Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Hitchin

Het verslag

 

De Handdoek van Hitchin

Een van de hoogtepunten van het seizoen is toch wel de Pheonixtrip. Met een aantal mensen, met wie je normaal zelden op trip gaat, een non-League potje bezoeken. Dat kan nooit tegenvallen en dat heeft het ook nooit gedaan. Workington (2008), Merthyr Tydfil (2009), Hayes & Yeading (2010) en Marlow (2011) waren stuk voor stuk memorabele trips. Nu dus Hitchin Town. Opnieuw een club uit de lagere regionen (Southern Premier League, zevende divisie) van het Engelse voetbal. Het is ook de club die ikzelf genomineerd heb en die het na een intensieve verkiezingsstrijd won van Hastings United en Aveley. De club was meteen erg enthousiast en dat is altijd goed. Nadat ik in augustus bij Aveley ben geweest, is het goed dat die het niet geworden zijn. Dat was best een nare club, terwijl Hitchin een stuk sympathieker overkwam.

Dé reden om Hitchin te bezoeken is het stadion. Top Field is een heerlijke ground. Dat is de enige overeenkomst tussen alle Pheonixclubs; ze hebben een geil stadion. Het is ook stokoud, want al in 1871 speelde Hitchin FC er. Die club, een van de acht clubs die meedeed aan de allereerste speeldag in de FA Cup, ging in 1915 op de fles. De reden is een treurige, want het kwam juist door het stadion. Top Field had een prachtige Grandstand, maar die vloog in 1911 in de fik. Hitchin kon het financieel niet opbrengen om die weer op te bouwen en besloot tijdens WO I de stekker eruit te trekken. Pas in 1928 kwam er een nieuwe club spelen en dat was Hitchin Town. De club begon in blauw-geel tenue, maar dat werd al snel groen-geel, vandaar de bijnaam The Canaries.

Hitchin Town speelde in competities met mooie Griekse namen, zoals de Spartan League en Athenian League. Veel competities rondom Londen hadden een naam die Grieks klonk. Dat stond toen voor de Olympische gedachte en eerlijk spel. Daar werd ook niet betaald, in tegenstelling tot de noordelijke competities. Enfin, in 1963 was het tijd voor een stapje hoger. Nog altijd een competitie met een Griekse naam, maar de Isthmian League stelde wel wat voor. Die stond destijds recht onder de Football League. Ondertussen braken de jaren zeventig aan, een heel goede tijd voor The Canaries. In 1970 werd de London Senior Cup gewonnen, zowat het hoogst haalbare voor een amateurclub in en rondom Londen. Extra lekker was het dat in de finale streekgenoot St. Albans City werd verslagen met 4-2. Het is overigens de enige keer dat Hitchin Town die beker won.

In de jaren zeventig deed Hitchin Town ook van zich spreken in de FA Cup. De tweede ronde werd in 1974 voor het eerste gehaald en drie jaar later opnieuw. Helaas verloor Hitchin beide malen, anders hadden ze in 1974 een heerlijke pot tegen kampioen Derby County gehad en in 1977 tegen Fulham. Het mocht niet zo zijn. Nadien lukt het pas in 94/95 weer om de eerste ronde te halen en daarin werd knap Hereford United uitgeschakeld. De ronde erop was Wycombe Wanderers te sterk en daardoor grepen The Canaries naast een thuiswedstrijd tegen West Ham. Een jaar later haalde Hitchin weer de eerste ronde, schakelden ze opnieuw een profclub uit (Bristol Rovers), maar was opnieuw de tweede ronde het eindstation. Gillingham was hierin te sterk. Sindsdien haalde Hitchin nooit meer de eerste ronde.

In 2004 maakte Hitchin een gewaagde stap, want na meer dan veertig jaar in de Isthmian League besloten ze de overstap te maken naar de Southern Premier League. Daarin waren ze een erg grijze middenmotor, totdat ze in 2009 degradeerden. Na twee seizoenen op een niveautje lager kwam Hitchin Town afgelopen seizoen weer terug. Beide jaren eindigden ze net als tweede, maar waar ze het eerste jaar over de play-off horde struikelden, lukte het vorig jaar wel. De Southern Premier League lijkt het natuurlijke niveau te zijn van de club, maar als ik kijk wat er allemaal in de Conference South speelt, denk ik dat ze daar geen modderfiguur zouden slaan. Ik vraag me alleen af of ze daar Hitchin wel toelaten gezien de accomodatie van de club.

