Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Grimsby2

Het verslag

  

 

The Lincolnshire derby

 

Een groot voordeel van de Conference is dat ze in die competitie op de feestdagen allemaal derby's plannen. Zo stond in North Stalybridge v Hyde op het programma en in South Woking v Farnborough. Mooie potten, maar de Lincolnshire derby tussen Grimsby en Lincoln stak er toch echt bovenuit. Op Boxing Day werd die in Lincoln gespeeld, waar ik overigens ook heel graag bij had willen zijn, en op New Year's Day stond dezelfde wedstrijd op het programma op Blundell Park. Bij die laatste zouden we aanwezig zijn. Op papier genieten want: een van de oudste tribunes van Engeland, een tof pauperplaatsje om te stappen, een echte derby en zeewind in de bek.

 

Blundell Park is geen onbekend terrein voor mij. In 2006, alweer zes jaar geleden, bezocht ik Grimsby tegen Barnet. Het was maart en zelfs toen was het ijskoud en kregen we sneeuw in de bek. Grimsby won die dag met 3-0 en Anthony Charles leverde een wanprestatie voor The Bees. Destijds was er al sprake van dat Grimsby naar een nieuw stadion zou gaan, maar gelukkig is dat nooit gebeurd. Blundell Park is echt een juweeltje, dat nog gedeeltelijk bestaat uit houten tribunes. In een steeds sterieler wordend stadionlandschap, zijn dit de grounds die je moet eren. Een revisit stond al een tijdje op het programma en wat is dan mooier om dat te doen tijdens een derby op Nieuwjaarsdag?

 

Beide clubs draaien tot aan deze pot een enorm grijs seizoen in de Conference. Verrassend, want twee jaar geleden waren ze allebei nog Leagueclubs. In 2010 was het echter einde verhaal voor Grimsby, dat daarmee na 118 jaar (op seizoen 1910/1911 na) afscheid nam van de Football League. Alsof het zo moest zijn, degradeerde Lincoln City vorig seizoen óók. Lincoln kwam ook in 1892 in de Football League, maar dit was al de vijfde keer dat ze eruit vlogen. In 1908, 1911 en 1920 werden ze eruit gestemd (om het jaar erop weer gekozen te worden) en in 1987 waren The Imps de eerste Leagueclub die degradeerde naar de Conference. Ook toen duurde de verbanning maar één seizoen, want Lincoln werd meteen kampioen. Daarover heb ik hier meer geschreven.

 

Dit keer lijkt de verbanning langer dan een seizoen te duren. Lincoln draait enorm stroef en stond zelfs enige tijd op een degradatieplek. Nog altijd moeten The Imps angstig naar onderen kijken, terwijl zelfs de play-offs al lichtjaren verderop zijn. Dat geldt eigenlijk ook voor Grimsby, hoewel die er iets beter voorstaan. Toch lijkt ook dit jaar niet het jaar van The Mariners te worden. Komend seizoen moeten ze weer terug in budget en ik zou er niet van staan te kijken als het nog een hele tijd gaat duren voor ze weer terugkomen in de League. Erg jammer, want zo'n historische club hoort daar eigenlijk toch te spelen. Grimsby Town spreekt meer aan dan het nieuwe geld van MK Dons, Stevenage of Crawley Town. Helaas bepaalt geld tegenwoordig waar je speelt en dat is niet aanwezig in Grimsby.

 

Voordeel dat beide clubs zijn gedegradeerd, is dat ze elkaar nu in de achtste competitie tegenkomen. Eerder werd de derby gespeeld in de Second Division, in de Third Division, de Third Division North, de Fourth Division, de FA Cup, de League Cup en de Football League Trophy a.k.a. de Johnstone Paint Trophy. En nu dus in de Conference. Als beide clubs nog slechter gaan spelen, zit er volgend jaar zelfs een duel in de Conference North aan te komen, maar later we dat niet hopen. De meest beladen ontmoetingen waren in 2006, toen ze elkaar tegenkwamen in de play-offs van League Two. Grimsby won de eerste pot in Lincoln met 0-1 en maakte het in eigen huis af door met 2-1 te winnen. Grimsby verloor de finale overigens van Cheltenham.

