Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Kilmarnock

Het verslag

     

Say Aye to a Killie Pie

Tot voor afgelopen weekend was Rugby Park van Kilmarnock het enige stadion in de SPL dat ik nog nooit bezocht had. Zowel de club als het stadion doen me weinig. Ik weet dat ze in Kilmarnock nogal naar Rangers neigen, dus qua wedstrijd is de pot tegen Celtic wel een mooie. Gelukkig werd er besloten om de wedstrijd naar zondag te verzetten, zodat er op zaterdag nog een andere pot te vincken was en daardoor was er een heerlijk voetbalweekend van te maken. Drie stadions waar ik nog nooit een wedstrijd had gezien, happy days are here again. Nu nog een overwinning van Celtic en het zou helemaal geslaagd zijn. Het was namelijk al negen wedstrijden geleden (de vriendschappelijk pot tegen St. Pauli niet meegerekend) dat ik dat zag gebeuren.

Voordeel van bij iemand logeren is dat je een fatsoenlijk ontbijt hebt. We bunkerden ons goed vol bij Andy thuis. Hijzelf ging niet mee naar Kilmarnock, want hij en zijn pa besloten naar Manchester te rijden voor United tegen Liverpool. We namen daarom al vroeg afscheid, want zij moesten al richting Engeland. Het was buiten wat miezerig, dus lafjes besloten we nog even in Andy's huis te blijven. Zijn moeder raadde ons af om alvast naar Kilmarnock te gaan, want dat scheen nog deprimerender te zijn dan Ayr. Dat is nogal een uitspraak, want toen ik met Chocovla in Ayr liep had ik de neiging een touw te pakken en me op te hangen, zo'n trieste sfeer hing daar. Het begon wat op te klaren en we besloten maar eens te gaan, maar niet voordat 1904 daar even flink had zitten kleien als afscheidsboodschap. Daarmee heeft hij waarschijnlijk ons logeeradres voor de volgende keer verspeeld.

Van Uddingston naar Kilmarnock is geen wereldreis, dus we waren er zo. We kwamen langs het centrumpje, maar dat is inderdaad niet iets om vrolijk van te worden. Alleen de Buckfast drinkende chavs ontbraken, maar het was natuurlijk nog erg vroeg. Navman was ondertussen allemaal met haar schelle stem door de auto aan blèren dat we er al waren, maar we zagen nog geen stadion. We zagen al wel mannetjes in Hoops lopen en trokken daaruit de juiste conclusie dat het stadion niet ver kon zijn. De auto werd voor een dubieus sexhotel geparkeerd en het stadion bleek inderdaad om de hoek te liggen. Het ligt mooi in een wijk en ik vond het wel wat hebben, tribunes die hoog uittorenen boven de huizen.

Uiteraard liepen we even het standaard rondje rond het stadion. Aan de buitenkant is het allemaal niet echt speciaal, maar de grootte van Rugby Park verbaasde me wel. Positief aan het rondje was dat we de spelersbus van Celtic zagen aankomen en de spelers zagen uitstappen. Ik kon mezelf beheersen om de groupie uit te hangen en met de spelers op de foto te gaan. Anderen hadden daar minder problemen mee en zelfs faalhaas Samaras mocht op de foto met een fan. Daarna was het lang wachten totdat de poorten opengingen. Ik zag de Killie Pie’s al klaarliggen, maar waarschijnlijk vond het health & safety-mannetje het toch veiliger om heel veel mensen tegelijk binnen te laten in plaats van in fases.

Eenmaal binnen stortte iedereen – inclusief wijzelf – zich op de Killie Pie's. Terecht, want ze waren erg goed. Ze worden dan ook gemaakt door een van de beste bakkers van Schotland en het vlees is goede biefstuk. Hier geen kattenvlees, zoals in sommige andere pie's. Eigenlijk had ik er wel twee willen bunkeren, maar ik zat op een plek waar je niet meer uitkon. Soms zit het niet mee in het leven. Ons vak begon zich ondertussen aardig te vullen en zat op een bepaald moment vol. Vandaar dat ook het vak aan de overzijde voor de Bhoys was. De Killie-fans hadden overigens meer dan genoeg aan de twee overgebleven vakken, want die kregen ze niet eens vol. Rugby Park is ook veel te groot voor de club.

