Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Coleraine

Het verslag

        

 

Bertie's Bannsiders Beating the Birds

 

Doordat Ballybofey niet ver van de Noord-Ierse grens ligt, konden we nog een potje meepakken overdag. Het zat nog meer mee toen bleek dat Coleraine thuis zou spelen. De Showgrounds van die club is best een aardig stadionnetje en het is nog een behoorlijke club voor Noord-Ierse begrippen. Het zou helemaal mooi zijn als ze tegen Cliftonville zouden spelen, maar dat zat er helaas niet in. Dungannon Swifts kwam op bezoek. Geen topper, maar wel een club die ik nog nooit heb zien spelen. Altijd leuk om twee nieuwe clubs te zien. Even leek er nog roet in het eten gegooid te worden, toen Coleraine de wedstrijd een week van te voren naar vrijdag wilde zetten. Gelukkig werd dat plan uit het hoofd gezet, na een dreigmailtje richting de club.

 

Coleraine speelt al vanaf 1927 aangesloten op het hoogste niveau. Alleen Cliftonville, Glentoran en Linfield (alleen vanaf het begin in 1890) hebben een langere reeks in de topdivisie. In die jaren bestond Coleraine nog niet eens, want pas in 1927, in een lokale Orange Hall (Coleraine is een erg protestants stadje), werd besloten dat Coleraine Olympic en Coleraine Alexandra samen verder zouden gaan om zo de hegemonie uit Belfast te bevechten. Daar zijn ze gedeeltelijk in geslaagd. Eenmaal wonnen ze de landstitel (in 1974) en vijfmaal de Irish Cup (1965, 1972, 1975, 1977 en 2003). Daarnaast werd in 1988 de League Cup gewonnen, waarvan ze de finale een recordaantal keer (vijf) verloren.

 

Coleraine is een van de clubs die wordt gezien als een subtopper. Daardoor mag de club vaak Europa in. Maar liefst 32 wedstrijden speelden The Bannsiders in Europa. Zoals bijna alle Noord-Ierse ploegen, verloor Coleraine meestal. Soms ook met erg hoge cijfers, De grootste nederlaag werd geleden in Rotterdam. In De Kuip won Feyenoord met 7-0. Ook in Noord-Ierland hadden de Rotterdammers geen enkele moeite met Coleraine: 1-4. Bizar genoeg mocht Coleraine nog twee keer naar Rotterdam. Zowel in 1970 als 1983 rolde Sparta uit de koker. Overbodig om te zeggen dat de Spartanen twee keer makkelijk doorgingen, hoewel de 1-1 in de returnwedstrijd in 1983 nog altijd een knappe prestatie is van The Bannsiders.

 

Toch is de knapste prestatie nog altijd in de laatste campagne geleverd. In 2003/2004 moest Coleraine tegen de Portugese matennaaiers (pleonasme) van União Leiria. Tot ieders verbazing wonnen de Noord-Ieren de eerste pot met 2-1, ondanks het geduikel en gehuil van de Portugezen. Helaas ging het in Portugal wat minder en verloren The Bannsiders met 5-0. In totaal lukte het Coleraine maar drie keer om een club eruit te wippen. Dat ze wonnen van het Luxemburgse Jeunesse d'Esch en San Julia uit Andorra is niet echt een verrassing natuurlijk, maar de overwinning op Kilmarnock in 1970 was wel een daverende verrassing. Het Schotse voetbal was destijds heel sterk en dat een ploeg uit Noord-Ierland een Schotse club uitschakelde was erg opvallend.

 

Best een aardig clubje dus, dat Coleraine. Met het stadje is ook weinig mis. Het is redelijk chique, had relatief weinig last tijdens “The Troubles” (‘slechts’ dertien mensen vonden de dood in Coleraine en daarbij waren vier UVF-mannetjes die een bom aan het maken waren die ineens ontplofte) en is redelijk toeristisch. Coleraine is namelijk de grootste stad bij de wereldberoemde Giant’s Causeway. Die bizarre steenformatie trekt jaarlijks twee miljoen mensen en dat brengt flink wat geld in het laatje. Verder staat de tweede universiteit van Noord-Ierland in Coleraine, iets waar ze in Derry helemaal niet blij mee zijn. Derry is namelijk de tweede stad van het land, maar er werd toch gekozen voor Coleraine. Volgens de mensen in Derry vanwege het feit dat Coleraine een grotendeels protestantse stad is.

