Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Celtic7

Het verslag

     

Take it on the chin: Part II

In het stuk over Cowdenbeath al volop genuil van mijn kant, maar het gaat nog erger worden. Maar laten we beginnen bij het begin en dat was vrijdagmiddag op Weeze. Toen leek nog alles goed te gaan. Na een vlotte vlucht kwamen we aan op Edinburgh. Daar pikte Andy ons op. De Chocohun zou wat later komen, want die vloog vanuit Bremen en zou pas 2,5 uur later landen. Genoeg tijd voor ons dus om bij het toprestaurant van Uddingston te gaan eten: Enzo's. Wie iets van Italiaanse invloeden ontdekt bij Enzo's, krijgt van mij honderd euro. Alles, maar dan ook alles, gooien ze daar in de frituur. Tot aan pizza's toe. Sonja Bakker zou er gillend wegrennen.

Na de ongezonde hap binnen te hebben gewerkt, was het tijd voor een andere hobby van de Schotten: flink zuipen. In plaats van naar onze stamkroeg The Two Chimneys te gaan, besloten we dit keer Angels aan de overkant van de straat te bezoeken. Dit is de Celtic-kroeg in de hoofdstraat en dat beviel me goed. Het is er een stuk moderner dan aan de overkant en onder het genot van een drankje was het wachten op de Chocohun. De maten van Andy waren ondertussen ook gearriveerd en het slap lullen over voetbal en andere mannenzaken kon beginnen. Ze waren allemaal in shell-shock toen ze hoorden dat de Chocohun aan salsadansen deed. In Glasgow worden salsadansende mannen namelijk in elkaar gemept en terecht.

Na een tijdje gingen we toch naar The Two Chimneys. 1904 was tevreden, want nu kon hij de onvinckbare Alison eens proberen te vincken. Maar hij faalde, zoals iedere man uit Uddingston voor hem. Alleen negers kunnen haar bevredigen, dus 1904 maakte als blonde Belg geen kans. Ook in deze boozer was het vooral slappe klets en illegaal voetbal kijken op een Iraanse zender. Nadat de pub ging sluiten, gingen we nog even naar de zolder van The Two Chimneys toe. Daar zit nog een clandestien drankhol. Het was ook daar dat 1904 de legendarische Whale probeerde te versieren. Helaas voor hem moest ook deze kroeg sluiten, doordat er teveel politie rondreed en zijn plan in duigen viel.

Eenmaal buiten viel het op dat Uddingston onder een wit deken was gelegd door Koning Winter. Het had flink gesneeuwd. Sneeuw blijft een gek effect hebben op mensen, want ineens werd iedereen weer jong. Een sneeuwballengevecht volgde, waarin ik vele voltreffers had. Het was achteraf gezien het hoogtepunt in een weekend vol ellende. Doordat zowat iedere taxi was bezet, besloten we maar proletarisch naar huis te lopen. Onderweg konden we veel marginaliteiten uithalen, zoals van een viaduct op de snelweg pissen. Uiteraard distantieer ik me daar van, maar als het een Schotse traditie blijkt te zijn dan juich ik het juist toe en zal ik er de volgende keer aan meedoen.

Na de avond drankgelag, was er de volgende dag de kater. Niet van de alcohol, maar door de sneeuw. Om 11:00 uur zou namelijk de U-19 wedstrijd tussen Hamilton v Celtic worden gespeeld. Op zich niet zo bijzonder, maar deze pot zou in het stadion van Bo’ness United worden gespeeld en dat maakt het wel bijzonder. Daar staat namelijk nog een stokoude tribune, die je alleen naakt kunt bezichtigen. Maar deze trip zou niets meezitten, dus logischerwijze werd deze pot afgelast. Ondertussen bleek Greenock Morton ook niet door te gaan, vanwege de stakende scheidsrechters. Ook werd de hele Junior League werd afgelast, vanwege het weer. Geen Linlithgow Rose v Auchinlech Talbot dus. Er waren uiteindelijk nog vier wedstrijden over en we besloten voor Celtic v Inverness te gaan.

Ik hoor iedereen nu al gillen: “Nee idioot, je moet nooit andere mensen meenemen naar je club! Dat brengt ongeluk!”. En die schreeuwers hebben natuurlijk meer dan gelijk. Er is een vinckerswet die stelt dat wanneer je andere mensen meeneemt naar je club, jouw club nooit wint. Liever was ik ook niet gegaan, maar als de alternatieven Hamilton v St. Mirren, Hibernian v St. Johnstone en Kilmarnock v Aberdeen zijn, is de keuze snel gemaakt. Daarnaast was het voor 1904 de ideale mogelijkheid om een vinck te zetten, want die was nog nooit op Celtic Park geweest. Voor mij was het vanaf dan alleen maar hopen dat de niet-overwinning een gelijkspel zou zijn, want een nederlaag in eigen huis tegen Caley zou wel heel zuur zijn.

