Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Gainsborough

Het verslag

  

Een Eddie Stobartjas in Gainsborough

 

Gainsborough Trinity, wat een naam. Alleen al om deze naam is deze club een bezoekje waard. Het was dus een simpele optelsom toen bleek dat het mogelijk was om na de wedstrijd van Scunthorpe nog op het gemakje Gainsborough Trinity v Southport te kunnen bezoeken. Qua wedstrijd was het ook bijna niet mogelijk geweest om een mooiere te kiezen, want allebei de clubs hebben een verleden in de League. Het stadion zag er ook aardig uit op de spaarzame foto's die ik heb kunnen vinden en het stadje leek op het eerste oog ook niet verkeerd. Met Southport speelde Gainsborough ook tegen een van de, vooraf gezien, favorieten voor de titel. Als ware kenners konden we nu met eigen ogen zien of dat terecht was. Alles was dus aanwezig voor een mooi voetbalmiddagje.

 

Hoe komt Gainsborough Trinity nu eigenlijk precies aan zijn opvallende naam? De verklaring is vrij simpel, want in 1873 werd de club opgericht door de Holy Trinity Church. In plaats van Gainsborough United, City of Town werd gekozen om Trinity te plakken achter de stadsnaam. Ondanks dat er nu geen banden meer met de kerk zijn is er toch voor te kozen om het niet te veranderen. Vandaar de opvallende naam. Na 23 jaar met relatief veel succes werd de club gekozen in de League. Ze vervingen ondermeer Port Vale en Crewe Alexandra, die pas later weer terugkwamen in de League. Gainsborough behaalde weinig bijzondere resultaten en in 912 werd de club laatste in de Second Division en moesten ze hopen op herverkiezing. De Leagueclubs hadden echter weinig op met Gainsborough en de club vloog eruit en is sindsdien een Non Leagueclub.

 

Tot nu toe heb ik drie wedstrijden in de Conference North bezocht en iedere keer was het weer een succes. De eerste maal zag ik Worcester met 3-2 winnen van Scarborough in een erg leuk stadion. Het bleek ook meteen het laatste seizoen van Scarborough te zijn. Een wedstrijd zoals Hyde v Vauxhall zal ik niet snel meer zien. Bij rust was het 0-3 en na negentig minuten 6-3. Van het stadion herinner ik me vooral nog de aparte lichtmasten op het dak. Als laatste wedstrijd in de Conference North bezocht ik Workington v Hinckley; een wedstrijd die we sponsorden. Qua wedstrijd was dit de minste van de drie, want het werd slechts 1-1 op een modderig veld. Toch was de hartelijkheid waarmee we werden ontvangen en het feit dat we overal mochten komen erg bijzonder. Hopelijk zou het vandaag weer even leuk zijn als de drie voorgaande keren.

 

Het wegkomen bij Scunthorpe was een horror. We stonden muurvast en het schoot maar niet op. Gelukkig lag Gainsborough op een half uurtje rijden, zowat we maar een paar minuutjes van de wedstrijd misten toen we binnen kwamen vallen. Zoals zo vaak bij een non-league club kregen we geen kaartje. Als kaartjesfetisjist had ik daarom meteen een gezicht als een oorwurm. Dan maar een programmaboekje gaan halen, iets wat ze zelfs op de laagste teletoeterniveaus van Engeland nog hebben kwamen we achter bij Atherton Collieries later in de week. Ik zag een oude bouwkeet staan die dienst deed als clubshop en vroeg aan de fossielen die daar stonden of ze een programmaboekje hadden. Het horrorscenario werd werkelijkheid: de programmaboekjes waren uitverkocht. Ik had nu het gezicht van twee oorwurmen.

 

De wedstrijd was ondertussen ook niet echt een genot om te zien. Beide teams speelden erg matig en konden met niet bekoren. Wat me wel kon bekoren was het stadion. Northolme vond ik echt geweldig. Een kleine hoofdtribune en voor de rest allemaal (on)overdekte terracing. Dit stadion zou ook in de Conference nog wel voldoen. Raar eigenlijk dat er ook ooit echt Leaguevoetbal is gespeeld, want dat zou nu echt niet meer mogelijk zijn. Dat zou ook een groot nadeel zijn van een terugkeer in de League: de club zal dan het stadion drastisch moeten verbouwen of misschien wel verlaten. Toch zie ik dat niet snel gebeuren, want echt een groot achterland heeft de club niet. Vandaag waren er ook maar 461 toeschouwers gekomen, waaronder 120 uit Southport en drie uit Nederland.

