Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Hampden Park

Het verslag

     

 

Celtic Lose Again

Ik mag wel zeggen dat ik bevoorrecht ben dat ik al vier keer bij de Old Firm ben geweest. Minder is dat ik slechts éénmaal Celtic zag winnen, maar dat was wel meteen de belangrijkste van allemaal. Door die goal van Vennegoor in de 93ste greep Celtic de laatste kan op de titel in 2008, die uiteindelijk ook werd gewonnen. Daarna zag ik een pijnlijke 2-4 nederlaag en twee gelijke spelen. De overeenkomst tussen al deze wedstrijd is dat ze allemaal op Celtic Park werden gespeeld. Heel graag zou ik eens naar Ibrox gaan (uitvak natuurlijk), maar dat is een lastige zaak. Gelukkig kwam een andere droom van me wel uit: een Old Firm op Hampden Park.

Veel mensen denken dat er vaak finales tussen Celtic en Rangers zijn, maar dat valt wel mee. Sinds de Millenniumwisseling is dit pas de vierde: eentje in de Scottish Cup en drie voor de Scottish League Cup. Erg weinig als je ziet hoe sterk ze in de competitie domineren. Er was dus een enorme vraag naar tickets. Soms heb je dan geluk. Via Martin, een bevriende St. Johnstone-fan, kon ik kaartjes krijgen. Hij had zich ingeschreven voor de finale aan het begin van het seizoen en kon nu kaartjes krijgen. In een Old Firm finale had hij weinig zin, dus kon ik ze overnemen. Enige probleem was dat ze in het Rangers-vak waren, maar dat kon omgeruild worden. Gelukkig maar, want tussen de Hunnen staan zag ik niet echt zitten.

Ik zie Celtic zelden tot nooit winnen en ook voor deze pot had ik eigenlijk geen greintje hoop dat Celtic zou winnen. Van de laatste vier OF's won Celtic er drie en werd er eenmaal gelijk gespeeld. Het zou vreemd zijn als Celtic hier opnieuw zou winnen, zeker in mijn aanwezigheid. Ik wilde daarom flink wat geld op de Huns zetten bij het gokkantoor, maar het bleek dat de winstmarge wel erg klein was. Niet echt de moeite dus, hoewel Andy weer zijn hele weekloon erdoor jaste door op allerlei wedstrijden te gaan gokken. Rijdend door Uddingston bleek dat de hele stad al bezig was met deze pot. We kwamen langs The Olde Club, een Rangers-bastion, en daar stonden al allerlei randfiguren flink te zuipen om tien uur 's ochtends. Het is ook rondom dit soort pub dat het helemaal uit de hand loopt na de wedstrijd.

Na nog wat te hebben gevegeteerd in het huis van Andy, kwam zijn moeder thuis van een weekendje Dundee. Nooit geweten dat die stad zo'n toeristische trekpleister was, maar blijkbaar kun je het daar wel een weekend volhouden. Goed nieuws voor ons, want nu konden we worden gedropt. Eerst zouden we op het station van Uddingston worden gedropt, daarna op Rutherglen, maar uiteindelijk stonden we voor Hampden Park. Het scheelde weer een treinticket en dat is altijd goed. Andy had van een vriend ook een kaartje gekregen, maar dat was voor de Rangers end. Gelukkig was het nog vroeg, zodat je vrij kon rondlopen. We namen afscheid van elkaar met de worden dat we sektarische liederen tegen elkaar zouden gaan zingen.

Ik was al eerder in Hampden geweest. Niet voor een wedstrijd, maar een bezoek aan het Scottish Football Museum en een rondleiding in het stadion. Ik moet zeggen dat het me maar weinig doet. Het patroon van de Schotse vlag in de stoeltjes is leuk en het wat golvende dak mag ik graag zien. Voor de rest is het niet veel. Oersaaie buitenkant en de binnenkant wordt flink verpest door een soort sintelbaan rondom het veld. Onbegrijpelijk dat ze die bij de verbouwing, zoals Celtic en Rangers wel hebben gedaan, niet hebben laten verdwijnen. Met name als je op de onderste ring achter de goals zit, heb je beroerd uitzicht. Daar hadden wij geen last van, want dankzij Martin hadden we uitstekende plekken op de South Stand. De beste van het hele stadion.

We waren erg vroeg binnen, dus het was nog rustig bij de verkooppunten voor bunkeren. De Schotse pies bevielen Maus, want ditmaal nam hij twee Hampden Pies. Ik hield het zelf bij eentje en was daar niet rouwig om; ze waren vrij hard en niet echt lekker. Laat de mannetjes van Kilmarnock of Greenock Morton hier de catering maar eens regelen, want dit was niets. Een mannetje naast Maus zorgde nog voor veel hilariteit. Hij had spierwitte friet gekocht en maakte die nog ranziger door een suiker over te strooien. Dit was niet de bedoeling en hij werd terecht uitgelachen. Vreemd genoeg ging hij ze daarna wel opeten. Tsja, ik verbaas me wel vaker over de Schotse eetgewoonten.