De Pheonixtrip maakten we dit jaar met acht man. Ik zat in de auto die de trip in een dagtrip zou maken, twee man vlogen op Londen om zo in Hitchin te komen en nog twee anderen vinckten vrijdagavond eerst Amiens in Frankrijk om op zaterdagochtend richting Top Field te rijden (na drie reisgenoten afgezet te hebben bij West Ham). Altijd leuk dat iedereen vanuit allerlei hoeken en gaten richting de Pheonixclub komt. En dat voor Hitchin, waarvan de claim to fame is dat Henry VIII er ooit in een sloot viel, nadat het slootje springen mislukte. Het is ook vrij net daar, met mooie gebouwen die ze te danken hebben aan het geld dat met de wolindustrie werd verdiend.

Hitchin (het plaatsje) heeft trouwens opvallend veel profvoetballers voortgebracht. Niet alleen in een ver verleden. In het huidige profvoetbal zijn er flink wat spelers die geboren zijn in Hitchin: de spitsen Kevin Phillips en Dave Kitson, de keeper Kevin Pilkington en Ross Flitney, middenvelder David Noble, Karl Duguid (de Messi van Colchester) en Jack Wilshere is opgegroeid in het stadje. Niet slecht voor een plaatsje met 30.000 inwoners. Helaas speelt geen van hen voor Hitchin Town. Alleen Dave Kitson komt uit de jeugd van The Canaries en heeft zelfs in het eerste van de club gespeeld, maar allemaal lang geleden. Als al deze in Hitchin geboren spelers allemaal voor plaatselijke FC zouden spelen, had de club zeker in de League gespeeld. Maar ja, zo is het leven nu eenmaal niet.

Nog zwaarder is het leven voor tegenstander Swindon Supermarine. Die club heeft amper fans doordat Swindon Town in dezelfde stad speelt. Dat Swindon Supermarine in de Southern Premier League speelt, is eigenlijk een klein wonder. Ze hebben geen achterban en een ministadion. Erg knap dus dat ze het hier al vijf seizoenen uithouden en tot dit seizoen eigenlijk nooit in degradatiegevaar zijn geraakt. En dat voor een club die pas sinds 1992 bestaat. Hun mooiste seizoen was dan ook pas afgelopen seizoen. In de competitie deden ze het redelijk, maar in de FA Cup deden ze het geweldig. Na vier kwalificatierondes (waarin ze onder andere Weymouth en Bath City uitschakelden), kwamen ze voor het eerst in de eerste ronde terecht. Daarin werd Eastwood Town (voor een recordaantal toeschouwers van 2603) met 2-1 opzij gezet. De volgende ronde moesten The Supermarines naar Colchester en was het sprookje over na een 1-0 nederlaag.

Het ironische is dat ik ze bijna al een keer aan het werk had gezien, in 2008 tegen... Hitchin Town. Op de laatste dag van onze vinckweek gingen SJ en Vinckie namelijk naar Watford en Hitchin v Swindon Supermarine leek me wel wat. Chocovla wilde ook wel mee, maar nadat hij erachter kwam dat ex-Veendammer Lee Payne niet meer voor de mannen uit Swindon speelde, haakte hij af. Om niet te lastig te doen, kozen we gezamenlijk voor een andere wedstrijd. Dat werd Brentford v Grimsby, die eindigde in een 4-0 voor The Bees. In Hitchin werd het die dag 0-1, net als de eerste ontmoeting tussen beiden een jaar eerder. De pot die wij vandaag zouden bezoeken zou de derde editie zijn. Eigenlijk wisten we, net als Dick Jol, de uitslag van te voren al.

Soms heb je van die trips dat alles meezit, opvallend vaak in maart overigens, en dit was er een van. Nergens vertraging of ander ongemak en al voor twaalven waren we in Hitchin. De auto werd gedumpt bij het stadion, waarna we richting de stad gingen. Via Twitter had ik van Hitchin-fan Cyndee de tip gekregen om de pub “The Half Moon” te vincken. Schijnbaar hadden ze daar goed eten en het was een pub waar ze de beste 'Real Ales' van de county schonken. Dat Real Ale-gebeuren is heel erg groot in de UK, merk ik iedere keer. Nu zijn wij daar niet echt kapot van, want dat lauwe bier moet maar net in je straatje vallen. 1904 ging er wel op los, maar na twee van die zware joekels begon hij al aardig A-A te raken.

