Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Birmingham2

Het verslag

       

Easter Eggs in Brum

Het is 11 december 1954. In het St. Andrews Stadium in Birmingham staat een potje in de Second Division op het programma. Birmingham City v Liverpool. Weinig bijzonders, want Birmingham staat 13de en de tegenstander 14de. Waar Birmingham City niet echt een groot verleden heeft, is Liverpool een echte gevallen grootheid. Vijfmaal werd de club kampioen van Engeland, maar na de degradatie van het jaar ervoor is er weinig meer over van de club. Pas vijf jaar later – op het moment dat Bill Shankly manager werd van Liverpool - zou alles anders worden. Deze dag is het nog ver weg. Birmingham City wint met maar liefst 9-1 en zou op het eind van het seizoen promoveren op doelsaldo. Liverpool werd slechts elfde. Tot de dag van vandaag is dit de grootste nederlaag die de Reds ooit kregen te verwerken.

Een flinke sprong in de tijd. Opnieuw is het St. Andrews Stadium dat het decor vormt voor deze wedstrijd. Het is 21 maart 2006. In de competitie staat Liverpool op de derde plek en die club heeft nog een waterkansje op de titel. Het jaar ervoor is de Champions League gewonnen, na een thriller in Istanboel. Voor Birmingham City is het een kwestie van overleven. Ze staan 18de, een plek die aan het eind van het seizoen recht geeft op een enkeltje Championship. Dat is bij deze wedstrijd niet belangrijk, want vandaag staat er een plek in halve finale van de FA Cup op het spel. Er werd Liverpool een zware pot voorspeld, maar na 90 minuten staat het 0-7. De grootste thuisnederlaag ooit voor Birmingham City. Aan het eind van het seizoen zal Birmingham City ook nog eens degraderen, terwijl Liverpool derde werd én de FA Cup zou winnen.

Het is dus een wedstrijd met flink wat historie. Ik teken vandaag voor een van deze twee uitslagen, hoewel de kans groot is dat het een 0-0 zal worden. Dat zou vrij naar zijn. Wat ook naar is voor de fans van Liverpool, is het seizoen tot nu toe. De ploeg moet uitkijken dat ze niet de plaatsing voor de Champions League gaan mislopen. Ze werden dit jaar ook al uit die beker gegooid en ook de FA en League Cup waren geen succes. Voor tegenstander Birmingham City is het juist een goed jaar. Ze doen het uitstekend in de competitie, zijn verlost van de Mockneys die nu de populist aan het uithangen zijn bij West Ham en er is geld om deze zomer investeringen te doen om een vaste klant in de Premier League te worden. Dit jaar zou een plek bij de eerste tien een goed resultaat zijn en daar zijn ze goed naar op weg.

Doordat we in Hanley sliepen, hadden we de volgende ochtend nog volop tijd om wat te gaan eten. We hadden alleen met één ding geen rekening gehouden en dat was dat het Pasen was. Je kon een kanon afschieten in Hanley zonder iemand te raken. Ook waren alle eetgelegenheden dicht. Na als een stel provincialen te hebben rondgelopen, gingen we richting de auto. Dan maar eten langs de snelweg, want iets anders zat er niet op. Dat viel niet tegen. We hebben ongeveer een uurtje of twee bij de Costa zitten vegeteren met hippe koffie en opruiende kranten. Daarna was het tijd om richting Brum te gaan. Bizar genoeg was het voor de derde keer in vier jaar dat ik op eerste paasdag in Birmingham zou zitten.

Zo’n uurtje voor aftrap kwamen we aan bij het stadion. De auto werd weggezet op een vaag terrein, maar achteraf bleek dat perfect te zijn. De buurt rondom St. Andrews bestaat voor uit moskeeën, dus die konden we weer vincken. Opvallend was dat er veel Japanse vinckers waren. Die hadden tasjes bij met merchandise van Liverpool en droegen ondertussen een Birmingham City-sjaal. Ik begreep meteen waarom de hoge bonzen zo fan zijn van de Aziatische markt. Die gasten zijn helemaal gek en kopen echt alles wat los en vast zit, als er maar een clublogo op staat.

Tickets ophalen ging verrassend soepel. De club had ze niet opgestuurd, dus ik vreesde voor problemen, maar dat viel mee. Na het welbekende rondje (vooral onze tribune naast het spoor was leuk om te zien), gingen we naar binnen. Ik had expres kaartjes besteld op de ring boven de Liverpool-fans. Sfeertechnisch leek me dat goed en het was leuk om het stadion eens vanuit een ander perspectief te zien. Onze sherpa’s stierven onderweg en we kregen neusbloedingen van de hoogte, maar we hadden dan toch de nok van St. Andrews bereikt. Het uitzicht was inderdaad mooi en Birmingham-propaganda lezend (het programmaboekje) kwamen we de tijd goed door.

Het was duidelijk te merken dat er deze Paaszondag weinig te vincken was, want het stikte van de vinckers op onze tribune. Ook waren er aardig wat Zuid-Europese gloryhunters die in het Birmingham-vak voor alles wat Liverpool was aan het klappen waren. Schuin achter ons zaten drie leden van de Zulu’s, maar die grepen niet in. Ze keken alleen wat vuil naar die figuren. Jammer, want ik had die Cristiano Ronaldo-figuren graag een enkele veld zien maken. Het gekste mannetje tussen de gloryhunters was een rariteit met vettig haar die de hele wedstrijd zou filmen. Waarom is me onbekend, want hij had ook de wedstrijd thuis op kunnen nemen.

