Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Bradford Park Avenue

Het verslag

     

The Ugliest Ground in England

De maandag is, evenals de vrijdag, vaak de moeilijkste dag om een wedstrijd te vinden. Toch lukt het uiteindelijk wel altijd en valt het vaak erg mee. In ons eerste jaar hadden we geluk met Hyde v Vauxhall Motors (0-3 bij rust, 6-3 na 90 minuten), terwijl we het tweede jaar uitkwamen bij mijn meest obscure wedstrijd die ik tot nu toe in Engeland heb gezien: Atherton Collieries v Ramsbottom United. In ons derde jaar was de maandagavondwedstrijd zelfs het hoogtepunt van de trip met Ashton United v Kendal Town. Dit jaar was er redelijk wat keuze. Een revisit Hyde was mogelijk, maar ook Curzon Ashton was een optie. Manchester United v Tottenham werd ook gespeeld, maar daar hadden we weinig zin in. Ik ben wat PL-moe geworden de laatste jaren. Heel vreemd, want vroeger deed ik er alles aan om MotD te kunnen zien. Uiteindelijk kozen we voor Bradford Park Avenue v Worksop Town. Puur om de naam. Bradford Park Avenue. Poëzie.

Bradford Park Avenue speelt in een verschrikkelijk rukstadion, maar is een geweldige club. Na Brighton zou dit mijn tweede sintelbaanstadion in Engeland worden. Nooit is een club zo ver achteruit gegaan qua stadion als Bradford Park Avenue. Ooit speelden ze in het geweldige Park Avenue stadion, waarover hier meer te lezen is. Helaas moesten ze daar in 1974 vertrekken, doordat Bradford Park Avenue failliet ging. Een logisch gevolg, nadat ze in 1970 (na 62 jaar), uit de Football League waren gestemd ten faveure van Cambridge United. De club kon niet wennen aan het non-league voetbal en verdween. In tegenstelling tot veel andere clubs die uit de League werden gestemd, had Bradford Park Avenue wel ooit in de hoogste divisie gespeeld. De hoogste plek die ze daar ooit haalden was de elfde in 1920, precies tussen Arsenal en Manchester United.

Nadat Bradford Park Avenue failliet ging, werd er meteen een doorstart gemaakt. De nieuwe club begon op een heel laag amateurniveau en speelde vooral tegen pubteams. Pas in 1988 begon de club serieus te denken aan een terugkeer in de voetbalpiramide. Sindsdien zijn ze langzaam omhoog aan het klimmen. In 2004 haalden ze zelfs de Conference North, maar daarna degradeerde de club tweemaal achter elkaar. Dankzij zakenman en miljonair Bob Blackburn, kwam de club in 2008 weer terug in de Northern Premier League, waar ze sindsdien ieder jaar bovenin meedoen. Het is de ambitie van Blackburn, die fan werd van Bradford PA door zijn enthousiaste zwager, om op termijn de Conference te bereiken en misschien wel de Football League. Zijn idee is dat als Accrington het kan om na 44 jaar terug te keren in de League, het Bradford PA ook moet lukken.

Ook dit jaar is Bradford Park Avenue een van de favorieten voor promotie. De afgelopen twee seizoenen eindigde The Avenue als tweede en derde. Nadeel voor ze is dat er altijd een club bij zit die net iets sterker is en in de play-offs hebben ze weinig geluk gehad afgelopen seizoenen. Ook dit jaar zit er met Chester weer een heel sterk team in de competitie, evenals het rijke Chorley. Verder heb je nog de media darlings van FC United of Manchester, die ook bovenin mee zullen doen. Dus zo makkelijk is het niet om te promoveren naar de Conference North, met alleen de kampioen die rechtstreeks omhoog gaat. Ik vrees dus dat de droom van Blackburn om de club weer terug te brengen op een hoog niveau, nog lang zal duren. Sowieso hoort een club met zo'n verschrikkelijk stadion niet in de League thuis, maar Blackburn heeft plannen om te gaan verhuizen als ze hoger op de ladder klimmen. Alleen al daarom hoop ik dat ze promoveren.

In 2008 was er al een plan om te verhuizen. Blackburn had een golfbaan gekocht om een stadion voor 20.000 man te laten bouwen. Het plan was voor om vier tribunes te bouwen, met zitplaatsen aan de lange zijdes en terracing achter de goals. Geweldig plan, maar door bureaucratie is het uiteindelijk niet doorgegaan. Later was er nog het plan om naar het Odsal Stadium te verhuizen. Dat is het grote rugbystadion van Bradford dat vlakbij het huidige BPA-stadion ligt, maar ook dat plan staat in de koelkast. Vandaar dat Bradford Park Avenue nu nog altijd in het sfeerloze Horsfall Stadium speelt. Het enige leuke aan dat stadion is dat de stoeltjes van de Main Stand afkomstig zijn uit Tavern Stand van de Lord's Cricket Ground in Londen en de historie er dus afdruipt. Voor de rest is het niets. Sintelbanen en voetbal gaan niet samen en dat zeg ik als iemand die zijn eerste wedstrijd ooit in een stadion met een sintelbaan zag.