In de pub kwamen we Neil Jensen tegen, de man met wie ik via mail contact had gehad over deze wedstrijd. Hij had het programmaboekje bij zich, waar op de voorpagina een Nederlandse welkomstekst stond. Hij had het door een collega van hem in Amsterdam laten schrijven. Dat was te zien, want het was foutloos. Jammer eigenlijk, want ik lees nog altijd met plezier het programmaboekje van Manchester United v Willem II uit 1963 waarin de voorzitter van The Red Devils heeft gepoogd een welkomswoord in het Nederlands te schrijven. Het was helemaal jammer dat hij als eerste van de alle clubs de naam 'Phoenix' goed had geschreven. Typisch, want ik had ditmaal expres 'Pheonix' geschreven.

Ondertussen kwam Cyndee ook binnen. Die had 's morgens charitywerk gedaan en had daar nog veel cake en koekjes aan overgehouden. Daardoor hadden we de hele dag bunkeren. Het was best goed toeven in de pub, terwijl we op de andere vier aan het wachten waren. De ambachtelijke hamburgers smaakten goed en zelfs de friet was oké. Het lijkt er steeds meer op dat de glazige, witte friet in Engeland plaats maken voor de Vlaamse variant. Een positieve ontwikkeling, zelfs voor nostalgici zoals wij. Langzaamaan druppelde ook de rest binnen. Eerst Chrissie en PornoHans, die hun drie reisgenoten bij West Ham hadden afgezet. Ze hadden een dag eerder in Frankrijk Amiens gevinckt, maar dat was geen succes geweest. Saaie pot en saai publiek en PornoHans nuilde ook nog eens over de hoge bierprijzen. Dat Amiens klonk niet echt als een topper.

Een uurtje voor de wedstrijd besloten we richting het stadion te gaan, maar Chrissie en PornoHans besloten nog even te blijven. PornoHans had namelijk zijn favoriete gerecht besteld: chips met kaas. Net toen we naar buiten wilden lopen, kwamen we de laatste twee Pheonixers tegen: Aaf en Pablo. Cyndee liep voorop als een soort gids, hoewel het aanvoelde alsof ze de Govnur van onze firm was. Alleen het druk bellen met de andere firm ontbrak. Swindon Supermarine kwam namelijk niet opdagen. Terwijl we door de stad richting Top Field liepen, viel het pas goed op wat voor leuk plaatsje Hitchin was. Veel gebouwen in Mock Tudor style en een grote kerk. De chavs ontbraken ook. Heel opvallend, want Hitchin ligt precies tussen de paupersteden Luton en Stevenage.

Cyndee moest ons helaas verlaten, want zijn zou vandaag bij de turnstiles zitten. Het stadion zelf was echt geweldig. Ik had natuurlijk al foto's gezien, maar het was leuker dan verwacht. Een beetje net zoals Gresley twee weken eerder; je hebt wel wat verwachtingen, maar dan blijkt het nog leuker te zijn. Top Field was bijna helemaal opgetrokken uit hout. Dat is overigens niet uit luxe. Het land is in handen van de Cow Commoners' Trust (een groep die stukken land in Hitchin heeft waar ze vee kunnen laten grazen) en die willen niet dat er permanente bebouwing is. Ze hebben een betonnen terrace toegelaten, maar aan de andere twee zijden zijn alleen 'tijdelijke' tribunes toegelaten, waardoor Hitchin Town daar al bij 85 jaar houten tribunes heeft. Volgens de club kan het niet langer zo (het kost klauwen met geld aan onderhoud) en wil de club binnen twee à drie jaar verhuizen. Dat zou zo jammer zijn.

Tijdens het rondje kwamen we ook in de boardroom. Dat was een heel klein hokje met de geijkte cakejes en andere zoetigheden. Helaas waren die niet voor ons. De bestuurskamer was zo klein, dat we ditmaal geen bobobehandeling zouden krijgen. Wat dat betreft zijn we bij Marlow het jaar ervoor wel heel erg verwend. Ik denk niet dat het nog ooit beter gaat worden dan daar. Wat wel goed was, was de wc achter de Main Stand. Iedereen die daar naar binnenging, had het naderhand over de shabby handdoek die daar hing. Echt een klassiek exemplaar dat daar al twintig jaar hangt en waar zo'n muf verstikkingsluchtje vanaf komt. Er werd je dan ook aangeraden om niet alleen die wc in te gaan, want die handdoek kon je zomaar verkrachten.

