Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Everton2

Het verslag

      


Sieg Heil

Iedere dag in ons voetbalweekje zouden we voetbal zien. Negen dagen lang. Dat betekent nu we allebei toch al redelijk wat stadions hebben gezien (over de 100), dat het niet anders kan dat er revisits tussen zitten. Dat bleek inderdaad zo het geval te zijn, maar het beperkte zich maar tot twee. En dan is Cardiff City ook nog eens in een nieuw stadion. De andere was er eentje die totaal geen straf is, namelijk Goodison Park. Samen met Craven Cottage, Villa Park en Fratton Park behoort het tot mijn favoriete stadions in de Premier League. Die stadions zijn van buiten mooier dan Goodison Park, maar geen van deze drie kan van binnen tippen aan de thuishaven van Everton. Ik keek dus erg uit naar een hernieuwd bezoek aan het stadion. Voor SJ was het zelfs zijn ontmaagding in deze tempel, dus die was helemaal enthousiast. Voor een extra pikant sausje zorgde het feit dat we de dag van te voren naar Anfield Road – het oude stadion van Everton – waren geweest. Een uitstekende manier dus om de twee stadions eens te vergelijken.

De dag brachten we door in het nabijgelegen Chester. Twee jaar eerder waren we hier ook al geweest en dat was goed bevallen. Het stadje heeft een goede mix van cultuur en winkels, dus daar konden we ons wel vermaken. Gelukkig was er ook een Starbucks, zodat we ons dagelijkse bezoek niet hoefden te missen. Minder was wel dat het de slechts georganiseerde Starbucks ter wereld was. Totaal onnodig stonden er gigantische rijen. Ik heb nog nooit mensen zo inefficiënt zien werken en dan vinden ze het gek dat ze worden vervangen door Oostblokkers. Nog meer pech hadden we toen we thuis wat gingen koken. De bedoeling was om wat chips te halen bij de lokale Chinees, want dat beviel een paar dagen daarvoor erg goed. De rest van de spullen hadden we al bij de supermarkt gehaald. Helaas is Greasby een uitgestorven gat overdag, zodat de Chinees dicht was en de volgende Chinees ook en zelfs de Golden Phoenix was dicht. Dat betekende dus wel vlees en groente, maar geen friet. Met een onvoldaan gevoel vertrokken we dus richting Liverpool voor onze ontgroening in de nieuwe Europa League.

Met het langzame boemeltje kwamen we weer langs de plaatsjes die we onderhand wel konden dromen: Moreton, Leasowe, Birkenhead North, Birkenhead Park, Conway Park, Hamilton Square, James Street, Liverpool Lime Street, Liverpool Central en uiteindelijk uitstappen bij Kirkdale. Gelukkig ligt Goodison Park wat dichterbij dan Anfield Road, zodat we niet weer een Vierdaagse hoefden te lopen. Eerst gingen we tickets halen. Ik moest mijn naam en adres opgeven, maar echt serieus werd dat niet genomen. De ticketverkoopster, die bijna meer armhaar had dan de berin bij Man City, schreef Boris Van De Wren ipv Joris van de Wier. Ook goed, hoewel die eerste naam wel erg Tsjechisch overkwam en ik nu waarschijnlijk sta geregistreerd als Sigma Olomouc support. We waren echter niet de enige buitenlanders hier, want ook hier werd er een blik Aziaten opengetrokken. Ook hier stonden ze helemaal in clubkleuren gekleed. Ik had zelfs het idee dat ik er eentje herkende van gisteren, die toen in een Liverpoolshirt stond. Nu was hij mooi gekleed in het afschuwelijke uitshirt van de Toffees. Wat dat betreft kunnen de clubs elkaar een hand geven, want ook Liverpool heeft dit jaar een verschrikkelijk lelijk uitshirt. Ach ja, de clubs maakt het niets uit want het wordt toch wel verkocht. Ook het thuisshirt van Everton is niet mooi, om me maar diplomatiek uit te drukken. Vooral van dichtbij zie je pas hoe lelijk het is. Het is een eerbetoon aan het Europa Cup II shirt uit 1985, maar dan een el cheapo versie daarvan.