 

Als je in Coleraine bent, kun je eigenlijk de Giant’s Causeway niet links laten liggen. Dat deden wij dan ook niet. Het is echt prachtig om te zien. Als je ooit in Noord-Ierland bent, moet je die zeker vincken. Natuurlijk is het wel toeristisch, maar niet extreem. Vooral niet als je vroeg gaat. De Giant’s Causeway is het restant van een brug die de reus Finn McCool ooit bouwde om de Schotse reus Benandonner een pak slaag te geven. Toen hij zijn brug eenmaal af had en aankwam in Schotland, bleek Benandonner nogal groot te zijn. McCool kneep hem als een oude dief en ging er rap vandoor. Toen Benandonner kreeg te horen dat er een Ierse reus op zijn land was geweest, ontstak die in woede. Hij besloot naar Ierland te gaan om Finn de kanerk te slaan.

 

McCool was ondertussen hartstikke bang. Gelukkig had zijn vrouw Oonagh een briljante ingeving. Ze verkleedde Finn als een baby. Ze hoopte dat Benandonner zo zou schrikken van zo’n grote baby (want hoe groot zou de vader dan wel niet zijn) en het hazenpad zou kiezen. Benandonner was ondertussen in Ierland aangekomen en zag Oonagh en de baby. Het liep hem dun door de broek. Oonagh bood hem nog wat te eten aan. Ze besloot twee steaks te maken. Allebei even groot. Finn kreeg een echte van vlees, terwijl ze Benandonner een steen gaf. Toen die zag hoe makkelijk de baby het vlees weg kreeg, terwijl hij hard zat te werken, wist hij genoeg. Gauw weg hier. In zijn vlucht besloot hij de brug te vernielen, zodat Finn nooit zou kunnen oversteken.

 

Er is nog een andere theorie en die zegt dat de opvallende stenenformatie door een vulkaanuitbarsting komt, maar dat lijkt me heel sterk. Als je namelijk oversteek naar Schotland en op het eiland Staffa terecht komt, voor de kust van het Schotse vasteland, dan kom je in Fingal's Cave terecht en daar staan exact dezelfde stenen pilaren. Allemaal wel heel toevallig. Ik ben daarom aanhanger van de reuzentheorie. Die lijkt me een stuk geloofwaardiger. Overigens proberen ze wel een scam te maken van de Giant’s Causeway. Voor 8,50 mag je met de bus mee en krijg je een telefoontje met info over de stenenformatie. Gewoon zelf lopen is veel beter. Je ziet nog eens wat en echt ver is het niet.

 

Nadat we de rotsen gevinckt hadden, was het tijd om naar Coleraine te gaan. We namen de Causeway Coast route naar Coleraine. Erg leuk en imposant. Onderweg vinckten we nog Dunluce Castle, dat aardig verlaten was. Coleraine zelf was een grote meevaller. Het centrum was geweldig, met veel goede winkels en een aangename sfeer. Het hoogtepunt van Coleraine was het standbeeld van Bertie Peacock. Deze voetballegende werd geboren in Coleraine en speelde in het begin en het eind van zijn carrière voor The Bannsiders en maakte zich ook als manager van de club onsterfelijk. Ik ken hem vooral als een van de beste Celtic-spelers ooit. Daarom morgen apart een stukje over deze grootheid.

 

Een uurtje voor aanvang van de wedstrijd besloten we maar eens naar het stadion te gaan. In de stad hadden we bij de Noord-Ierse variant van de HEMA gegeten. Een beetje een scam, want van de buitenkant leek het een Italiaans restaurant. Ik had spaghetti besteld, maar daar hadden ze flink gehaktballen in verwerkt. Ik denk niet dat echt Italianen dat ook zo doen. Maar ja, het was goedkoop en voedzaam. Beter dan dubieuze burgers in het stadion, want dat is nooit een topper. Waar het centrum van Coleraine erg aangenaam is en je weinig van sektarische splitsing merkt, is dat rondom de Showgrounds anders. Daar komen de Britse vlaggen en de rood-wit-blauwe stoepranden je tegemoet.

