Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Hull

Het verslag

   

 

No Stripping on the Dancefloor, Lads

 

Sinds ik in de buurt van de 92 ben, doe ik aan cherry picking. Bijna alle clubs die ik nog niet gevinckt heb, doe ik met een derby. Zo zag ik Bournemouth tegen Southampton, Exeter tegen Plymouth, Swindon tegen Oxford, Southampton tegen Portsmouth en pas geleden Sunderland tegen Newcastle. Allemaal heerlijke derby’s. Ik had de 92 al twee jaar geleden kunnen vincken, maar wat is daar de lol van? Ik doe het liever op deze manier. Lekker mooie derby’s pakken. Vandaar dat Hull nog niet gevinckt was. Tweemaal kon ik die wel pakken afgelopen jaar, maar Hull v Derby en Hull v Ipswich spraken me niet echt aan. Nee, Hull wilde ik maar tegen één club zien: Leeds! De afgelopen jaren viel die ongunstig: eenmaal op een dinsdagavond en een keer tegelijk met Willem II. Maar nu viel hij wel gunstig, dus moest ik hem wel vincken.

 

Bijna was dat niet gebeurd. Ik wilde namelijk Queen’s Park v Rangers en Hibs v Celtic vincken. Queen’s Park zou op een zaterdag spelen en ik ging er van uit dat Hibs v Celtic naar de zondag ging. Maar bizar genoeg werd er niets verschoven in die speelronde van de SPL. Waarom is me nog altijd onduidelijk. Om alleen naar Schotland te gaan voor een Hampden Park voor 95% gevuld met Hunnen ging me ook weer te ver. De blik werd verlegd naar Hull v Leeds. Ik hoopte dat die naar vrijdagavond zou gaan, zodat er een mooie dubbel mogelijk was. Maar vreemd genoeg werd Brighton v Watford de tv-wedstrijd van het weekend. Vrij onaantrekkelijk. Hull v Leeds werd wel verschoven, naar 12:30. Nare tijd en geen kans op een dubbel. Vandaar dat SJ de übervincker, ook weinig zin had om mee te gaan.

 

Ik wilde perse gaan en informeerde wat bij mede-vinckers die ik kende van Twitter. Toen kreeg ik ineens een idee: waarom geen DT116-trip? Ik deed een oproep op mijn blog en binnen de kortste keren  had ik 16 man bij elkaar. Perfect, want voor de boot is het ideaal als je door vier kunt delen. Helaas waren er op het laatst nog twee afzeggingen. Het lukte nog om aan drie man te komen. Kostentechnisch ongunstig, maar 17 man is een mooi aantal voor zo’n eerste trip. Voordeel van Hull is dat je alleen de boot en de tickets hoeft te regelen. Overnachten kan op de boot en weinig ongemak met vliegtickets en paspoorten. Een ideale trip dus om uit te proberen of het me ligt om dit soort trips te organiseren. Een linkje naar mijn site was genoeg voor de club om 17 tickets apart te leggen. Dus dat probleem was al snel uit de weg. Ik had er zin in.

 

In Hull haten ze Leeds, terwijl dat omgekeerd niet echt het geval is. Leeds is de meest succesvolle club uit Yorkshire en heeft volop vijanden in de county. Daarnaast is er ook een flinke rivaliteit met Manchester United en Chelsea. Hull was daarom niet echt van belang in de ogen van de fans van The Whites. Toch leeft het wel wat de laatste jaren. Sinds 2005 komen beide clubs elkaar vaak tegen en sinds de successen van Hull is de rivaliteit toegenomen. Beide clubs lijken wel wat op elkaar, want ze hebben altijd moeten vechten tegen het rugby, dat in beide steden jarenlang véél populairder was dan voetbal. Vooral Hull City was altijd kansloos tegenover het rugby. De stad kent twee topclubs en dat sprak de bevolking meer aan dan de voetbalclub die er niets van bakte.

 

Hull en Leeds kwamen elkaar voor het eerst tegen op 23 oktober 1920. In Hull won Leeds met 0-1. Ze speelden een paar jaar tegen elkaar, waarna Leeds doorstootte naar de top en Hull ver achter zich liet. Meer dan 21 jaar later kwam ze elkaar weer eens tegen. Voor even stond de ontmoeting jaarlijks op het programma, maar tussen 1956 en 1985 troffen de clubs elkaar nooit meer. Terwijl Leeds Engeland en later Europa veroverde, dwaalde Hull rond in de lagere divisies van Engeland. Veel voetballiefhebbers uit Hull keerden zich af van The Tigers en gingen kijken bij Leeds. Het zorgde in de tweede helft van de 80’s voor veel confrontaties op de tribunes, toen beide clubs weer ieder seizoen tegen elkaar speelden. Beide clubs hadden beruchte hooligangroepen: de Leeds United Service Crew en de Hull City Psychos en die gingen elkaar te lijf.

