. Bij Rangers hebben ze eindelijk hun droom kunnen waarmaken, een competitiewedstrijd spelen in Engeland, maar echt blij zullen ze er niet mee zijn geweest. Ik verwacht dat ze nog altijd fluitend kampioen gaan worden, maar de competitiestart met één overwinning en twee gelijke spelen, is niet echt top.



Het rapport

Het stadion

Vooraf waren mijn verwachtingen van Shielfield vrij laag. De racebaan rondom het stadion, de op het oog saaie hoofdtribune en het ontbreken van tribunes achter beide doelen spraken me niet echt aan. Gelukkig bleek het in het echt niet zo'n drama te zijn. Sterker nog, het was genieten. De hoofdtribune bleek helemaal niet zo saai te zijn als gedacht en The Ducket aan de overkant was ronduit briljant. De racebaan was wel grappig en je kon heerlijk hangen achter de doelen.

De sfeer

Normaal wordt er in de Schotse lagere divisies niet veel gezongen. Schelden doet men wel graag. Vandaag was het anders. Waar er normaal een paar honderd man naar Berwick komen kijken, was het nu met 4140 volle bak. De uitfans waren er fanatiek bezig met zingen en vanonder The Ducket klonk dat erg imposant. Er waren wel wat sektarische gezangen, maar dat hoort erbij als je een wedstrijd van Rangers bezoekt.

De wedstrijd

Vooraf had ik gerekend op een nulletje of vier, maar Berwick speelde best goed. Sterker nog, ze waren de betere ploeg. Na de onterechte 0-1 vlak voor rust dacht ik dat het een makkie zou worden voor Rangers, maar dat viel mee. Berwick bleef maar aanvallen en zerlfs na de 1-1 bleven ze op zoek gaan na de 2-1. Die viel zelfs, maar werd om onbegrijpelijke reden afgekeurd. Maar ik had me opperbest vermaakt.

De omgeving

Ik had wel eens foto's gezien van het stadion en dan vallen die silo's op de achtergrond heel erg op. Toch ligt het stadion niet op een industrieterrein. Aan de ene kant heb je een woonwijk en aan de andere kant dan de zilveren silo's. Best aardig, net zoals het hele stadje een aanrader is. Erg veel historie daar en goed om een paar uurtjes door te brengen.  

Overall

Ik baalde als een stier, toen Newport v Hereford werd verschoven naar dinsdagavond. Gelukkig kwam deze pot als vervanger en eerlijk gezegd denk ik dat het uiteindelijk positief is uitgevallen voor ons. Vooral nu het nog een noviteit is, is het erg bijzonder om Rangers in de Third Division te zien. Komt nog eens bij dat het een heerlijke pot was, een leuk stadion en dat de mensen bij Berwick erg aardig waren. Ik kan nu al zeggen dat deze pot héél hoog op het lijstje gaat komen aan het eind van het seizoen.



De statistieken

Berwick Rangers v Rangers 1-1 (26/08/2012)

45. Andy Little 0-1

62. Fraser McLaren 1-1 

Ground: Shielfield Park, Berwick-upon-Tweed

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Scottish Third Division

Position Berwick Rangers: 9

Position Rangers: 1

Gate: 4140

Match Number in Scotland: 40

Goals: 130

Line up Berwick Rangers:

Bejaoui, Droudge, Hoskins, Townsley, Brydon, Currie, Notman, Janczyk (58. McLaren), Lavery (58. Gielty), Addison, McDonald

Line up Rangers:

Alexander, Perry, Bocanegra, Emilson, Argirou, McCulloch, Little, Black, Sandaza (64. Kyle), McKay (64. Crawford), McLeod (77. Naismith)

Yellow Cards:

Currie, Janczyk (Berwick Rangers), Bocanegra (Rangers)



De foto's



Op de weg naar Berwick zaten we achter deze drie busjes, die ook de wedstrijd gingen vincken



Het stadion is in zicht



Het blijft bizar om The Rangers hier tussen te zien



Maar eerst de stad in, die bekend staat om haar drie bruggen



Monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van WO I & WO II

Deze Britse vlaggen spraken boozende Rangers-fans wel aan

In Berwick kun je een hele toer doen om de geschiedenis van de stad te leren

Nogmaals de mooiste brug van de drie, waar de trein overheen rijdt

Behalve de bruggen, is Berwick ook beroemd vanwege de stadsmuren

Als je er doorheen kwam, kreeg je meteen een kanonskogel in je bek

Net buiten de stadsmuren zag ik deze ground. Heerlijke locatie

De militaire barakken

Nog meer vuurkracht

Ook kon je de Lowry Trail volgen, de schilder die graag in Berwick verbleef

De haven en de zee bij Berwick

Ondertussen kwamen de Hunnen ook aan in Berwick

Dit bloemenperkje zal ze wel hebben bevallen

Iemand in Berwick had dit hobbykostende mannetje in z'n voortuin

Eindelijk, daar is Shielfield. Dit was de ingang voor de awayfans

De Hunnen kwamen met een reputatie naar Berwick

Wij waren welkom op Shielfield Park

Tevens het stadion van de motorcrossers

Het kloppend hart van de club

...

Mooi logo op de vloer, hoewel de leeuwen er wat vreemd uitzien

Deze trap werd afgelopen week nog neergezet voor de mannetjes van ESPN

De turnstiles waren nog dicht...

... maar ondertussen liepen er steeds meer Rangers rond...

...waardoor de politie ook weer met versterkingen kwamen 

Eindelijk gingen de turnstiles open. Getuige dit spinnenweb voor het eerst in lange tijd

The Ducket, geheel voor de uitfans deze dag

De Main stand, die ooit in Bradford stond, met de zilveren silo's op de achtergrond

Dit is voor de speedwaymannetjes

Evenals dit

Leuker dan een sintelbaan en dat speedway wil ik ook wel eens vincken

Goede Chippie in het stadion

De Main Stand van dichtbij

...

...

...

De persmuskieten moesten zich flink aanpassen

Veel zenuwen allemaal...

... want je komt niet zo vaak in Berwick

Zelfs de pundits moesten improviseren

Normaal ligt dit tussenstuk vol met banden van de speedway

Het uitvak stroomde ondertussen ook vol met Rangers

Ik heb weinig met die club, maar dit was toch wel een imposant zicht

Ook vanuit de kant van Berwick was er veel interesse voor deze pot

De goede opletter zag ze al staan: glippers! Stadiongebod zou genieten

De Buckie Bears zijn geen gezellige beertjes, maar mannetjes die je brievenbus volzeiken

Zelfs uit Bournemouth kwamen ze afreizen om deze pot te vincken

AFC Wimbledon begint ook een steeds dubieuzere club te worden

En eindelijk kon de wedstrijd beginnen

Met flink wat kansen voor Berwick

Nog meer glippers

Maar die konden niet tippen aan de mannetjes op de silo

In de tweede helft gingen we op de tribune zitten, omdat we dan bij de Berwick-goal zaten

Die uiteindelijk ook viel

Deze ouwe kon dat niet goed kanaliseren

Zelfs na de 1-1 bleef Berwick kansen krijgen

We zagen Ally McCoist grijzer en grijzer worden

Maar ook de meegereisde fans zagen het steeds somberder in

Slechts dankzij de partijdige scheidsrechter werd met moeite een puntje gepakt

Rouwmoment, we kwamen na de wedstrijd tussen de uitbussen terecht


 

 

© 2005 All Rights Reserved.