Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Droylsden

Het verslag

     

Take it on the chin: Part V

Ik zal iedereen die denkt dat we deze wedstrijd daadwerkelijk hebben gezien uit de droom helpen, want ook dit lukte niet. Als het eenmaal tegen zit, blijft het ook tegen zitten. Dit was de vijfde keer dat we een dreun op de kin moesten incasseren. Niet alleen dat, het heeft ook nog aardig wat extra centen gekost. We konden niet vliegen vanaf Edinburgh en doordat de eerstvolgende vlucht pas zes dagen later ging, zat er niets anders op dan een andere vlucht te boeken. Vanaf Londen gingen er nog naar Weeze. Wel prijzig, maar we kwamen tenminste thuis. De treinratten hadden meteen de prijzen voor een enkeltje Edinburgh-Londen omhoog gegooid, dus huurden we maar een auto. We zouden hoe dan ook in Londen komen.

Alles bij elkaar opgeteld was dit mooie financiële sm. Dat schijnt overigens echt te bestaan, dat een meesteres opdracht geeft om geld aan haar over te maken (bron: 1904). Ik weet zeker dat financiële sm zeker niet mijn fetisj gaat worden, want echt geil werd ik hier niet van. We hadden echter een geluk bij een ongeluk, want het bleek dat er maandagavond nog twee potjes werden gespeeld: Leicester v Nottingham Forest in The Championship en Droylsden v Leyton Orient in de FA Cup. Die tweede sprak wel heel erg aan en zouden we nog wel kunnen halen. We waren zo blij dat we in de auto zelfs gingen meeblèren met “Driving home for Christmas” van Chris Rea.

We leerden deze dag dat optimisme knetterhard wordt afgestraft. De P-P God sloeg weer keihard toe en het ging sneeuwen, zoals ik nooit eerder heb gezien. Daarmee vergeleken is wat er de laatste weken hier valt een peuleschil. Vooral het noordoosten van Engeland was een ramp. Vanaf Berwick-upon-Tweed ging het los en het zou niet meer stoppen tot we voorbij York waren. Alsof de sneeuw en de wind nog niet erg genoeg waren, begon het flink te hagelen. Nog gekker werd het toen het ging bliksemen. Ik wist niet dat het kon onweren tijdens een sneeuwbui, maar het was een mooie levensles.

Overbodig om te zeggen dat we de wedstrijd niet gingen halen. Op het moment dat er werd afgetrapt op The Butchers Arms, zaten wij nog voor Darlington. Rouwmoment nummer zoveel. Het gekke was dat de vrachtwagens uit het Oostblok zich weinig aan leken te trekken van het weer. Terwijl zowat iedereen maximaal 40 reed, zoefden zij voorbij op de snelle baan. Dat dit niet zo strak plan was, kwamen we later achter. In totaal zagen we vier gekantelde vrachtwagens liggen. We hadden enorm geluk iedere keer nét na het ongeluk er aan te komen. Echt heel lange files hebben we daardoor niet meegemaakt. Overigens hadden we, als we naar Droylsden waren gegaan, niet eens meer de laatste vijf minuten kunnen zien.

De horrortocht eindigde ergens rond een uur of twee op Stansted. De auto werd gedumpt en wij gingen alvast naar de vertrekhal. Er bleken al flink wat Oostblokkers te zijn, die de vroege vluchten naar hun thuislanden hadden. Een ervan was een Poolse prostituee die problemen had met haar boardingpass. Wij waren natuurlijk heel bereidwillig om haar te helpen, maar gratis stomende sex zat er voor ons niet in. De Wet van Murphy trad weer eens op. Er waren nog wat barretjes open, maar daar zaten veelal dronken lorren de tijd te doden met alcohol. Aantrekkelijk natuurlijk, maar we waren te murw om dat ook te gaan doen.

Chocovla en 1904 besloten nog wat te gaan slapen. Ik ging maar wat hangen in een stoel, tussen wat vage figuren. De vaagste van allemaal had een muts en een sjaal om, maar ook een korte broek en slippers. Om het half uur vroeg die me hoe laat het was. Gelukkig gingen rond een uur of zes de douane open. Na te zijn vernederd, konden we een bakkie doen bij Starbucks. Daar had ik mijn eerste moeilijke momentje, want ik begon nu toch wel moe te worden. Tijd om richting de gate te lopen, want die van ons ging om half 8. Tactisch deden we dat goed, want we stonden ver vooraan. Gelukkig zijn de mannetjes van Ryanair grafhonden en werd ineens de gate omgewisseld. Het was rennen geblazen naar de andere kant en ineens stonden we ver achteraan. Rouwmoment.