We waren na Malvern al een stuk richting het noorden gereden en omdat deze wedstrijd 's avonds was, hadden we nog een hele dag om wat rond te kijken. De optie Bradford viel af. Ondanks mijn sympathie voor de oude industriesteden van Engeland, is Bradford niet echt een plek waar je de hele dag wil zijn. Dat hadden we al twee keer eerder gedaan en dat was eigenlijk wel genoeg. Dan maar wat cultuur snuiven. Eerst was York aan de beurt. Dat blijft een leuke stad, maar nadat ineens overal Japanners vandaan kwamen, besloten we om verder te gaan. Ik had vooraf ergens gelezen dat Harrogate, dat tussen York en Bradford ligt, wel aardig was. Dat bleek zeker zo te zijn. Het is een oud kuuroordstadje met gigantisch veel groen. Echt een heerlijke plek om eens een weekendje naartoe te gaan. Zelfs de vrouw zal dat waarderen. Ze hebben met Harrogate Town en Harrogate Railway ook twee voetbalclubs daar.

Na een hele middag vegeteren in Harrogate, was het tijd om richting Bradford te gaan. Het blijft genieten om door Yorkshire te rijden, het gebied dat door de inwoners zelf “God's Own County” wordt genoemd. Terecht ook wel, want je hebt er schitterende heuvellandschappen en veel vervallen industrie. Die combinatie mag ik graag zien. Vlak voordat we Bradford inreden, besloten we bij een pub net buiten de stad wat te gaan bunkeren. The Stanfield Arms zag er indrukwekkend uit en toen we de kaart lazen, waren we nog meer onder de indruk. De pub scheen te zijn opgericht door een of andere ridder die in 1066 nog had mee gevochten bij de Battle of Hastings. Dat leek ons erg sterk, maar het eten smaakte erg goed. Engeland heeft de reputatie dat je er niet goed kunt eten, maar als je goed zoekt, is dat echt geen probleem. Sowieso is een curry altijd smullen geblazen.

Met de pens vol, gingen we op zoek naar het Horsfall Stadium. Bordjes richting het stadion van Bradford City waren overal te vinden, maar Park Avenue stond nergens aangegeven. We wisten dat het ergens in de buurt van The Odsal was, dus die gingen we maar volgen. Uiteraard stond het nog steeds nergens aangegeven. We kwamen terecht in een van de vele Vogelaarwijken van Bradford en aan een xenofoob figuur vroeg ik waar het stadion was. Met tegenzin gaf hij antwoord en het bleek te kloppen. Ik zag het al liggen beneden aan de heuvel, naast de begraafplaats, en het viel me niet tegen. Dit stadion maakte wel een heel goede kans om het Withdean Stadium van Brighton van de eerste plaats te stoten op mijn fictieve ranglijstje van lelijkste stadions van Engeland. En niet alleen door de sintelbaan, het leek gewoon helemaal nergens op.

Wat verder opviel waren de bordjes waarop de naam van de club stond. Ik heb er wel een stuk of vijftien gezien. Nu is de naam Bradford Park Avenue ook wel erg mooi, maar zo vaak hoeft ook weer niet. Eenmaal binnen viel me op dat er echt maar een tribune was. Ik heb altijd gedacht dat er tegenover de hoofdtribune ook nog wat stond, maar daar had je alleen een gebouwtje met de kleedkamers. De hoofdtribune zelf was ook niet veel. Nee, het Horsfall Stadium is geen inspirerende omgeving. Wat wel leuk was, was de social club. Er hingen echt schitterende relikwieën uit het verleden. Een wand was helemaal gewijd aan de grootste speler die de club ooit voortbracht: Len Shackleton. Verder hingen er nog heel oude dingen van de Football League. Voor mij was dat net keiharde porno.

Ondertussen was het tijd geworden om weer eens naar buiten de gaan. De wedstrijd stond namelijk op het punt van beginnen. Als je in een rukstadion een wedstrijd gaat kijken, hoop je altijd dat het een leuke pot gaat worden. Dan is het nog wel te doen. Helaas was dat niet het geval. Bradford Park Avenue was een stuk sterker, maar miste veel kansen. Gelukkig vloog er eentje in, zodat we geen tweede 0-0 achter elkaar hadden. Het was zo matig, dat zelfs de illegaal meekijkende figuur achter de goal, maar was doorgelopen. Extra naar voor mij was dat ik continue berichtjes binnenkreeg over hoe Willem II aan het prutsen was bij Dordrecht. We verloren uiteindelijk met 3-2. Geen geweldige avond dus, maar de gedachte dat we de volgende dag naar mijn favoriete land Schotland zouden gaan, vrolijkte me weer wat op.