Maus en ik gingen ondertussen terug naar onze plekken. Langzaamaan begin het stadion vol te lopen. Het was wel een mooi gezicht om precies in het midden die scheiding te zien lopen tussen de blauwe en groene kant. Maus viel het meteen op dat er geen Schotse vlaggen te zien waren, behalve op het dak van Hampden. Ik verbaas me daar ook altijd over, want zowel de kleuren van Rangers en de Schotse vlag zijn allebei blauw. Dus bij hen had ik wel een Saltire verwacht. Maar buiten twee vreemde varianten met allerlei loyalistische symbolen hadden ze er ook geen. Wel veel Britse vlaggen en natuurlijk die gekke Noord-Ierse. Bij Celtic zag ik een Schotse vlag, maar dan met groen ipv blauw. Voor de rest alleen Ierse vlaggen en de Baskische. Het blijft apart daar in Schotland.

Tegen de tijd dat we gingen aftrappen, zat het stadion helemaal vol. Aan de kant van Celtic hadden ze allemaal vlaggetjes die het woord “Celtic” vormden in het wit, met een groene achtergrond. Verder staken de mannetjes van de Green Brigade een groene rookbom af. Zelfs wij, die er ver vanaf zaten, kregen de rook in de bek. Aan de overkant viel een grote Britse vlag met “No Surrender” op. Dat is altijd gezellig. Sowieso hoorde ik een aantal liederen die normaal verboden zijn, zoals de “Billy Boys”. Als ze naar Celtic komen, zingen ze dat nooit en ook op Ibrox mag dat niet meer. Schijnbaar zingen ze het nog wel eens bij uitwedstrijden tegen kleinere clubs, maar ik had verwacht dat het op Hampden ook verboden was om dat te zingen.

Ach ja, een goed sektarisch lied is altijd gezellig. Op het veld, wat een enorme knollentuin was, viel genoeg te beleven in de eerste helft. Uiteraard kwam Rangers op 0-1. Steven Davis maakte het doelpunt. Dat was eventjes een rouwmoment. Gelukkig kwam Celtic nog voor de rust terug dankzij Joe Ledley. Na die goal hadden The Bhoys moeten doorpakken, maar dat lukte niet. De tweede helft was van een dieptriest niveau en er werd dan ook logischerwijze niet gescoord. In de verlening gebeurde het oververmijdelijke en kwam Rangers, terecht, op 1-2. Hond Diouf (waarom kan die geen kogel in zijn kop krijgen) kwam er ook nog in drie minuten voor tijd en kreeg nog een gele kaart voor een duikeling.

Meteen na het laatste fluitsignaal, poetsten wij de plaat. Feestende Rangers hoef ik namelijk niet te zien. Helaas konden we niet naar Mount Florida (het dichtstbijzijnde station), want dat was voor de Huns. Alle bussen zaten ramvol, dus er zat niets anders op dan lopen naar de stad. Dat viel nog mee en we konden genieten van The Gorbals, ooit de meest verpauperde wijk van Europa en nu nog altijd geen topper. Andy zat al in “The Goose” en waarschuwde ons om alles van voetbal weg te stoppen, anders zouden we de pub niet inkomen. Ik stopte mijn programmaboekje in mijn anus en na een korte vraag van de bouncer waar we geweest waren, konden we naar binnen. De mixed grill fietste er wel in na zo'n enerverende dag.

Na flink wat Kopparberg was het waggelen naar het station. Onderweg kwamen we nog een Hun tegen die “The Famine Song” tegen ons ging zingen. Blijkbaar dacht hij dat we ook Rangers waren, want hij was verbaasd dat we niet meezongen. Gaar vielen we uiteindelijk in bed. De dag erop bracht de pa van Andy ons naar het station van Uddingston en twaalf uur later was ik weer thuis. Het was weer een mooi weekend geweest. Tripjes naar Schotland blijven toch speciaal. Het is klote dat ik Celtic zelden tot nooit zie winnen, maar zo is het leven nu eenmaal. Ik ben blij om eens een finale op Hampden te hebben meegemaakt, want dat was (sfeertechnisch) toch wel erg indrukwekkend. Verder zal ik de Junior League wedstrijd niet snel vergeten. Dat was heel apart.



Het rapport

Het stadion:

Eigenlijk is Hampden Park helemaal niet zo mooi. Ik was er al eerder geweest voor de stadiontour + museum en toen viel het me ook al op dat het vrij grijs was allemaal. Ook die veredelde sintelbaan rondom het veld is een gruwel voor het oog. Wel leuk is dat het niet helemaal symmetrisch is. Onze South Stand was bijvoorbeeld een stuk hoger dan de overkant. Daarom hadden we ook een leuk uitzicht over de stad.

