Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Kidderminster

Het verslag

  

 

Say Aye to the Kiddy Pie

 

Soms zit het mee en soms zit het héél erg mee in het leven. Dat laatste was het geval in ons laatste vinckweekend van 2012/2013. Worcester v Chester stond al heel lang vast, maar de kans dat we op zondag een wedstrijd zouden hebben was nihil. Enige kans was als Kidderminster Harriers tweede of derde zou worden. Lang zag het er naar uit dat Kiddy het kampioenschap zouden pakken, maar uiteindelijk won Mansfield dat. We hoorden dat in de auto terug naar huis, nadat we naar Barnet waren geweest. Mansfield moest winnen om kampioen te worden. Kidderminster had al met 4-0 gewonnen, terwijl Mansfield met 1-0 voorstond tegen Wrexham. Ik heb niets met de Stags, maar was nu erg blij dat ze wonnen. Kidderminster dus op zondag, maar nog waren we er niet. De ene halve finale in de play-off begon om 13:30 en de andere om 16:30. We moesten die eerste hebben, anders werd het te laat. En opnieuw was het lot ons gunstig gezind.

 

Kidderminster Harriers v Wrexham werd dus de afsluiter van het Engelse seizoen. Op zich zegt Kidderminster me niets, maar die vincken tijdens de terugwedstrijd in de halve finale van de play-offs is het natuurlijk een heel ander verhaal. Snel kocht ik twee kaartjes, want het zou een uitverkocht huis worden. Je kon alleen telefonisch bestellen, maar zelfs dat lukte goed ondanks het rare accent dat ik en die vrouw in Kiddy hebben. Voor zowel SJ als voor mij was dit ook een nieuwe vinck. De enige club in de top vijf van de Conference die we nog nooit aan het werk hadden gezien, dat is altijd goed. Voor Wrexham heb ik altijd wel een zwak gehad, dus leuker dan deze wedstrijd was bijna niet te doen.

 

Kidderminster Harriers heeft, ondanks de wat saaie uitstraling, een paar pluspunten. Ten eerste de 'achternaam'. Harriers klinkt veel leuker dan Town of United. Je hebt ook die vliegtuigen die Harriers heten. Enige dat je niet moet doen is harrier vertalen naar het Nederlands. Een harrier is namelijk een kiekendief en dat klinkt weer wat suf. De 'achternaam' Harriers is afkomstig van de hardloopclub waaruit de club ontstaan is. Schijnbaar was het in 1877 heel kek om een vogelnaam aan te nemen in die tak van sport. In 1886 gingen de mannetjes ook voetballen en ze hielden de naam aan. Gelukkig maar, anders zou het nu ongetwijfeld Kidderminster Town zijn geweest en dat is toch wat saai.

 

Een ander pluspunt aan de club is het stadion of beter gezegd de naam. Het stadion zelf is namelijk wat standaard, maar de naam Aggborough is echt geweldig. A: "Waar moeten jullie naartoe vandaag?" B: "We hebben een uitpot op Aggborough." A: "Oei".  Het klinkt namelijk als een koude plek waar keihard wordt gevoetbald. Het stadion was overigens wel de reden waarom Kidderminster Harriers in 1994, toen ze de titel in de Conference pakten, niet mochten promoveren. Het voldeed niet. Later is dat flink gepimpt en toen ze in 2000 opnieuw kampioen werden, mochten The Harriers wel naar de Football League. Daar speelden ze vijf seizoenen mee zonder enige uitschieters en in 2005 was het avontuur weer over.