 

Ik heb normaal altijd wel een duidelijke voorkeur bij derby's, maar voor deze pot was het moeilijk. Beide clubs kunnen wel op mijn sympathie rekenen. Lincoln City was altijd, na Port Vale, mijn reserveoptie om de '92' te voltooien. Nu ze zijn gedegradeerd, is dat helaas niet meer mogelijk. Verder kan ik wel genieten van het verhaal van The Lincoln Imp en lijkt de stad me wel de moeite waard. Grimsby daarentegen is heel erg rauw, maar ook dat heeft wel wat. De naam 'Grimsby' heeft ook iets onheilspellends. Ik denk dan altijd aan 'The Grim Reaper' of aan een grimmige stemming. De reden dat de stad zo heet, is dat de Deense visser Grim hier een nederzetting begon en het Grim's Village noemde, later verbasterd tot Grimsby.

 

Het aparte aan Grimsby Town is dat ze helemaal niet in Grimsby spelen. Blundell Park staat namelijk in het nabijgelegen Cleethorpes. Eigenlijk vreemd dat de club haar naam nooit heeft veranderd in Cleethorpes Town, maar dat zal er wel mee te maken hebben dat Grimsby veel groter is en dat die naam meer aanspreekt. Toch speelt Grimsby al lang daar, want al in 1898 werd Blundell Park betrokken. De Main Stand stamt nog gedeeltelijk uit 1901 en daar is de club trots op. Net zoals ze trots zijn op hun toeschouwersrecord van 31651 uit 1937. Grimsby speelde een FA Cup-wedstrijd tegen Wolves en ongeveer 1/3 van de bevolking van Grimsby en Cleethorpes kwam naar deze wedstrijd toe. Een aantal dat nooit meer verbroken zal worden op Blundell Park, want tegenwoordig kunnen er nog maar een kleine 10000 man in.

 

Grimsby Town is een club die voor mijn gevoel veel te laag speelt. Dat komt omdat ze, toen ik begin jaren negentig ook de lagere Engelse divisie ging ontdekken, in de Championship speelden, toen nog First Division geheten. Even terugkijkend hebben ze zelfs van 1991 tot en met 1997 daar gespeeld, heel bijzonder als je het kleine achterland van de club bekijkt. Beste prestatie was een negende plek in 1993. Een goede prestatie van de club die in totaal vier seizoenen op het allerhoogste niveau speelde. Nog meer dingen die je van Grimsby moet weten? Bill Shankly was er ooit manager en er hebben maar liefst vier Nederlanders voor de club gespeeld: Menno Willems, Marcel Cas, Laurens ten Heuvel en Robbie Busscher. Verder zingen de fans graag de spreekkoren 'We only sing when we are fishing' en 'We piss on your fish'. Genoeg redenen dus om van Grimsby Town te houden.

 

Ik ben fan van kustplaatsjes en al snel kozen we ervoor om in Cleethorpes oud en nieuw te vieren. Ik was erg benieuwd hoe het daar zou zijn. Na Barnsley reden we dus al naar de kust. Via de petrochemische industrie naast de Humber, reden we Cleethorpes in. Uiteraard was onze B&B al vol, ondanks de reservering, maar ze hadden nog een huis. Daar konden we naartoe. Het was zelfs beter, want we zaten zo nog dicht bij de kust. Het huis zelf was geen topper, maar we waren er toch alleen om te slapen. De avond en nacht zouden we in het centrum van Cleethorpes door gaan brengen. Ik had al veel slechte verhalen gehoord over oud en nieuw in Engeland. Het leeft daar een stuk minder dan in Nederland, maar dat wilden we natuurlijk aan den lijve ondervinden.