Het was mijn derde keer bij Goodison Park, dus de buitenkant kende ik ondertussen wel. Er waren wel wat veranderingen aangebracht. Twee negatieve: de mural op het huis in Goodison Road was overgeschilderd en er was een reclamedoek overheen gespannen, terwijl ook het blauwe huis in Gwladys Street een verandering had ondergaan. De vorige keer was daar namelijk ook het logo opgeschilderd, maar dat was nu overgschilderd met blauw. Waarschijnlijk zat de copyrightmaffia achter deze man aan. Er was echter ook een positieve: de vorige keer hing er aan de buitenkant van de Park End Stand een spandoek met daarop “The People's Club”. Het erge is dat deze bijnaam is verzonnen door David Moyes en niet door een buitenstaander, dus om er dan mee te koketteren neigt erg naar onanie. Gelukkig is die uitspraak nu verdwenen en hangt er nu een doek met het clubmotto “Nil Satis Nisi Optimum” oftewel “Nothing but the Best”. Buiten de veranderingen constateren was er nu ook eens tijd om Stanley Park eens te bezoeken. Je kunt zien dat het best een mooi park is geweest, helaas is het nu eerder de grootste chav-hangout van Engeland geworden en een uitlaatplaats voor doorgefokte honden.

Tijdens het rondje rondom Goodison Park kwamen we al wat Tsjechen tegen. Ze zagen er typisch Oostblokachtig uit en veel droegen er nog een klassieke paardenstaart. Ook zagen we al flink wat vlaggen en andere tiforommel. Dit beloofde weer het standaardtifogebeuren te worden, zoals bijna iedere Oostblokclub dat uitvoert. Engelsen zijn er gek op, maar in principe is het allemaal vrij standaard. Daarna was het naar onze tribune gaan om te kijken of we naar binnen konden gaan. We hadden gekozen voor de Park End Stand, de enige saaie tribune in het stadion. Zo hadden we een goed uitzicht op de rest van het stadion en goede faciliteiten (met andere woorden geen last van de splinters van de houten stoeltjes). Het stadion was echter nog dicht, zodat we de spelers een voor een zagen aankomen. Het mooiste was Felliani met zijn enorme kapsel. Hij had weinig vedetteneigingen en ging rustig een rondje maken om handtekeningen uit te delen. Opvallend was ook dat er niet echt patserwagens in het wagenpark stonden. Zou David Moyes zijn spelers selecteren op bescheidenheid?

Uiteindelijk gingen de turnstiles open. Van binnen bleek de tribune er nog vrij nieuw uit te zien, ondanks dat hij al 15 jaar oud is. Terwijl SJ ruzie had met een verkoopster over het wisselgeld, ging ik alvast naar binnen en dat is toch wel genieten. Het stadion heeft niet voor niets de bijnaam The Grand Old Lady. Het is net alsof je een kathedraal binnenstapt. Vooral de Main Stand is echt imposante tribune. Het mooiste zijn echter de details, zoals de houten stoeltjes, de geschilderde stoelnummers op de muur en de befaamde balconies van stadionarchitect Archibald Leitch. Als je het stadion zo ziet weet je eigenlijk dat het stadion niet meer mee kan in de Premier League waar het alleen om geld draait, maar wat zou het toch zonde zijn als Goodison Park plat gegooid gaat worden. Misschien is het wel een idee om het stadion om te turnen in een openluchtmuseum, zodra Everton vertrekt. Er zijn toch al plannen om het voetbalmuseum van Preston te verplaatsen en dan lijkt dit me een uitstekende locatie in tegenstelling tot het geopperde Londen.