 

Kidderminster is ook een echte Conferenceclub. In 1983 kwamen ze er in terecht en daar horen ze ook thuis. De ene keer een uitschieter naar boven, de andere keer naar onder, maar meestal rustig in de middenmoot. Beide titels waren ook grote verrassingen. Die in 1994 kwam nadat ze het jaar ervoor als negende waren geëindigd en in 1995 werden ze ook gewoon weer elfde. Die in 2000 was nog verrassender, want de twee seizoenen ervoor waren ze zeventiende en vijftiende geworden. Na de degradatie in 2005 werden The Harriers weer een saaie middenmotor. De zeven jaar voor dit seizoen werden de play-offs zelfs niet eens gehaald. Wel is Kidderminster sinds dit seizoen de nummer één op de eeuwige ranglijst van de Conference. Kettering werd ingehaald en voorlopig lijkt de hoogste positie van Kidderminster wel veilig. De nummers twee tot en met zes spelen namelijk komend jaar niet in de Conference

 

Dit seizoen leek het opnieuw erg grijs te gaan worden voor Kidderminster. Sterker nog, in het begin van het seizoen was Kiddy een grote degradatiekandidaat. De eerste vijf wedstrijden werden verloren en de vijf erop werden gelijk gespeeld. The Harriers stonden stijf onderaan. Maar daarna kwam er een opstanding die zelfs die van Lazurus in de schaduw stelde. Kidderminster won 28 van de volgende 36 wedstrijden. Uit de laatste tien wedstrijden werden 28 punten gehaald, maar nét dat ene gelijkspel thuis tegen Woking zorgde ervoor dat Kidderminster de titel niet pakte. Het doelsaldo van Kiddy was beter dan dat van Mansfield, maar de Stags hadden twee puntjes meer. Overigens had Mansfield ook een indrukwekkende eindsprint: 23 van de laatste 28 wedstrijden werden gewonnen. Mede daardoor werden Wrexham en Grimsby, die uitstekend waren gestart, nog ingehaald.

 

Qua vorm was Kidderminster de grote favoriet, maar de heenwedstrijd tegen nummer vijf Wrexham was met 2-1 verloren. Goed voor ons, want als Kidderminster had gewonnen was de strijd eigenlijk al beslist geweest. Wel een verrassende nederlaag trouwens, want tien dagen eerder had Kiddy in de competitie nog met 1-2 gewonnen in en tegen Wrexham. The Harriers leken een tik te hebben gehad van het nét naast de titel grijpen. Ook al stond ik in het thuisvak, ik hoopte stiekem dat Wrexham zou doorgaan. Dat vind ik een van de mooiste clubs in de Engelse competitie. Heel vriendelijk volk ook en een schitterend stadion. Mochten ze het niet halen, dan stond de derby tegen Chester weer op het programma. Dat is ook een mooie om te bezoeken. Wel typisch dat we de dag ervoor Worcester (oude rivaal van Kidderminster) v Chester (dé rivaal van Wrexham) zagen en nu deze pot.

 

Ondanks dat Worcester de leukere stad is, besloten we in Kidderminster te overnachten. Dat was toch nog een half uurtje rijden, iets wat de fans van Worcester volgend jaar ook mogen doen. Hun club gaat namelijk groundsharen bij Kidderminster, omdat ze zelf geen stadion meer hebben. Kidderminster hoort dan nog wel net bij Worcestershire, maar gevoelsmatig zit je al in de Black County (Wolverhampton, West Bromwich, etc..). De mensen in Kidderminster spreken ook met een Black County-accent en de stad werd groot door de industrie. De specialisatie van Kidderminster was tapijt. De bijnaam van Kidderminster Harriers was dan ook jarenlang The Carpetmen. Je ziet ook nog veel fabrieken en pakhuizen in de stad, die aan die hoogtijdagen doen denken. Wij sliepen bijvoorbeeld in een oude tapijtweverij die nu omgeturnd is tot een hotel.