 

Op 10 februari 1990 won Leeds op Elland Road met 4-3 van Hull. Leeds zou dat jaar kampioen worden van de tweede divisie en twee jaar later ook kampioen worden van Engeland. Hull City leek heel ver weg, toen Leeds in 2001 in de halve finale van de CL stond en The Tigers een middenmotor in de Third Division (nu League Two) waren. Maar een kleine vier jaar later stond de fixture weer op het programma. Hull was opgeklommen tot de Championship en Leeds was helemaal weggezakt. Twee seizoenen lang speelden ze tegen elkaar en toen degradeerde Leeds naar League One. Hull City in een hogere divisie dan Leeds, dat was nog nooit gebeurd. Sinds de promotie van Leeds in 2010 spelen ze weer tegen elkaar en het zijn vaak mooie potjes.

 

De trip begon in Tilburg. Toevallig bleek een van de medereizigers een paar straten verderop te wonen. Echt bizar. Onderweg pikten we nog een RKC’er op en even later stonden we in The Pub, een, hoe kan het ook anders, pub bij de terminal in Europoort. Langzaam druppelde iedereen binnen. Na even wat over voetbal te hebben geouwehoerd, was het tijd om in te checken. Een ongemak wijf deed ongemak, omdat ze zeventien man moest inchecken. Het hoofd veiligheid kwam ondertussen steeds dichterbij schuifelen. Voordat we de boot opgingen, sprak hij ons even als groep toe. De dag van te voren was het uit de hand gelopen en zeventien voetbalfans, vond hij erg verdacht. We mochten niet vechten (jammer), met glazen in onze hand op de dansvloer komen (shit) en niet strippen op de dansvloer (NEEEEE!!!!!). De hele trip viel in duigen, want het strippen was ieders dubbele agenda.

 

Na de spullen in de hut gedumpt te hebben, was het tijd om te gaan boozen. Overal liepen Filipinos rond, dus het was wel duidelijk dat deze boot ooit van de Prince de Lignac was geweest. Ze waren wel heel chagrijnig. Het was erg relaxed zo op de boot. Bijna niemand kende elkaar, maar als je voetbal als gemene deler hebt, is er altijd wel een gespreksonderwerp. Het was opvallend dat er maar één Ajacied bij was, die nota bene uit Rotterdam kwam, en dat op 17 man. Naccers waren er helemaal niet bij en dat was maar goed ook. Het viel me op dat voor sommigen dit pas hun eerste Engelandervaring was. Ook kreeg ik uit mijn derde bron te horen dat De Kwakel, een dorpje in Noord-Holland, erg racistisch is. Mijn kat is daar vlakbij geboren, dus nu snap ik waarom die altijd met een witte puntmuts oploopt.

 

Terwijl de boot richting Hull voer en de uurtjes steeds kleiner werden, werd de bar gesloten. Het liep ook snel leeg en we waren ongeveer de enige die nog wakker waren, totdat er een dronken lor aan kwam gezwalkt. Het bleek een Ierse Traveller te zijn en als je wil weten wat voor figuren dat zijn, kijk dan de film ‘Snatch’.  Travellers zijn zigeuners die vaak aan de zelfkant van de samenleving verblijven en graag ruzie zoeken. Hij zocht ook ruzie, in z’n eentje tegen elf man. Hij had een hekel aan Engeland en Engelsen, maar was wel fan van Man United, typisch. Nederland vond hij een mooi land, want daar kon je veel en makkelijk stelen. Nadat we hem alleen lieten, goot hij alle restjes van onze glazen bijeen en dronk dat op. De volgende dag was hij niet meer te zien en ik hoop dat ‘Brick Top’ hem aan zijn varkens heeft gevoerd.