Opschieten deed het niet. Van Chocovla hoorden we dat zijn vliegtuig later zou gaan, want de blazers om de vleugels te ontdooien waren P-P. Bij ons ging het ook even mis, want ineens mochten we niet meer het vliegtuig in. Ik voorzag dat we nooit meer zouden vertrekken en voor de rest van ons leven op dit vliegveld moesten blijven. Maar de wonderen waren de wereld nog niet uit, want ineens werden er weer mensen in het vliegtuig gelaten. Daar duurde het heel lang voordat we gingen vliegen. Een uur lang reden we rond, maar op het moment dat we daadwerkelijk de lucht in waren voelde ik me zoals de mensen die in het laatste vliegtuig zaten dat uit Stalingrad vertrok.

Gelukkig konden we landen op Weeze en hoefden we niet door te vliegen naar een andere luchthaven. De horror was voorbij. Helemaal toen ik thuis de sleutel van de voordeur tevoorschijn haalde. Wat een nare trip was dit geweest. Een nieuw record aan P-P's. Voortaan is Schotland voor mij in november, december, januari en februari een no go area. Het kost me de Old Firm van februari, maar de littekens op mijn ziel zijn op het moment te groot. Ik ben hier trouwens niet aan het dramatiseren, als jullie dat denken. Overigens zouden de Schotten een week later naar mij komen, maar dat lukte ook niet. Net zoals de DDR-trip P-P ging. De kersttrip lijkt hetzelfde lot beschoren, waardoor ik dit jaar meer P-P's heb gezien dan wedstrijden. Ook een prestatie.



Het rapport

Het stadion:

The Butchers Arms is een geweldige naam, maar het stadion zelf doet met niet zoveel. De nieuwe Main Stand is de trots van de club, maar ik zou daar liever een oud beestje hebben gezien. Voor de rest is het een stadion dat toereikend is voor dit niveau.

De wedstrijd:

Bijna een stunt, maar uiteindelijk bleef Droylsden steken op een replay. Op Brisbane Road stond Droylsden lange tijd met 0-2 voor, maar vlak voor tijd kwam Leyton Orient gelijk om in de verlening met 8-2 (!!!) te winnen.

De omgeving:

Die was vrij pauper. Waar Altrincham vrij chique was, was het in Droylsden allemaal erg armoedig. 

De sfeer:

Geen idee hoe die was.

Overall:

Helaas dus ook deze wedstrijd niet gezien. Alles bij elkaar was dit een vrij nare trip. Het was wel gezellig in Schotland, maar zo weinig voetbal is toch balen. Daarnaast kwamen er de extra dag en kosten, waarvan ik een geheel nieuwe trip had kunnen maken, er nog bij. Nee, dit was geen toptrip.



De statistieken

Droyslden v Leyton Orient 1-1 (29/11/2010)

24. Ciaran Kilheeney 0-1

73. Scott McGleish 1-1

Ground: The Butchers Arms, Droylsden

Visits: 1

Season: 2010-2011

Comeptition: FA Cup (Second Round)

Position Droylsden: 7 (Conference North)

Position Leyton Orient: 19 (League One)

Gate: 1726

Match Number in England: 129

Goals: 358

Line up Droylsden:

Phillips, Roche, Brownhill, Kerr, Hardiker, Brown, (67. Gardner), Killeen, Connors, Holden (90. Rouse), Kilheeney, Banim (72. McNiven)

Line up Leyton Orient:

Brown, Chorley, Brown, Forbes, Cox, Daniels, Spring, Smith, M'Poku (84. Dawson), McGleish, Revell (57. Tehoue)

Yellow Cards:

Brown (Droylsden)



De foto's

In Edinburgh zag het er somber uit...

... waardoor we terecht kwamen in deze gezellige hal in Stansted

En hier werd de nacht doorgebracht. Gezelligheid kent geen tijd

 

Deze foto's van The Butchers Arms zijn van een eerder bezoek.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.