Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Derby County

Het verslag

    

“Everyone is frightened of that Derby Pride”

Derby County v Leicester City was de afsluiter van het trio wedstrijden in Engeland. Geen verkeerd affiche, want beide clubs speelden in een nog niet zo grijs verleden in de PL. Het zijn allebei clubs waar ik helemaal niets heb. In de jaren 90 waren er een aantal clubs waarvan ik altijd hoopte dat ze zouden degraderen. Dat waren Coventry, Wimbledon, Charlton en deze twee clubs. Ik heb er geen enkele rationele verklaring voor, maar het waren clubs waar ik niets mee had. Ik heb uiteindelijk mijn zin gekregen, want geen van deze clubs speelt meer op het hoogste niveau. Het zijn ook geen van allen eigenlijk geen PL-clubs, hoewel Derby een twijfelgeval is, gezien de historie.

Pride Park was een nieuw stadion voor mij. Ik zag The Rams al drie keer eerder bij een uitwedstrijd (tegen Coventry, Cardiff en Plymouth), maar nog nooit in eigen huis. Ik ben een soort jinx voor de club, want ik zag ze pas een keer een puntje pakken. Ook vandaag bracht ik weer ongeluk. Ik denk dan ook niet dat ik nog welkom ben daar. Verrassend was de nederlaag niet, want Derby is als een kaartenhuis in elkaar aan het storten. Ze winnen geen wedstrijd meer en moeten oppassen om niet in een degradatiestrijd terecht te komen. Derby County in League One zou gek zijn, want vanaf 1888 speelde de club in totaal slechts vier seizoenen op dat niveau. Voor de rest altijd in de twee hoogste divisies.

Ik zie de echte voetbalnerds denken: "1888? Is Derby County dan een Founder Member?". Inderdaad, Derby was een van de twaalf clubs die erbij was, toen de oudste competitie werd opgericht. Het is ook de enige (ik tel nu Accrington Stanley als vervanger voor Accrington) die ik nog nooit had bezocht. Voor iemand zoals ik, die zo geilt op historie, een bijzonder moment om ook deze te vincken. Tegenstander Leicester City is ook een oud beestje. In 1894 werden ze gekozen in de Football League en sindsdien speelden ze (op het seizoen 2008/2009 na) altijd in een van de twee hoogste divisies. Helaas hebben ze in 1919 besloten om hun oorspronkelijk naam (Leicester Fosse) om te ruilen voor het saaie Leicester City.

Ondanks de saaie naam, is Leicester City op de weg naar boven. Sinds Sven-Göran Eriksson het heeft overgenomen en er een Aziatische investeerdersgroep aan de macht is, lijken ze rechtstreeks op weg naar de play-offs. Pijnlijk om te zien voor Derby County, want de andere rivaal (Nottingham Forest) doet het ook al zo goed. Nu wordt Leicester City niet zo gehaat als Forest, maar toch zien de meeste Derby-fans het graag slecht gaan in Leicester. Omgekeerd net zo, hoewel ze óók in Leicester een grotere hekel hebben aan Forest. Daarnaast heeft Leicester in Coventry ook nog een rivaal. Nadeel is alleen dat ze er niet eentje hebben die er bovenuit steekt. Dat lijkt me toch vreemd, om geen echte duidelijke rivaal te hebben.

Het gaat goed met Leicester, vandaar dat ze een paar duizend man hadden meegenomen naar Pride Park. In de winter werd er opnieuw flink geďnvesteerd. Sol Bamba (topverdediger van Hibs) en Ricardo (inderdaad, die misselijke Portugese jankkeeper'die ze aan zijn ballen moeten ophangen) werden gekocht, terwijl het Nederlandse verdedigingsduo Bruma en Van Aanholt (Chelsea) en Benjamin Mee (Man City) werden gehuurd. De klapper was echter het huren van Yakubu van Everton. Tel daarbij op dat de club eerder in het seizoen al Martin Waghorn voor 3 miljoen van Sunderland kocht en Eriksson ervoor zorgde dat ex-international Darius Vassell in de herst tekende en dan heb je een topteam. Vooral ook omdat ze toppers als Richie Wellens en Andy King al onder contract hadden staan.

Maar genoeg achtergronden. We vertrokken eerder uit Loughborough om nog op tijd in Derby te zijn, in ons achterhoofd houdend dat het wel eens druk kon worden. Helaas waren we al iets te laat, want er stond een flinke file voor de afslag naar Pride Park. Daarna maakten we een van onze beste beslissingen in ons leven door pas de volgende afslag te nemen. Vooral na de wedstrijd zou dit een geweldige keuze blijken. Op een dubieus industrieterrein mochten we drie pond neerleggen om onze auto onveilig neer te zetten. Die mannetjes daar zullen wel blij zijn met de komst van het stadion, want dat is voortaan om de twee weken flink kassa. Het was mooi om te zien dat het voor een bedrijf nog niet genoeg was, want die vroegen vijf pond.