In de straten van Glasgow was het spekglad. Het gevaar voor schwalbes lag continue op de loer. We besloten daarom maar laf de bus te nemen, die – uiteraard – muurvast kwam te staan in de file. Tijd om uit te stappen en dan maar te voet te gaan. Via uitgestrekte ijsvlakten vol met sneeuw, poolvossen en Yeti's, kwamen we na een barre tocht aan bij het stadion. Kaartjes kopen was uiteraard geen probleem, want het Ierse contingent fans was grotendeels thuis gebleven. Na wat merchandise te hebben gekocht, was het tijd om naar binnen te gaan. We zouden deze keer op de Jock Stein Stand zitten. Voor mij de eerste keer, want de andere zes keer zat ik op de Lisbon Lions en North Stand. Alleen de Main Stand moet ik nog een keertje vincken nu.

Binnen in het stadion bleek het een koude horror te zijn. Gelukkig kon ik op de foto met Hoopy, de mascotte van Celtic. Helaas was het niet de oude Hoopy, die ontslagen was omdat hij de kleedkamer van de tegenstander had leeg gejat. Dat is namelijk mijn held, maar met deze nieuwe Hoopy was ik ook wel tevreden. Minder tevreden was ik met de wedstrijd, hoewel het dankzij Ki 1-0 bij rust stond. Na de rust maakte Paddy McCourt met een geniale solo de 2-0. Uiteraard kwam Inverness nog terug, want een overwinning kán gewoon niet. Gelukkig bleef het bij 2-2 en won Caley niet. De vinckerswet had weer eens bewezen gelijk te hebben, dus de volgende keer ga ik weer alleen naar Celtic.

Glibberend en glijdend liepen we terug over de Gallowgate. We hadden achteraf wel de goede wedstrijd uitgekozen om goals te zien, want in alle drie de andere wedstrijden samen waren maar twee goals gevallen. Onze avond eindigde bij de Indiër (voor 1904 zelfs op de pot bij de Indiër), waar we als hongerige wolven het buffet nam. Het specialisme van deze Indiër was de frietpan, want echt alles was gefrituurd tot aan de bloemkool toe. The Frying Dutchman in Blackpool zou er jaloers op zijn geweest. Na nog wat pints te hebben gehapt in Glasgow, gingen we naar Andy’s huis. Lam vielen we in slaap en was het heel naïef hopen dat de wedstrijden van de dag erop wel door zouden gaan.



Het rapport

Het stadion:

Zie vorige Celtic-verslagen.

De wedstrijd:

Het was geen topper. Wel vier goals, maar doordat Celtic niet won was het toch balen.

De omgeving:

Zie vorige Celtic-verslagen.

De sfeer:

De Green Brigade liet zich goed horen, maar voor de rest was het allemaal erg tam. Inverness had weinig man bij en daar was het al helemaal geen gekkenhuis.

Overall:

Balen van de afgelaste wedstrijden, maar gelukkig hebben we toch nog voetbal kunnen zien. Celtic won uiteraard niet, want ik was er bij. Wel stom dat ik niet op een gelijkspel had gegokt bij de bookies, want dan had ik weer wat pondjes in de zak kunnen steken.



De statistieken

Celtic v Inverness Caledonian Thistle 2-2 (27/11/2010)

38. Ki Sung-Yeung 1-0

65. Paddy McCourt 2-0

70. Richie Foran 2-1

83. Grant Munro 2-2

Ground: Celtic Park, Glasgow

Visits: 7

Season: 2010-2011

Competition: Scottish Premier League

Position Celtic: 2

Position Inverness Caledonian Thistle: 4

Gate: 46096

Match Number in Scotland: 29

Goals: 89

Line up Celtic:

Forster, Majstorovic, Hooiveld (57. Towell), Cha Du-Ri, Mulgrew, Rogne, Ledley, Ki Sung-Yeung, Maloney (9. McCourt), Murphy (78. Stokes), Hooper

Line up Inverness Caledonian Thistle:

Esson,Tokely, Munro, Shinnie, Duff, Cox, Duncan, Hayes, Ross, Foran (81. Odhiambo), Rooney

Yellow Cards:

Cox (Inverness Caledonian Thistle)



De foto's

Le façade

Celtic Park was weer een omringd door sneeuw

Mural

Mural

Eindelijk zag ik Celtic Park vanuit de andere kant

De Main Stand, de enige tribune die ik nog nooit gevinckt heb

Naar mannetje met Hoopy

Knulletjes komen het veld op

Le Huddle

De naam van de club

De Green Brigade zorgde voor de enige vocale steun vandaag

Een uittrappende keeper in het kunstlicht

Feest na de 2-0 van Paddy McCourt


 

 

© 2005 All Rights Reserved.