Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Bury

Het verslag

     

Beenruimte in Buiig Bury

 

Nadat we een voetbalclub opgericht voor en door mijnwerkers hadden gezien, was het ook tijd om eens echt een kijkje in de mijnen te gaan nemen. Plaats van handeling zou het "National Mining Museum" in Wakefield zijn. Na eerst 's morgens weer de nodige onzin over Peaches Geldof te hebben gelezen was het tijd om naar Wakefield te vertrekken. Als een halve gehandicapte kon ik nog net de auto bereiken en, na uiteraard weer op Vinckie te hebben gewacht, vertrokken we naar Wakefield. Toen Chocovla vernam dat we bij dat museum een paar honderd meter onder de grond gingen kreeg hij het meteen benauwd. Dan zou hij nog liever nog een teletoeterground bezoeken als hij de keuze zou hebben.

 

Na ongeveer een uurtje kwamen we in Wakefield aan en het was, uiteraard, druilerig weer. Eerst was er een soort tentoonstelling waarbij opviel dat de mijnstakingen erg onderbelicht werden. Zal er wel mee te maken hebben dat de andere partij de overheid (Thatcher) was en wie zorgt ervoor dat dit museum open blijft? Juist, de overheid. De rondleiding in de mijn diep onder de grond was wel heel leuk. Een tandeloze man, die zelf al op zijn vijftiende in de mijn werkte, leidde onze groep rond. Hij was erg kindonvriendelijk en amper te verstaan. Een toffe peer dus. Het hoogtepunt was het moment waarop iemand een vraag stelde over iets wat hij al verteld had. De vragensteller kreeg de wind van voren en als een bang muisje ging hij achteraan lopen.

 

Het was leuk geweest in de mijn, maar mijn voet vond het minder leuk. Die deed nu nog meer pijn dan de dag ervoor. Gelukkig gingen we naar huis, want nog meer geloop had mijn voet niet getrokken. Ik had zelfs geen zin om het rugbystadion van Wakefield te vinken, ondanks dat het me wel interessant leek. We hoopten onderweg nog een Franky's & Benny's te vinden om daar te kunnen bunkeren, maar de Garmin van Vinckie stuurde ons naar de McDonalds (zal wel toeval zijn geweest). Plankgas werd er doorgereden naar ons huisje en SJ besloot zelf te koken. Het was nogal flauwe spaghetti, ondanks dat er op de saus stond dat hij heel erg heet zou moeten zijn. We waren dus in de reclame getrapt van deze multinational.

 

Waar we vorig jaar een mooi vol Leaguecup programma hadden, viel het dit jaar wat tegen. Slechts twee wedstrijden leken ons de moeite waard: Chester v Leeds en Bury v Burnley. Helaas werd er amper geschoven met het programma en bleken beide wedstrijden op dinsdag te worden gespeeld. De keuze viel, na enig dubben en aandringen van SJ, op Bury v Burnley. Het was per slot van rekening een Lancashire Derby en het stadion van Bury sprak on toch meer aan dan dat van Chester. Ook positief was dat Bury dichtbij onze uitvalsbasis in Rochdale lag. Al met al dus een logische keuze om voor deze wedstrijd te kiezen. Chester komt nog wel een keertje tegen de tijd dat ze weer tegen Wrexham spelen. We zouden er toch wat spijt van krijgen achteraf, gezien de karrenvracht aan doelpunten in Chester.

 

Buiten het feit dat beide clubs in Lancashire liggen zijn er nog meer overeenkomsten. Allebei de clubs zijn namelijk stokoud. Burnley was in 1888 zelfs een van de oprichters van de League, terwijl Bury er in 1894 bij kwam. Voor WO II waren beide clubs echte toppers in Engeland. Bury won bijvoorbeeld in 1900 en 1903 de FA Cup en speelde jarenlang op het hoogste niveau. Burnley behaalde zelfs een nog grotere prijs, want in 1921 en 1960 werd de club kampioen van Engeland. Ook werd de FA Cup gewonnen in 1914. Daarnaast werd nog tweemaal de FA Cup Final gehaald en pas in 1980 degradeerde de club voor het eerst naar de Third Division. Sindsdien is het wel kommer en kwel en pas in het nieuwe Millennium kwam de club terug op het tweede niveau en daar vegeteren ze nu al een tijdje anoniem.

 

Doordat beide clubs al een tijdje op verschillende niveaus acteren zijn ontmoetingen tussen beide clubs spaarzaam de laatste jaren. Sinds de eeuwwisseling is er slechts een duel gespeeld en dat was toevallig ook in de eerste ronde van de League Cup. Ook destijds werd er gespeeld op Gigg Lane. De wedstrijd was destijds erg spectaculair en we zouden tekenen voor een kopie van de clash. Bury ging namelijk furieus van start en kwam al na twaalf minuten op 1-0. Vijf minuten later kwam Burnley weer gelijk, maar vanuit de aftrap scoorde Bury de 2-1. Pas nadat Robbie Blake tweemaal had gescoord gaf Bury het op. Een 2-3 is niet verkeerd, dus dat mocht wel weer opnieuw gebeuren. Of nog mooier, een doelpuntrijk gelijkspel en dan een beslissing door penalty's.