 

Als ik zo het spel op het veld bekeek begreep ik wel waarom er niet meer mensen kwamen. Wat een matig voetbal werd er gespeeld. Southport deed zo nu en dan nog wel aardige dingen, maar Gainsborough speelde hoofball van het slechtste soort. Ze kwamen ook amper voor het doel van de tegenstander. Diezelfde tegenstander kreeg zo rond het half uur de grootste kans van de wedstrijd toen de bal snoeihard tegen de lat werd gekopt. Je zou verwachten dat “The Holy Blues” de waarschuwing hadden begrepen, maar ze bleven mat spelen, zodat Southport voor de rust nog een aantal mogelijkheden kreeg. Helaas scoorden ze niet, want dat zou de wedstrijd tenminste openbreken.

 

In de rust ging ik op jacht naar een programmaboekje. Ik hoopte dat iemand hem zou vergeten in de grote “social club” van Gainsborough, maar helaas gebeurde dat niet. Nog steeds geen programma dus. Een ticket had ik sowieso al opgegeven, maar ik wilde naar afloop nog wel even de Ping Stand opduiken om te kijken of niet een van de bobo’s toevallig een ticket had gekregen en dat was vergeten. In de rust zelf doken we ook even de Ping Stand op om te kijken hoe Northolme er van boven uitzag. Best aardig zo met de kerk van Gainsborough op de achtergrond. De mensen op de tribune snapten niet precies waarom ik foto’s ging maken van de verschillende tribunes, maar ach er zijn ergere dingen dan mensen die denken dat je niet goed bij je hoofd bent. Gelukkig maakte SJ mijn dag goed door zich in de clubshop een speldje te laten aansmeren met het officiële logo van Gainsborough Trinity. Wat het voor logo was weten we nog steeds niet, maar het had weinig met het logo van de club te maken.

 

De tweede helft gingen we weer achter het doel staan, omringd door de Southportaanhang. Daar zaten enkele opvallende figuren bij, die je normaal vaak in de Belgische lagere klassen tegenkomt. Een rariteit met een trommel, die hij gelukkig niet vaak gebruikte, twee mannetjes die spierwitte friet, die dropen van het vet met daarop een lepel erwtenpuree en een mannetje in een jas van Eddie Stobart. Vooral op de laatste figuur was ik erg jaloers, want zo’n jas zou ik ook wel willen hebben. Eddie Stobart, de man die voor mij synoniem is aan Engeland. Overal waar je in de file staat zie je zijn vrachtwagens ook stilstaan. Omdat ik hem moeilijk kon afpakken van hem, met het risico de hele harde kern van Soutport achter me aan te krijgen, moest ik volstaan met een foto.

 

De wedstrijd bleef ondertussen op hetzelfde niveau: erg matig dus. Gelukkig speelde Southport nu wel onze kant op, zodat het vermaak voor onze neus plaatsvond. Gainsborough vond ik zo’n matige ploeg. Ik ben dan ook erg verbaasd dat ze hun twee wedstrijden hierna wonnen, want deze dag zat er totaal geen bezieling in. Wij stonden dus ook te juichen toen Soutport na een kwartiertje de 0-1 maakte. De man in de Eddie Stobartjas werd gek en helaas was het voor de teletoeter een reden om op zijn trom te gaan slaan. Ach ja, je moet wat doorstaan voor een doelpunt. Dat een bakje met friet die er niet spierwit uitzagen het meest opvallend was na dat doelpunt zegt genoeg over de rest van de wedstrijd. Snel vergeten, want het was geen verwennerij voor de ogen.

 

Na de wedstrijd schoot ik nog even de Ping Stand op en ik vond een ticket. Later kreeg ik van een Southportfan nog een scan van het programmaboekje, dus ik ben weer tevreden gesteld op dat vlak. Na al het voetbalgeweld was het nog even Vinckie ophalen in Leeds, die naar de wedstrijd Darlington v Exeter was geweest. We zagen de beruchte Bar Censsa nog, maar besloten om dit keer niet bij de pauperchinees van Elly en Nigel te gaan eten. We maakten een nog dommere keuze om bij de grootste scam van Leeds te gaan eten: Da Mario’s. We kregen daar zo’n gore rotzooi voorgeschoteld en moesten ook nog eens flink betalen. Over een paar jaar kunnen we hier zeker om lachen, maar op dit moment zijn de wonden nog te vers. Als blijkt dat ik nog maar een paar weken te leven heb zal ik niet twijfelen om mezelf op te blazen in die zaak.

