Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Diest

Het verslag

Old Soldiers Never Die

 

Helaas kom ik niet meer zo vaak in België. Vorig jaar slechts vijf tripjes, maar wel allemaal naar mooie clubs: Tilleur Luik, Warreme, Lyra, Boom en Berchem Sport. Die traditie wilde ik graag voortzetten en Union St. Gilles v Racing Mechelen staat al in de agenda. Toch is iets nieuws ook wel lekker, dus struinde ik door de loting van de eerste ronde van de Beker van België. Uiteraard op zoek naar gevallen grootmachten met een leuk stadion. Een affiche sprong er ver bovenuit en dat was KFC Diest tegen Beringen. Niet één, maar twee vervallen grootheden en daarnaast nog in een behoorlijk stadion. Zoals de Engelsen zouden zeggen: “What’s not to like?”. Na alle vriendschappelijke potjes van Willem II, zou dit mijn echte start van het seizoen worden.

 

Over  Willem II gesproken, Diest is ook een stad die goede banden heeft met ons Koninghuis. Het is een van de drie buitenlands steden die tot de “Unie van Oranjesteden”. De andere twee weet iedereen wel die 30+ is en geschiedenis heeft gevolgd. Voor degene die dat niet weten, het zijn Orange in Frankrijk en Dillenburg in Duitsland. Een van de titels van Beatrix is dan ook “Barones van Diest”.  Verder ligt de oudste zoon van Willem van Oranje, Filips Willem, begraven in het Belgische plaatsje. In zijn testament had deze, altijd katholiek gebleven, Filips Willem laten opnemen dat er jaarlijks een gedenkdienst voor hem moest worden opgedragen in de kerk in Diest. Om dit zeker te stellen had hij in zijn erfenis een flinke som geld gereserveerd voor de kerk in Diest.

 

Maar genoeg over Diest, hoewel het best een bezoekje waard is, want DT116 is natuurlijk een voetbalsite. Als je het over Diest en voetbal hebt, denk je natuurlijk meteen aan de gebroeders Versavel en Timmy Simons. Alle drie zijn ze in Diest geboren en ze hebben voor de plaatselijke trots gespeeld. Sterker nog, Bruno Versavel speelt er nog altijd, ook al is hij 43 tegenwoordig. Versavel debuteerde in 1985 in het eerste elftal en vertrok in 1988 naar KV Mechelen. Daar werd hij landskampioen en won hij de Europese Supercup. In 1991 was het sprookje in Mechelen afgelopen en vertrok Versavel naar Anderlecht. Daar won hij ook een aantal titels en beker, voordat hij naar Italië vertrok. Uiteindelijk keerde hij weer terug naar België, waar hij via Herentals, Geel en Turnhout, in 2006 weer in Diest terecht kwam. Daar speelt Versavel, ondanks zijn gevorderde leeftijd, alweer vijf jaar.

 

2006 is ook het jaar waarin Diest kapot ging. De club, die in totaal negen seizoenen in Eerste Klasse speelde, moest daardoor terug naar Derde Provinciale. Dat is echt het afvoerputje, waar je clubs als FC De Kampioenen tegenkomt. Niet dat ik minderwaardig wil doen over Pico Coppens er kornuiten, maar niveau heeft het niet echt. De eerste twee jaar lukte het maar niet om te promoveren. Dat veranderde pas toen ex-speler Jos Heyligen in 2008 trainer werd. Heyligen is de man achter de opmars van Westerlo. Met die club promoveerde Heyligen van Vierde naar Eerste Klasse. Ook Racing Genk en Lommel staan op het cv van Heyligen, die tevens bestuurslid is van KFC Diest. In de eerste twee seizoenen onder Heyligen, promoveerde KFC Diest meteen tweemaal en afgelopen seizoen werd de club vijfde in Eerst Provinciale.

 

Ik denk dus dat het niet lang meer zal duren voordat we KFC Diest weer in de nationale reeksen zien, daar waar ze ook thuishoren. Het Warande Stadion zal daar ook niet uit de toon vallen, als je sommige knekelhuizen in Derde en Vierde Klasse ziet.  Zelfs in Tweede zou het niet uit de toon vallen. Genoeg reden dus om naar Diest af te zakken voor de bekerwedstrijd. SJ had ondertussen ook al wel zin in een potje voetbal, dus een reisgenoot was zo gevonden. Ik wist me door het Tilburgse Kermisgedruis te worstelen om de trein richting Eindhoven te pakken. Dat is altijd het mindere aan dit soort trips, want niemand gaat vrijwillig naar Eindje. Vanaf Eindhoven was het een uurtje rijden naar Diest, waar we zonder tegenslag aankwamen.