Ondertussen stond de wedstrijd op het punt van beginnen en we wilden natuurlijk wel zien hoe 'onze' club voor het eerst in vijf edities zou gaan winnen. Het zag er ook lang naar uit dat Hitchin dat zou doen, maar het doelpunt viel maar niet. Swindon Supermarine was helemaal dramatisch, dus een nederlaag zat er niet in vandaag. De mannen uit Swindon waren we twee weken eerder nog tegengekomen bij een services, terwijl we op weg waren naar Gresley. Ze gingen daar flink los op het ongezonde voedsel en dat resulteerde toen in een nederlaag. Ik schatte in dat ze dat vandaag weer hadden gedaan, want de mannetjes waren vrij matig. Maar met 0-0 gingen beide ploegen de kleedkamer in. Dat was ons moment van glorie, want we mochten het veld op om het sponsorgeld aan de voorzitter te overhandigen. Die had geen idee waarvoor het was, maar nam het graag aan.

In de tweede helft kwam Cyndee weer bij ons staan en konden we weer cake eten. Ondertussen was het wat drukker geworden, want übervincker Graham kwam bij ons staan. Die woont daar ook ergens in de buurt en draait z'n hand niet om voor vier wedstrijden op één dag. Hij, en ook wij, werden niet verwend door beide teams. Hitchin was wel beter en onze Man of the Match, die wij als matchsponsor mochten kiezen, werd de nummer 7 Iuean Lewis. Terwijl we de cakejes van Cyndee aan het opbunkeren waren, besloot Swindon Supermarine maar eens op doel te schieten. Zowat hun eerste schot van de wedstrijd, maar wel eentje die er via het been van een Hitchinspeler invloog. De jinx had weer toegeslagen. Waar de eerste twee Pheonixclubs er nog genadig afkwamen met gelijke spelen, is dit nu al de derde nederlaag op rij.

We hadden pek en veren verwacht, maar mochten de fles champagne uitreiken aan onze Man of the Match. PornoHans probeerde hem nog zijn shirt af te troggelen, maar die ging daar niet op in. Na de wedstrijd bleven we nog een uurtje in de social club van Hitchin hangen, maar die was erg kil. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat mensen denken dat TL-buizen gezelligheid uitstralen. Rond zes uur vertrokken we weer naar de tunnel, nadat we afscheid hadden genomen van Neil en Cyndee. Ondanks het ontbreken van het bobogebeuren, was het toch een mooie trip geweest. Qua stadion is Top Field nog een van de pareltjes die over is en het was gewoon een gezellige dag met veel vinckers die ik eenmaal per jaar zie tijdens de Pheonixtrip. Ik ben benieuwd welke club we in de zomer gaan kiezen voor het seizoen 2012/2013.



Het rapport

Het stadion

Ik had vooraf natuurlijk al flink wat foto's van Top Field gezien. Het stadion is vaak de belangrijkste reden om een club voor te dragen. Zo'n Pheonixclub moet natuurlijk wel wat authentieks hebben, want als we kille amateurstadions willen zien hoeven we alleen maar naar Nederlandse sportparken te gaan. Top Field bestaat voornamelijk uit hout en dat zie je amper meer in Engeland. Vandaar dat het echt genieten was. De club wil binnen twee, drie jaar gaan verhuizen, dus ga nog snel.

De sfeer

Zo'n Pheonixtrip is altijd gezellig. Veel mensen zie je meestal maar eenmaal per jaar en dat is tijdens deze trip. Verder is het altijd aardig om in contact te komen met de lokale fans. Wat dat betreft was het allemaal goed toeven in Hitchin.

De wedstrijd

Het was erg matig wat beide teams lieten zien. Gelukkig ging Hitchin in de tweede helft wat beter spelen, maar scoren deden ze niet. Logisch, want wij hebben in al die jaren nog nooit een Pheonixclub zien winnen. De 0-1 die ineens uit de lucht viel, was dan ook totaal geen verrassing voor ons. Gelukkig nog een goal gezien en onze jinx is nog altijd niet verbroken.

De omgeving

Hitchin is echt een heel leuk plaatsje met een gezellig centrumpje. Het is een stadje waar ik zelfs zou willen wonen, want je hebt er alles en Londen is dichtbij. Verder is er veel groen en heb je er veel pubs. Het stadion zelf ligt niet ver van het centrum, dus dat is allemaal ideaal. Hopelijk gaan ze niet verhuizen naar een industrieterrein buiten de stad.

Overall

Top Field is een toppertje. Iedere liefhebber van oude stadions moet hier eigenlijk wel een keertje geweest zijn. Stiekem was het wel grappig dat we onze club weer niet zagen winnen. Die jinx begint echt een running gag te worden. Minpuntje aan deze trip was dat het bobogebeuren niet echt bijzonder was. We kregen in de rust zelfs geen zompige cakejes. Op naar volgend jaar. Welke club zal het dan worden?



