The (C)old Firm

Het was jammer dat de wedstrijden van vrijdag en zaterdag werden afgelast, maar in principe draaide het om één wedstrijd dit weekend en dat was de Glasgow derby. Het was spekglad in Glasgow, maar deze wedstrijd was te belangrijk om af te lasten. Na ons pauperige hotel te hebben verlaten was het glijden naar de auto, maar zonder op de grond te vallen bereikten we die. We besloten alvast naar de East End te rijden om de auto te parkeren. Achter het eindelijk afgebouwde St. Enoch shoppingcentre dumpten we de auto. Uiteraard was het hier ook spekglad en een wonder dat we op de been bleven. Veel in de stad was nog dicht, dus besloten we een koffiehuis in het centraal station op te zoeken. Na het vegeteren was het tijd om eens naar het stadion te gaan. De klassieke wandeltocht over de Gallowgate duurt ongeveer 40 minuten en SJ had daar ook wel zin in. Niets is beter dan een beetje ochtendgymnastiek.

Achteraf misschien was het niet zo slim, want het was glad. Gladder dan een bankier van Goldman Sachs. Het was dus een kwestie van heel geconcentreerd lopen. Een paar keer lag ik bijna op mijn muil. SJ lukte dat niet en maakte een schwalbe waar Cristiano Ronaldo zich voor zou schamen. Hij viel op zijn arm en zijn achterhoofd, maar letsel liep hij niet op. Een geluk bij een ongeluk en dat voor iemand die zijn laatste drie Schotse trips P-P zag wegens ziekte. Bijna was het weer niet gelukt om een Schotse wedstrijd te zien. Het was leuk om Celtic Park eens in de sneeuw te zien. Het is weer eens wat anders dan normaal. De club had niet gestrooid rondom het stadion. Vreemd, want zoals overal was het er spekglad. De bobo's moesten dan ook hun auto in de prut zetten en keken daarom niet vrolijk.

Na een rondje rondom het stadion was ik een Not The View en een sjaaltje rijker. Het was nu even wachten tot de turnstiles opengingen. Nog geen enkele keer was ik zo snel in het stadion geweest. Eindelijk zag ik het een keertje (bijna) leeg. Best indrukwekkend. Doordat het zo koud was gingen we lafjes weer terug de catacomben in, voordat we onze plekken opzochten. We hadden stoeltjes 1 en 2 en zaten in het vak naast de Rangers. Ik hoopte dat we er echt helemaal naast zouden zitten, maar onze plekken waren ergens middenin het vak. Gekke telling hebben die Schotten. SJ kwam ondertussen een oude bekende tegen die hem prettig nieuwjaar wenste. Dat was heel gek en het bleek ook dat deze figuur dacht dat SJ iemand anders was. Toch zijn het vanaf nu vrienden voor het leven.

Op het moment dat de opstellingen werden voorgelezen werd ik wat ongelukkig. Mowbray koos voor het duo Samaras-Fortuné in de spits en niet Scott McDonald. Jammer, want nu was de kans op een doelpunt wel heel klein. Het was te hopen dat een middenvelder een doelpuntje zou maken, want op het duo van middelmatige eredivisiespitsen rekende ik niet echt op dat vlak. Uit de opstelling van Rangers bleek dat ze voor een puntje kwamen. Opvallend was dat Kris Boyd in de spits stond. Het is de topscoorder van de SPL, maar staat er nooit tijdens belangrijke wedstrijden. Vandaar dat hij bijna altijd op de bank wordt gezet tijdens de Old Firm. Ditmaal niet en dat bleek een verkeerde keuze te zijn van Walter Smith. Opnieuw zou Boyd laten zien er vooral te staan tegen de Falkirk's en Hamilton's van deze wereld.

Het was al zes wedstrijden geleden dat ik Celtic had zien winnen en vandaag werd het wel eens tijd voor de drie punten. Rangers stond namelijk zeven punten voor, dus een nederlaag was sowieso geen optie. Celtic heeft nog wel een inhaalwedstrijd tegen Kilmarnock op het programma staan, maar dan nog wordt de achterstand bij een nederlaag wel erg groot. Winnen dus, al was het maar om het zelfvertrouwen van de Huns wat af te breken. De vier wedstrijden voor deze pot wonnen ze met 0-3, 6-1, 1-4 en 7-1. En dat nog wel tegen de subtoppers uit de SPL. Celtic daarentegen draait vrij vierkant de laatste tijd, hoewel het spel niet eens zo slecht is. Er ontbreekt alleen een killer in de spits. McDonald komt daar nog het dichtste bij, maar Mogga heeft om een of andere reden veel vertrouwen in de non-scoring strikers.