Ik ben niet echt kapot van opkomsttunes, maar uitzonderingen maak ik voor Z-Cars bij Everton, Liquidator bij Wolves en Can You Feel It bij Birmingham City. Het was dan ook moeilijk om me in te houden, toen ze dat gingen draaien. Dat was meteen het hoogtepunt van de eerste helft, want de wedstrijd deed letterlijk pijn aan de ogen. Toch waren Chocovla en ik tevreden. Chocovla omdat Liverpool een concurrent is voor Man City in de strijd om plek 4 en ik omdat ik vijf pond had ingezet op een 0-0. Zou het dat worden, dan mocht Ladbrokes veertig pond uitbetalen. De lamlendigheid van de eerste helft in ogenschouw nemend zat ik redelijk veilig.

In beide kleedkamers donderde het ondertussen. Beide managers konden het niet verkroppen dat we eens een meevaller zouden hebben. Al na een paar minuten in de tweede helft stond het 0-1. Dag geld. Om ons heen waren de buitenlandse knulletjes flink aan het juichen. Helaas deden de Zulu’s opnieuw niets. Nog vreemder werd het toen het tien minuten laten 1-1 werd. Opnieuw waren dezelfde mensen aan het juichen. Waarschijnlijk waren deze figuren gewoon fan van doelpunten en de Premier League in het algemeen en niet van een club. Een vreemde gewaarwording. Waar ik het de dag ervoor nog echt "Engels" vond, was het vandaag het tegenovergesteld. Dit leek wel zo'n neppe Amerikaanse sfeer.

De wedstrijd ging ondertussen als een nachtkaars uit. Het was de minste wedstrijd van onze Paastrip. Premier League, we're having a laugh. De avond eindigde wel erg goed, want in Brum vonden we naar lang zoeken een Indiaas restaurant dat open was: Bar-a-Jee. De Indiërs gedroegen zich erg volgens de clichés en zo hoort het ook. Het eten smaakte erg goed en we zijn er niet ziek van geworden. Erg positief dus. Na het bunkeren reden we naar het gat der gaten: Ilminster, een dorpje vlak bij Yeovil. Dat was handig, want we moesten nog 30 pond in de brievenbus gooien voor de tickets. Rond elf uur 's nachts sloop ik rond het afgesloten stadion. De knulletjes van de CCTV zullen dat wel gek hebben gevonden. Eindelijk leek het te gaan lukken om Yeovil te vincken. Een mooi vooruitzicht.



Het rapport

Het stadion:

De vorige keer viel St. Andrews me tegen, maar nu zo op de bovenste ring zittend, vond ik het wel aardig. Vooral de Main Stand kon ik nu goed zien en dat is toch wel een aardig dingetje. Ik zag nu ook de andere tribunes best goed. Het was ook lekker vol en zag er ook best leuk uit. Wat dat betreft is het toch een stuk beter om een stadion te verbouwen in plaats van een nieuwe neer te zetten.

De wedstrijd:

Het was een saaie horror. Vooral in de eerste helft gebeurde er niets. Ik was dan ook blij dat ik vijf pond op een 0-0 had ingezet en als het dat was gebleven had ik veertig pond verdiend. Waarschijnlijk hadden beide managers dat in de rust als motivatiespeech gebruikt. Al snel werd het 0-1. Birmingham scoorde ook nog een keer, waarna de wedstrijd als een nachtkaars uit ging.

De omgeving:

Een enorme pauperomgeving. Slechte huizen, veel paki’s en moskeeën. Het was geen buurtje waar je ’s avonds graag rond zou lopen. Wat dat betreft ligt het stadion erg goed. Aan de buurt merk je ook wel dat Birmingham City van oorsprong een arbeidersclub is geweest.

De sfeer:

De eerste keer was het geen gekkenhuis bij Birmingham City en dat was nog wel tegen de lokale rivaal Wolves. Nu was het gewoon nog minder. Waar de Brummies de naam vandaan hebben dat ze een fanatieke partisan crowd hebben weet ik niet. Iedere keer dat ik ze zie zijn ze muisstil. Je hoorde dit keer alleen de Liverpool-aanhang, hoewel die naarmate de wedstrijd vorderde ook steeds rustiger werden.

Overall:

Qua wedstrijd was het niet veel. Beide teams moesten eigenlijk winnen, maar dat was er niet aan af te zien. Ook de sfeer was niet geweldig. Toch was het wel leuk, want ik zag het stadion eens van een andere perspectief. St. Andrews bleek toch leuker dan gedacht. Toch zie ik mezelf hier - in tegenstelling tot Burnley - niet voor een derde keer terugkeren. Daarvoor is het niet speciaal genoeg.



De foto's

De buitenkant van de Spion Kop. Wel erg veel reclame

De Gil Merrick Stand. Mooie om die zo te zien naast die spoorwegen

De oude buitenkant van de Main Stand

De hoofdingang

Grimmige turnstiles

Ze zijn dol op feiten en cijfers bij Birmingham City

In een van de hoeken staat er een moskee

Heel veel Japanners, die veel merchandise van Liverpool en Birmingham hadden gekocht

Het scorebord heette ons welkom

De Tilton Road End

De Spion Kop. Vreemd genoeg een lange zijde

De mooiste tribune van allemaal: de Main Stand

De mascotte pleegt sodomie op een kind



Mooie old-school klok op St. Andrews



De spelers komen het veld op voor een matige pot voetbal



De Spion Kop zat goed vol...



... evenals de Tilton Road End



Zelfs op de Main Stand was het druk. Mooi om te zien



Een actiemoment uit de matige wedstrijd



Een kans. Het stadion schrok wakker



De Zulu's waren ook aanwezig, maar grepen niet in



Dit knulletje filmde de hele wedstrijd. Raar mannetje



Uiteindelijk werd het 1-1

De grap van de dag zagen we later: Birmingham als City of Culture van de UK


 

 

© 2005 All Rights Reserved.