 

De stad Kidderminster viel me 100% mee. Het centrum zag er allemaal netjes uit en het geheel was flink gerenoveerd, met het behoud van de historie in het achterhoofd. Overigens worden er nog steeds tapijten gemaakt in de stad en was de rode loper tijdens de bruiloft van Kate & William vervaardigd in Kidderminster. Wat ook leuk was aan de stad, is de "Severn Valley Railway", die van Kidderminster naar Bridgnorth loopt. Dat is een stoomtrein die door een van de mooiste stukjes Engeland rijdt. Het ligt vlak bij het stadion en het echte station en is zeker de moeite om een keer te bekijken. Helaas hadden we nu niet de tijd om die te vincken, maar we kwamen er wel een sympathieke kat tegen die graag geaaid wilde worden. Kidderminster scoorde flink wat bonuspunten bij mij.

 

Terwijl de vrouwen in de trein richting Birmingham stapten om te gaan shoppen (cliché) gingen SJ en ik naar het stadion (cliché). Er bleek al flink wat activiteit te zijn. Overal stonden mannetjes merchandise te verkopen en er waren al veel fans aanwezig. We besloten maar naar binnen te gaan en daar zag ik de befaamde catering van Kidderminster. Nog nooit zag ik zo'n uitgebreid assortiment, zelfs niet bij topclubs. Van lasagne tot aan chinees en van een hamburger tot aan een cottage pie, werkelijk alles hadden ze. Ik besloot voor de cottage pie te gaan en die was echt geweldig. Zelden zo lekker gegeten in Engeland. De catering bij Kidderminster is wat duurder dan in andere stadions, maar hier krijg je wel kwaliteit. Ik heb de rest van de dag niets meer gegeten. Say Aye to the Kiddy Pie.

 

Net als een dag eerder in Worcester was ook hier de Fire Steward aanwezig. Wederom was hij vooral aan het lullen en niet op brandjes aan het letten. Er liep een obese kiekendief rond als mascotte. Het stadion zelf was minder. Achter beide doelen heb je wel terracing, maar echt spannend was het allemaal niet. Overigens wel veel leuker dan clubs als Colchester, Shrewsbury en Northampton, waar je alleen stoeltjes hebt en een kille omgeving. Wrexham had ontzettend veel man mee en ze maakten flink kabaal. De fans van Kidderminster leken wat overdonderd, hoewel een chav voor ons heel druk stond te doen. Richting wie, was onbekend. Een lelijk meisje moest heel de tijd om hem lachen, dus waarschijnlijk was het zijn dubbele agenda om met haar naar bed te gaan.

 

De wedstrijd zelf ging heel gelijk ook, totdat oude vos Brett Ormerod de 0-1 maakte voor Wrexham. In het uitvak werden ze helemaal gek en het werd gevierd met Bengaals vuur. Totale paniek bij de stewards natuurlijk. De Fire Steward kroop snel onder een steen. Even leek Kidderminster er weer in te gaan geloven toen het in de tweede helft 1-1 werd. De fans gingen vol achter de ploeg staan. Maar vijf minuten later werd het 1-2 en toen was het wel gezien. Uiteindelijk werd het zelfs nog 1-3 door een penalty vijf minuten voor tijd. Het uitvak stond toen helemaal op ontploffen en uiteindelijk volgde er een pitch invasion. De spelers en fans van Wrexham kregen een applaus van die van Kidderminster (ongezien, zo sportief) en werd succes gewenst voor de finale. Uiteindelijk zouden ze die verliezen van Newport County, zodat beide clubs elkaar volgend seizoen weer treffen.



Het rapport

Het stadion

Aggborough is een schitterende naam. Verder hebben ze die fantastische jaren 90 clipartletters op de buitenkant van het stadion staan. Maar daarna houdt het wel op. Van binnen is het oké met twee staantribunes, maar het is allemaal vrij standaard en heeft weinig bijzonders.

De sfeer

Vooral in het uitvak was het een gekkenhuis. Vele gezang, fakkels en feest. Bij Kidderminster zijn ze wat rustiger. Wel heel sportieve fans, want ze gaven Wrexham een applaus omdat ze hadden gewonnen. Wannabee hooligans zullen dat wel triest vinden, maar ik vond het wel mooi.

