Fucking French Frogs
A marvellous game that will long live in the memory of those who were lucky enough to see it. (www.charlton.vitalfootball.co.uk)
It was a cracking performance. (Millwall-manager Kenny Jackett)
A thriller that saw eight goals, a sending off and plenty of entertainment. (Kent Sports News)
Charlton and Millwall served up a pre-Christmas classic at The Valley on Saturday. (www.cafc.co.uk)
A humdinger of a derby clash at The Valley. (www.millwallfc.co.uk)
In het kort: de South-East London derby tussen Charlton en Milwall was een kraker van jewelste. Een wedstrijd die je eens in vijftig wedstrijden tegenkomt. We zouden er bij zijn, hadden zelfs de tickets al in de auto liggen, maar dat was buiten een stel werkschuwe Fransen gerekend. Maar daarover later meer. Charlton v Millwall is een wedstrijd met een flinke geschiedenis. De stadions van beide clubs liggen hartstikke dicht bij elkaar (slechts vier miles) en daarom is het ook een derby. Maar toch is de South East London derby niet echt een heel beladen wedstrijd. Millwall ziet West Ham als de belangrijkste rivaal en voor Charlton is dat Crystal Palace. Vooral het feit dat de clubs de laatste jaren amper tegen elkaar hebben gespeeld heeft ervoor gezorgd dat de rivaliteit tussen beide niet echt meer leeft. 9 maart 1996 was de laatste keer dat dit affiche op het programma stond. Charlton won met 2-0 in wat nu The Championship heet. Millwall degradeerde en daarna ging het verschillende richtingen op voor beide clubs. Waar Charlton een vaste waarde werd in de Premier League, moest Millwall zich kapot vechten voor een paar seizoenen op het tweede niveau. Nu staat hij dus weer op het programma (voor het eerst sinds 1980/1981) op het derde niveau. Beide fangroepen hebben deze wedstrijd met rood omcirkelt in hun agenda's.
Rond kwart voor acht werd ik door SJ opgepikt in Tilburg om op weg te gaan naar The Valley. Ik had enorm veel zin in de wedstrijd. Het was al een tijdje geleden dat ik bij Charlton was geweest. Ik voelde mezelf oud te worden, toen ik zag dat het al meer dan vier jaar geleden was. En dan wordt je met je neus op de feiten gedrukt. Het leek zoveel korter geleden. Er is veel veranderd in die tijd: Charlton speelde nog in de Premier League, ik had een andere vriendin en kwam net terug van een Europees trip met Willem II en van de Mexicaanse griep had nog niemand gehoord. Ik vond het destijds een leuk stadion, dus met de leuke derby tegen Millwall op het programma ging ik graag weer mee naar The Valley. Wel bizar om Charlton na vier jaar weer terug te zien in League One. De club heeft zware jaren achter de rug, maar staat nu tweede met zes punten voorsprong op nummer drie Norwich. Kunnen ze deze voorsprong vasthouden tot na het drukke feestdagen programma dan ziet het er erg positief uit voor The Addicks. Uit de laatste zes wedstrijden werden zestien punten gehaald, dus ze zijn goed op weg. Millwall heeft dit jaar pech dat League One wel erg sterk is, met gevallen grootmachten als Leeds, Norwich, Southampton en – uiteraard - Charlton.
In Belgenland pikten we eerst D'n Hoevenen op, die op een homoparkeerplaats stond. Waarom hij perse daar af wilde spreken is ons een raadsel. In Zwijndrecht voegde ook 1904 zich bij ons in de wagen. Er is vaak kritiek op autoriteiten in Nederland en België, maar in allebei de landen waren de wegen perfect gestrooid. Er kwam alleen een vervelend sms'je van mevrouw 1904, die stuurde dat er problemen waren met de Eurostar. In principe geen probleem voor ons, ware het niet die trein ook door de tunnel moet. Vlak voor de Franse grens kregen we het bericht dat er treinen van de Eurostar meer gingen. D'n Hoevenen werd al wat onrustig en ging bellen met zijn man in Londen. Er waren schijnbaar al wat Belgen omgekeerd. Die konden niet mee in de tunnel en moesten 200 euro betalen als ze met de boot wilden gaan. Het gemakkelijke gevoel begon plaats te maken voor een onbehagelijk gevoel. Alsof je bij de tandarts in de stoel ligt te wachten op de halfjaarlijkse controle.
We waren de grens nog niet over en het was duidelijk dat we in een bananenland waren terecht gekomen. De werkschuwe Fransen hadden amper gestrooid. Frankrijk leek wel op de Noordpool en we zagen zelfs ijsberen lopen. Onbegrijpelijk dat er op de belangrijkste route naar de tunnel, waar ontzettend veel mensen gebruik van maken, niet gestrooid was. Aan de andere kant hebben we het wel over een land waar ze geen gewone wc's hebben, maar van die gekke gaten in de grond. Het is niet voor niets dat de Gealieerden die landen in Normandië meer sympathie hadden voor de Duitse bevolking dan deze paupers. Wat een baggerzooi was dit. Het ongemakkelijke gevoel begon nu te lijken op het moment waarop de tandarts een gaatje ontdekt. File was er nog niet, maar 'iets' voelde er niet goed. D'n Hoevenen belde paniekerig en ineens doemde het rampscenario op: een kilometerslange file. We zaten nog zo'n kilometer of vijf van de tunnel af, maar konden geen kant meer op. Via de sms hoorde ik van Chocovla dat er geen treinen meer reden. Helaas hadden we net een afslag gepasseerd. We konden er dus niet meer af.
Het was wachten geblazen. Er gingen uren voorbij zonder dat we vooruitgang boekten. Ineens leek het erop dat de Fransen wat georganiseerd hadden, want we rolden weer. Na ongeveer drie uur vast te hebben gestaan kwamen we bij een afslag aan. Eindelijk konden we weg uit deze hel. Het was vloeken geblazen in de auto. We wisten ook zeker dat de wedstrijd een kraker zou gaan worden. SJ wist zelfs de uitslag al: 4-4. Bizar genoeg zou het dat ook worden. De wedstrijd werd een echte klassieker, maar door het gekloot van die Fransen konden we niet gaan. Dit is echt het dieptepunt in mijn groundhopgeschiedenis. Als de wedstrijd was afgelast had ik er nog mee kunnen leven, maar op deze manier was het heel pijnlijk. Het kan altijd nog erger, want er zaten ook verschillende mensen vast in de tunnel. Dat zou helemaal een hel zijn geweest, zoals dit artikel laat zien.
Site Navigation 