Het stadion begon langzaam vol te lopen en uiteindelijk kwamen er zo'n 27.500 mensen op de wedstrijd af. Eigenlijk meer dan ik had verwacht en dan had Sigma Olomouc maar slechts 70 man meegenomen. Een deel ervan zat in het uitvak (de zogenaamde Ultra's) en de bobo's zaten op de Main Stand. Helaas hadden ze besloten om van die verschrikkelijke Oostbloktoeters mee te nemen, zodat ik het gevoel had ergens in Oekraïne te zitten. De Toffees op de tribune deden de hele wedstrijd amper hun bek open, zodat het ook nog eens continue te horen was. Echt een horror. Ik zie mezelf dan ook niet snel naar het Oostblok gaan voor een voetbalwedstrijd, want dit is toch aardig hobbykostend. De Ultra's deden inderdaad precies wat er van ze werd verwacht. Ze hadden een groot doek bij, dat ze voor de wedstrijd omhoog hielden en er hingen stoere spandoeken, waaronder een van de Sternberg Hooligans. Dat was toch wel aardig imponerend. Voor de rest stonden ze wat in hun blote bast en probeerden ze 90 minuten lang lawaai te maken.

De wedstrijd zelf was eigenlijk helemaal niets. Moyes begon vreemd genoeg met een 4-5-1 opstelling tegen deze matige tegenstander. Zodoende gebeurde er eigenlijk niets in de eerste 34 minuten. Gelukkig schoot Saha de 1-0 binnen en kwamen we er achter dat er toch ook Everton fans aanwezig waren. Ondertussen begonnen de fans van Sigma op de Main Stand en de Bullens Road een samenzang. Het ene vak riep “Sig” en het andere vak riep “Ma”. Het mannetje schuin voor me verstond het niet goed en had het idee dat ze “Sieg” en “Heil” tegen elkaar aan het roepen waren. Ik moest me inhouden om niet keihard te gaan lachen. Het leek er wel erg veel op en ik had ook soms het gevoel dat ik in het Sportpaleis van Berlijn in 1939 stond. In de veertigste minuut maakte Jack Rodwell (de vervanger van Joleon Lescott, die niet werd opgesteld aangezien hij met zijn hoofd al bij Man City zat) met een afstandsschot de 2-0. De keeper van Sigma zag er niet echt goed uit, zoals eigenlijk het hele team er niet goed uitzag. Ik vraag me dan ook af hoe slecht Aberdeen wel niet is, als die thuis met 1-5 en uit met 3-0 hebben verloren van dit elftal.

Na de rust bleef het spelbeeld hetzelfde. Everton leek er weinig zin in te hebben, maar was gewoon een paar klassen beter. Opvallende dissident was Felliani, die continue de bal verloor. Beste speler vond ik – samen met keeper Tim Howard – verdediger Rodwell. Zijn goede spel bekroonde hij met een tweede goal en ditmaal was het er een van pure klasse. Een snoeihard schot belandde via de lat in de goal. Het doelpunt kwam in de buurt van de goal van Kendal Town eerder deze week en mag met het kunstzinnige lobje van Gary Bull strijden om plek twee. Voor de liefhebber hier de goal. Everton speelde daarna de wedstrijd rustig uit en Louis Saha zorgde er met zijn tweede voor dat Sieg Heil zich in de return (die uiteindelijk eindigde in 1-1) geen illusies meer hoefde te maken. Tevreden gingen we weer naar huis. Goodison Park blijft een genot om te bezoeken ook al is het publiek er wel erg tam. We hadden voor de tweede dag op rij een 4-0 gezien en de tweede goal van Rodwell was echt een juweeltje. In de trein terug hoorde ik een man met krukken aan een andere man vragen of het nu daadwerkelijk “Sieg Heil” was, wat de Tsjechen riepen. Die legde echter uit dat het “Sig Ma” was, maar er klonk toch enige twijfel door in zijn stem.



Het rapport

Het stadion

Goodison Park blijft een van mijn favoriete stadion in de Premier League. Ik denk zelfs dat ik het mooier vind dat Craven Cottage, want daar is slechts één tribune geweldig (en de ligging). The Grand Old Lady heeft echter drie geweldige tribunes. Het blijft eeuwig zonde dat de club van plan is om te gaan verhuizen, want eigenlijk is het stadion het belangrijkste onderdeel dat ervoor zorgt dat het geen grijze club is.

