Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Burnley2

Het verslag

         

Goal Bonanza in the Rain

Er zijn van die clubs waar ik geweest ben, maar waar ik een onbevredigend gevoel aan heb overgehouden. Luton Town, omdat ik dat stadion alleen in het donker heb gezien, Huddersfield omdat we daar te laat aankwamen wegens vertraging met het vliegtuig en Burnley omdat ik in comateuze toestand die wedstrijd heb beleefd. Die dag reden we pas op zaterdagochtend richting Lancashire. Rond een uur of drie ben ik destijds opgestaan en na een rit met veel files kwamen we daar aan. Stadion en wedstrijd waren geweldig, maar doordat we ook nog eens met de bek in de zon zaten was ik enorm moe. Ik ben niet in slaap gevallen, maar het was moeilijk om mijn ogen open te houden. Daarnaast weigerden mijn batterijen van mijn camera ineens dienst. Alles bij elkaar genoeg redenen om nog eens naar Turf Moor af te zakken. En het toeval wilde dat het door verschuivingen mogelijk was om een mooie dubbel te doen met Silsden.

Beide clubs zou ik vandaag voor de vijfde keer aan het werk zien. Chocovla mocht terecht vrezen dat ik een jinx voor zijn club ben, want ik zag de Citizens nooit winnen. Twee keer een gelijkspel en twee nederlagen. Geen goede cijfers dus. Ook voor Burnley ben ik geen geluksbrenger, want alleen tegen Bury zag ik ze winnen. Voor de rest alleen maar nederlagen, waaronder eentje in de fantastische East Lancashire derby tegen Blackburn. Een 0-0 zou vandaag dan ook een logische uitslag zijn. Voor beide clubs een slechte uitslag, want City moet eigenlijk winnen om mee te blijven doen voor de CL-plekken. Voor Burnley is het helemaal noodzaak om te winnen, want het ziet er sterk naar uit dat The Clarets na een seizoen weer afscheid gaan nemen van de Premier League. Bij de start van het seizoen geen verrassing, maar na een geweldige begin van het seizoen (vooral de 1-0 overwinning op Man United is nu al legendarisch) leek het erop dat Burnley zich ging handhaven.

Doordat de wedstrijd pauper was in Silsden, besloten we in de rust weg te gaan. Op die manier hadden we tijd genoeg om naar Burnley te gaan. Ruim een uur voor de aftrap kwamen we aan bij The Clarets. Het was toch al redelijk druk, maar we konden de auto illegaal kwijt bij Staples. Soms zijn de foute retailparken toch erg handig. Na een programmaboekje te hebben gekocht, gingen we naar binnen. Helaas konden we alleen kaarten kopen voor dezelfde stand als de vorige keer. Dat was wel jammer. Nog minder was het dat we opnieuw op de lower tier zouden gaan zitten, maar daar kwamen we later tot onze spijt achter. Het begon namelijk al een beetje te miezeren en dankzij de wind kregen we de regen in de bek. Laf ging ik naar binnen en zag ik dat bij Cardiff v Swansea het zonnetje lekker scheen.

Ondanks de regen genoot ik toch wel van Turf Moor. Dit is echt een stadion naar mijn hart. Zelfs de nieuwe tribunes zijn erg oké. Zo tegen kick-off zat het ramvol. Indrukwekkend om te zien. Verbaal lieten beide supportersgroepen zich ook flink horen. Eigenlijk was de dag nu al geslaagd. Dit is alles wat het Engelse voetbal zo mooi maakt. Geen nepfiguren, zoals die foute ultra's die zichzelf zo belangrijk vinden. Of een foute kapo met een megafoon. Het kan soms erg tam zijn in Engelse stadions, maar als het eenmaal los gaat is er niets mooiers voor te stellen.

Burnley streed deze dag voor een van haar laatste kansen. Chocovla dekte zich al in door te zeggen dat hij een zware middag voor City in gedachten had. Gelukkig voor hem had hij het mis. Na vier minuten was het 0-1 door Adebayor. Ik vergeet helaas erbij te zeggen dat ik die al bij Monaco tegen Willem II had ontdekt, één van mijn stokpaardje. In de vijfde minuut maakte Bellamy (Celtic legend, ondanks zijn korte periode bij de club) de 0-2. Twee minuten later was het Tevez (een andere favoriet van mij) die de 0-3 maakte. Wedstrijd gespeeld, maar voor Burnley was de pijn nog niet over. De bejaarde Vieira knikte in de twintigste minuut de 0-4 binnen en liet meteen zien dat hij het nog niet verleerd is.

