Rebels without a cause?

Cork en voetbal. Het is zowel een goede als een slechte combinatie. Goed, doordat er voor Ierse begrippen redelijk wat belangstelling is voor in de stad en dat zowel de beste Ierse speler uit het verleden – Roy Keane – als tegenwoordig – Stephen Ireland – geboren zijn in Cork. Aan de andere kant wil het maar niet vlotten met de voetbalclubs in Cork. De lijst van ter ziele gegane clubs is lang en lijkt steeds langer te worden. Vorig jaar de ondergang van Cobh Ramblers uit de voorstad van Cork en nu lijkt zelfs het vlaggenschip Cork City ten onder te gaan. Het zegt eigenlijk genoeg dat Cork City – van 1984 – met zijn 25 jaar de oudste club is die Cork ooit heeft gehad. Bizar, als je bedenkt dat deze club een van de populairste van het land is en ook op het veld veel successen heeft geboekt de afgelopen jaren. Het is jammer, want Cork City is toch een club waarvoor ik wel enige sympathie voel. Samen met Shamrock Rovers en Derry City is het de club die ik het meeste gun op het Groene Eiland.

De voetbalsituatie in Cork is op z'n minst apart te noemen, maar dat is eigenlijk exemplarisch voor de stad. Ze noemen zichzelf niet voor niet Rebel Cork. Zowel de Vikingen als de Engelsen hadden de grootst mogelijke moeite om de Corkonians onder de duim te houden. De inwoners van Cork vinden ook eigenlijk dat hun stad de ware hoofdstad van Ierland is, aangezien Dublin veel lang onder Engelse invloed heeft gestaan en eigenlijk te veel ver-Engelst is. In Cork kreeg nooit een vreemde mogendheid een voet aan de grond en daar zijn ze best trots op daar in het zuiden van Ierland. Gekscherend noemen ze zichzelf wel eens People's Republic of Cork. Als tweede stad van het land is er ook de gebruikelijke afkeer tegen de grootste stad, Dublin. Zoiets zie je overal (Amsterdam-Rotterdam & Glasgow-Edinburgh, om maar eens wat voorbeelden te noemen) en dus ook in Ierland. Wedstrijden tussen een club uit Dublin en Cork City staan dan ook altijd garant voor veel spektakel op en naast het veld. Geen hooliganisme (buiten Shamrock Rovers is er eigenlijk geen club met een harde kern in Ierland), maar wel stevige banter op de tribunes.

Voor en na WO II tierde het welig met voetbalclubs in Cork. De meeste verdwenen echter zo snel als ze opkwamen. Een succesverhaal was Cork United (1939-1948). Ondanks dat de club slechts een paar jaar bestond, werden er wel vijf landstitels gepakt (1941, 1942, 1943, 1945, 1946) en twee FAI Cups (1942 en 1947). Het was na Dundalk de tweede club buiten Dublin die de titel pakte. Ondanks het succes had het bestuur er genoeg van om continue geld in de club te stoppen. Een klassiek geval van gewoon geen zin meer. De financiële steun viel weg en middenin de competitie besloot de club ermee op te houden. Bizar. Cork had ineens geen club meer op het hoogste niveau. Een nieuwe club werd opgericht: Cork Athletic (1948-1957). Al snel werd dit ook een poenerige club en er werden volop goede spelers uit Engeland gehaald. Het had resultaat, want titels (1950 en 1951) en de FAI Cup (1951 en 1953) werden gewonnen. Er werden ook drie bekerfinales verloren, maar het was duidelijk dat Cork Athletic een waardige opvolger was van Cork United. Op een ander vlak bleken ze dat ook te zijn en de club kreeg diverse schuldeisers achter zich tijd. Tijd om er dus mee op te houden en in 1957 deden ze dat ook.