 

Het was lastig om te gaan bunkeren. De pub waar we binnen gingen, had zijn keuken als gesloten en de twee Fish & Chips tenten die bekend staan als de top van Grimsby, waren zelfs helemaal dicht. Gelukkig zijn er nog altijd Indiërs en die zijn gewoon altijd open. Op het centrale pleintje in Cleethorpes zaten er vier, dus dat was een moeilijke keuze. Rajdhani won het uiteindelijk vanwege de foute verlichting. Voor Paul zou het de eerste keer worden dat hij Indiaas zou eten, dus voor hem was het een mooie vinck. Gelukkig bleek Rajdhani aan alle clichés te voldoen waardoor het een goede ontmaagding voor hem was. Het eten was heerlijk, maar dat is meestal wel in orde bij de Indiër. Het toetje was weer een grote scam uit de vriezer, maar dat hoort er ook weer bij.

 

Na het bunkeren was het tijd om te gaan boozen. De Kopparberg smaakte weer uitstekend en het was erg gezellig in de pub. UltraHenk besloot baldadig te gaan doen en “We all hate Leeds Scum” op de gecondenseerde ramen te schrijven. Dit tot ongenoegen van de figuren die bij ons aan tafel hingen en blijkbaar fans waren van Leeds. UltraHenk veegde het snel weer van het raam af en we leken veilig, maar daar kwamen ineens twee walvissen aangespoeld. Het waren duidelijk geen prinsesjes, maar ze hadden helaas wel interesse in mannen. Ze probeerden een gesprek aan te knopen, maar dan is het handig dat je buitenlander bent. Wij gingen heel hard Nederlands met elkaar praten en toen dropen ze gelukkig af. In de tussentijd werd het 2012, maar

 

Het geld was ondertussen op en er moest gepind worden. Door de wedstrijd in Barnsley eerder die dag, zat het “We all hate Leeds Scum” in mijn hoofd en ik begon het liedje bij de pinautomaat te zingen. Een mannetje achter me, sprak me er op aan. Hij vond het overigens heel goed. Hij was voor Scunthorpe en daar hadden ze het ook niet zo op Leeds. Hij vroeg waar we vandaan kwamen en was vooral verbaasd dat UltraHenk uit Nederland kwam. Hij vond het accent van hem namelijk typisch Scunthorpes. Tsja, daar leer je dan jaren BBC English voor en dan denken ze dat je uit Scunthorpe komt. Door onze buitenlandse pinpassen schoot het pinnen niet echt op bij de xenofobe pinautomaten van Cleethorpes. Dit tot ongenoegen van kwijvende wijven achter ons. Een pakte haar telefoon en belde een vriendin op met de mededeling dat het nog wel even zou duren omdat er wat dickheads voor haar stonden. Mooi.

 

We besloten een andere tent op te zoeken en kwamen in een hippe club terecht waar weinig volk was. Er waren wel drie vage gasten, waarvan er eentje heel irritant aan het dansen was en dan ook terecht eruit werd geflikkerd. De tweede gast was heel stil, maar de derde was enorm druk. Hij had een witte neus van de coke en ratelde aan een stuk door. Hij bleek uit Newcastle te komen en in de reserves van Grimsby te hebben gespeeld. Zijn zus was de vriendin van Liam Hearn, de spits van Grimsby. Die bleek wel heel professioneel te zijn, want volgens de drugskikker was zijn zus over de zeik doordat Hearn alleen water had gedronken en op tijd naar bed was gegaan. De drugskikker bleef maar doorratelen over zijn eigen carrière, zijn bezoek aan Amsterdam, de rellen die er morgen zouden komen, Newcastle en het nachtleven daar en pubs die we de volgende dag moesten bezoeken.

