Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Forfar

Het verslag

    

Eating a Forfar Bridie in Forfar

In 1921 werd Forfar Athletic lid van de Schotse Football League. In al die jaren kwamen in de competitie en de bekers alle grote kanonnen wel een keer op bezoek. Zo ook de grootmachten uit Glasgow: Celtic (vier keer) en Rangers (acht keer). Ook de twee uit Edinburgh reisden diverse malen naar Angus (Hibs vijf keer en Hearts twee maal), om over de twee lokale toppers uit Dundee nog maar te zwijgen. Er is echter één club die nog nooit op Station Park speelde en dat is Aberdeen. Om een of andere reden ontliepen beide clubs elkaar altijd of waren de wedstrijden in Aberdeen (drie in totaal, de laatste in 1923). Bizar eigenlijk als je ziet dat er maar weinig Leagueclubs in Schotland zijn en er maar liefst twee bekers zijn. Mooi was het dus dat afgelopen loting Forfar Athletic v Aberdeen uit de beker rolde. Daar moest ik bij zijn.

Het was even lastig met de tickets, want je kon alleen kaartjes kopen bij het stadion zelf. Gelukkig deed mijn slijmmail het en lagen er twee tickets klaar voor ons. Soms kan het leven heel mooi zijn. Sowieso leek Forfar me wel leuk. Nog nooit bezocht ik een club uit Angus, terwijl er maar liefst vier profclubs zijn in die county en dan ook nog eens heel leuke clubs als Arbroath en Brechin (met Montrose, de vierde club, heb ik minder). Goed, oorspronkelijk hoort Dundee ook bij Angus en die twee uit die stad heb ik al wel gevinckt, maar dat telt niet meer. Dundee is tegenwoordig een zelfstandig gebied, dus horen ze niet meer bij Angus. Forfar zou dus mijn ontmaagding worden van Angus. Geen verkeerde club en zeker geen verkeerd stadion, dat Station Park.

Bij de naam Station Park denk je meteen aan treinen. Het stadion, dat al sinds 1888 het thuis is van de club, lag inderdaad vlakbij het station van Forfar. Lag, want sinds 1967 heeft Forfar geen station meer. Schuldige is Dr. Richard Beeching, de hoge pief van de Britse NS in de jaren zestig. Om kosten te besparen, besloot hij veel stations te sluiten. Vooral veel kleinere plaatsjes moesten er aan geloven, waaronder Forfar. Deze zogenaamde Beeching Axe heeft ervoor gezorgd dat je overal in de UK nog treinsporen ziet liggen, overwoekerd door planten. Verder staan er op veel plekken nog stations, die al veertig jaar gesloten zijn. In Forfar hebben de treingebouwen er ook nog lang gestaan. Tegenwoordig zijn ze opgeruimd en is het een lege, kale vlakte.

Maar ondanks dat het station al 45 jaar P-P is, heet het stadion nog altijd Station Park en dat hoort ook zo. Het stadion heeft als claim to fame dat het ooit gevinckt is door koning George VI, de vader van de huidige koningin. Dit kwam doordat de Earl of Strathmore, een goede vriend van George VI, een groot Forfar-fan was. Ooit zaten er 10780 man voor een pot tegen Rangers in 1970, maar die tijden zijn allang voorbij. Bij Forfar zijn ze al blij als er meer dan 500 man komen. Toch is Forfar niet echt klein. Er wonen zo'n 13000 man, maar die lijken niet echt geïnteresseerd te zijn in de lokale club. Waarschijnlijk door het ontbreken van successen. Slechts drie titels won de club (twee keer de Second Division en eenmaal de Third Division) en dat was het.

Toch gaat het de laatste jaren weer goed met de club. In 2008 was Forfar allerlaatste in de Third Division geëindigd en waren daarmee officieel de slechtste club van Schotland. Daardoor werd Dick Campbell aangetrokken, een ervaren manager die zijn sporen wel had verdiend. Forfar werd meteen zesde en het jaar erop, in 2010, tweede. Dat betekende play-offs en na East Stirlingshire aan de kant te hebben geschoven, mochten ze het in de finale opnemen tegen lokale rivaal Arbroath. Na eerst een 0-0 in Arbroath, kwamen er maar liefst 2207 man op de return af. Die werden verwend, want The Loons wonnen met 2-0. Forfar was weer terug in de Second Division, gezien de geschiedenis hun natuurlijke niveau.