De wedstrijd

Het was een hele leuke pot. Veel kansen aan beide kanten. Wrexham was niet eens zoveel beter, maar maakte de kansen beter af. Terecht overwinning dus. 

De omgeving

Aggborough wordt omringd door huizen en een treinstation. Goed dus. De stad zelf vond ik ook erg meevallen. Best een leuke plek om een paar uur door te brengen.

Overall

Kidderminster Harriers was een club die me niets zei, maar dat is nu anders. Leuke club en aardig plaatsje. Ik vond iedereen erg vriendelijk daar. De club heeft een sympathieke uitstraling. Ik zal er niet snel nog een keer komen, omdat het stadion me weinig deed, maar ik gun ze wel een succesje in de toekomst.



De statistieken

Kidderminster Harriers v Wrexham 1-3 (28/04/2013)

29. Brett Ormerod 0-1

64. Chey Dunkley 1-1

69. Joe Clarke 1-2

85. Neil Ashton 1-3 (pen.)

Ground: Aggborough, Kidderminster 

Visits: 1

Season: 2012-2013

Competition: Conference

Position Kidderminster Harriers: 2

Position Wrexham: 5

Gate: 6202

Match Number in England: 183

Goals: 519

Line up Kidderminster Harriers:

Lewis, Vaughan, Gowling, Dunkley, Williams (77. Gittings), Devaney, Storer, Jackman, Pilkington (62. Johnson), Malbon, Gash (69. Rowe)

Line up Wrexham:

Maxwell, Wright, Artell, Riley, Ashton, Hunt, Harris, Keates (86. Little), Ormerod (61. Cieslewicz), Morrell (69. Adebola), Clarke

Yellow Cards:

Williams, Storer, Devaney (Kidderminster Harriers), Ashton, Artell, Ormerod (Wrexham)



De foto's



Een van de leukste dingen aan Kidderminster is de Severn Valley Line



Het station (daarnaast ligt het gewone treinstation)



...



...



De stoomtreinen zelf. Ooit ga ik die vincken



De Kidderminster Kat, die daar rondliep



De Kidderminster Kat zat zich lekker te wassen



Wij sliepen in een oude textielfabriek die ze helemaal hadden omgebouwd



Sowieso is er nog veel terug te vinden van de glorietijd van Kidderminster



Verderop zie je de lichtmasten al



Whehehe, de ciderhemel



Ook hier weer een mooi kerkje...



... en kanalen, ligt ook niet ver van Worcester



Mural van Mick Jagger en The Kinks, helden



Iets verderop een tribute voor Kurt Cobian



Deze pub was overgenomen door de casuals van Wrehxam: Hated but Rated



...



De play-offs leefden wel in de stad



En hier ligt dan Aggborough, vlak bij het station



Mooie jaren 90 letters



Social club



Ideale pot en ideale tijd voor ons. Brilliant



Nog meer jaren 90 letters _O_



...



...



...



Dit soort verweerde bordjes mag ik graag zien



...



De boozer van de club. Dorst hoef je niet te lijden bij Kidderminster



Als Teletoeter had je een goede dag in Kidderminster



East Stand



South Stand



North Stand



Reynolds Stand



Maar hier gaat het om bij Kidderminster: de catering



Een goddelijke pie



Drie seconden later



Graffitimannetjes zijn helemaal losgegaan daar



...



...



Matige floodlight



Een obese mascotte



En daar is 'ie weer: de Fire Steward! Ik voelde me meteen een stuk veiliger



En we gaan beginnen



Het uitvak was stijf uitverkocht



De rest trouwens ook



...

Oude krijger Brett Ormerod die de eerste goal zou scoren



...



Gekkenhuis



...



Kiddy scoort, ze geloven er weer in



...



...



Pingel om het definitief te beslissen



...



En dat gebeurt: Wrexham naar de finale op Wembley



...


 

 

© 2005 All Rights Reserved.