Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Exeter

Het verslag

      

Going Down, Going Down, Going Down, Going Down!

Op 17 juni worden de fixtures voor het nieuwe seizoen altijd bekend gemaakt. Voorafgaand aan die dag zet ik altijd al in Word een aantal potjes die ik wil zien. Dan is het een kwestie Ctrl+F en de wedstrijd daarin plakken. Voor dit seizoen waren er drie wedstrijden die ik perse wilde zien: Cowdenbeath v Dunfermline, Bournemouth v Southampton en Exeter v Plymouth. Nadat ik mijn trucje had gedaan, bleek dat die laatste pot pas op 30 april gespeeld zou worden. Dat was wel even balen, want dat betekende geen Paastrip de week ervoor. Ook was er het gevaar dat alles al gespeeld zou zijn en deze wedstrijd nergens meer over ging. Gelukkig waren de voetbalgoden ons gunstig gezind en stond er nog van alles op het spel.

Voor mezelf was het een jubileumwedstrijd. Ik heb allemaal mapjes op mijn computer, met daarin de foto's en het verslag van de wedstrijden die ik bezoek. Die zijn allemaal genummerd en zodoende weet ik hoeveel wedstrijden ik in Engeland heb gezien. Ik voerde afgelopen week Torquay en Exeter in en ineens zag ik dat Exeter v Plymouth mijn 150ste wedstrijd in Engeland was. Dat is toch een stuk meer dan ik had gedacht. Wel een leuke pot voor mijn 150ste. Toch heel wat indrukwekkender dan Hinckley Downes v Boston Town, dat mijn honderdste pot was. Niet alleen de wedstrijd leek me erg mooi, ook het stadion stond strak bovenaan op mijn lijstje nog te bezoeken stadion in Engeland. Ik had er flink zin in.

Devon is niet echt een streek waar je snel aan denkt als je het over voetbal hebt. Devon is een toeristische streek, waar je lekker kunt eten, relaxed naar het strand kunt gaan en waar de mensen een stuk rustiger zijn dan in de rest van Engeland. Toch heeft Devon maar liefst drie clubs in de Football League: Plymouth Argyle, Exeter City en Torquay United. Ik heb ze ook opgenoemd in de volgorde van grootte, want Plymouth kijkt wat neer op die andere twee, kleinere, clubs. Daarnaast is er ook wel een verschil tussen Exeter en Torquay, want de eerste club speelt in een behoorlijke stad, terwijl Torquay meer een rustoord is voor ouderen die aan hun laatste jaren bezig zijn.

Alle ontmoetingen tussen deze drie clubs worden Devon derby's genoemd, maar de enige echte is toch die tussen Plymouth en Exeter. Ik ken mensen die bij wedstrijden tussen Torquay en Exeter zijn geweest, maar schijnbaar is dat even beladen als wedstrijden tussen Feyenoord en Excelsior. Ze zijn buren, maar dat is het ook. Plymouth en Exeter is een ander verhaal. Voor het eerst sinds 2001/2002 zitten ze bij elkaar in de competitie en de eerdere ontmoetingen dit seizoen (ze speelden in de Johnstone Paint Trophy ook tegen elkaar) liepen naast het veld helemaal uit de hand. Er zit nogal wat oud zeer tussen beide clubs.

Logisch ook, want vanuit Plymouth-zijde is er jarenlang neergekeken op Exeter. In 2003 degradeerde Exeter naar de Conference, om daar pas in 2008 uit te komen. Bij Plymouth waren ze ondertussen vooral bezig met het WK 2018 (Plymouth was een van de speelsteden) en promotie naar de Premier League. Plymouth zou niet alleen de ploeg van de stad moeten zijn, maar van heel Devon en het naastgelegen Cornwall. De lokale media gingen daar flink in mee en dat zette kwaad bloed in Exeter. Die vonden dat er veel te veel aandacht was voor The Pilgrims en dat Torquay en zij er heel bekaaid vanaf kwamen.

Groot was de vreugde dan ook, toen Plymouth vorig jaar uit The Championship vloog. Exeter was ondertussen in zowel 2008 als 2009 gepromoveerd en afgelopen seizoen lukte het ze om zich te handhaven in League One. Een wereldprestatie, vooral als je in het achterhoofd houdt dat Tisdale in de vijf jaar dat hij manager is slechts eenmaal een transfersom voor iemand heeft betaald. Dit jaar was het dus tijd voor wraak op Plymouth. Daar ging het van kwaad tot erger, want het WK ging naar Rusland. Geen all-seater met 40.000 stoeltjes dus. Daarnaast bleek de club een schuld te hebben van 17 miljoen pond en zou het zomaar eens kunnen dat Plymouth Argyle over een jaar niet meer bestaat.

