Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Ilkeston

Het verslag

      

Ron Brooks Toyota, Ilkeston

Zoals al gememoreerd was deze trip helemaal om Blackpool v Wigan gebouwd. Dat zou de kers op de taart zijn. Helaas werd besloten om de wedstrijd om te draaien en in Wigan te spelen. Trip in duigen, maar we vonden snel een alternatief in de buurt van Nottingham. Niet het voor de hand liggende Derby, dat tegen Cardiff speelde, maar voor Ilkeston Town. Een weinig verheffende club, dat tegen een saaie ruktegenstander speelde. Vauxhall Motors maakt namelijk niemand enthousiast, maar wij ze ooit met 6-3 zagen verliezen tegen Hyde United nadat het nog 0-3 stond bij rust. Dan spreekt zo'n club ineens wel aan. Echter, dé reden om naar Ilkeston te gaan was het stadion van die club. In de hoek van The New Manor Ground staat namelijk een heel mooie klok. Genoeg reden om daar eens een kijkje te gaan nemen.

Ilkeston zelf is een apart plaatsje. Het ligt tussen Derby en Nottingham in. De afstand met de westrand van die laatste plaats is slechts drie kilometer en daardoor horen ze bij de Nottingham metropolitan area. Aan de andere kant behoort Ilkeston tot de county Derbyshire. Zelf vinden ze dat ze nergens bij horen en zijn ze erg in zichzelf gekeerd. Een schizofreen stadje dus. De voetbalfans in Ilkeston zijn dan ook erg verdeeld over Nottingham Forest en Derby County. De lokale trots laten ze veelal links liggen. Zo'n 400 man komen er gemiddeld op de club af, alleen als de derby tegen Eastwood Town wordt gespeeld wil dat aantal aanzwellen tot 600.

Ilkeston is een plaatsje dat we in Nederland zouden indelen in de categorie “pauper”. Vroeger was het een centrum van industrie en nijverheid. Noeste mijnwerkers haalden steenkool omhoog gehaald in de omliggende mijnen, in fabrieken werd ijzer omgesmolten en er was een grote textielindustrie. Dat is allemaal verdwenen met als gevolg veel werkloosheid, hoewel ze de laatste jaren weer wat aan het opkrabbelen zijn. Opvallend aan Ilkeston is dat er nog het zware East Midlands dialect wordt gesproken. Ilkeston spreek je dan ook uit als Ilson, als je erbij wilt horen. En iemand uit Ilson groet je met “Eh up, me duck!” Voor de rest is het plaatsje bekend om The Ilson Giant, Samuel Taylor. Die mat 2.25. Nu niet meer zo uitzonderlijk, maar in de 19de eeuw wel.

Benieuwd of iemand ons zou verstaan, vertrokken we richting Ilkeston. De hele ochtend hadden we ons bezig gehouden met shoppen in Nottingham. Dat bleek een verrassend leuke stad te zijn. We konden er zelfs ons hele clichérijtje afvincken van Starbucks-Tesco-Sports Direct-Waterstones-WH Smith-Primark. Die laatste is een nieuwe binnenkomer, want die hebben we pas sinds kort ontdekt. Je kunt daar extreem goedkope kleding kopen, die door kinderen uit Bangladesh is gemaakt. Aangezien wij een stel geitenwollensokken zijn en die kinderen daar graag steunen, hebben wij ons helemaal gek gekocht in de Primark. Met een auto die bijna door zijn assen heen zakte van de tassen met kleding, reden we richting Ilkeston.

Het eerste wat je ziet, als je dat stadje binnenrijdt, is The New Manor Ground van de club. Het ligt voor een deel binnen en een deel buiten de stadsgrenzen. We lieten het nog even links liggen, want eerst wilde we Ilkeston eens nader gaan bekijken. Was het daar echt zo pauper? Simpel antwoord: Ja! De hoofdstraat zat vol met winkels die oftewel dichtgespijkerd waren of voorzien waren van tralies. Het enige wat goed leek te lopen waren pizzeria's en nagelstudio's. Van die laatste waren er wel een stuk of drie. Uiteraard mocht ook de Bargain Booze niet ontbreken. Die zat dan ook prominent op de hot spot van de winkelstraat, helemaal bovenaan op de heuvel. Begrijpelijk, want als ik in Ilkeston zou wonen zou ik ook naar de fles grijpen. Wat een drama is dat stadje.