 

Toen we in Bury aankwamen begon het te miezeren. Het zou, als ik nu terugkijk, de natste vakantie zijn die ik ooit heb meegemaakt. Doordat we relatief vroeg waren konden we de auto nog redelijk dicht bij het stadion parkeren. De route naar het stadion was een gezellige, waarbij we onder andere een kerkhof passeerden. Hiernaast lag het stadion al. In de clubshop kocht ik een Buryshirt voor vijf pond en een minidressje voor 99 pence. Het was er werkelijk voor niets. Vinckie ging ondertussen aan zijn achterburen in de rij uitleggen wat vinken precies inhield en dat we gisteren bij de Atherton Collieries waren geweest. Een van het stel bleek ook een vinker te zijn, en die had al tachtig Leaguegrounds gevinkt. Het was dus gezelligheid troef in de clubshop van Bury.

 

Bij de turnstiles aangekomen begon zich ondertussen een horrorscenario af te tekenen: er waren GEEN tickets. Ik heb de club later nog aangeschreven, maar geen reactie gekregen. Dit is dus voor het eerst dat ik geen ticket heb van een van de 92 Leagueclub. Ik probeerde me groot te houden, maar van binnen deed dit toch wel erg veel pijn. Bijna net zo erg als mijn voet. De pijn werd wat verzacht door het stadion. Vooraf leek Gigg Lane me nogal saai, maar dat bleek mee te vallen. Er was voor de Buryfans maar een tribune open gemaakt, de Main Stand, en dus moesten we daar gaan zitten. In de catacomben hadden creatievellingen murals op de muur geschilderd en het oogde allemaal vrij authentiek daar.

 

Van binnen oogde het ook allemaal erg aardig. Doordat de krenten geen tickets hadden gedrukt konden we gaan zitten waar we wilden. De keuze viel op de stoeltjes bij het gangpad, want eindelijk konden de benen wat ruimte krijgen. Ondanks dat er maar twee tribunes waren opengesteld kwamen er meer mensen op de wedstrijd af dan bij een normale competitiewedstrijd van Bury. Burnley had namelijk een indrukwekkende away support meegenomen, terwijl ook de Buryfans veel zin hadden in deze derby. Het zicht op twee van die lege tribunes was wel vreemd, maar ook wel begrijpelijk vanuit het standpunt van Bury gezien. Het scheelde toch weer een hoop geld als ze die dicht konden laten.

 

Terwijl de opstelling werden voorgelezen viel op dat Remco van der Schaaf op de bank zat. In Engeland hebben ze nu dus ook door dat het een erg matige voetballer is. Joey Gudjonson stond er wel in bij Burnley, terwijl Efe Sodje, de man met het gekke mutsje, centraal in de verdediging van Bury stond. Op doel bij Burnley stond Brian Jensen, ex-AZ, de publiekslieveling van Burnley. Hij wordt altijd aangemoedigd door de fans met de kreet "Beast, Beast, Beast, Beast". Op papier zag het er dus allemaal goed uit. Wat mij betreft kon het van mij beginnen. Ik dacht heel even dat Richard Beeby de scheidsrechter was, maar dat bleek helaas niet het geval. Anders hadden we kunnen genieten van volop discutabele beslissingen en warrig fluiten.

 

De wedstrijd viel niet tegen. Bury bleef lang meedoen en kwam ongelukkig met 0-1 achter. Als echte kenners wisten wij nu wel wat er in de tweede helft ging gebeuren: Burnley zou over Bury heen gaan lopen. De tweede helft bewees echter dat ook kenners het wel eens mis kunnen hebben, want Bury bleef goed meevoetballen. Sodje heerste achterin en Burnley kreeg amper grote kansen. Jammer genoeg waren de spitsen van Bury van een matig niveau, zodat de gelijkmaker er maar niet in wilde vallen. Het was wel een verademing om na drie slechte wedstrijden weer een goede pot voetbal te zien. Bury kreeg geen beloning voor zijn goede spel, want Paterson maakte in de 90e minuut zijn tweede goal van de avond. Burnley mocht dus door naar de volgende ronde, waarin Oldham de tegenstander is.