 

Nors haalden we Vinckie op, die met zijn lauwe Whopper waarschijnlijk een betere maaltijd had dan wij. Nadat we de parkeergarage nog even kwijt waren reden we snel door naar ons huisje in Rochdale. Als echte kroegtijgers waren we tevreden dat we naast een pub bleken te zitten. Het huisje zelf zag er goed uit. Loting had een dag eerder bepaalde dat SJ de suite kreeg. Een kamer die even groot was als de andere drie samen. Met mijn tweepersoonsbed had ik op zich ook niet te klagen, terwijl Chocovla en Vinckie in een soort gangkast moesten slapen. Zoals altijd hebben de VVD’ers het weer het beste voor elkaar. Walgelijk, maar dat hij in de clubshop zo gedist was met dat speldje met dat neplogo maakte veel goed. Ik kon rustig slapen.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



Het rapport

Het stadion

 

Northolme is een typische non-league stadion. Ooit werd er wel Leaguevoetbal gespeeld, maar dan hebben we het over lang vervlogen tijden. Er staat een hoofdtribune met alleen maar stoeltjes die boven de rest uitsteekt. Daar tegenover staat een lange overdekte terrace waar de harde kern van Gainsborough staat. Achter beide doelen staan nog twee kleinere terraces, waar de ene wel overdekt is en de andere niet. Alles bij elkaar een erg leuke ground, die fotogeniek is.

 

De sfeer

 

Eigenlijk was de sfeer nog verrassend goed voor dit niveau. Er waren iets meer dan 400 man aanwezig, maar met name de Southportfans (die met zo'n 120 waren gekomen) lieten zich regelmatig horen. Onderling was er weinig wrijving tussen de supporters, want iedereen stond door elkaar. Goed, er was een klein groep Southportfans die apart op de onoverdekte terrace gingen staan, maar van provocaties over en weer was geen sprake. Ik heb ook het idee dat je dat eigenlijk nooit tegenkomt in wedstrijden onder de Conference. Daarvoor zijn er te weinig supporters.

 

De wedstrijd

 

Die was erg matig. Tot deze wedstrijd had ik eigenlijk alleen maar goede ervaringen qua wedstrijden in de non-league, maar deze wedstrijd was erg matig. Er leek bij beide clubs niet echt een idee achter het spel te zitten, waarbij vooral de chaos bij Gainsborough me opviel. Ik zou wel willen weten met waar voor tactisch plan die spelers het veld zijn ingestuurd. Soutport deed het wat dat betreft beter en won dan ook verdiend. Op dit moment is die club ook de koploper in de Conference North met negen punten uit drie wedstrijden. Van mij mogen ze ook wel promoveren, want zowel qua naam als qua support lijkt die club me wel een toevoeging voor de Conference.

 

De omgeving

 

Northolme ligt tussen de huizen in. Gainsborough leek zo op het eerste oog niet eens zo'n pauperstadje, maar in de buurt van het stadion was het niet veel soeps. Veel oude huizen en dubieuze winkels. Parkeren is een groot probleem, dus als deze club ooit promoveert en meer dan duizend toeschouwers gaat trekken weet ik niet hoe ze dat gaan oplossen.

 

Overall

 

Het was eigenlijk maar een toetje, na Scunthorpe v Leeds, maar toch was het wel weer leuk. Non-league voetbal kijken is altijd erg relax en in combinatie met een leuk stadionnetje is het helemaal oké. Je kunt er altijd rustig rondlopen en foto's maken en zit niet op een te klein stoeltje. Minpunt was dat de wedstrijd erg matig was. Tot nu toe had ik alleen maar leuke wedstrijden in de non-league gezien, maar dit was niet veel. Toch was het best wel aardig en ben ik blij dat we uiteindelijk hier toch nog naartoe zijn gegaan.



De foto's

Niet alleen de clubnaam is erg chique, ook dit bord had een erg upperclass uitstraling

De club waar het deze dag allemaal om draaide

De Ping Stand van buiten. Beetje een goedkope naam. Doet me denken aan een afhaalchinees

De gehele tribune vanaf de straat gezien

De stadionnaam was snel verklaard, aangezien deze straat ook "Northolme" heette

De fans hadden het goed voor elkaar met dit mooie supportershonk

De Ping Stand van binnen gezien met matige voetballers ervoor

De overdekte terrace waar de fanatieke aanhang van Gainsborough stond

En de overdekte terrace waar de Soutportaanhang en wij, de gloryhunters, stonden

In de eerste helft stond een groepje bikkels van Southport nog onoverdekt in de regen

Yes, hier is hij dan: de Eddie Stobartjas

De clubshop die nu nog lachen om de truc die ze SJ hebben gelapt

De hoofdturnstiles van Northolme

Veel, maar matige, floodlights op Northolme

Nogmaals de harde kern van Gainsborough. In een woord: gekkenhuis

Southport liet blijken dat ze aanwezig waren met dit spandoek. Daarachter de horrortrommel

Hé, zowaar een goede voorzet...

... en meteen volop paniek bij de keeper van Gainsborough

De overdekte terrace gezien vanaf de Ping Stand


 

 

© 2005 All Rights Reserved.