We hadden genoeg gezien van het centrum van Ilkeston en vertrokken richting het stadion. De dorpsgek had van Ilkeston Town een baantje gekregen als pakeerwachter en stond glazig te kijken, toen hij een auto zag met het stuur aan de linkerkant. Ik gaf hem een pond, hij bazelde iets onverstaanbaars, en we reden door. Het mannetje in totaal verbazing achterlatend. Na het rondje rondom het stadion, waar we het riviertje Erewash tegenkwamen en een mannetje in een blote bast die rondjes aan het rennen was op het trainingsveld, was het tijd om eens naar binnen te gaan. Helaas geen studentenkorting zodat ik (Seth Gaaikema-grap) het volle pond moest betalen. Ilkeston Town is geen goedkope club, want de entree is tien pond en daarnaast kost het programmaboekje ook nog eens twee pond. Geen wonder dat ze een van de laagste toeschouwersaantallen hebben in de Conference North.

Eenmaal binnen bleek het toch allemaal de moeite waard te zijn, want de Clock Tower in de hoek was echt geweldig. Als er geen mensen hadden gestaan, was de broek op de enkels gegaan Het werd me al snel duidelijk waarom er bijna geen mensen op die Clock Tower Stand gaan zitten, want dat was nog een pondje extra. Ik mocht er wel even gratis op, om wat foto's te maken van het stadion. De tribune zelf was vrij leeg en op de plaatsen van de directors zat slechts een iemand, een zakenrelatie van Ron Brooks. Wie is Ron Brooks? Dat is de Boma (van FC De Kampioenen) van Ilkeston Town. Deze autohandelaar heeft een eigen bedrijf: Ron Brooks Toyota en is sinds afgelopen zomer de grote sponsor van de club. In het programmaboekje stond ook een heel stukje propaganda over Ron Brooks, waarin de fans werden aangemoedigd om Toyota's te kopen bij deze figuur.

Hier even het stukje over Ron Brooks, waarin ze de fans bijna een schuldgevoel aanpraten als die niet naar Ron Brooks gaan. Let wel, dit is geen advertentie, maar een gewoon artikel over het wel en wee van de club: “Ron Brooks is a long established successful local business and the club is grateful they have agreed to become are new Club Sponsor. It is now up to the Club and its Supporters to make this sponsorship work, and not just for Matchday Branding but by visiting Ron Brooks Toyota, as they not only sell new and used Toyota's but they do MOT's and service all makes and models of cars. So from a fans perspective there is no excuse not to visit the,. We thank Ron Brooks Toyota for their fantastic support and look forward to working with them over the next couple of years.”

Tsja, na deze Goebbeliaanse teksten, heb je mij natuurlijk. Ik werd op slag fan van Ilkeston Town en deze malafide Ron Brooks. Tijdens de Paastrip heb ik gemerkt hoe fijn Toyota's zijn en ik ga er van uit dat die van Ron Brooks nog pauperder zijn. Het was jammer dat de shirts van Ilkeston stevig aan de prijs waren, anders had ik er zeker eentje gekocht met Ron Brooks als shirtsponsor. Het gekke is dat er rondom het stadion verschillende autobedrijven liggen die goed zichtbaar zijn vanuit het stadion. Maar Ron Brooks zit daar niet bij. Ik verwacht dan ook binnenkort een metershoog hek rondom de ground, zodat niemand meer die andere bedrijven kan zien. Sowieso kan dat geen kwaad, want de bal vloog een aantal keer het stadion uit en stuiterde zo de drukke autoweg op.

Het voordeel van non-league is dat je lekker kunt vegeteren in de social club. Dat deden wij dan ook. Een nog groter voordeel is dat ze er Magners schonken. Ik ben geen pilsliefhebber, maar dit gaat er goed in. Ik had er gek genoeg zelfs naar uitgekeken om die weer soldaat te maken. Hopelijk ontwikkel ik geen probleem. Terwijl ik me in het drankgelag stortte, zagen we dat Spurs tegen City 0-0 was gebleven en dat Celtic met 0-1 had gewonnen in de Highlands, bij Inverness. Het leven kan soms mooi zijn. Minder mooi was dat ik al drie maanden geen alcohol op had en aardig aangeschoten was. Ik verloor zelfs mijn dure programmaboekje met Ron Brooks-propaganda en moest uiteindelijk een nieuwe kopen. Een wijze les: alcohol maakt meer kapot dan je lief is.