De eerste twee ontmoetingen dit seizoen waren in Plymouth. De eerste was in november voor de Johnstone Paint Trophy, een beker voor clubs uit League One en Two. Exeter won verrassend met 1-2. Een maand later won Plymouth de competitiewedstrijd met 2-0. De verhoudingen in Devon waren weer hersteld. Die werden in de winter weer flink door elkaar geschud, want toen werden de financiële problemen van Plymouth pas echt bekend. Topspeler Wright-Philips vertrok naar Charlton met in zijn kielzog nog wat andere spelers, er was geen geld meer om de lonen te betalen en Plymouth kreeg tien minpunten. Ineens was degradatie een serieus probleem voor The Pilgrims.

Zoals bij de meeste derby's waren er ook voor deze pot de nodige restricties. Gelukkig maakte Tom Egbers ooit een reportage over de degradatiestrijd van Exeter City, die ze overigens verloren. “That Final Day” heeft gezorgd voor een hele rits Nederlandse Exeter- en Swansea-fans. Een ervan, Roeland, ken ik via mijn site. Hij is een Exeter-fan en heeft al zo'n vijftig keer de oversteek gemaakt om zijn club te volgen. Dankzij hem konden we aan vier kaarten komen, want niemand van ons woonde in Exeter of had er een booking history. Toch was het voor 1904 en SJ een revisit, maar destijds kon je gewoon kaartjes komen aan de kassa en dan sta je, helaas, niet geregistreerd.

Overnachten deden we in Torquay, want over het nachtleven van Exeter heb ik al veel slechte verhalen gehoord. In Torquay is dat een stuk beter en dat werd gelukkig waargemaakt. In onze B&B hadden ze ruime ontbijttijden; tussen half 9 en 9. Dat was dus snel bunkeren geblazen en richting Exeter. Uiteraard konden we het stadion niet vinden. Dat ligt ergens tussen de huizen, maar uiteindelijk vonden we het. Bij het stadion aangekomen, bleek dat er nogal veel politie en beveiliging op de benen was. Het was al zo'n kleine tien jaar geleden dat Plymouth nog eens een wedstrijd op St. James' Park had gespeeld en dat maakte iedereen daar erg zenuwachtig.

Het probleem was dat ik daardoor niet naar Roeland kon, die achter de beveiliging stond. Ik moest namelijk mijn kaartje laten zien en dat had hij. Het verhaal dat ik uit Nederland kwam en zeker geen Plymouth-fan was, deed ze niets. Ik kon niet bewijzen in het Exeter-vak te zitten, dus mocht er niet langs. Ik stuurde Roeland een sms'je en hij bracht ons de tickets. Eindelijk mochten we het Red Square op, waar vooraf al een feest was. Terecht natuurlijk, want het is decennia geleden dat Exeter zo hoog op ranglijst stond en tel daarbij op dat Plymouth zeer waarschijnlijk zou degraderen en je kunt je voorstellen dat de stemming erg goed was.

Roeland liet ons de baksteen zien die in de muur van het stadion was gemetseld en waar de namen van hem en zijn vrouw op stonden. Ad-Café voelde zich natuurlijk erg thuis op zo'n drankplein, maar ik wilde toch nog even een rondje lopen, voordat ik het stadion binnen zou gaan. Natuurlijk liep ik net achter het uitvak, toen de bussen uit Plymouth eraan kwamen. Alles werd afgesloten en ik zat vast. De politie geloofde niet dat ik geen Pilgrim was en dat leek het einde van mijn rondje. Toen ik mijn ticket toonde kreeg ik een horde Plymouthers achter me aan, maar eindelijk mocht ik er langs. Gelukkig maar, want het vincken van de oude Grandstand was mijn doel deze dag.

Iedere vincker heeft wel iets geks. Ik heb zelf ook wel gekke acties en vandaag was dat om de route van Tom Egbers na te lopen. Die werd gefilmd vanaf het station tot aan het stadion. Beneden op het perron had je een geweldig zicht op de veel hoger liggende Grandstand. Het was het dus waard. Wel gek om daar zo te lopen. Een route die ik al een aantal keer op tv heb gezien. De Grandstand bleek in het echt ook geweldig te zijn. Een echte, klassieke hoofdtribune, zoals je ze niet meer zoveel ziet. Enige minpunt zijn de plastic stoeltjes die erin zijn gegooid. Dat horen natuurlijk gewoon houten stoeltjes te zijn. Een echte bobo kan tegen splinters.