 

Na aankomst was het een horror bij de douane. We hebben zeker een uur in de rij gestaan. Ik had mijn haatbaard niet geschoren, dus mijn paspoort moest drie keer worden gecontroleerd. Eindelijk waren we er doorheen en de taxi’s brachten ons naar Hull. Het was tien uur, maar onze gedroomde ontbijtpub “The Admiral of the Humber” was al helemaal packed. Jammer, want bij Wetherspoons kun je altijd een goed ontbijtje krijgen. Dan maar doorlopen naar het stadion. Wel wat kroegen, maar nergens eten. Het was wel mooi om zo in Hull rond te lopen. Ik las ooit dit over de stad: “Kingston upon Hull, a big tough working class port city” en ze staan op één in het boekje “Crap Towns”. Ik moet zeggen dat ik wel snap waar dat vandaan komt, terwijl ik de ene pauperbuurt na de andere voorbij zag trekken.

 

Een klein hoogtepunt was dat ik een crèmekleurige telefooncel vinckte. Deze telefooncellen zijn typisch voor Hull, want in de rest van Engeland zijn ze rood. Deze dingen zijn er ook voor verantwoordelijk dat ze nu in het KC Stadium spelen. De stad Hull had namelijk een eigen telefoonnetwerk: Kingston Communications. Eind negentiende eeuw had iedere stad z’n eigen telecombedrijf, maar Post Office Telephone nam alles over. In 1914 hadden ze alles in handen, op die van Hull na en dat is ze ook nooit gelukt. In 1999 besloot de gemeente de boel te privatiseren en dat leverde ze meer dan 100 miljoen op. Handig en van dat geld werd onder andere het KC Stadium gebouwd.

 

Bij het stadion aangekomen bleken er flink wat pubs P-P te zijn, maar met “The New Griffin” vonden we een mooie hangout. Als ontbijt hadden we broodjes kattenvlees gekocht, maar dat smaakte zo smerig dat ze nu waarschijnlijk nog op de tafel liggen daar. Langzaam kwam iedereen binnendruppelen. Twee man ontbraken nog, maar die vonden we bij het stadion. Ik had de kaartjes al verdeeld, maar de meesten gingen ook een half uurtje voor tijd naar binnen. Van buiten was het KC Stadium afschuwelijk, maar van binnen viel het nog wel mee. Het stadion was namelijk niet aan alle vier de zijden gelijk. De West Stand had een tweede tier en die was in een boogvorm gebouwd. Best aardig, hoewel nieuwe stadions me nog altijd weinig doen.

 

Bij het ticketoffice had ik gezien dat het bord “sold out” hing en dat was wel mooi. Er waren twee buffervakjes naast de mannetjes uit Leeds, die met 3000 waren, maar voor de rest zat het vol. Normaal zitten er zo’n 10000 man minder, dus dan is dit wel aangenaam. De grote publieke belangstelling was ook een van de redenen waarom ik perse naar de wedstrijd wilde. Het was ook een belangrijke pot, want Hull stond tweede en het is en blijft een derby. De laatste drie thuiswedstrijden van Hull tegen Leeds wonnen The Tigers niet, dus het werd weer eens tijd. Daarnaast kon Hull, bij een overwinning, voor de tweede maal (na 1921) de ‘dubbel’ doen over Leeds. Er stond dus genoeg op het spel.

 

De wedstrijd zelf was vrij eenzijdig. Hull was velen malen sterker dan Leeds. Het verbaasde me echt hoe goed Hull stond te voetballen. Probleem was alleen dat ze geen goede afmaker hadden. Zet hier Donny de Groot neer en hij wordt topscoorder van de Championship. Het stond daarom 0-0 bij rust. Gelukkig bleef het daar niet bij en maakte Hull na de rust eindelijk wat van de kansen af (in totaal zou Hull elf keer op doel schieten, tegenover Leeds eenmaal) en werd het 2-0. Die tweede werd door heel wat vinckers gevinckt, want een paar mannetjes waren nét op het moment van de corner aan het vincken. Een van de Williams had ook de eerste op camera, terwijl hij niet continue aan het filmen was, een knappe prestatie.

 

De doelpunten waren natuurlijk wel leuk, maar het hoogtepunt kwam een minuutje na het doelpunt. De mannetjes van Leeds hadden het “Mauled by the Tigers” belachelijk gemaakt, maar dat kregen ze nu dubbel terug. Als een ware gloryhunter deed ik natuurlijk mee. Mijn dag was hoe dan ook al geslaagd. Dat was hij zeker voor de fans van Hull, want door de 2-0 blijven ze bovenin meedoen. Als ze zo blijven voetballen, maken ze een goede kans om weer naar de Premier League te promoveren. Na afloop schoot ik nog wat plaatjes van het lege stadion. Zelfs dan heeft het nog wel wat, doordat ze de woorden “Hull” aan beide zijdes in de stoeltjes hebben aangebracht. Of ik hier ooit terugkeer, weet ik niet, maar het is in ieder beter dan Leicester, Southampton, Coventry of Middlesbrough.