Weinig bekende spelers bij beide teams, op eentje na: Jason Lee. De spits is ondertussen al 39 jaar en speelde ondermeer bij zowel Notingham Forest als Notts County. Blijkbaar is hij een liefhebber (of betaalt Ron Brooks een flinke duit), omdat hij nu bij Ilkeston speelt. Als voetballer zal hij niet bij al te veel mensen een belletje doen rinkelen (hij miste vaak enorme kansen), maar hij is des te bekender door zijn kapsel. Het leek op een ananas en was een terugkerend item bij de voetbalshow Fantasy Football League van Baddiel en Skinner. Het zorgde ervoor dat overal waar Lee kwam het lied “He's got a pineapple, on his head” van de tribunes afrolde. Hier een filmpje van een van die Jason Lee-parodieën en eentje van het moment dat Lee wraak nam toen hij eindelijk een keer scoorde. Mooi om deze Lee weer eens in levende lijve aan het werk te zien. Drie keer eerder hadden we de kans, maar bij Boston v Darlington zat en bleef hij op de bank en bij Notts County v Hereford was hij geschorst. Alleen tijdens Northampton v Carlisle zagen we hem aan het werk, want toen viel hij in.

De wedstrijd zelf was best aardig. Het begon uitstekend. Na een half uurtje spelen lagen er al drie goals in het mandje: 2-1 voor Ilkeston na een 0-1 achterstand. Helaas geen goals van Lee. Het spel werd gaandeweg wat minder en mijn oog viel op de catering. Daar hingen een aantal felgekleurde borden die de aandacht vestigden op de Half-Time Special. Dat waren namelijk de Matts Mighty Meat Balls. Dat moest bijna wel de heilige graal van het stadionvoer zijn, dus die wilde ik wel proberen. De catering zelf was een verzameling van rariteiten. De gekste was nog een enorme neger die veel gelijkenissen toonde met Lennox Lewis. Hij had ook een panty op zijn hoofd en zag er gevaarlijk uit. Iedereen keek ook erg tegen hem op en hij had zelfs een eigen posse bij zich, die hem de hele tijd achterna liepen en hem in alles gelijk gaven. Hij hing continue bij de catering, maar deed eigenlijk niets. Doordat hij zo stoer was, durfde ik ook geen foto van hem te maken, hoewel ik me sterk afvroeg wat precies zijn functie was.

Eindelijk brak de rust aan en ik ging de catering eens observeren. Ik was namelijk benieuwd hoeveel mensen die gehaktballen van Matt zouden proberen. Simpel antwoord: nul! In Ilkeston moeten ze namelijk niets hebben van gastronomische hoogstandjes. Daar willen ze alleen glazige, bleke friet met groene smurrie. Ik paste me aan en nam de gehaktballen ook niet, maar nam ook niet de lokale specialiteit. Waarschijnlijk heeft dat mijn leven gered. Ik zag wel in het cateringhokje iemand heel beteuterd staan kijken. Waarschijnlijk was dat Matt. Ondertussen werden de ruststanden omgeroepen en werd duidelijk dat de rivalen van Eastwood Town achter stonden. Dat zorgde voor een enorm gejuich. Nog bijna harder dan toen ze zelfs scoorden. Die mannetjes uit Eastwood moeten wel enorme misselijke honden zijn, als ze zoveel walging oproepen.