Tijd om naar binnen te gaan. We stonden op de Big Bank, de grootste staantribune die nog over is in het Engelse profvoetbal. Daar zag ik 1904 al rondlopen. Die was vijftien jaar terug ook al eens bij Exeter geweest en sindsdien is hij de club blijven volgen. Toen was het een soort uitwisseling op school en zodoende kwam hij in Exmouth terecht. Voor hem dus een revinck, hoewel het stadion sindsdien toch wel wat veranderd was. De lelijke Flybe Stand was er toen nog niet. Daar stond een leuke terrace, maar helaas dat noemen ze vooruitgang. Voor de rest is er niets mis met St. James' Park. De oude Grandstand is natuurlijk geweldig, maar ook het uitzicht vanaf onze Big Bank was genieten. Doordat het uitvak een onoverdekte terrace is, keken we zo tegen de huizen aan die achter het stadion liggen.

Door dat uitzicht zagen we ook de boefjes van Plymouth al van ver aankomen. De normale fans waren met de bus gegaan, maar dat doe je natuurlijk niet als je jezelf een stoere gast vindt. Omringd door busjes van de riot police en veel agenten, liepen ze richting het stadion. Na afloop liep het op verschillende plaatsen in Exeter uit de hand en iets zegt me dat deze figuren erbij betrokken waren. Exeter schijnt zelf ook een kleine harde kern te hebben, maar buiten wat gekke chavs voor in ons vak, heb ik niemand gezien die daar bij kan horen. Ook de vorige keren was ons al duidelijk dat Exeter een club is die gericht is op families. Voor gajes is er geen plaats bij Exeter.

De wedstrijd zelf was niet best. Waar we de dag ervoor een leuke 0-0 zagen, leek dit een matige 0-0 te worden. Wel zuur om het seizoen te eindigen met twee brilstanden. Grootste kans van de eerste helft was een vrije trap voor Plymouth, nadat de keeper van Exeter een terugspeelbal had opgepakt. Een vreemde actie. Maar Plymouth deed natuurlijk niets met die vrije trap. Het was de laatste thuiswedstrijd van Exeter, dus in de rust werd de “Supporter of the Year” bekend gemaakt. Tot onze, en waarschijnlijk ook van hemzelf, werd Roeland dat. Hij mocht het veld op en een kreeg een toespraak en een soort schild. De prijs werd overhandigd door Dave Bennett, kijkers van “That Final Day” wel bekend.

De tweede helft begon goed. Zo goed zelfs dat Exeter scoorde. Blij dat we eindelijk een goal zagen, juichten we even hard als de fans van Exeter. Dit tot ongenoegen van het oude mannetje dat naast mij stond. Die kon niet zo goed tegen lawaai en iedere keer als er werd gezongen of gejuicht, deed hij zijn oren dicht. Ik snapte ook niet waarom hij juist op de Big Bank stond. Dit leek me typisch een fan voor de Grandstand. Ondertussen rolde het niet zo originele, maar oh zo pijnlijke “going down” van de tribune. Het bleef 1-0 en dat was de laatste nagel in de doodskist van Plymouth. Het meest pijnlijke is nog dat Torquay play-offs mag spelen. Het zou zomaar kunnen dat de twee kleintjes uit Devon volgend seizoen een divisie hoger spelen als het grote Plymouth. Auw.

Na de wedstrijd konden we van Roeland nog een rondleiding krijgen, maar daar hadden de andere helaas geen zin in. Jammer, want ik had die Grandstand wel willen vincken. Positief was wel dat we vlot weg waren en helemaal snel bij de tunnel. Om kwart voor elf was ik alweer in Tilburg. Leve de 12:00 uur kick-offs. Het was een mooie afsluiter van het seizoen geweest. Nu minstens drie maanden zonder Engels voetbal, maar dankzij die Grandstand van Exeter kom ik die wel door. Het is ook club waar ik zeker nog een keer wil terugkeren. Hopelijk staat dat oude beestje er dan nog, want die maakt het hele stadion erg speciaal.



Het rapport

Het stadion:

St. James' Park was, afgaande op foto's, de mooiste ground in de Football League die ik nog niet gevinckt had. Nu ik er ben geweest, denk ik dat het wel klopt. Wát een geweldig stadion. Het was heerlijk om daar rond te lopen. Vooral die oude Grandstand is echt pure porno. Wat zou het jammer zijn als ze die daadwerkelijk gaan afbreken. Behalve de Grandstand is de Big Bank natuurlijk ook geweldig. Er zijn amper meer grote staantribunes over in Engeland en dit is er een van.

De wedstrijd:

Het is en blijft een derby en die zijn slecht. Vooral de eerste helft was van een dubieus niveau. Ik snapte ook niet dat Plymouth niet meer aanviel, want zij moesten winnen om nog een kans te hebben om erin te blijven. Het doelpunt van Exeter was mooi, net zoals de afgekeurde goal van Plymouth. Toch was de wedstrijd voor de rest een stuk minder dan die van een dag ervoor.