Over het stadion gesproken, dat beviel me wel. Ik had er heel lage verwachtingen van en schaalde het in de categorie Falkirk, Hamilton en het nieuwe gedrocht van St. Mirren. Dat was een fout, want het beviel me wel. Vier losse tribunes zie ik sowieso graag en vooral die twee aan de lange zijde waren gewoon mooi. De Main Stand was afkomstig uit de jaren 60, terwijl ik altijd dacht dat het stadion helemaal verbouwd was. Tegenover die hoofdtribune stond een heel aparte tribune. Die leek heel smal en zag er stijl uit. Nee, Rugby Park is geen straf om naartoe te gaan. Ik zie mezelf hier zeker nog wel eens terugkeren, al was het maar voor die lekkere pie's.

Wat wel fout was aan Kilmarnock, was het publiek. Dat Hearts wordt gezien als de Diet Huns is redelijk bekend, maar er zijn nog meer clubs die nogal aan Rangers hangen en Kilmarnock is er daar eentje van. Ze zingen graag liedjes van de Huns op Rugby Park en het was dan ook groot feest, toen Celtic in 2003 met 0-4 won van Killie. Doordat Jimmy Calderwood zijn Dunfermline flink had verzwakt, won Rangers namelijk met 6-1 van zijn club. Dat betekende dat de titel op doelsaldo naar de Huns ging. De pijn van de 0-4 was meteen vergeten, want de grote broer had gewonnen. Het voordeel van die rivaliteit met Kilmarnock, is dat er aan deze wedstrijd nog een pittig smaakje zit. Dat ontbreekt tegen veel andere clubs.

Vandaag bestond de provocerende brigade uit een paar chavs, die dicht bij het uitvak zaten. We kregen wankergebaren richting ons en de twee vingers. Overigens werd er vanuit ons vak ook flink uitgedaagd. Het mooiste waren de vlaggen van Vaticaanstad en ik zag zelfs een heel kitscherige vlag met de paus erop (1904 en ik hebben er meteen twintig gekocht). Die katholieke symbolen wekte veel irritatie op bij de Proddies van Kilmarnock, wat een leuke pre-match sfeer tot gevolg had. Voor de rest had de Green Brigade ook flink wat vlaggen meegenomen en was het een kleurrijk spektakel. Wat dat betreft was het jammer om er tussen te zitten, want aan de overkant hadden we het beter kunnen zien. Aan de andere kant konden we nu staan en meezingen. Elk nadeel heb se voordeel.

Helaas begon toen de wedstrijd, altijd het grote minpunt aan bezoekjes aan Celtic de laatste tijd. Ook ditmaal was het weer bal na zeven minuten. Celtic had nog geen goal tegen gekregen deze competitie, maar ik mocht daar getuige van zijn. Het was ook nog eens Conor Sammon die de goal maakte, een prototype Ranger. De chavs in thuisvak vlak bij ons hadden veel plezier. Eentje, met een foute muts, wilde zo graag provoceren dat hij hard naar beneden ging rennen. Helaas lette hij niet goed op en flikkerde hij hard, tot hilariteit van de uitfans. Hij was meteen P-P en was de rest van de wedstrijd erg tam, hoewel hij de hele tijd een gezicht trok alsof hij flink moest kleien.

Celtic speelde best wel redelijk. Er zit best wat voetbal in de ploeg, iets wat ik vorig jaar nog niet met een microscoop kon vinden. Helaas viel mijn favoriete speler – Paddy McCourt – weer eens uit met een blessure. De Noord-Ier is niet in staat om 90 minuten te spelen en nu was het na 22 minuten over. Over de wissel was ik wel te spreken, want Anthony Stokes kwam erbij en die zorgde continue voor gevaar. Kilmarnock moest steeds vaker aan de noodrem trekken en na een overtreding op Stokes, mocht Daryl Murphy de penalty nemen en scoren. Vlak voor rust was er aan beide kanten nog een grote kans, maar we gingen rusten met 1-1.