Het was al vrij druk, dus we kregen het echte “going to the game” gevoel, toen we met de massa richting Pride Park liepen. Je voelde gewoon de spanning voor de wedstrijd al in de lucht hangen. Doordat het stadion op een industrieterrein ligt, waren er weinig kroegen te zien. Vandaar dat de lokale Travelodge en Franky & Benny's voor de gelegenheid werden omgetoverd tot boozers. Er zat zelfs een Starbucks in het stadion. Erg fout, maar voor de rest was Pride Park best wel oké van de buitenkant. De oude ingang van de oude Baseball Ground was mee verhuisd en er stond een mooi monumentje met een standbeeld van Brian Clough en Peter Taylor, de twee mannen die Derby County op de kaart hebben gezet. Alles was in de clubkleuren geschilderd en kwam het logo vaak terug.

Het was tijd om de tickets op te halen, maar dat viel niet mee. 1904 had ze besteld, maar kon om een of andere vage reden zijn creditcard niet gebruiken. Maar het mannetje van de ticketoffice had hem verteld dat het geen probleem was en dat de tickets klaar zouden liggen. Helaas bleek dat niet het geval te zijn. In plaats van 28 pond moesten we 36 pond (een van mijn duurste kaartjes ooit) aftikken. We waren dus flink, zoals Eric Cartman zou zeggen, bejood. De opgebouwde sympathie voor Derby verdween als sneeuw voor de zon en wij zouden deze middag voor de vosjes uit Leicester zijn. Die zagen we al flink wat rondlopen. In totaal zouden er 2800 zijn en dat voor een pot die op tv kwam. Erg nette away support.

Met onze peperdure kaarten gingen we naar binnen en wat ik daar zag beviel me wel. Om een of andere reden was ik in de veronderstelling een kloontje van Middlesbrough, Reading en Leicester aan te treffen, maar dat vond ik niet. Pride Park is best wel aardig gelukt. De zwarte stoeltjes gaven het een wat chique uitstraling en doordat de panelen op de tweede rij reclamevrij waren gebleven, leek het heel even of ik naar de befaamde Archibald Leitch balconies aan het kijken was. Oké, ik weet dat dit blasfemie is, maar toch had ik dat gevoel heel even. Voor de rest maakte het niets uit waar je zat, want overal leek het of je bovenop het veld zat. Mannetjes die een nieuw stadion gaan bouwen kunnen een voorbeeld nemen aan Derby County, want dit was best aardig gelukt.

De spelers kwamen ondertussen op en de sfeer zat er goed in. Daarover was ik nog wel het meest verbaasd, want het was bij tijd en wijle echt een heksenketel en dat voor een pot tussen Derby County en Leicester City. The Foxes werden het meest luidruchtig naarmate de wedstrijd vorderde, maar The Rams hadden weer de origineelste liedjes, waaronder “Everyone is frightened of that Derby Pride” en “Steve Bloomer's Watching”. Typische Derby-liedjes. Dat is toch wel genieten. Het kan soms rustig zijn in Engelse stadions, maar als het los gaat is het echt honderd keer beter dan die geforceerde ultrabewegingen die je – helaas – overal ziet opkomen en die de supportersbeleving aan het McDonaldiseren zijn. Noord-Europeanen die “Sos Cagon” zingen. Brrrr.

De wedstrijd zelf was een echte David & Goliath ontmoeting, waarin Goliath dit keer aan het langste eind trok. Leicester was namelijk veel en veel sterker. Met name Yakubu en Andy King waren ontembaar. Zij waren het ook die allebei een geweldig doelpunt maakten voor de rust. Daarnaast werd er nog schitterend doelpunt van Leicester afgekeurd. Bij Derby mochten ze de handjes dichtknijpen met de 0-2 ruststand. Mijn buurman vond het ook niets en vertelde dat Derby op dit moment de zwakste ploeg van Europa was. Daarop vertelde ik hem over Willem II en dat leek hem inderdaad nog een zwakkere ploeg. Hij zou ons voortaan in de gaten houden op Sky Sports News, maar ik adviseerde hem om dat niet te doen.

In de tweede helft geloofden beide ploegen het wel. Plichtmatig werd de wedstrijd uitgespeeld. Jammer eigenlijk, want ik had wel nog zo'n voetbalshow als in de eerste helft willen zien. Als Leicester zo iedere week speelt, gaan die rechtstreeks de PL in. Derby daarentegen moet heel erg gaan oppassen. Na de pot zagen we pas hoeveel geluk we hadden door niet de goede afslag te pakken. We reden nu op het gemakje weg, terwijl rondom het stadion alles muurvast stond. Hadden we daar gestaan dan hadden we niet de tunnel van 23:30, maar van twee uur later gehad. Nu kwamen we rond drie uur aan in Kappele-op-den-Bos. Als een blok viel ik in slaap. De volgende dag stond met Boom v Antwerp de vierde pot van dit weekend op het programma. Het was weer een mooi tripje naar Engeland geweest. Daar kan ik maar geen genoeg van krijgen.



