Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Challenge Cup2

Het verslag

       

Take it on the chin: Part IV

Helaas lag alles er uit op de zondag. Dundee United v Rangers, Motherwell v Hearts en dus ook onze ALBA Challenge Cup finale. Het rouwmoment was erg groot, maar “take it on the chin” was ons motto deze trip. Het zou allemaal nog veel erger worden, maar dat wisten we toen nog niet. Om toch niet iets te doen die dag, besloten we om naar The Two Chimneys te gaan en daar voetbal te kijken. Newcastle v Chelsea was op, een wedstrijd die we ook nog hadden kunnen bezoeken als de wegen niet zo gevaarlijk waren geweest. Beter iets dan niets en dus gingen we weer de pub vincken. Voor 1904 was het te hopen dat The Whale er ook was, want dan zou hij nog meer vincken dan alleen de pub.

Helaas, geen walvis te zien. Daarop besloten de Schotten om ons maar dronken te maken. Zodoende kwamen ze erachter dat er in Oude Pekela een enge clown rondloopt en dat Belgen allemaal kinderen in hun kelders hebben. Ook hadden we het genoegen de engste man van Uddingston te ontmoeten. Hij zag eruit als een lijmsnuiver en was een fanatiek fan van zowel Rangers als Millwall. Fout volk dus. Hij heette John Paul, het kan bijna niet katholieker klinken, en werd daardoor vaak gedist door mede-Hunnen. Dat leverde veel frustratie op en daarom zag hij er zo gek uit. Ook ontmoette we McLeod, een hooligan van de Saturday Service. Die nodigde ons uit om een keer met zijn bus mee te gaan naar een uitwedstrijd tegen Inverness. Vriendelijk bedankten we voor deze eer, hoewel het misschien een mooi verhaal kan opleveren als we een keer meegaan.

Op een bepaald moment was ik aan het tollen door de drank en het gebrek aan eten. De ranzige barsnacks waren ook niet alles en we besloten daarom om naar The Windmill te gaan, een Celtic-pub waar ze goed eten serveerden. Het bleek inderdaad erg Celtic Minded te zijn daar, want de zoon van Celtic-legende George McCluskey was er aan het poolen en een heel oude Celtic-fan kwam even buurten met me. Ik weet niet meer wat hij gezegd heeft, want ik was aardig P-P door de drank. McLeod was dat ondertussen ook, want die gooide het overgebleven eten (erwten, worst en een stuk karbonade) in zijn bier en dronk/at dat dan op. Vreemd mannetje, die McLeod. Misschien toch maar een keertje meegaan met zo’n trip, want dat kan nog meer marginaliteiten opleveren.

Tijd om naar huis te gaan, want Andy moest de volgende ochtend alweer om vijf uur op en wij wilden ook niet al te lam zijn op het vliegveld. Even checkte Chocovla nog de vertrektijden en zag tot zijn schrik dat Edinburgh Airport een tijdje dicht was geweest vanwege de slechte omstandigheden. Het was te hopen dat dit de volgende ochtend was opgelost, want anders zou dit toch wel een heel naar weekend worden. Die nacht sneeuwde het als nooit tevoren. De volgende ochtend was onze auto bijna verdwenen onder de sneeuw. We kregen hem ook bijna niet de straat uit en moesten flink duwen, waarbij ik nog flink wat sneeuw in de bek kreeg.

Gelukkig is Ryanair een paupermaatschappij, want anders hadden we al snel geweten dat onze vlucht gecancelled was en was de hel minder groot geweest. Ryanair gaf aan dat er gewoon kon worden gevlogen, hoorde ik na contact met het thuisfront. Michael O’Leary bewees wederom een grafhond te zijn, want op dat tijdstip was het vliegveld allang gesloten. Ryanair was alleen zo vriendelijk dat niet door te geven. Het sneeuwde niet meer, maar slechts met pijn en moeite kon er een vliegtuig vertrekken. Uiteraard waren dit vliegtuigen van British Airways en niet van Ryanair, waar al die vliegvelden een hekel aan hebben.

We moesten Plan B uit de kast halen en dat was in de rij gaan staan bij de balie van alle lowcost airlines. Na anderhalf uur waren we aan de beurt en zei de vrouw achter de balie dat ze te moe was om nog Engels te praten. De hoer. Het bleek dat we moesten omboeken op internet en dan met de eerstvolgende vlucht mee zouden kunnen. Die eerstvolgende vlucht was zes dagen later pas. Het tigste rouwmoment van deze trip. Een andere optie was de boot, maar die was 260 pond de man. Ondertussen bleek de vlucht van Chocovla, die zes uur later zou vertrekken, ook niet te gaan. We zaten dus alle drie in hetzelfde schuitje.



Het rapport

Het stadion:

-

De wedstrijd:

-

De omgeving:

-

De sfeer:

-

Overall:

Pijnlijk, erg pijnlijk. Wat had ik graag deze finale voor het tweede jaar op rij gezien. Het zou zomaar het begin van een mooie traditie kunnen zijn, door jaarlijks deze finale te bezoeken. Helaas is die traditie nu al P-P.



De statistieken

Queen of the South v Ross County P-P (28/11/2010)

Ground: McDiarmid Park, Perth

Visits: 2

Season: 2010-2011

Competition: Challenge Cup Final

Position Queen of the South: 5 (First Division)

Position Ross County: 8 (First Division)

Gate: -

Match Number in Scotland: -

Goals: 89

Line up Queen of the South:

-

Line up Ross County:

-



De foto's

Mooi hoor, dat winterwonderland. Van mij mag de global warming nú starten


 

 

© 2005 All Rights Reserved.