Afgelopen seizoen leek het nog gekker te worden. Forfar werd derde en mocht opnieuw meedoen aan de play-offs. Ditmaal geen succes, want over twee duels was Ayr United (dat ook zou promoveren) veel te sterk. Dit seizoen was de doelstelling om opnieuw de play-offs te halen, maar het loopt tot nu toe voor geen meter. Forfar staat al het hele seizoen op de onderste drie plekken en zal met Albion Rovers en Stirling Albion gaan uitmaken wie er rechtstreeks uit gaat, wie aan de play-offs zal moeten deelnemen en wie opgelucht adem kan gaan halen. Enige lichtpuntje dit seizoen is deze wedstrijd tegen Aberdeen. Vooral de penningmeester ziet dat soort ploegen graag op bezoek komen.

Ik had zelf ook echt veel zin om Forfar v Aberdeen te bezoeken. Ik had al wel eens wat foto's van Station Park gezien, maar wist niet meer precies hoe het eruit zag. Toen ik 's ochtends voor de wedstrijd in Dundee de kaarten ging halen, viel het me erg mee. Ik vond het zelfs heel erg leuk. De oude Main Stand is een plaatje en aan drie zijden terracing is altijd goed. Enige nadeel is dat het niet echt oude staantribunes zijn, dat had het helemaal afgemaakt. Voordeel is dan weer dat ze waarschijnlijk niet gaan verhuizen, omdat alles nog zo verzorgd is. “Elk nadeel heb se voordeel”, zei mannetje Cruijff ooit en dat telt hier zeker. Het stadionnetje ligt ook niet pal in het centrum, wat het voor projectontwikkelaars minder aantrekkelijk maakt om het over te kopen. Vandaar dat ik denk dat The Loons er voorlopig nog wel zullen blijven, als vrees ik dat de hoofdtribune eraan gaat als ze wat geld vinden.

Na de pot in Dundee, gingen Andy en ik naar Forfar. Het plaatsje ligt maar vijftien minuten verderop, dus dat was goed te doen. Het parkeerterrein stond al helemaal vol, maar in de woonwijk naast Station Park was nog genoeg plaats. Ze waren net een paar minuten bezig, toen wij de tribune opliepen. Van binnen was het een plaatje met veel hout, oude ruitjes aan de zijkant en geschilderde nummers op de bakstenen. Zo zie ik het graag en dat zal iedere stadionautist met me eens zijn. Toch is de tribune niet stokoud, want hij staat er 'pas' sinds 1959. De club had toen het geld bij elkaar, mede door een actie waarbij ze de grootste Forfar Bridie ooit per opbod verkochten. Mooi om te zien dat de lokale lekkernij mede voor deze tribune heeft gezorgd.

Vanaf de Main Stand had ik ook een goed overzicht van de uitfans. Die waren met meer dan 2000 vanuit Aberdeen naar Angus gekomen en maakten veel kabaal. Het was imposant om de volle terrace achter het doel te zien. Voor normale competitiewedstrijden is die gesloten, maar nu stond die ramvol. Ook aan de overkant veel volk uit Aberdeen, net zoals op onze tribune. Eigenlijk viel alleen de opkomst van het thuispubliek me tegen. Terwijl Andy en ik een Forfar Bridie bunkerden, zagen we dat Forfar zeker niet de minste van de twee was. Ze gingen er echt voor, maar waren wat ongelukkig in de afwerking. Forfar deed lange tijd goed mee, maar na een half uurtje werd toch wel duidelijk dat Aberdeen twee divisies hoger speelde.

Het kon dan ook niet lang duren voordat de 0-1 ging vallen en dat gebeurde dan ook in de 31ste minuut. Scott Vernon scoorde en het was nu wachten op meer goals van Aberdeen. Vlak voor de rust viel de tweede en toen was het al wel duidelijk dat Forfar nooit meer terug kon komen. We waren dan ook verbaasd dat ze als een stel wilden uit de kleedkamer waren en er alles aan deden om de 1-2 te scoren. Helaas hadden de spitsen van Forfar hun vizier niet op scherp staan en viel anslusstreffer niet. Aberdeen maakte in de 71ste minuut de 0-3 en toen was het wel afgelopen met het verzet. The Loons, lokaal dialect voor jongens, waren op en als Aberdeen het gaspedaal nog wat dieper had ingetrapt had het wel een nulletje of zes kunnen worden.

Tegen het einde van de wedstrijd besloten Andy en ik nog even van de Main Stand af te gaan en op de terrace de wedstrijd te volgen. Dat was niet zo'n goed idee, want een ijzige wind blies ons in de bek. Wel goed was dat we een rariteit zagen die voor zijn mascotte, een Teletubbie, een Forfarsjaaltje had gebreid. Maar die bracht geen geluk, want Aberdeen scoorde nog 0-4. Na het laatste fluitsignaal was het snel rennen naar de auto, de verwarming op 100 graden en op naar Edinburgh. Station Park en Forfar Athletic waren me goed bevallen. Erg leuke club en zeker een bezoekje waard. Ik kijk al uit naar mijn andere vincks in Angus in de komende jaren. Van Brechin en Arbroath verwacht ik zelfs nog meer dan van Forfar, dus dat kan alleen maar tegenvallen.