 

Het Warande stadion maakte zijn reputatie al aan de buitenkant helemaal waar. In plaats van een kille, stalen poort, hadden ze twee leuke Hans & Grietje-poortjes als ingang. Ook de rest van de buitenkant zag er heel aardig uit. Je zag dat het allemaal al vrij oud was en verder was het omringd door bomen. Alles bij elkaar een uitstekende plaats om een potje voetbal te kijken. Zoals bijna alle Belgische clubs, heeft ook Diest een grote kantine. Wat me opviel was dat de gemiddelde leeftijd van de Diestse fans vrij hoog ligt. Verder lijkt het bijna een verplichting om met een platte pet + logo rond te lopen. Ik had nu echt het gevoel dat ik een aantal decennia terug in de tijd in de tijd was gestapt. Na ons flink tegoed te hebben gedaan aan de Pepsi Max, was het tijd om naar binnen te gaan.

 

Helaas was alleen de hoofdtribune open deze dag, dus we konden niet op de grote terrace staan. Ook was het niet mogelijk om de zogenaamde curva’s, waar de vegetatie al flink de overhand aan het nemen was, te bezoeken. Dat was wel jammer. Het stadion was overigens helemaal in orde. Veel staanplaatsen en de hoofdtribune was ook al een oud beestje. Zo mag ik het graag zien. Het was mooi om te zien dat Bruno Versavel zou meespelen deze avond. Het was niet de enige grote naam, want ook Kurt Van de Paar stond in de basis bij Diest. Bizar om te zien hoe die is afgezakt, want het vroegere talent is altijd nog maar 33. Saillant detail is dat Van de Paar in Beringen is geboren. Over Beringen gesproken, die hadden ook een oude legende in het team staan: de voormalige goaltjesdief van Lommel Mirek Waligora.

 

Tijdens de wedstrijd viel Van de Paar en Waligora niet echt op. Versavel wel. Hij was het ook die het eerste doelpunt maakte, na een knappe combinatie. Sowieso vond ik Diest wel een aardige ploeg. In de tweede helft was juist Beringen een stuk beter. Ze kwamen terecht op 1-1 en 1-2. Daarbij bleef het, dus Beringen door in de beker. Een oudere supporter van Diest was het niet eens met het spel van zijn ploeg en het team kreeg, terwijl ze naar de kleedkamer liepen, een ouderwetse “awoert” toegeworpen. Nu was de avond voor mij helemaal geslaagd. Het was sowieso weer leuk om echt voetbal te zien en de eerste ronde van de Beker van België is altijd een goede start. Op naar de rest van het seizoen.



De foto's



Diest is niets voor niets een Oranjestad; ze hadden er zelfs molens



Tegenover de molen lag het Warande Stadion



Mooie entreepoort



Deze was voor de thuisfans



De loketten zijn wel P-P



Deze poort was eigenlijk mooier



En die was dan nog wel voor de uitfans



Ook hier weinig leven in de kassahokjes



De façade van de overdekte staantribune mooi in het groen



De trappetjes naar de gesloten curva 



Lekkere floodies



De façade van de hoofdtribune



Uiteraard gingen wij eerst pinten pakken in de kantine van de club



Wat een helden zaten daar, zoals deze baas



Hier kon je wel tickets kopen



De hoofdtribune, de enige die open was vandaag



De staantribune voor de harde kern was helaas gesloten



Mooi scorebord met meer reclame dan tussenstand



Veel oude mannetjes kwamen op deze wedstrijd af



Ook aan de andere kant veel mensen van de derde leeftijd



Het bestuur van Diest



Mooie platte pet. Dat mag ik graag zien



De beide teams komen het veld op



Uiterst rechts staat Bruno Versavel met naasr hem Kurt Van de Paar



KVK Beringen, met uiterst links Mirek Waligora



Om het kwartet legendes compleet te maken hier trainer Jos Heyligen



Kans voor Diest, dat in de eerste helft oppermachtig was



...



Vrije trap voor Diest, dat het compleet liet lopen in de tweede helft



Tegen het einde gingen de lichtmasten aan



Ondertussen was Beringen op 1-2 gekomen



Feest bij de Limburgers

 

 

© 2005 All Rights Reserved.