De statistieken

Hitchin Town v Swindon Supermarine 0-1 (10/03/2012)

78. Bradley Gray 0-1

Ground: Top Field, Hitchin

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: Southern Premier League

Position Hitchin Town: 13

Position Swindon Supermarine: 20

Gate: 364

Match Number in England: 162

Goals: 442

Line up Hitchin Town:

Bennett, Fontenelle, Pepper, Stewart, Gilbert, Donnelly, Lewis, Gregson, Effiong (82. Morgan), Frendo, Burke

Line up Swindon Supermarine:

Harrison, Lapham, Allen, Bampton, Adam, Beedon, Wells (54. Prictor), Dean (71. Horgan), Etheridge, Gray, Stanley (90. Edenborough)

Yellow Cards:

-



De foto's



Dit is dus onze Pheonixclub in het seizoen 2011/2012



Omdat Swindon Supermarine een gekke naam is, kozen we deze pot



Of zouden we toch naar de Aba Queens gaan?



Om daar eens goed over na te denken, trokken we richting het centrum van Hitchin



Waar de murals wat vriendelijker zijn dan in Derry



Het was er allemaal heel liefelijk



Heel aardige plaatsje



The Half Moon, waar we de eerste uurtjes doorbrachten

Binnen hing een aankondiging van de wedstrijd



Maar dit overtuigde ons om de Aba Queens links te laten liggen



De social club van Hitchin is niet echt een topper...



... dus op naar de turnstiles



Ehm, waar zijn die nou?



Uiteindelijk toch gevonden en we waren binnen



Helaas mochten we niet meteen het veld op. Terecht, want het was een prachtige mat



De Hitchin Ultra was zich al aan het voorbereiden op de pot



Wij maakten eerste een rondje, want Top Field is een juweeltje



Met heel veel houten terracing



Dit was toch wel genieten hoor



*Fapfapfap*



Gare deur



Bij de tweede deur zagen we de spelers alvast trainen



Het stadion loopt helaas op z'n laatste poten, want deze afrastering is geen topper



Heerlijke terrace met knik (de fetisj van UltraHenk)



Opposite Main Stand die in 1976 werd gebouwd, nadat de voorganger was weggeblazen



De Main Stand waarvan het geraamte al uit 1928 stamt



Nogmaals de terrace



De liefhebber van gare gebouwtjes kwam hier zeker aan z'n trekken



Dit is dus de boardroom. Kleiner vind je ze niet snel



Wel gezellig met veel vaantjes aan de muur en tapijt op de vloer



Mooi hoor



Het loopt echt allemaal op z'n laatste poten daar in Hitchin, maar wat kan ik hier van genieten



Achter deze Main Stand was ook veel moois te vinden, zoals dit oude reclamebord als muur



Het is echt enorm houtje-touwtje allemaal, maar het kan nog nét



Mooie groene achterkant van de Main Stand...



... en het beruchte toiletgebouw met daarbinnen...



... de Hitchinhanddoek. Brrrr



Enige minpuntje aan de Main Stand zijn die nare plastic stoeltjes



Zo hoort het. Gewoon bankjes



Mooi bordje voor de bobo's



Mooie mural aan de andere kant van de hoofdtribune



De wanden vallen bijna om van ellende



Achter de goal nog een houten tribune



...



De inwendige mens kwam ook aan z'n trekken bij Hitchin



Herdenkingsplaatje voor een heel jonge gast



De clubshop die wat tegenviel



Toch had ik wel zo'n shirt willen kopen

En dan eindelijk waarom het allemaal gaat: de wedstrijd (not)



De opstelling voor de liefhebber



De ultra's doen hun stukje...



... terwijl de WAG er weinig trek in heeft



Links de Pheonixcrew



Deze matige corner was het enige hoogtepunt uit de eerste helft



Gekkenhuis



Kunstzinnige floodlightfoto: vinck



Veel gebeuren op het veld in de rust



Zelfs wij mochten er op



In de non-League wisselen de fans altijd van kant, waardoor de terrace lekker vol stond



Hitchin was toen ook een stuk sterker



Maar verloor uiteindelijk toch. Onze jinx was weer geslaagd



Vaarwel Hitchin. Welke club gaat er volgend jaar verliezen dankzij ons?


 

 

© 2005 All Rights Reserved.