 

Doordat het een vroege kick-off was, hadden we nog volop tijd over. Ik zat met negen man in “The New Griffin”,  terwijl de rest naar de obscure pub “Horners” ging. Dat was goed toeven. Om te proosten om The Tigers nam ik een Tiger biertje. Niet lekker, maar dat hoorde. De pub bleek een marginaal iets te organiseren: Griffins Got Talent. Ik zou mijn linkerpink willen geven om daar een keer bij te zijn. Slechte zang, lelijke wijven en dronkemansgelal door de microfoon. Veel beter gaat het niet worden in het leven. Helaas was dat niet vanavond, want nu stond Sky Sports op waarop alle tussenstanden voorbij kwamen. Ook goed om te volgen, vooral met moddervette Fish & Chips. Ik kocht er nog een pot mayonaise bij, zodat we het een beetje Nederlandser konden maken. Enorm zout, maar we waren wel toe aan wat bunkeren.

 

Na het vreet- en drinkfestijn, gingen we weer naar de terminal. De anderen waren er al, op twee Blauwvingers na. Maar toen die ook kwamen, konden we weer onze boot op. Daar deden we nog een quiz, die werd gewonnen door Ferdi. Verrassend koos hij een boek en niet de Mustapha Riga-mok. Na de quiz begon het wat marginaal te worden op de boot. Een naar, profilerend mannetje wilde een meisje in elkaar slaan die iets van zijn irritante gedrag had gezegd, Oempa-Loempa’s gingen blackjacken en acht Engelsen gingen strippen (zij mochten dus wel!!!) en liepen naakt door de boot. Rond een uur of een besloot ik het mandje op te zoeken. In Nederland ging het een stuk sneller bij de douane. Het was een mooie trip geweest en er komt volgend jaar zeker een vervolg op. Grimsby Town is dan de waarschijnlijke bestemming. Ik heb er nu al zin in, want het was erg gezellig geweest met deze groep.



Het rapport

Het stadion

Ik ben niet zo van de nieuwbouw en ook het KC Stadium is geen stadion dat mijn hart sneller laat kloppen. Van buiten is het zelfs afschuwelijk. Normaal maak ik van iedere zijde wel een foto, maar hier zag alles wit en was het niet nodig. Van binnen was het nog wel oké, dankzij de golvende tweede ring op de West Stand. Dat geeft het stadion nog wat eigens.

De sfeer

Normaal zijn de Leeds-fans imposant, maar vandaag waren ze niet in vorm. Het "Marching on Together" voor de wedstrijd was mooi en ook het belachelijk maken van "Mauled by the Tigers" was grappig, maar daarna werd het stil. Bij Hull klonk het indrukwekkend als ze massaal gingen zingen en dat hadden ze vaker mogen doen. Maar op zich heb ik geen reden tot klagen, want hét gebeurde: een massaal "Mauled by the Tigers". 

De wedstrijd

Lang geleden dat ik tijdens een competitiewedstrijd zo'n klasseverschil heb gezien tussen twee teams. Hull won uiteindelijk slechts met 2-0, maar het had veel en veel groter gekund. Echt een sterke ploeg en als ze zo blijven spelen promoveren ze met twee vingers in de neus. Leeds was helemaal niets, maar de mannetjes uit Dubai zullen daar wel flink wat geld in gaan pompen deze transferperiode. 

De omgeving

Een van de voordelen van het KC Stadium is dat het op de plek is gebouwd waar een van de oude stadions van Hull stond: The Circle. Het ligt dus lekker centraal en het stikt er van de pubs. De wandeling van het centrum naar het stadion is genieten, langs veel pauper en kroegen. Wat dat betreft is het tien keer beter dan Bolton Wanderers.