 

We besloten de huurauto met Iers kenteken toch maar niet in de wijk te gaan zetten. De kans dat die getorched zou worden was nogal groot en dan konden we niet naar Finn Harps. Tactisch werd hij daarom aan de grote weg naast het stadion gezet, met de neus richting Ierland. We hadden op zich ruim de tijd, maar overbodig tijd verliezen, daar doen wij niet graag aan. Voorafgaand aan de wedstrijd gingen we even boozen in de social club. Arsenal v Chelsea stond op. Gek genoeg zou ik voor geen geld willen wisselen, dus dat ik nu in het Emirates Stadium zat bij die pot. Premier League is leuk om op tv te kijken, maar niet echt meer om in een stadion te bezoeken. Teveel bioscooppubliek en perverse ticketprijzen.

 

Bij Coleraine is het allemaal nog erg betaalbaar. Voor een tientje waren we binnen. Het stadion viel me mee. Sterker nog, ik vond het geweldig. Het deed me meteen aan Barrow denken. Een, wat saaie, hoofdtribune en voor de rest terracing, zelfs in de hoeken. Alleen bij Barrow was het achter de doel onoverdekt en hier in Coleraine was juist de lange zijde niet voorzien van een dak. Gelukkig regende het niet, zodat we aan de lange zijde konden staan. De fundering van die staantribune is niet al stevig, kwamen we al snel achter. Het beton is wat aan het inzakken en een deel was zelfs afgezet. Gelukkig was het niet al te druk, zodat we niet A-A gingen.

 

Een week eerder stond het wel aardig vol, toen Coleraine tegen Ballymena speelde. Dat is een van de vier grote derby’s in Noord-Ierland (de andere zijn Glentoran v Linfield, Cliftonville v Linfield en Portadown v Glenavon) en dan wil men nog wel komen. Hoewel ik Coleraine daarmee een beetje tekort doe, want het is nog altijd een van de populairste clubs van Noord-Ierland. Ik vind de club ook wel wat hebben. Leuk stadionnetje, geen gloryhunters en ze mogen zo om de paar jaar Europa in. Daar zou ik wel voor kunnen zijn als ik in Coleraine zou wonen. Is nog altijd beter dan zaterdagmiddag met de vrouw naar de meubelboulevard.

 

Coleraine stond voorafgaand aan deze wedstrijd gedeeld eerste met Cliftonville. Die hadden wij een dag eerder zien winnen, dus het was zaak voor The Bannsiders om Dungannon opzij te zetten en op gelijke hoogte te blijven met Cliftonville. Dat lukte vrij simpel. Coleraine was een paar klassen beter dan Dungannon en kwam simpel op 2-0. Helaas was het dat ook meteen. Na de leuke eerste helft, viel de tweede tegen. Coleraine vond het wel goed en The Swifts konden niet beter. Stiekem hoopte ik nog op een monsterzege van Coleraine, maar de motivatie was weg. Jammer, maar alles bij elkaar was het een mooi eerste deel van de dag. Ik heb zo het vermoeden dat ik nog wel eens in Coleraine ga komen.



Het rapport

Het stadion

Het voordeel van de Noord-Ierse club buiten Belfast, is dat er weinig vinckers zijn geweest. Het is nog wat ontgonnen terrein. Ik wist daardoor wel een beetje hoe The Showgrounds eruit zagen, maar werd toch nog positief verrast. Veel terracing, aparte dingetjes en aan alle zijdes tribunes. Dat mag ik graag zien. Het deed me wat aan Barrow denken. Het stadion komt dan ook hoog op mijn lijst van "Leukste stadions in (N-)Ierland". 

De sfeer

Een week eerder was de derby tegen Ballymena en toen was het schijnbaar best een gekkenhuis. Nu waren er amper uitfans en dat had z'n weerslag op de sfeer. Er werd wel op de wedstrijd gereageerd en dan vind ik het al snel goed. Beter dan een paar ultra's die vooral met zichzelf bezig zijn en amper op het spel letten

De wedstrijd

Het was best een aardig potje, maar helaas was het krachtsverschil wel erg groot. Coleraine had best een behoorlijke ploeg en had, als ze hadden gewild, met een nulletje of vijf kunnen winnen. Helaas vonden ze het na de rust wel best en zagen we, na die leuke eerste helft, een saai tweede bedrijf.