In de rust probeerde ik nog een Killie Pie te scoren, maar de rij was zo lang dat mijn motivatie snel minder werd om er eentje te halen. Gelukkig maakte Celtic mijn dag toch nog goed, door al snel na rust de 1-2 te maken. Ditmaal was het Stokes die de aanval mooi afmaakte. Vlak voor ons gebeurde toen iets moois: een ouder mannetje met een pet op, deed die af en sloeg daarmee een aantal keer een kruis. De chavs van Killie werden helemaal gek en maakten wat obscene gebaren. Daarna deed het mannetje Hitler na. Ja, over het entertainment op de tribune was zeker niet te klagen. Op het veld bleef Celtic het goed doen, maar het lukte niet om de 1-3 te maken. Kilmarnock werd niet echt gevaarlijk meer en ik zag Celtic eindelijk weer eens winnen.

Na de wedstrijd gingen we met de grote stroom Celtic-fans naar onze auto. Het sexhotel bleek ondertussen open te zijn en veel Bhoys gingen daar drinken. Eigenlijk hadden we mee naar binnen moeten gaan, maar voor ons stond nog een lange trip naar Widnes (vlakbij Liverpool Airport) op het programma. Waar we het hele weekend geen regen hadden gehad, begon het in het Lake District ineens te gieten. De weg was amper meer zichtbaar. Tijd dus om wat te gaan eten. In Lancaster vonden we een heel goede Italiaan, ondanks dat de clichénaam “Mario's” weinig goeds beloofde. De volgende ochtend moesten we vroeg op, dus het stappen in Widnes werd geschrapt. Beter dan bij de mijnwerkersclub zou het sowieso niet kunnen worden.

De volgende ochtend was het afzien. Dat werd nog erger toen er opnieuw een gigantische rij bleek te staan bij de paspoortcontrole op Liverpool Airport. We weigerden ditmaal een fast lane ticket te halen. Spannend, maar we waren nog op tijd. Gelukkig hadden we in de rij nog wat entertainment, want een haatbaard wilde voordringen. Je zag dat de campagne van de regering om iedereen bang te maken op vliegvelden had geholpen, want ik zag wat angstige blikken. De haatbaard bleek echter geen terrorist te zijn, maar een ongemakke Tokkie. Ons vliegtuig werd dus niet opgeblazen en tegen een uur of twee was ik weer in Tilburg. 1904 mocht meteen door naar zijn werk, want hij had geen vrij gekregen van zijn baas. Alles bij elkaar weer een mooie trip. Schotland blijft toch mijn favoriete groundhopland. Jammer dat ik daar nu zowat alle leuke stadions al gezien heb.



Het rapport

Het stadion:

Ik had weinig tot geen verwachtingen van Rugby Park. Het leek me een klinisch, naargeestig stadion. Gelukkig viel dat mee. Ik vond het zelfs wel wat hebben. Natuurlijk is het veel te groot voor Killie, maar met het stadion an sich is weinig mis. Doordat de vier tribunes los staan van elkaar ziet het er toch best aardig uit. De floodlights zijn ook erg apart en die oude Main Stand heeft wel iets. Rugby Park stond voor mij altijd in het rijtje van St. Mirren Park, Falkirk Stadium en het Caledonian Stadium, maar dat is onterecht. Het is zeker een bezoekje waard.

De wedstrijd:

Waar het in Europa niet wil lukken, gaat het in de competitie erg goed. Ondanks de kleine overwinning, vond ik ook nu Celtic weer goed spelen. Er zit duidelijk voetbal in de ploeg en een aantal aankopen zijn gewoon erg goed. Ik was natuurlijk tevreden met de overwinning, maar eigenlijk had die veel hoger moeten uitvallen.

De omgeving:

Rugby Park ligt midden in een woonwijk. Echt veel is er niet te beleven. Het is een wat saaie omgeving. Behalve de bar van het hotel, zijn er ook geen pubs te vinden. Maar het kan ook zo zijn dat ik niet goed heb gezocht. Qua stadje stelt het allemaal niet veel voor. Een beetje een saai centrum en dat was het dan.

De sfeer:

Een vol uitvak is altijd leuk, zo ook bij deze wedstrijd. De hele wedstrijd konden we staan en zingen. Dat zijn de betere tripjes. In het verleden heb ik wel eens in het thuisvak gezeten bij een uitwedstrijd van Celtic, maar dit blijft toch het leukste. Het thuispubliek was daarentegen erg tam. Behalve de chavs in de East Stand en natuurlijk het hele stadion bij de 1-0, heb ik amper iets gehoord van Killie-zijde. Ik denk dat je toch echt naar Kilmarnock v Ayr moet om een sfeervol thuispubliek te hebben in Rugby Park.