 

Na de wedstrijd goot het er werkelijk uit. Met mijn houten been kon ik niet zo hard rennen, dus ik was compleet doorweekt toen ik bij de auto aankwam. We konden opvallend vlot wegrijden en hadden daarbij het geluk niet dezelfde kant op te moeten als de Burnleyfans. Het mooie was dat we zo dicht bij Bury zaten, Rochdale ligt zowat naast de deur, dat we eerder thuis waren dan diverse locals. Voor de televisie zagen we de Chester v Leeds, onze oorspronkelijke wedstrijd, in 2-5 was geŽindigd. De man die verantwoordelijk was voor de switch naar Bury, SJ, werd dan ook boos aangekeken. Hij poetste daarom snel de plaat en keek niet eens meer mee naar de samenvattingen van de andere wedstrijden.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



Het rapport

Het stadion

Gigg Lane is een stadion wat ik op foto's altijd erg saai vond. Na de verbouwingen leek het op een saaie blokkendoos. In het echt viel het erg mee. De voorgevel is nog authentiek en ook binnenin heb je absoluut niet het gevoel dat je in een nieuwbouwstadion zit, iets wat ik wel vreesde. Nee, dit was echt een leuke plek om voetbal te kijken. Wij hadden het helemaal goed, omdat voor ons het gangpad liep en we daarom (eindelijk) eens genoeg beenruimte hadden. Vooral mijn geblesseerd voet genoot van de ruimte.

 

De sfeer

Doordat het een derby was, waren er veel Burnleyfans meegekomen. Het aantal fans ontliep elkaar ook niet zoveel, want allebei hadden ze er iets meer dan 2000. Dat zorgde voor een leuke strijd op de tribune. De Buryfans waren vooral bezig met het kleineren van Burnley, terwijl uit de Burnleysupporters wat onverstaanbare klanken kwamen. Ze maakten hun bijnaam "The Dingles" weer helemaal waar. Samen met Barnsley en Bradford blijf ik Burnley een van de ruaste clubs van Engeland vinden. Stoke City hoort daar in principe ook bij, maar doordat die nu op het hoogste niveau uitkomen en ze in een nieuwbouwstadion spelen is dat toch iets minder geworden.

 

De wedstrijd

Eindelijk was het dan weer zover: na drie wedstrijden lang verschrikkelijk voetbal te hebben gezien, was deze wedstrijd een verademing. Bury bleef lang meedoen en zelfs na de 0-1, normaal de doodsteek voor een lower leagueclub, bleven de Shakers druk zetten. Er zat ook een lekker tempo in en in de stromende regen werden er ook zo nu en dan mooie sliding uitgegooid. Deze wedstrijd had eigenlijk alle kenmerken van een Engelse pot voetbal, waarbij er weinig mooi voetbal werd gespeeld, maar er in moordend tempo werd geprobeerd om de boel te ontregelen.

 

De omgeving

Gigg Lane ligt aan de ene kant in een wijk en aan de andere kant in het groen. Een luguberder element is de begraafplaats die er naast ligt. Vanaf onze tribune hadden we een mooi uitzicht over het groen. Ik kan me voorstel dat het in de winter een wat troosteloze aanblik geeft met van die kale bomen. Nu was het wel aangenaam. Mooi was het vooral toen het ging onweren en je de flitsen boven de bomen zag. Nadeel van de ligging is het parkeren, want er is niet echt veelk ruimte daar. We moesten best een stukje lopen en op de terugweg, met de regen in de bek en de manke poot, was dat best vervelend.

 

Overall

Goed, ik heb best wel even gevloekt toen ik hoorde dat de originele fixture, Chester v Leeds, in 2-5 was geŽindigd. Ik was daarom wel blij dat deze wedstrijd ook best leuk was. Hadden we hier een van de afgelopen drie wedstrijden gezien, dan was de teleurstelling nog groter geweest. We hadden nu een leuk stadion gezien en een aardige wedstrijd. Sfeer was goed en tot ver in de tweede helft was er een kansje op een stunt. Maar toch, 2-5 was ook wel erg mooi geweest om dat live te zien.



De foto's

Gigg Lane in de regen

Buyy heeft nog een geweldig oud logo. Hopelijk blijven de snelle reclamejongens er vanaf

De Main Stand

De turnstiles voor de West Stand bleven gesloten vandaag

Binnenin het stadion enkele murals, zoals deze met de bijnaam van de club

En deze van een wedstrijdmoment

Ook de tribune met de gezellig naam Cemetery End bleef ook leeg deze dag

Net zoals de eerder genoemd West Stand of Manchester Road End

Zelf zaten we op de Main Stand, eigenlijk de mooiste tribune van de vier

Een gekke floodlight met een regenboog op de achtergrond

Burnley, zonder Remco van der Schaaf, staat op het punt om af te trappen

Burnley had veel fans meegenomen naar deze wedstrijd en die kregen de South Stand

Veel discussie met scheidsrechter zorgde toch niet voor een overwinning voor Bury

Uiteindelijk werd het 0-2, maar toch was het lang spannend

Burnleyfans gaan vrolijk naar huis ze hebben de potentiŽle bananenschil overleefd


 

 

©†2005†All†Rights†Reserved.