Daarna vertrokken er enkele mensen. Die hadden het wel gezien. Vreemd genoeg gingen de Burnley-fans ineens massaal achter de ploeg staan. De City-fans, tot dan toe erg nadrukkelijk aanwezig, werden er compleet uitgezongen. Het leek wel of ze bij Burnley zich er bij hadden neergelegd dat ze toch wel zouden degraderen. Vanaf nu was het gewoon genieten van de laatste wedstrijden die ze nog restte. Ze hadden het stukken beter gedaan dan Derby twee jaar geleden en met recht mogen ze trots op de club zijn. De 0-5 van Adebayor die ik al ontdekt had bij Monaco v Willem II had ontdekt maakt weinig verschil. De fans bleven de ploeg steunen.

In de rust kwam ik Andy uit Motherwell en zijn pa nog tegen. Zij waren eerder die dag bij Manchester United v Chelsea geweest, maar geen van beide ploegen was zo indrukwekkend als City vandaag. Burnley mocht dan wel slecht staan te spelen, de lichtblauwen waren erg goed. Ze mochten stiekem zelfs gaan denken aan het verbreken van het record van de stadsgenoot. Die wonnen ooit met 1-8 bij Nottingham Forest, de hoogste uitoverwinning in de Premier League. Chocovla was dan ook erg blij, maar de regen bleek met bakken uit de hemel storten. Hij kneep hem als een oude dief dat de wedstrijd zou worden afgelast. Ik stak hem een hart onder de riem dat Plymouth v Barnsley eerder dit jaar ook werd afgelast. Het stond 1-4 en de hele wedstrijd moest over. Logischerwijze werd de herspeelde wedstrijd 0-0.

Het veld begon ook echt heel beroerd te worden. Ballen bleven liggen en er werden meterslange slidings gemaakt. Ondertussen kopte Vincent Kompany nog de 0-6 binnen. Als er ooit een kans was geweest om er tien te zien, was het vandaag. City schopte namelijk ook nog twee ballen op de paal. Helaas hadden ze het na de 0-6 wel gezien en moesten ze vooral hopen dat de wedstrijd niet werd afgelast. Burnley deed eindelijk een tegenzet en Steven Fletcher schoot de bal magistraal in de korte hoek in het dak. Achter ons zaten twee Hibs-fans, die vanuit Edinburgh waren gekomen om Fletcher te steunen. Die hadden het na de 0-6 en de bakken regen wel gezien en waren weggegaan. Mooi dat zij juist de wereldgoal van hun held hadden gemist. Ondertussen ging het hagelen en werd het veld een echte modderpoel. De scheidsrechter vond het nog wel bespeelbaar en de wedstrijd werd gewoon uitgespeeld.

Na de wedstrijd reden we compleet doorweekt richting het Trafford Centre om daar bij TGI's te gaan eten. Ondanks de regen en hagel hadden we erg genoten. De jinx dat ik City nooit zie winnen was verbroken en Chocovla had een van de grootste uitoverwinning van de laatste vijftig jaar meegemaakt. Turf Moor blijft een geweldige plek om voetbal te zien. Vooral als het ramvol zit, als deze dag. De sfeer was ook nog eens geweldig en dan is het echt puur genieten. Het was mijn tweede keer in Burnley, maar ik verwacht er zeker nog eens te komen. Als Blackburn ooit nog eens op bezoek komt, wil ik toch wel heel graag gaan. Turf Moor is zo'n stadion dat nooit gaat vervelen. Ik hoop dan ook dat het voorlopig nog blijft bestaan in de huidige vorm, ondanks dat de nieuwe tribunes zeker niet lelijk zijn. De combinatie tussen oud en nieuw is echter hetgeen het echt heel speciaal maakt.



Het rapport

Het stadion

Turf Moor blijft mooi. De combinatie tussen de oude Bob Lord Stand en David Fishwick Stand en het nieuwe van de James Hargreaves Stand en de Jimmy McIlroy Stand zorgt voor een geweldig stadion. De club speelt al sinds 1883 op Turf Moor en je proeft die historie gewoon. Als nostalgist blijven de twee oude tribunes mijn favorieten. Houten stoeltjes en met je bek op het veld, eigenlijk is er niet veel meer nodig. Er zijn wel plannen om de twee oude tribunes te vervangen, maar ik denk dat die met de degradatie wel weer in de koelkast zullen belanden.