De tweede helft was niet veel. Dat vonden ook de mannetjes naast SJ. Alles was rubbish en terrible. Zelfs Waldorf en Statler zullen niet zoveel genuild hebben als deze figuren. SJ vond het nuilen zo irritant dat hij zat te hopen op een 2-2. Wie het wel naar zijn zin had, was Ron Brooks. Die zat samen met zijn maat onderuit gezakt op de zwarte stoelen van kangoeroeleer. Ze zullen het wel hebben gehad over hun “zakenreisjes” naar Oost-Europa, waar ze de 116 sexclubs hebben gevinckt. Het zag er in ieder geval erg fout uit en zo hoort het ook bij tweedehandsautohandelaren. Ik stond bijna op het punt om een auto te kopen bij Ron Brooks, toen de scheidsrechter afblies. Het was 2-1 gebleven en de eerste punten waren in de pocket voor The Robins. Het nieuws dat Eastwood Town met 4-2 had verloren zorgde voor een feeststemming en een grote omzet in de social club. Wij bleven nog even hangen om alle eindstanden te zien en vertrokken daarna terug naar Nottingham.

Ons hotel lag perfect in het centrum van Nottingham. Minpunt was dat er ook flink wat groepen gasten die een stagparty gingen houden waren. Na clichématig bij Franky & Benny's te hebben gegeten, was het tijd om te gaan boozen. Eerst in een hippe club, waar veel chavs kwamen. Dat hadden we snel gezien en uiteindelijk kwamen we in een geweldige tent terecht, die helemaal was aangekleed als een kerker. Onze eerste gothictent in de UK kon gevinckt worden. We waren een van de weinige figuren zonder zwarte kleding en tattoo's, maar ze dachten toch dat we rare Noorse vinckers waren. SJ was nog aan het azen op een getatoeëerde homp vlees, maar besloot uiteindelijk om toch zijn nachtrust niet op te offeren aan wilde sex. Ondanks dat, was het een zeer geslaagd dag en de volgende dag stond ons hoofdgerecht nog te wachten: Nottingham Forest v Leeds United. Soms kan het leven erg mooi zijn.



Het rapport

Het stadion:

The New Manor Ground was de reden om naar Ilkeston af te zakken. Spijt kregen we er zeker niet van, want samen met het stadion van Dorchester Town, is dit toch wel een van de leukste nieuwbouwprojecten van de non-league clubs. Over de Clock Tower kun je twisten of het kitsch is of niet, maar opvallend is het wel. Ik ben er wel een liefhebber van, vooral omdat er nog zo'n winddingetje op het dak staat. Buiten de Clock Tower is het stadion vrij standaard. Twee overdekte staantribune's, waarvan er eentje niet eens trappetjes heeft. Daarnaast het je nog de lange zijde aan de overkant, waar alleen een grote social club staat.

De wedstrijd:

Het begon echt heel goed. Binnen een half uur lagen er al drie ballen in het mandje. Ik hoopte op een nieuw goalfest met Vauxhall Motors, maar helaas viel het daarna was stil. Jason Lee kon zijn faam niet waarmaken en Ilkeston vond het wel goed zo. Langs de kant waren ze meer bezig met de grote achterstand van rivaal Eastwood Town dan met de eigen club. Vauxhall Motors dreigde ook niet echt meer. Een 2-2 had nog voor een leuk einde kunnen zorgen, maar uiteindelijk werd het een redelijk makkelijke overwinning voor The Robins.

De omgeving:

Als je vaak naar Engeland gaat voor voetbalwedstrijden kom je op nogal wat pauperplekken terecht. Cleethorpes was deprimerend en Keighley was misschien nog wel een slagje erger. Gelukkig is er nog altijd baas boven baas en dat is Ilkeston. Het is daar echt helemaal niets. Veel council houses en een centrum waar voor de meeste winkels dikke spijlen tralies zitten, als ze al niet failliet en dichtgespijkerd zijn. Het stadion zelf ligt wat meer aan de buitenkant van de stad en daar is het ook een deprimerende bedoening. Wat autobedrijven (gek genoeg niet van Ron Brooks!), een opslag voor kapotte caravans en het riviertje de Erewash. Nee, Ilkeston staat niet op mijn lijstje van steden waar ik ooit zou willen wonen.

De sfeer:

Wedstrijden op dit niveau moeten het vaak niet van gezang hebben, maar van de rariteiten. Die waren er dan ook, hoewel het percentage gekke figuren niet hoger lag dan gemiddeld. Ron Brooks was natuurlijk een geweldig figuur, net zoals de vijf nuilers naast ons. De grote rapneger en zijn posse waren ook wel mooi om te zien, evenals het gezicht van Matt toen niemand zijn gehaktballen met friet wilde hebben.