Overall:

Het is natuurlijk niet voor niets dat Kilmarnock de laatste club was die ik heb gevinckt in de SPL. Zowel de club als het stadion sprak me totaal niet in. Toch moet ik daarvan terugkomen. Behalve de lekkere Killie Pie, is het gewoon een leuke verplaatsing. Het volle uitvak, de overwinning en de goede sfeer zorgden ervoor dat Kilmarnock away toch hoog op mijn lijstje komt van leukste uitwedstrijden met Celtic.



De statistieken

Kilmarnock v Celtic 1-2 (19/09/2010)

7. Conor Sammon 1-0

41. Daryl Murphy 1-1 (pen.)

52. Anthony Stokes 1-2

Ground: Rugby Park, Kilmarnock

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: Scottish Premier League

Position Kilmarnock: 5

Position Celtic: 1

Gate: 8645

Match Number in Scotland: 28

Goals: 85

Line up Kilmarnock:

Bell, Clancy (77. Kelly), Hay (72. Rui Miguel), Wright, Gordon, Bryson, Hamill, Pascali, Sammon, Forrester (67. Invincible), Eremenko 

Line up Celtic:

Forster, Izaguirre, Majstorovic, Cha Du-Ri, Loovens, Brown (46. Juarez), Ledley, McCourt (22. Stokes), Kayal, Maloney (77. Ki), Murphy

Yellow Cards:

Wright, Gordon, Pascali (Kilmarnock), Loovens, Stokes (Celtic)



De foto's



Terwijl de Schotse vlag fier op de voorgrond wappert, zien we Rugby Park al liggen



Rugby Road? Dan moeten we goed zitten



Inderdaad, Kilmarnock Football Club is ons doel van deze laatste dag



De hoofdingang van de club



Kitscherig logo in het goud? Vinck



De Chadwick Stand, onze tribune deze middag



De West Stand oftwel Main Stand oftewel Frank Beattie Stand 



We zagen de spelersbus van Celtic aankomen, met o.a. Scott Brown



Rugby Park heeft toch wel iets



Rondom het stadion hingen er borden met historisch feiten, zoals de titel...



... en de bekerwinst van 1997



Het duurde vrij lang voor we naar binnen mochten van de popo...



... maar eenmaal binnen was de Killie Pie voor niemand veilig



"Say Aye to a Killie Pie!"



De Main Stand van binnen gezien. De oudste tribune, die gebouwd is in de jaren zestig



Daar tegenover de East Stand, waar zowat 90% van het publiek bestond uit chavs



Tegenover ons was de Moffat Stand, die ook voor Celtic was



Onze tribune ziet er hetzelfde uit, alleen zat die wel vol deze middag



De Green Brigade was druk bezig met het ophangen van de spandoeken



Veel vlagvertoon deze dag, zoals deze Celtic-vlag



Maar ook de Starry Plough was aanwezig



En natuurlijk ook de vlag van de Four Provinces



1904 had zijn eigen vlag meegenomen, waar zijn grote held il Pape op stond in een kitscherig decor



De twee mascotte's (de blauwe eekhoorn is de echte, de andere is een commercieel gedrocht) van Killie



Ze hebben aparte dakfloodies op Rugby Park



Genoeg geneuzel, we gaan los



Het einde van The Huddle



Ons vak was uitverkocht, maar ook aan de overkant zaten nog Bhoys



Een vakkie, een vakkie, een vakkie vol met chavs



Celtic in de aanval op zoek naar de voorsprong



Die er ook kwam: 1-2 en eindelijk zag ik Celtic weer eens winnen



Toch bleef het tot aan het einde toe spannend



Het was een opluchting toen er werd afgefloten. Celtic blijft ook na vijf wedstrijden zonder puntverlies



Genoeg reden voor sommige figuren om in hun blote bast te gaan staan



Bij ons bleef het wat beschaafder allemaal



Het was allemaal rap leeg bij Killie



Tevreden gingen we naar huis met de drie punten op zak

 

 

© 2005 All Rights Reserved.