De sfeer

Ik heb nog nooit zo'n oorverdovende stilte meegemaakt tussen 30.000 man. Slechts bij de doelpunten was er iets te horen. Voor de rest waren we overgeleverd aan de vreselijke toeters van de aanhang van Sigma. De Tsjechen speelden de rol van tifo's heel goed door de standaardonzin die daar bijhoort precies volgens het boekje uit te . Het is nu de vierde keer dat ik een wedstrijd van Everton heb bezocht en nooit hangt er echt veel sfeer.

De wedstrijd

Everton speelde in een onbegrijpelijk 4-5-1 systeem in een thuiswedstrijd tegen een matige tegenstander. Eigenlijk was het zelfs onterecht dat de Toffees op 1-0 kwamen, maar daarna was de ban wel gebroken en liep Everton simpel uit naar 4-0. De tweede goal van Jack Rodwell was het hoogtepunt van de dag. Die goal kwam bijna in de buurt van de wereldgoal die we bij Kendal Town zagen. Die Rodwell komt er wel als hij zo doorgaat. Jammer dat de club nu met Distin en Heitinga twee nieuwe verdedigers heeft gehaald in plaats van deze jongen het vertrouwen te geven.

De omgeving

Het is niet echt de mooiste buurt van Engeland, maar een stuk beter dan de omgeving van Anfield. Er zijn wat pub's en een arbeiderswijk. Het leukste blijf ik echter de kerk vinden, die in de hoek van het stadion staat. Wat zou het toch jammer zijn als de club daadwerkelijk gaat verhuizen naar Kirkby.

Overall

Doordat Goodison Park zo'n geweldig stadion is verveelt een bezoekje aan Everton nooit. Het blijft echt genieten om al die relikwieën uit lang vervlogen tijden te zien. Het is jammer dat het publiek van Everton zo doods is, want anders was het helemaal een mooie avond geweest. Qua wedstrijd was het redelijk. Opnieuw vier goals, waaronder een wereldgoal. Toch waren we allebei blij dat we op vrijdag niet weer naar een groot stadion zouden gaan. Drie op een rij is toch echt wel de max. Wat dat betreft hadden we deze week een perfecte afwisseling gemaakt tussen grote en kleine grounds.



De foto's



We werden een sympathiek welkom geheten door de club



Voor de clubshop het logo van de club



Voor het stadion het standbeeld van "Dixie" Dean



Wat feitjes over de man die vrij makkelijk scoorde...



... zoals in het seizoen 1927-1928 met 60 goals in 39 wedstrijden



Het begin van de straatnaambordjestour met Goodison Road...



... waar de Main Stand staat en deze pub




Blikvanger is natuurlijk de St. Luke's kerk



Straat nummer twee is de Gwladys Street...



... met de tribune waar ik de vorige keer zat



Door naar Bullens Road... 



... waar deze tribune staat met dezelfde naam



Bij die turnstiles deze klassieke cijfers



Ten slotte Stanley Park...



... van waaruit je Goodison Park kunt zien liggen



En waaraan de Park End Stand zijn naam ontleedt



En waar de spelers hun auto's konden parkeren. Hier Felliani met zijn pruik



Deze Japanner zag ik de dag ervoor bij Anfield



Gelukkig is Pat Van Den Hauwe nog niet vergeten door de fans



Gwladys Street



Bullens Road



Bullens Road van dichterbij met de befaamde Archibald Leitch criss-cross steelwork balconies



En nog mooie houten stoeltjes



De Main Stand blijft toch het meest indrukwekkende bouwwerk



Hier ook houten stoeltjes en veel cijfers



Euhm, dit is niet echt des People's Club



Zijn haar is zo groot dat het niet op het scherm past



Een mooie traditie vind ik Toffee Lady. Die mag nooit verdwijnen



Standaard tifogeneuzel



Hoewel dit spandoek van de Sternberg Hooligans erg indrukwekkend is



Gwladys Street en Bullens Road by night



En ook de Main Stand is erg mooi met het kunstlicht



Ten slotte nog een kans, maar het bleef bij 4-0


 

 

© 2005 All Rights Reserved.