Overall

Ik was erg benieuwd hoe het zou zijn om een groepsreis naar Hull te organiseren. Het is me uitstekend bevallen. Waar het stadion, de wedstrijd en de sfeer gemiddeld waren, vond ik de randanimatie geweldig. Erg leuk om met zo'n grote groep gelijkgestemden op pad te zijn. Er komt volgend seizoen zeker een vervolg. Dan zal de waarschijnlijke bestemming Grimsby of York zijn en hopelijk gaan er dan veel mee die er deze reis ook bijwaren.



De statistieken

Hull City v Leeds United 2-0 (29/12/2012)

52. Corry Evans 1-0

55. David Meyler 2-0 

Ground: KC Stadium, Kingston upon Hull

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Championship

Position Hull City: 2

Position Leeds United: 9

Gate: 23453

Match Number in England: 176

Goals: 491

Line up Hull City:

Jakupovic, Chester, Hobbs, Koren (76. Proschwitz,), Elmohamady (82. Rosenior), Faye, Quinn, Evans, Meyler, Aluko (89. Simpson), Brady

Line up Leeds United:

Kenny, Tate, Pearce, Lees, Norris (68. Austin), White, Green, Byram, Brown, Somma (46. Varney), McCormack

Yellow Cards:

Brady (Hull City), White, Brown, Byram, McCormack (Leeds United)



De foto's

Met de Pride of Rotterdam voeren we naar Hull

In de terminal van Hull is al duidelijk dat dit een sportstad is

We wilden ontbijten in The Admiral of the Humber, maar daar was het te vol

Veel bouncers en politie ook rondom die pub

In dit boekje staan de meest nare steden van de UK beschreven

Met op één: Hull! Even onderzoeken of dat klopte

Yep. Veel jaren 70 architectuur in de stad

Een gare bingohal

Niet vervallen panden

Hier wilden we wat gaan eten, maar helaas...

Ze hadden wel een mooie deurmat

De weg naar het stadion pracht ons nog meer moois, zoals deze pauperflats

Abandoned winkelwagentjes

Oostblokgebouwen en hoge schoorstenen

Gelukkig waren er ook villawijken rondom het stadion, zoals deze

Daar vinckte ik ook de befaamde telefooncellen van Hull

We waren in ieder geval goed op weg

Net zoals dit mannetje

Van een afstandje is het stadion wel aardig, met die ene hoge tribune

De berg afval op weg naar het stadion was dan weer minder mooi

De buitenkant van het stadion is niet bijzonder. Dit was zo'n beetje het hoogtepunt

Dit soort bordjes zie ik graag

De clubshop

Dit shirt hangt nu in mijn kast

En deze kabouters staan in mijn tuin

Monumentje voor het stadion

En nog eentje, dat is dan nog wel aardig

Het logo van Hull heeft ook nog wel wat

Hier gingen we voor de wedstrijd even boozen

De East Stand, waar wij deze middag zaten

De mannetjes komen het veld op

En de floodlights gaan aan

De West Stand, die het stadion nog iets speciaals geeft

De North Stand zat helemaal vol met mannetjes uit Leeds

En ten slotte de South Stand

Zo'n vol stadion is altijd wel een mooi zicht

In de eerste helft was Hull de veel betere ploeg...

... maar bij rust stond het toch gewoon 0-0

Gelukkig slecht entertainment in de rust

Roary the Tiger wist wel te scoren en wilde dat weten ook

Na de rust een mooie goal van Hull

Feest op de tribunes

Even later kreeg Hull een corner...

... en zaten de vinckers klaar om te vincken

Goed gedaan, want Hull kwam op 2-0

Daarop volgde een "Mauled by the Tigers", maar die miste ik net omdat ik zelf meedeed

Na de wedstrijd was er nog tijd om het lege stadion te vincken. Hier de West Stand

De South Stand, met amber letters met een witte schaduw

De North Stand, met witte letters met een amber schaduw

En ten slotte onze East Stand, waar het kroontje van Hull in is verwerkt

Na de wedstrijd stonden er grote drommen mensen

Maar wij pakten een Tiger biertje, erg toepasselijk

De Scandinavian Branch van Hull was er ook: de Arctic Tigers

In de pub waren ze voor zowel de voetballers als de rugbyers

Griffins Got Talent. Ik vermoed dat dat een marginaal vermaak gaat zijn

Even de Viking Fisheries vincken, even verderop...

... zodat we in de pub lekker konden smikkelen en smullen van onze vettige fish & chips

Het was een mooie avond geweest in The New Griffin

De avond eindigde op de boot, met drankgelag en deze quiz


 

 

© 2005 All Rights Reserved.