 

Ik was gefascineerd door de witte neus van de drugskikker en hij zag dat ik dat zag en bood me spontaan een lijntje coke aan. Dat sloeg ik maar af, want anders was ik de volgende dag P-P geweest en dan stond er een wedstrijd op het programma. Ondertussen had de stille figuur door dat hun vervelende maat buiten was gegooid en vroeg aan de drugskikker of hij mee wilde gaan. Die drugskikker nodigde ons uit om mee te gaan naar een andere club. Daar konden we dan lekkere wijven zien, volgens hem en hij zou ons voorstellen aan een paar van die vrouwen. De club waar we naartoe gingen stonk naar zweet en de vrouwen daar dachten dat we rare Oost-Europeanen waren die drugs wilden verkopen. Het was dus geen succes en we namen afscheid van onze drugsgebruikende maat.

 

De nacht was nog jong, dus we gingen op zoek naar een andere club. De muziek in de Reflex klonk erg fout, dus daar gingen we naar binnen. Het viel niet tegen, want de ene naar de andere foute plaat werd gedraaid. Terwijl ik de dansvloer onveilig aan het maken was, probeerden UltraHenk en Paul een meisje te versieren. Dit tot ongenoegen van een chav die schijnbaar haar vriend was. Het was een klassieke chav, compleet met foute diamantjes in de oren en zonnebankbruine huid. Om Henk en Paul te intimideren, besloot hun breed te gaan staan en zijn buikspieren te laten zien. Dat stelde weinig voor, want hij was vooral schriel. Toch vond hij zichzelf heel stoer. Het was in ieder geval topvermaak. Daarom was het zo jammer dat rond een uur of drie de boel ging sluiten, want dit zijn de mooiere avonden.

 

Na de mooie avond was het zwaar om de volgende dag op te staan. We waren zo laat wakker, dat het ontbijt al weg was. Gezien het paupere huis, waarschijnlijk geen gemis. We besloten onze spullen in de auto te gooien en via de boulevard naar het stadion te lopen. Pas bij daglicht viel ons op hoe troosteloos Cleethorpes eigenlijk was: omgewaaide hekken, kilo’s zwerfafval, kots, heel veel hondenklei, dichtgespijkerde huizen, een verroest reuzerad en goktenten. Zelfs de Pier straalde een en al depressiviteit uit. Ja, dit zijn de plekken waar ik graag kom. Waar je bij sommige kustplaatsjes nog een soort oude grandeur proeft, is het hier een en al pauper. Dit is niets, maar is het ook nooit geweest. Het is duidelijk dat Grimsby Town hier in Cleethorpes het enige vermaak is.

 

De vorige keer dat ik Grimsby Town vinckte, was ik wat laat bij het stadion en kon ik het traditionele rondje niet maken. Dit keer kon dat heel uitgebreid en dat was genieten. Eerst stonden we op de loopbrug over het spoor, die je van de boulevard naar het stadion bracht. Vanaf daar heb je al een mooi uitzicht op het stadion. Ook kun je dan goed zien hoe recht de wijk is gebouwd. Daarna was het genieten van de houten buitenkant van de Main Stand en de lichtmasten. Met Blundell Park is weinig mis. Een relikwie uit het verleden. Stiekem is het voor ons stadionliefhebbers heel goed dat Grimsby sportief is afgezakt, want anders hadden ze nu in een blokkendoos naast de snelweg gespeeld in Great Coates en was de club niet meer interessant geweest om te bezoeken.

 

UltraHenk en Paul kochten een Fish & Chips, waarna we in de Blundell Park gingen zitten. De vrouw achter de toog vertrouwde ons accent niet en dacht dat we uit Lincoln kwamen. Na wat zinnen op z’n Maasbert Schouten-Engels te hebben uitgesproken (Meebee hie duzzent wand toe plee fur de tjempions), geloofde ze dat we Nederlands waren en kregen we drank. Op televisie zonden ze West Brom v Everton uit. Een op papier erg saaie pot, die in de praktijk inderdaad vervelend bleek te zijn. Ach ja, wij zaten lekker warm in de pub en zagen het drukker en drukker worden. De ruige hooligans waar de drugskikker ons voor had gewaarschuwd waren niet te zien. Hijzelf trouwens ook niet, terwijl hij zei naar deze pot te komen. Waarschijnlijk zat hij in de cel.