Het rapport

Het stadion:

Ooit speelde de club in een fantastisch stadion. Mede daardoor is het contrast schrijnend, want het Horsfall Stadium is afschuwelijk. Het is het lelijkste stadion van de UK waar ik ooit geweest ben. Een sintelbaan hoeft niet eens zo erg te zijn, als er dan maar een leuke Main Stand staat, zoals bij Great Yarmouth. Dat is bij Bradford Park Avenue niet het geval. Er staat een lelijke stand en voor de rest niets. Brrr.

De wedstrijd:

Een gruwelground is nog wel te hebben, als de wedstrijd smullen is. Helaas was dat niet het geval. Worksop Town speelde een soort parodie op voetbal, terwijl Bradford Park Avenue als doel had om alle kansen om zeep te helpen. Dat lukte een keer niet, waardoor het toch nog 1-0 werd. Nee, deze pot zal niet de geschiedenis ingaan als een klassieker.

De omgeving:

Bradford is best een pauperstad, maar het Horsfall Stadium ligt echt aan de rand van de stad. Het ligt tegenover een kerkhof en is voor de rest omringd door groen. Alleen achter het ene doel zie je al wat huizen opdoemen. Inspirerend is de omgeving overigens niet, hoewel het slechter kon.

De sfeer:

Ondanks dat ik zelden een saaier stadion heb gezien, probeerden een aantal BPA-fans er nog wat van te maken. Soms werd er gezongen, terwijl een andere keer de scheidsrechter en de tegenstander er aan moesten geloven. Het zorgde er tenminste voor dat het niet helemaal net een begrafenis leek.

Overall:

Vooraf hadden we niet veel keuze en uiteindelijk kozen we Bradford Park Avenue voor de naam. Het stadion bleek inderdaad ruk te zijn en helaas de wedstrijd ook slecht. Hoogtepunt was de bar, waar volop herinneren uit vervlogen tijden hingen. Helaas komen die nooit meer terug, maar een nieuw stadion zou al een hele stap zijn, want dit atletiekgeval kun je de fans eigenlijk niet aandoen.



De statistieken

Bradford Park Avenue v Worksop Town 1-0 (22/08/2011)

44. Aiden Savory 1-0

Ground: Horsfall Stadium, Bradford

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Northern Premier League

Position Bradford Park Avenue: 4

Position Worksop Town: 19

Gate: 354

Match Number in England: 147

Goals: 399

Line up Bradford Park Avenue:

Coates, Plummer, Drury, O'Brien, Riley, Clayton, Marschall, Daly, Savory, Boshell, Greaves

Line up Worksop Town:

Worsnop, Wood, Williams, Shiels, Cotterill, Roberts, Gardner, Barwick (60, Sharry), Thompson, Hudson, Turner

Yellow Cards:

-



De foto's



De pub die is opgericht door iemand die meevocht bij de Battle of Hastings in 1066



Het Horsfall Stadium...



... aan Cemetry Road



De weinig inspirerende buitenkant van het stadion



De eerste van de vele borden waar de clubnaam opstond



Oké



nu



weten



we



het



wel



De enige tribune van het oersaaie stadion



Beetje terracing



en verder de stoeltjes van Lords



Aan de andere kant nog wat terracing



De kleedkamers aan de overkant



Aan de overkant het grote niets, hoewel ik de groen-witte panelen wel kon waarderen



De clubshop



Met daarin de enige prijs die de club ooit won



In het clubhuis het mediagedeelte



Er hingen ook prachtige, historische documenten



...



Er was ook een hele wand ter ere van Len Shackleton, The Clown Prince of Football



Nog meer leuke dingetjes uit het verleden



Held met paardestaart



Nog een held, die gewoon ging staan voor het "No Standing"-bordje



De ingang van het stadion



Mannetjes komen het veld op...



... stellen zich voor aan ons...



... en geven elkaar een handje, om elkaar daarna de tering te schoppen



Bij de kleedkamers vonden we dit bordje, met de verklaring van de naam van het stadion



Het is net als Wembley



Worksop Town diehards



Dit mannetje kijkt liever gratis naar deze klassepot



Het Horsfall Stadium by night



En de tribune in het donker


 

 

© 2005 All Rights Reserved.