Het Schotse voetbal heeft een vrij laag niveau. Dat had de wedstrijd van St. Mirren tegen Kilmarnock weer eens bewezen. Daarom is het nooit echt genieten om naar het spel van Celtic te kijken. Vandaag was echter de uitzondering op de regel. Rangers werd werkelijk overhoop geblazen. Het was dankzij scheidsrechter Conroy dat ze bij de rust niet op achterstand stonden. Een zuiver doelpunt van Fortuné werd afgekeurd en Kyle Lafferty had met donkerrood van het veld moeten worden gestuurd. Tel daarbij een kopbal op de Rangers-lat bij op en het is duidelijk dat Celtic met minstens twee goals verschil voor had moeten staan. Ik baalde flink dat er met 0-0 werd gerust. Stiekem zat ik te hopen dat McDonald erin zou komen, maar dat was ijdele hoop. Er zou dan namelijk zomaar gescoord kunnen worden en dat moeten we niet hebben, dacht Mowbray.

In de tweede helft hetzelfde spelbeeld: Celtic viel aan en Rangers probeerde er niet eens iets van te maken. Uiteindelijk zou de verhouding van schoten op doel 9-1 zijn en schoten naast het doel 9-2. Het zegt ook wel iets over de impotentie van de Celtic-aanval dat er met zoveel kansen niet gescoord kan worden. Uiteindelijk zag zelfs Mogga in dat er op deze manier geen doelpunt ging vallen en in de 71ste minuut bracht hij McDonald in. Acht minuten later was het dan ook 1-0 en wie scoorde hem? Inderdaad, Skippy. Het is te hopen dat binnenkort Samaras of Fortuné zijn been breekt, want we hebben de goals van McDonald echt nodig om kampioen te worden. Helaas is het juist Skippy die de komende maand eruit ligt met een hernia. Helaas werd het anti-voetbal van de Huns net als in de UEFA Cup van 2008 beloond. Twee minuten na de 1-0 kopte McCulloch de 1-1 erin na een corner. Wat een nare ploeg is dat Rangers toch ook. Samaras kreeg nog een dot van een kans, maar een schitterende redding van McGregor voorkwam de 2-1. Helaas geen punten ingelopen en de titel lijkt nog steeds ver weg. Volgende afspraak van mij met Celtic is 13 februari voor de uitwedstrijd bij Aberdeen. Hopelijk dan eindelijk eens de drie punten, want dat is nu al zeven wedstrijden geleden.

De wedstrijd:

Zelden heb ik Celtic zo goed zien spelen. Rangers werd gewoon van de mat geblazen. Het is jammer dat het duo Samaras-Fortuné voorin stond, want met twee fatsoenlijke spitsen was dit een historische overwinning geworden. Zuur is het dat Rangers de enige doelpoging in het net zag eindigen. Aan de andere kant zie ik Celtic nog wel kampioen worden als ze zo blijven spelen.

De omgeving:

Nog steeds is er weinig te zien van de verbeteringen in het kader van de Commonwealth Games in 2014. Het lijkt dus nog altijd zo dat er een bom is gevallen rondom Celtic Park.

De sfeer:

Die was in orde. Het was niet zo thriller als de eerste keer, maar ook dit keer was het bij tijd en wijle indrukwekkend wat het publiek liet horen. Het blijft jammer dat beide supportersgroepen bepaalde liedjes niet meer mogen zingen, want dat zorgt voor nét iets meer jus op het vlees bij zo'n wedstrijd.

Overall:

En toen was het ineens zeven wedstrijden geleden dat ik Celtic live zag winnen. Het begint echt dramatische vormen aan te nemen. Positief was wel dat ik The Bhoys eindelijk weer eens goed zag spelen. Hopelijk trekken ze deze lijn door en zie ik volgende maand een overwinning voor Celtic in Aberdeen.

Celtic Park in de sneeuw. Het is weer eens wat anders

Het weekend stond in het teken van deze wit horror

"Buy here your programmes", brulde deze deerne

Rechtsonder staat iemand te vincken

De gesloten school naast het ticket office staat op de nominatie om het Celtic-museum te worden

Celtic Park in een winters decor

En ook de politiemacht moet uitkijken dat de paarden niet uitglijden

Kitsch, kitscheriger, roze limo's

Ook aan de andere kant lag sneeuw

Het Celtic-logo verwerkt in de voorgevel van Celtic Park

Tweemaal de naam van de club met 1888. Altijd mooi om te zien

De Jock Stein Stand

De North Stand

En de Main Stand, allemaal nog erg leeg

Het uitvak was zelfs nog leeg

Celtic Football Club 1888

De meeste stoeltjes waren nog leeg, toen ik binnenkwam

In de catacomben hingen veel politieke stickers, waaronder deze

Oude krantenknipsels fleurden het geheel wat op

Er was zelfs een clubshop in het stadion die werd gerund door Hoopy en een blondje

Deze figuur zag het voor de wedstrijd al niet meer zitten

Een indrukwekkend gezicht op het moment dat de spelers nog niet op het veld waren

De Huddle voorafgaand aan de wedstrijd

Een van de vele Celtic-aanvallen. Helaas bleef het slechts bij 1-1

En liep de mensenmassa teleurgesteld naar huis