De sfeer

Die was echt geweldig. Ik zit wel eens te mopperen dat de sfeer in Premier League-stadions ver te zoeken is en dat het allemaal wel heel steriel is, maar deze dag was het weer eens een ouderwets gekkenhuis. Vooral de fans van Burnley verbaasden me door constant achter de ploeg te blijven staan. De City-fans waren vocaal ook erg aanwezig tot de 0-4, maar daarna kakte het wat in. Toch bleef het ook daar luidruchtig. Met name een lied over de nederlaag van Man United en de overwinning van City deed het erg goed.

De wedstrijd

Burnley was niet best, maar City was ook wel erg goed. Aanvallend doen ze echt met de top mee in Engeland. Adebayor, Tevez en Bellamy kunnen iedere verdediging opsnijden als een fileermes. Ik verwacht ook dat ze door deze aanvallende kracht zich zullen plaatsen voor de Champions League van volgend seizoen. Burnley daarentegen zal terugvallen naar The Championship. Niet erg, want ze hebben het leuk gedaan dit jaar en waren echt een toevoeging voor de Premier League. Zowel qua spel als qua fans.

De omgeving

Burnley is toch wel echt genieten. Oude pauperwijken met kleine huisjes en dan die mooie Yorkshire Dales op de achtergrond. Rondom het stadion heb je nog allemaal pubs en dat alles bij elkaar garandeert toch wel een authentieke voetbalomgeving. Wat dat betreft is Burnley echt oké.

Overall

Er zijn clubs waar je komt en wel geniet, maar niet perse terug hoeft te komen. Burnley behoort daar zeker niet bij. Van die club krijg je maar geen genoeg. Ik kan natuurlijk niet in de toekomst kijken, maar ik acht de kans erg klein dat ik nooit meer bij Burnley kom. Het stadion is leuk, de fans zijn fanatiek en ik heb tot nu toe twee keer mazzel gehad met veel goals. Bij Burnley heb je nog een echte, ouderwetse Engels voetbal-beleving zoals het vroeger geweest moet zijn. Deze club kan ik dan ook iedereen aanraden als je een keertje richting Engeland wilt gaan.



De foto's

Er stond een mooi affiche op het programma

Hier gingen we naartoe voor een lekkere prematch pint

Mooie link naar het verleden

En daar ligt hij dan: Turf Moor

De ingang met een zenuwachtig pak voor de deur

Bij The Lougne was het zo packed dat de meeste mensen op straat stonden

Het blijft een indrukwekkend bouwwerk; de James Hargreaves Stand

En de bakstenen ingang blijf ik leuk vinden

De Bob Lord Stand, genoemd naar de legendarische voorzitter

Het uitvak, vernoemd naar de lokale autohandelaar

De James Hargreaves Stand is weer wel vernoemd naar een clublegende

Evenals als onze tribune; de Jimmy McIlroy Stand

Knullejte cameraman stond hier nog lekker droog

Matige floodlights in Burnley. Dat is het enige minpunt

Terwijl de spelers opkwamen, ging het los met de regen

Mooi om de Bob Lord Stand helemaal vol te zien

Nog indrukwekkender was de volle James Hargreaves Stand

Bertie Bee kijkt verbaasd als iemand uit het publiek roept dat het 1-6 gaat worden

Manchester City had het uitvak wel drie keer kunnen uitverkopen

Mooi dat Brian Jensen oftewel "The Beast" er nog steeds is. Ooit keepend voor AZ

En we zijn los voor een wervelende show van Manchester City

Met 0-5 mocht Burnley nog van geluk spreken

Enige vrees voor City was dat de wedstrijd zou worden afgelast door de regen

Maar uiteindelijk brak de (waterige) zon door

Vandaar dat deze 1-6 gewoon de boeken in gaat

Tot het einde toe bleef deze tribune vrij vol zitten met zingende mensen



Zelfs de bobo's op de Bob Lord Stand bleven zitten



En dat terwijl de houten stoeltjes geen pretje zijn



Dan hebben de echte bobo's het beter op hun zachte stoeltjes

Het veld was eigenlijk tegen het einde onbespeelbaar. Zie hier de hoeveelheid water


 

 

© 2005 All Rights Reserved.