De omgeving

Coleraine is een heel aangenaam stadje. Erg leuk. Ik had een beetje op een tweede Portadown gerekend, maar het was veel levendiger. Veel aardige winkels, wat oude gebouwen en het standbeeld van Bertie Peacock maakte het tot een aangename vinck. Rondom het stadion is het allemaal wat saaier (unionistische wijken en industrie), maar over de stad kan ik niets negatiefs zeggen.

Overall

Vooraf kon ik Coleraine niet zo goed inschatten. Ik zag het als een bijwedstrijd, maar het bleek uiteindelijk geweldig te zijn. Leuke stad, aangename eerste helft en een topstadionnetje. Vooraf aan de wedstrijd de Causeway Coast vincken, was ook erg aardig. Dit soort vincks zijn altijd erg aangename meevallers.


De statistieken

Coleraine v Dungannon Swifts 2-0 (29/09/2012)

14. Stephen Lowry 1-0

20. Paul Owens 2-0 

Ground: The Showgrounds, Coleraine

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Irish Premier League

Position Coleraine: 2

Position Dungannon Swifts: 8

Gate: 780

Match Number in Northern Ireland: 5

Goals: 10

Line up Coleraine:

Cullen, Beverland, Hegarty, Ogilby, Lowry, Allen, Harkin, McIlmoyle, Canning, Boyce (22. Gillan), Owens

Line up Dungannon Swifts:

Morgan, McMinn, Montgomery, R. O'Neill, Friars, McKerr (61. Harpur), Hazley (78. Cahoon), Fitzpatrick (61. Hutchinson), Topley, S. O'Neill, Lavery

Yellow Cards:

Morgan, Hutchinson, Friars (Dungannon Swifts)



De foto's



Coleraine is leuk, maar net iets boven de stad hebje de Causeway Coast. Die gingen we vincken



Lekker ruw en ongerept daar



Mooiste onderdeel van de Causeway Coast is de Giant's Causeway



Dat is een brug die ooit is gebouwd door de reus Finn McCool



...



Dit zijn de laarsen van Finn McCool



...



...



...



Dunluce Castle ligt ook aan de Causeway Coast. Tegenwoordig is het aardig A-A



De Bann, die door Coleraine stroomt en de stad veel welvaart heeft gebracht



Dankzij deze rivier wordt Coleraine The Bannsiders genoemd



De stad is vooral Britsgezind



Maar de grootste voetballer uit Coleraine speelde voor Celtic



Bertie Peacock, The Little Ant, een legende bij zowel Celtic als Coleraine



De façade van The Showgrounds



Coleraine...



... Showgrounds



Voor de uitfans



En dit is voor de thuisfan. Het heeft iets Spaans die witte muur



De bijnaam stond prominent op de buitenkant



Coleraine heeft twee social clubs



Met mooie vloerbedekking. Voetballers in shirts van Coleraine, beter kan niet 



Foto's van de laatste hoofdprijs van Coleraine: de Irish Cup in 2003



Leuke ramen ook in die social club



De topboy van Coleraine was er ook in zijn ride



Achterkant van The Railway End. Geen spoor te zien overigens



De Main Stand, met links de tweede social club



The Railway End



The Training Pitch End, de tribune voor de uitfans



The South Terrace



...



De constructie voor de tv-mannetjes zag er gammel uit



Een deel was afgezet vanwege het verzakken van de terracing



Opnieuw een genietbaar momentje voor UltraHenk



Helaas wel weer die saaie lichtmasten die bijna iedere Noord-Ierse club heeft



Dit zijn de daders



En we gaan los



"Hoof"



Coleraine was veel beter en kwam terecht op voorsprong



Gevolg was een totaal gekkenhuis. Boca Juniors is er niets bij




In het uitvak was het ook al zo'n gekkenhuis


Kansje



Heel mooi dit. Basil Knipe gebruikt nog het oude logo van Philips



De tweede social club, een ideale trouwlocatie vooor een pauperbruiloft



Wel een leuk uitzicht vanaf daar



Tribute voor Paul Gaston, die meer dan 600 wedstrijden voor Coleraine speelde



In de tweede helft gingen we hier staan

Waardoor we uitzicht hadden op deze mooie vlag, waar we de eerste helft achterstonden

En deze voor Howard Beverland (laatste naam op z'n Nederlands uitspreken)



En zagen we nog wat kansen, maar helaas geen goals



En dat was Coleraine. Leuke club en dito stadion


 

 

© 2005 All Rights Reserved.