Het rapport

Het stadion

Station Park leek me wel aardig, maar ik werd positief verrast. Station Park is echt geweldig! Een oude hoofdtribune met een paddock ervoor en voor de rest terracing aan de drie andere kanten. Heerlijk, zo zie ik het graag. Bij Angus denk ik altijd in eerste instantie aan Arbroath, maar dit is ook een juweeltje dat een bezoekje waard is. 

De sfeer

Aberdeen had meer dan 2000 man meegebracht en vulde de grote terracing achter een van de goals. Die hadden er wel zin in. Bij Forfar waren er natuurlijk veel mensen die normaal niet kwamen en dat kwam de sfeer vanuit de thuisvakken niet echt ten goede. Toch genoot ik van het volle uitvak en de spreekkoren die zowat letterlijk over het veld richting de andere kant rolden.

De wedstrijd

Forfar deed in het begin aardig mee, maar slaagde er niet in de spaarzame kansjes te benutten. Dan weet je dat je het deksel op de neus krijgt. Aberdeen profiteerde ervan en won uiteindelijk vrij makkelijk deze pot. The Loons werd zelfs geen eretreffer gegund. Jammer voor de club, maar met de recette kunnen ze weer even vooruit.

De omgeving

Forfar is best een net plaatsje. Weinig pauper dus, ook rondom het stadion. Wel wat pubs en de bakkerij van de legendarische Forfar Bridie. Nee, ook over de omgeving is weinig aan te merken.

Overall

Nooit vinckte ik in Angus en als ik dat zou doen was Arbroath mijn reisdoel. Dankzij een loting werd het Forfar en daar heb ik geen spijt van gehad. Wat een heerlijk stadionnetje is dat Station Park. Tel daarbij op een goede catering en veel uitfans en je hebt een perfecte voetbalmiddag. Schots bekervoetbal is echt genieten. Dat werd in de zomer al bewezen en nu weer. Wel de goede potten uitkiezen natuurlijk.



De statistieken

Forfar Athletic v Aberdeen 0-4 (07/01/2012)

31. Scott Vernon 0-1

41. Mohamed Chalali 0-2

71. Rory Fallon 0-3

84. Mitch Megginson 0-4

Ground: Station Park, Forfar

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Scottish Cup (Fourth Round)

Position Forfar Athletic: 10 (Second Division)

Position Aberdeen: 9 (SPL)

Gate: 3747

Match Number in Scotland: 37

Goals: 119

Line up Forfar Athletic:

Paterson, Ross (79. Byers), Campbell, McCulloch, Tulloch, Mowat (79. Motion), Wilson, Fotheringham, Templeman (79. Gibson), Campbell, Hilson

Line up Aberdeen:

Brown, McArdle, Reynolds, Robertson, Arnason, Pawlett (14. Clark), Osbourne (19. Fallon), Fyvie, Jack, Vernon, Chalali (77. Megginson)

Yellow Cards:

Campbell, Fotheringham (Forfar Athletic)



De foto's

De Main Stand is vanaf de buitenkant al een juweeltje

Ingang

De South Terrace

De West Terrace

En de East Terrace + een deel van de paddock

In de catacomben ziet het eruit als een jaren tachtig schoolgebouw

...

...

Heerlijk, dit soort oude borden

Nogmaals de Main Stand van de buitenkant

Tegenwoordig mag ook niets meer in Schotland

Turnstile

Vanuit Aberdeen waren er 2000 man meegekomen

Het was vrij vol, behalve op de winderige East Terrace

...

Vanaf de tribune had ik een mooi uitzicht, ondanks de palen in m'n bek

Actiemomentje

De Main Stand was packed to the rafters

Geschilderde nummers zijn altijd goed

Voor dit soort oude ruitjes heb ik ook een zwak (je bent stadionautist of je bent het niet)

Het was echt geweldig om Station Park zo vol te zien

Niet alleen op de tribune, maar ook op het veld was Aberdeen heer en meester

Mooie reclame voor de claim to fame van Forfar


...

Dankzij deze uil lagen niet alle stoeltjes vol met vogelklei

Wederom een kans voor Aberdeen

Tegen het einde ging ook nog even op de East Terrace a.k.a. de Noordpool staan

...

Mooi hoor, die Main Stand

...

...

Rariteit met Teletubby die ook groot Forfar-fan is


 

 

© 2005 All Rights Reserved.