De mensen in Cork waren ondertussen wel van voetbal gaan houden, naast het populairdere Gaelic Football en Hurling. Een nieuwe club kon dus niet lang op zich laten wachten en daar was Cork Hibernians (1957-1977). Van fouten leren is er niet bij in Cork en ook deze club hield van geld uitgeven dat er niet was. Het ging iets minder druistig dan bij de twee voorganger, waardoor de club het ook langer uithield. Het succes was daarom ook minder groot, hoewel in de jaren 70 het ineens cresendo leek te gaan (het gevolg van een te hoog uitgavepatroon). Een landstitel in 1971 werd gevolgd door een tweede plek in 1972. In datzelfde jaar werd ook de FAI Cup voor het eerst gewonnen. Het lukte zelfs om die te prolongeren. 1972 was sowieso een succesvol jaar, want de voorloper van de Setanta Cup (de Blaxnit Cup) werd ook gewonnen. Die Cup was overigens maar een kort leven beschoren, doordat de Troubles in Noord-Ierland het onmogelijk maakten om een All-Ireland Cup te houden. Daarna ging het allemaal wat minder met Cork Hibernians, mede ook door stadsgenoot Cork Celtic maar daarover later meer. Besloten werd om – in de geest van Cork Athletic – al het geld te stoppen in Engelse voetballers. Eentje in dit geval: Rodney Marsh, de grote vedette van QPR en Manchester City. Het koste de club een godsvermogen, terwijl Marsh amper speelde (slechts 3 wedstrijden). De club hoopte met deze transfer Cork Celtic af te troeven, maar in plaats daarvan ging de club failliet in 1977. Dat was de derde Corkse club die ooit de landstitel won, maar verdween door geldproblemen.

Cork Celtic (1959-1979) dan. In 1974 won het de landstitel. Mede door het succes van Cork Hibernians en Cork Celtic begin jaren 70 was voor het eerst Cork de voetbalhoofdstad van Ierland en niet Dublin. De mensen in Cork genoten daarvan en het smaakte naar meer. Onderling was er ook een grote rivaliteit tussen beide clubs uit de stad en ze probeerden elkaar af te troeven. Cork Hibernians haalde de eerder aangehaalde Rodney Marsh, dus Cork Celtic kon niet achterblijven. Diverse topspelers kwamen achter elkaar naar Cork Celtic. Ondermeer George Best (in 1975), Geoff Hurst (in 1976) en Uwe Seeler (in 1977) speelden in hun nadagen voor de club. Het koste de club handenvol met geld, terwijl het rendement van de betreffende spelers vrij laag was. Prijzen leverde het niet op, maar wel flink schulden. In 1979 was het dan ook gedaan met Cork Celtic. De vierde Corkse club die verdween. Zouden ze er iets van leren in de Rebel City?

Na het faillissement van Cork Celtic in 1979 zat de stad een tijdje zonder topclub. In 1984 vonden de notabelen van de diverse clubs in de stad het tijd werd om er toch weer eentje te hebben. Ze sloegen de handen ineen en Cork City werd opgericht. Het doel was om eens niet met geld te smijten, maar rustig de boel op te bouwen. Er werd vooral gevochten tegen degradatie in het gammele Flower Lodge Stadium. Dat laatste werd opgelost door van het voormalige stadion van Cork Celtic – Turner's Cross – de nieuwe thuishaven te maken. De League Cup werd in 1988 gewonnen en door een verloren FAI Cup finale in 1991 mocht de club zich opmaken voor zijn eerste Europese avontuur. Meteen werd de hoofdprijs getrokken, want Bayern München kwam op bezoek. Waar verwacht werd dat Cork zou worden geslacht, hielden ze de Duitsers knap op 1-1. Uiteindelijk werd er met 2-0 verloren in Duitsland, maar Cork City had naam gemaakt. Het geld dat de tweestrijd met Bayern opleverde werd in het team gestopt. Met resultaat, want in 1993 was er de eerste landstitel. Cork City was de vijfde Corkse club die dit presteerde.

De club begon te groeien en de wat cynisch geworden voetbalfan in Cork begon de weg naar het stadion te vinden. Het werd zelfs een van de meest populaire clubs in Ierland en de fans – bekend onder de naam Rebel Army – zijn de meest fanatieke van Ireland. Ondertussen won Cork City voor de Millenniumwisseling nog tweemaal de League Cup (1995 en 1999) en ook de FAI Cup (1998) kwam in het bezit van de Corkonians. De club bezondigde zich ook niet aan gekke uitgaven. Eindelijk leek het voetbal in Cork vaste grond te krijgen, want een club die meer dan 15 jaar bestond hadden ze nog niet veel meegemaakt aan de zuidkust van Ierland. De nieuwe eeuw bracht zelfs nog meer voetbalgeluk naar Cork. In 2005 werd namelijk de tweede landstitel gewonnen en twee jaar later werd daar ook een tweede FAI Cup aan toegevoegd. Na de implosie van Shelbourne leek Cork City dé topclub van Ierland te worden. Cork was weer het kloppende hart van het Ierse voetbal en de lokale waren lyrisch over het voetbal in de stad.