Overall:

We hadden naar Derby County v Cardiff City kunnen gaan. Het was voor ons allebei een vinck geweest voor de 92, maar ik denk achteraf dat we er goed aan hebben gedaan om deze pot te kiezen. Leuk stadion en het was allemaal erg relaxed. Ik begin steeds meer naar die non-league te neigen en deze trip naar Ilkeston deed me sterken in die gedachte. Het plaatsje was erg pauper en liet goed zien wat die mijnsluitingen met de veel van die wat kleinere stadjes heeft gedaan. In grote steden als Nottingham zie je daar een stuk minder van terug, maar hier zijn ze er nog altijd mee aan het worstelen.

Overall:

De revisit



De statistieken

Ilkeston Town v Vauxhall Motors 2-1 (14/08/2010)

19. Obi Onoura 0-1

25. Amari Morgan-Smith 1-1

28. Gary Ricketts 2-1

Ground: The New Manor Ground, Ilkeston

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: Conference North

Position Ilkeston Town: -

Position Vauxhall Motors: -

Gate: 270

Match Number in England: 124

Goals: 343

Line up Ilkeston Town:

Lowson, Green, Baines, Dempster, Picton, Wilson, Richards, Graham, Ricketts, Lee, Morgan-Smith

Line up Vauxhall Motors:

Tynan, Noone, Marsch-Evans, Taylor, Hannigan (73. Egerton), Moogan, Brown, Smith, Onoura (62. Wright), Wilson, Grace

Yellow Cards:

-



De foto's



Zo'n vijf kilometer ten westen van Nottingham ligt Ilkeston. Links zie je het stadion liggen

Het stadje zelf was enorm pauper. Dit was het gastronomisch hoogtepunt

De meeste winkels in de hoofdstraat waren dichtgetimmerd of er zat tralies voor

De enige winkel die goed liep was uiteraard de Bargain Booze

Enige leuke aan het stadje was dit oude karretje, dat deed herinneren aan de mijnwerkerstijden

Zelfs de boozer naast het stadion was failliet en dichtgetimmerd

Nee, het stadje is niet veel. Gelukkig was er wel voetbal en meer bepaald deze thriller

Sympathiek van de club

Vauxhall Motors lijkt een pauperclub, maar ze hebben wel een eigen spelersbus

Stadion is er pas sinds 1992, maar er zijn al gesloten turnstiles waarneembaar

Maar hier draait het toch allemaal om: The Clock Tower

De buitenkant van The New Manor Ground

De turnstiles

Er staan wat leuke potjes op het programma in de maand augustus

De Clock Tower Stand, toch wel een erg leuk tribune. Dit was de reis alleen al waard

The Car Park End is op z'n zachts gezegd nogal basic

Het kloppende hart van de club: The Clubhouse Side met de grote social club

The Clock Tower End, een overdekte terrace waar de meeste mensen staan

Naast de Clock Tower staat nog een kleinere tribune gesponsord door Ron Brooks

Clubshops horen op non-league niveau niet meer te zijn dan een zeecontainer

De vuilnisbakken hadden een persoonlijke "touch" gekregen

Hier de afgesloten turnstile van binnen. Eigenlijk erg zonde

Van dit soort dingen kan ik altijd wel genieten...

... maar dit blijft toch het hoogtepunt van het stadion

Mooi hoor

Jaja, dit mag ik graag zien

De maat van Ron Brooks zat al op de boboplaatsen

De dugouts van de twee teams

Het leek heel wat, maar niemand nam Matts Mighty Meat Balls

Hier boozde we flink voor de wedstrijd en dat koste me mijn programmaboekje

"Let the game begin"

De keeper pompt de bal naar voren in de regen

Schitterend om te zien hoe Ron Brooks zaken aan het regelen was

Actiemomentje

Jason Lee, de voormalige cultheld, was niet echt opvallend vandaag

Ondanks de overwinning werden de spelers van The Robins toch vernederd na de wedstrijd

Terwijl de mascotte ondertussen werd gedist door een kind

De dag samengevat in een foto


 

 

© 2005 All Rights Reserved.