De wedstrijd:

Meestal zijn Old Firms niet best en deze was ook geen klassieker. Het veld was dramatisch, maar in de eerste helft hadden beide teams daar weinig last van. Het spel golfde heerlijk op en neer en de passie droop er vanaf. De tweede helft was van een veel minder niveau en ook de verleningen waren geen topper. Het resutaat werkte natuurlijk ook niet mee.

De omgeving:

Hampden Park ligt mooi in een woonwijk. Naast het stadion ligt Lesser Hampden en dan ligt iets verderop nog Cathkin Park. Voor de stadionliefhebber natuurlijk genieten met een zachte G. De wijk rondom het stadion is geen topper, maar ook geen pauper. Er staan best een aantal aardige huizen. Loop je richting de stad, dan kom je door de beruchte Gorbals en dat is wel van een ander niveau.

De sfeer:

Dit was mijn eerste finale en het was een topper qua sfeer. Normaal ga ik naar Old Firms met een overschot aan Bhoys, maar ditmaal was het 50/50. Om en om hadden de beide clubs de vocale overhand. Opvallend was dat de Rangers gewoon openlijk hun sektarische liederen zongen, iets wat ze op Celtic Park nooit doen. Eigenlijk kan ik er niet zoveel mee zitten, want het droeg alleen maar bij aan de sfeer.

Overall:

Het resultaat was kut, maar daar had ik al sterk rekening mee gehouden. Mijn verwachtingen wat betreft Celtic zijn namelijk erg laag, omdat ze zelden tot nooit winnen als ik erbij ben (slechts één overwinning de laatste elf potjes die ik zag). Toch was het best een belevenis zo'n finale en die smaakt zeker naar meer. Hampden Park mag dan geen topstadion zijn, het is wel prachtig als het vol zit met Tims en Huns. Hopelijk zie ik ooit nog een finale waarin Celtic gaat winnen. Wie weet.



De statistieken

Celtic v Rangers 1-2 (20/03/2011)

24. Steven Davis 0-1

31. Joe Ledley 1-1

98. Nikica Jelavic 1-2

Ground: Hampden Park, Glasgow 

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: Scottish League Cup (Final)

Position Celtic: 1 (SPL)

Position Rangers: 2 (SPL)

Gate: 51181

Match Number in Scotland: 32

Goals: 100

Line up Celtic:

Forster, Izaguirre, Wilson, Mulgrew, Rogne (73. Loovens), Brown (65. Ki Sung-Yeung), Ledley, Kayal, Samaras, Commons (103. McCourt), Hooper

Line up Rangers:

Alexander, Weir, Papac, Whittaker, Bougherra (82. Hutton), Wylde, Edu, Davis, Lafferty (90. Weiss), Naismith, Jelavic (117. Diouf)

Yellow Cards:

Wilson, Mulgrew, Kayal (Celtic), Papac, Jelavic, Diouf (Rangers)

Red Card:

120. Izaguirre (Celtic)



De foto's

Onderstaande foto's zijn van Celtic v Rangers en een eerder bezoek, twee seizoenen geleden



Hampden, ditmaal niet 'in the sun'



Een bord dat duidelijk maakte dat dit toch wel echt Hampden is



Oorspronkelijk het stadion van Queens Park



Naast Hampden Park ligt Lesser Hampden. Best een leuk stadionnetje



De niet zo mooie façade van Hampden Park



Veel trapjes



Voor de wedstrijd waren er genoeg mogelijkheden om je geld kwijt te raken aan merchandise



De North Stand



De West Stand (traditioneel de Rangers End)



De East Stand (traditioneel de Celtic End)



Een bordje met een dwingende tekst



De spelerstunnel



Het bordes, waar de prijzen worden uitgereikt



In Hampden hangt dit mooie schilderij over de Cup Final van 1995



Maar vandaag ging het om de League Cup oftewel The Co-operative Insurance Cup



Op Hampden verkochten ze de Hampden Pie, geen topper in vergelijking met de Killie Pie



Uitzicht vanaf onze ring naar buiten



Het affiche van deze dag



En hier draait het vandaag allemaal om, de beker met de mooie, lekker bekkende naam



Vanaf onze plaatsen zagen we zelfs iets van de omgeving. Dat heb ik graag



Let op de golf in het dak



De enige echte Schotse vlag die we deze middag zagen



Binnen mum van tijd zat het stadion helemaal vol



Met links de Rangers-fans...



... en rechts de Celtic-fans



Spelers komen het veld op...



... en stellen zich voor



Tijd voor het rookbom



Nondeju, die maakte veel rook



The Huddle



En los zijn we



Een actiemoment



En in de rust een mooi YNWA. De uitslag? Geen idee, dit is de laatste foto


 

 

© 2005 All Rights Reserved.