De omgeving:

Exeter is een aardig stadje. Heel heuvelachtig allemaal. Bovenaan de Big Bank had je ook een schitterend overzicht. Overal van die huisjes en achter het uitvak die bekende huizen. Net zoals Torquay is Exeter geen ruige stad, maar voor de liefhebber van een mooie omgeving is Devon zeker een aanrader.

De sfeer:

De sfeer was aardig, maar voor een derby viel het me toch een beetje tegen. Vervelend was ook dat het uitvak geen dak had, zodat je de Plymouth-fans amper hoorde. Wij stonden op de Big Bank, waar ook de fanatieke aanhang van Exeter stond en dat was bij tijd en wijle toch wel erg imposant.

Overall:

St. James' Park is echt een juweeltje. Ik denk dat het zeker in mijn top vijf komt van Engelse stadions, die er nu nog staan. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik daar niet nog een keer terug ga komen, voordat de Grandstand plat gaat. St. James' Park bezoeken is pure verwennerij. De wedstrijd was slecht, maar dat was te verwachten. Derby's zijn namelijk zelden goed. Toch was het alles bij elkaar een perfect afsluiter van dit vinckjaar.



De statistieken

Exeter City v Plymouth Argyle 1-0 (30/04/2011)

46. James Dunne 1-0

Ground: St. James' Park, Exeter

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: League One

Position Exeter City: 9

Position Plymouth Argyle: 23

Gate: 7869

Match Number in England: 142

Goals: 393

Line up Exeter City:

Krysiak, Tully, Duffy, Archibald-Henville, Golbourne, Dunne, Harley, Noble (67. Taylor), Sercombe, Nardiello (82. Logan), Cureton

Line up Plymouth Argyle:

Button, Duguid, Arnason, Nelson, Zubar, Fletcher, Bolasie, Summerfield (64. Patterson), Walton (52. Mason), Paterson, Fallon

Yellow Cards:

-



De foto's



Niet alleen het stadion heeft deze naam, maar ook het station naast St. James' Park



De hekjes zijn in de clubkleuren geschilderd, dat mag ik graag zien



Vanaf het perron heb je een geweldig zicht op de fameuze Grandstand



En als je trainspotter bent, heb je ook een goede dag



Ook de Big Bank is goed zichtbaar



De weg naar de turnstiles, waar acht jaar geleden Tom Egbers liep



In ongebruik geraakte uitgangen



Van de achterkant is de Big Bank niet echt indrukwekkend



Ook de Flybe Stand is dat niet



Ze verkochten nog tickets op de ochtend van de wedstrijd



De bussen van Plymouth kwamen eraan



De club had speciaal voor deze wedstrijd een Red Square ingericht



...



Hier kwamen we niet in



De baksteen van Roeland en zijn vrouw



Tijd om naar binnen te gaan en dan kom je nog één keer langs de Grandstand



Zo ziet het er dus uit achter de turnstiles



Ik kreeg de Big Bank er niet helemaal op



De Flybe Stand, de minst interessante van het stadion



Met daar tegenover de Grandstand, de mooiste van het stadion



...



Man met een heerlijk shabby petje



Provocerende teksten op de vuilnisbakken



Ons uitzicht op de St. James' Terrace, waar de uitfans stonden



In het mascottepak zat een "fat bastard", dat zie ik graag



Je had een goed uitzicht op de stad vanuit onze plek



Daar in de verte komen de boefjes van Plymouth aan, onder strenge begeleiding



Achter het uitvak kon je lekker gratis meekijken op z'n Helmonds



De Big Bank was echt "packed to the rafters"



Exeter komt als eerste het veld op



Uiteindelijk kwam Plymouth ook en kon de wedstrijd beginnen



Snel nog eventjes genieten van de floodies



Vlak voor rust kreeg Plymouth dé kans om op 0-1 te komen



In de rust werd Roeland door Dave Bennett uitgeroepen tot "supporter of the year"



Hier loopt Roeland trots met zijn schild



Vlak na rust komt Exeter op 1-0. Feest op de tribune...



... maar mijn buurman trok dat niet zo en drukte zijn oren dicht



Ook feest op de Grandstand



Na de 1-0 waren er nog wat kansen...



... en kwamen er steeds meer mensen gratis meekijken



...



...



Door de afgekeurde goal van Plymouth bleef het 1-0 en dat had een feest tot gevolg



Mijn buurman kon dat wederom niet waarderen



We mochten het veld helaas niet op



Na de wedstrijd kon ik de nog redelijk gevulde Big Bank vincken

 

 

© 2005 All Rights Reserved.