Het rapport

Het stadion:

Ik ben geen liefhebber van nieuwe stadions, maar Pride Park viel me helemaal niet tegen. Veruit de beste van die hele generatie nieuwe grounds die de laatste jaren overal zijn verschenen. Overal werd duidelijk dat dit het stadion van Derby County was doordat het logo veel terugkwam, evenals de clubkleuren. Mooi vond ik ook de oude poort van de Baseball Ground die voor het stadion stond en het nieuwe standbeeld van Brian Clough en Peter Taylor dat er was neergezet. Ook van binnen viel het me 100% mee. De zwarte stoeltjes gaven het geheel wat een chique tintje en zelfs bovenin had je het gevoel dat je bovenop het veld zat.

De wedstrijd:

Waarn een paar maanden geleden Derby County hoge toppen scheerde en Leicester tegen degradatie vocht, is het tegenwoordig helemaal omgekeerd. Leicester City speelde Derby dan ook helemaal weg. Sven-Göran Eriksson heeft enkele uitstekende spelers gehaald (zoals Yakubu en Van Aanholt) en dat betaald zich uit. Drie mooie goals maakte Leicester (waarvan er eentje werd afgekeurd) en dat was genoeg voor de terechte overwinning.

De omgeving:

Van de omgeving rondom Pride Park wordt je niet vrolijk. Het stadion ligt op een industrieterrein en echt veel te beleven is er niet. Voor het stadion staat er - net zoals in Oxford en Swansea - een Franky & Benny's. Die werd door de fans als boozer gebruikt, net zoals de bar van de lokale Travelodge. Niet echt gezellig, maar je moet wat als er niet veel pubs in de buurt zijn. De omgeving is toch wel een groot minpunt aan Derby County.

De sfeer:

Zowel Derby County als Leicester City komen wat saai op me over. Ik heb de fans van The Rams drie keer aan het werk gezien, maar echt luidruchtig waren die niet. Die van Leicester waren dat wel, toen ik ze thuis tegen Oldham zag. Ditmaal waren ze helemaal los. Echt indrukwekkend die orkaan van geluid die er soms uit het uitvak kwam. Dat verwacht je niet snel van Leicester. Overigens waren de Derby-fans ook erg aanwezig. Het geluid bleef ook erg goed hangen. Het was nu vooral de groep naast het uitvak die flink zongen, maar als het hele stadion dat doet kan het echt spoken daar.

Overall:

Derby County was nooit een club die hoog op mijn lijstje stond om eens te gaan vincken. Het stadion, de club en de fans deden me weinig. Het is nog altijd niet mijn favoriete club, maar ik heb nu een veel positieve beeld bij ze. Het stadion was voor een nieuwe bak helemaal niet verkeerd en de sfeer was uitstekend. Waar ik de nieuwbouw in Coventry, Middlesbrough en Leicester niet snel nog een keer zal bezoeken, wil ik graag nog eens naar Pride Park. Uiteraard het liefst tegen Notingham Forest, want dat is toch wel een potje dat nog op mijn verlanglijstje staat.



De statistieken

Derby County v Leicester City 0-2 (12/02/2011)

28. Yakubu 0-1

45. Andy King 0-2

Ground: Pride Park, Derby

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: The Championship

Position Derby County: 17

Position Leicester City: 8

Gate: 26142

Match Number in England: 135

Goals: 377

Line up Derby County:

Bywater, Brayford, Roberts, Barker, Addison (87. Ayala), Green, Savage, Pearson (46. Cywka), Pringle (81. Bueno), B. Davies, S. Davies

Line up Leicester City:

Ricardo, Van Aanholt, Naughton, Bamba (84. Bruma), Mee, Oakley, King, Wellens, Gallagher, Yakubu (76. Dyer), Vassell (83. Waghorn)

Yellow Cards:

Barker (Derby County), Waghorn (Leicester City)



De foto's



Daar ligt het dan: Pride Park



Deze Travelodge wordt rondom wedstrijddagen omgetoverd in een boozer



Een ram, we zitten hier dus goed



De oude ingang van de Baseball Ground is meegenomen



Peter Taylor en Brian Clough, die de club veel successen brachten



Standbeel + de voorkant van het stadion



Een Starbucks in een stadion. Gekker moet het niet worden



De entree. Het zou gek zijn als er "WE ARE FOREST" had gestaan



De lokale Volkswagen dealer dist hier even Nederlandse achternamen. Cunt



Op het eerste oog geen affiche om een harde plasser van te krijgen



De East Stand, die eigenlijk de UK Diggers East Stand heet



De West Stand, die eigenlijk Derbyshire Building Society Stand heet



En het volle uitvakkie, de South Stand, die ook een commerciële naam heeft: Cawarden South Stand



Ten slotte nog een foto van onze tribune: de West Stand oftewel (jaja) de Toyota West Stand



"We Are Derby Super Derby", maar niet vandaag



De ultra's van Derby met hun eigen spandoek



Dit spandoek beviel met wel, met Clough & Taylor en de beker voor de landstitel



De spelers komen op...



... en geven elkaar hypocriet een handje om elkaar daarna de tering te trappen



De wedstrijd zelf was heel aardig. Vooral de eerste helft


 

 

© 2005 All Rights Reserved.