2007 was op dat moment misschien wel het mooiste jaar uit de recnte geschiedenis van het Corkse voetbal. Cork City won de beker en een divisie lager won Cobh Ramblers (sinds 1985 in het Ierse profvoetbal) de titel. Cobh Ramblers - uit Cobh, een voorstadje van Cork - is de club waar Roy Keane ooit zijn carrière begon voordat Nottingham Forest hem kocht, terwijl ook Stephen Ireland daar speelde. Het was 13 jaar geleden dat zij nog eens op het hoogste niveau uitkwamen. Hoogtijdagen aan de zuidkust dus, maar al snel werd het duidelijk dat er voor die successen een erg hoge prijs betaald moest worden. Cobh had het stadion aangepast na de promotie en het geld was op. Roemloos degradeerde de club en even leek het erop dat de club – tot over zijn oren in de schulden – helemaal zou verdwijnen van de voetbalkaart. Uiteindelijk bleef het bij een dubbele degradatie naar het laagste nationale niveau in Ierland, het zogenaamde A Championship Group B. Tegenstanders zijn voornamelijk tweede elftallen van andere clubs en niet-illustrere namen als Tralee Dynamos. Nodeloos om te zeggen dat Cobh Ramblers daarin onderaan staat. Er is een voordeel; het niveau is zo laag dat je er niet uit kunt degraderen. Voor dat ene jaartje op het hoogste niveau heeft de club wel een erg zware prijs moeten betalen.

Helaas bleek 2007 achteraf ook een zwart jaar te zijn voor de Cork City. De dubieuze investeringsgroep Arkaga nam de club over met wilde plannen. Er zou een nieuw stadion worden gebouwd met 30.000 plaatsen en Cork moest ook Europees een geduchte club worden. De investeringsgroep hoopte dat er een All-Ireland League zou komen, zodat er nog meer geld verdiend kon worden. Al snel kwamen de snelle pakken erachter dat er in het Ierse voetbal niet te verdienen is en eind 2008 trokken ze de handen van de club af. Cork City bleek ineens 1.3 miljoen euro aan schulden te hebben. Een gigantisch bedrag voor een Ierse club en er moest flink worden afgebouwd. De spelers namen voor één jaar genoegen met een loonsverlaging van 70% en puur op karakter werd de Setanta Cup in 2008 gewonnen.

Sinds een paar maanden is het echter kommer en kwel. Het lukt maar niet om de schulden te verkleinen en er werden enkele niet zo slimme beslissingen genomen. In 2005 kocht Reading Kevin Doyle voor 78.000 pond. Er stond echter een clausule in het contract dat Cork City 10% zou krijgen van de transfersom als Doyle zou worden doorverkocht. Reading wilde hier echter van af en bood Cork een paar maanden terug 250.000 pond om zo de clausule af te kopen. Gretig nam de club het geld aan. Een paar weken geleden kochten de Wolves Doyle echter voor 6.500.000 pond. Als ze in Cork iets meer geduld hadden gehad waren ze nu vier ton rijker geweest. Een bedrag dat de club er goed kan gebruiken, want afgelopen week (27 juli) heeft de belastingdienst het faillissement van Cork City aangevraagd. De club heeft namelijk nog een betalingsachterstand van drie ton bij de mannen die het niet leuker kunnen maken, maar wel makkelijker. Deze vrijdag (31 juli) werd bekend dat er geen overeenstemming is bereikt en de club heeft tot woensdag om met het geld over de brug te komen. In paniek heeft Cork City bij het in Ierland razend populaire Celtic gesmeekt voor een oefenwedstrijd. Die hebben toegezegd, maar door Europese beslommeringen wordt die wedstrijd pas eind augustus/begin september gespeeld. Er wordt verwacht dat er minstens twee ton wordt binnengehaald met deze wedstrijd en men hoopt echter dat de belastingdienst er genoegen mee neemt om het geld later pas te krijgen. Zo niet dan is ook de vijfde Corkse club die kampioen werd verleden tijd.