 

Langzaam zagen we het buiten steeds drukker worden, dus tijd om zelf ook eens naar het stadion te gaan. We moesten naar de Main Stand en daar bleken net de fans van Lincoln te staan. Volgens de drugskikker zou het helemaal uit de hand lopen, maar we overleefden het. Eenmaal binnen bleek die oude tribune echt pure porno te zijn. Eigenlijk had hij bijna alles wat een oude tribune moet hebben: oude stoeltjes, geschilderde nummers, stokoude persplaatsen, een lekkende dak en palen die het zicht belemmeren. Het mooiste waren de plekken voor de bobo’s. Eentje was echt recht achter een paal gebouwd en de vrouw die daar zat, zag helemaal niets. Ik snapte niet waarom ze niet ergens anders ging zitten, maar waarschijnlijk interesseerde het voetbal haar niet en was ze er alleen voor het buffet.

 

De wedstrijd zelf was best aardig, hoewel het scherpe randje van een dag eerder in Barnsley ontbrak. Er waren ook weinig mannetjes uit Lincoln meegekomen. Die zagen de bui al hangen en bleven thuis. Bij Grimsby was er wel een hoge opkomst en die werden getrakteerd op een galavoorstelling. The Mariners konden eigenlijk doen wat ze wilden. Onze maat (two handshakes away) Liam Hearn opende de score voor Grimsby en vlak voor rust werd het 2-0. Na de rust bleef Grimsby de veel beter ploeg. Pas na de 3-0 kwam er meer muziek in Lincoln, toen Luke Medley erin kwam. Binnen zes minuten was het 3-1, maar daarbij bleef het. Grimsby won deze derby wel erg makkelijk en is sindsdien zowat onverslaanbaar. Ze staan nu bijna op een play-off plek. Lincoln was niet veel en ik sta er niet van te kijken dat ze nog altijd moeten vrezen voor degradatie. Alles bij elkaar was het een topdag en – nacht geweest in Cleethorpes. Houd je van een typisch Engelse stad en club, zoeken dan Grimsby Town. Zul je geen spijt van krijgen.



Het rapport

Het stadion

Ik was de vorige keer niet zo enthousiast over het stadion, omdat ik er meer van had verwacht. Ditmaal kon ik het stadion eens goed bekijken en het was echt genieten. De oude Main Stand was echt geniaal en had veel verborgen schatten. Echt een perfect stadion. Hopelijk blijven ze er nog jaren spelen, want hier kom ik graag nog een keertje terug. 

De sfeer

Het was een derby, maar de sfeer was niet des derby's. Het bleef allemaal wat tammetjes. Jammer, want ik hoopte op een verbale strijd op de tribunes. Het kwam met name doordat Lincoln maar weinig man had meegenomen en die er waren, waren vrij rustig.

De wedstrijd

Grimsby begon geweldig en als ze hadden doorgezet had het wel een nulletje of vijf kunnen worden. Nu geloofden ze het wel. Lincoln stelde echt geen klap voor. Vooraf vond ik het verrassend dat The Imps zo laag stonden, na het zien van deze wedstrijd niet meer.

De omgeving

Veel beter ga je hem niet krijgen. Blundell Park ligt niet ver van het strand, midden in een woonwijk met wat pubs er omheen. Op de luchtfoto hieronder kun je dat pas goed zien. Zo zie ik het graag. Misschien is de omgeving van Blundell Park wel de allermooiste van heel Engeland.

Overall

De eerste keer vond ik Grimsby wat tegenvallen. Mijn verwachtingen waren hoog, maar kwamen niet helemaal uit. Daardoor waren mijn verwachtingen nu wat lager, maar werd ik weer verrast door de schoonheid van het stadion en de ligging daarvan. Normaal heb ik altijd een kater op 1 januari, maar die was nu heel snel weg. Blundell Park is echt een aanrader voor iedereen die een echt Engels stadion wil bezoeken.



De statistieken

Grimsby Town v Lincoln City 3-1 (01/01/2012)

25. Liam Hearn 1-0

45. Michael Colson 2-0

52. Anthony Elding 3-0 (pen.)

59. Jamie Taylor 3-1

Ground: Blundell Park, Cleethorpes

Visits: 2

Season: 2011-2012

Competition: Conference

Position Grimsby Town: 13

Position Lincoln City: 17

Gate: 6672

Match Number in England: 157

Goals: 432

Line up Grimsby Town:

McKeown, Garner, Townsend, Miller, Disley (66. Thanoj), Artus, Wood, Panther, Coulson, Hearn, Elding

Line up Lincoln City:

Anyon, Hinds, Nutter, Williams,Sinclair, Power, Christophe (77. Smith), Thompson, Sheridan (53. Medley), Taylor, Platt (84. Russell)

Yellow Cards:

Wood, Coulson (Grimsby Town), Sinclair (Lincoln City)

Red Card:

Emmanuel Panther (89. Grimsby Town)



De foto's



Rajdhani was ons startpunt van een avondje Cleethorpes



Foute verlichting op de boulevard



En in de kleine uurtjes gingen we weer terug naar onze B&B



De volgende dag bleek Cleethorpes toch wel wat pauper te zijn



The Barcelona, The Barcy voor de locals, was een erg marginale kroeg

Dronken pedobeer + gaten in het bord = erg mooi



De Pier van Cleethorpes is maar een zielig geval



Evenals dit reuzerad met roestvlekken



Huisje met uitzicht op zee



Deze eindbaas was de hele tijd aan het shinen met zijn pimpcar



In Cleethorpes is het zeewater altijd grijs



Ze hebben tenminste wel terracing #againstmodernfootball



Maar hier ging het ons om: Blundell Park, gezien vanaf de voetgangersbrug over het spoor



Hier goed vanuit de lucht te zien

En zo zien die straatjes er dus in het echt uit



Voor de uitfans



Enkel glas in het stadion en een Brits vlag in een nationalistische achtertuin



Geile floodlights daar



Er mag ook niets meer tegenwoordig



Turnstiles voor de thuisfans



Genieten van die ouderwetse bordjes



Veel Blundell in de buurt van het stadion



Een stilleven



De grote Findus Stand



Jaja, ook hier hadden ze tuinkabouter



Meerdere soorten zelfs



Clubshop



The Imperial, de pub voor de harde kern is tegenwoordig gesloten



Tegenover het stadion had je ook de Blundell Park en daar gingen wij naar binnen



Een zeer klassieke inrichting daar



Eenmaal in het stadion zagen we mooi dingetjes, zoals deze lounge



En heel veel hout



...



Het gedeelte uit 1901



Dit lijkt me niet veel jonger



Genieten op die Main Stand



Findus Stand van binnen



De Pontoon Stand, genoemd naar de havendokken, voor de harde kern van Grimsby



De Main Stand, met daarachter de zee



Voor de uitfans was er de Osmond Stand



Nogmaals de Pontoon Stand, met daarachter een héél lelijk gebouw



Een lekkere dikke plak gras is zoveel mooier dan dat steriele kunstgras



Mannetjes die Bovril drinken uit een thermosfles zie ik graag



De mascotte wilde heel graag op de foto



Obligate en ongemeende verplichtingen



Er liepen voor de wedstrijden honderden mensen op het veld



Het zat lekker vol...



... alleen het uitvak viel tegen



Hoppa, al snel kwam Grimsby op voorsprong



Rust



Na de rust een pingel en de definitieve beslissing



...



Uiteindelijk bleef het bij 3-1, maar Grimsby had hier veel dikker kunnen en moeten winnen


 

 

© 2005 All Rights Reserved.