Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Kilmarnock2

Het verslag

       

Say Again Aye To A Killie Pie

Aan het begin van dit seizoen was Rugby Park het enige SPL-stadion dat ik nog nooit had gezien. Ik moet zeggen dat het me positief verraste. Best een leuke bak en eentje waarvan ik zeker wist dat ik die nog wel eens een keer zou bezoeken. Dat ik er op de dag af zes maanden later opnieuw zou zitten, had ik echter niet verwacht. Maar zo lopen dingen soms. Oorspronkelijk was het plan om naar Stranraer v Elgin City te gaan, maar toen ik zag dat er een dubbel mogelijk was met Kilmarnock v Motherwell en Irvine Meadow XI v Auchinleck Talbot, was de keuze snel gemaakt. Eerst met de Motherwell lads in het uitvak en daarna een onvervalste Ayrshire derby in de Scottish Junior Cup. Tsja, dan is de keuze om opnieuw Rugby Park te vincken snel gemaakt.

De reden waarom Kilmarnock en Motherwell al om 12:00 tegen elkaar moesten spelen, was een logische. De tv bepaalt namelijk. Doordat er de dag erop al de finale van de League Cup was (die EPSN niet uitzendt), mocht het televisiestation een ander potje kiezen en dat werd deze pot. Logisch eigenlijk, want voor de rest was er weinig bijzonders. De gemiddelde neutrale Schot wordt niet opgewonden van Hamilton tegen St. Johnstone. Dan spreekt Kilmarnock v Motherwell meer aan, want die clubs staan respectievelijk vijfde en zesde en hopen stiekem nog vierde te worden, een plek die recht geeft op een ticket in de Europa League. Voor beide clubs is dat echt een hoofdprijs en veel meer dan aan het begin van het seizoen werd verwacht.

Beide clubs hebben meer met elkaar te maken, dan je op het eerste oog denkt. Het zijn eigenlijk twee pure middenmotors. Je hebt eerst de Old Firm natuurlijk en dan het kwartet Hearts, Hibs, Aberdeen en Dundee United. Voor de rest wordt de SPL opgevuld met de zogenaamde “Wee Teams”, zoals St. Mirren, St. Johnstone, Hamilton en Inverness. En dan heb je nog Motherwell en Kilmarnock, die in geen enkele van bovenstaande categorieën vallen. Daarna worden beide clubs vaak in verband gebracht met Rangers. Waar van clubs als St. Mirren, Aberdeen en Hamilton vaak wordt gezegd dat ze zich altijd graag laten afslachten door Celtic, worden Kilmarnock en Motherwell in het kamp va Rangers sympathisanten geplaatst.

Zoals ik al eerder schreef, doen beide clubs het naar behoren. Motherwell bereikte de afgelopen drie seizoenen Europees voetbal en dat is zeker een reden tot feest in Lanarkshire, want daarvoor was het in 1996 voor het laatst dat ze Europa in mochten. Er waren zelfs successen, want de afgelopen twee seizoenen werden er eerst twee tegenstanders opzij gezet, voordat ze werden uitgeschakeld door respectievelijk Steaua Boekarest en Odense. Mocht Motherwell dit jaar opnieuw Europees halen, dan is dat echt een wonder. Jaar na jaar wordt de club leeg gekocht en tijdens dit seizoen verloren ze ook nog eens hun manager Craig Brown aan Aberdeen. Erg knap dat ze nog altijd meedoen in de beker en de competitie.

Kilmarnock is ook een van de succesverhalen van dit seizoen. De club kampt al jaren met veel schulden en vorig seizoen leek het definitief over voor Killie. Degradatie had namelijk wel eens het faillissement voor de club kunnen betekenen. Jimmy Calderwood nam het net op tijd over en uiteindelijk was het verschil met nummer twaalf Falkirk twee punten. Net genoeg, maar voor dit seizoen waren ze opnieuw een van de grote kandidaten voor degradatie. Onder leiding van de Fin Mixu Paatelainen langs de lijn en zijn landgenoot Alexei Eremenko (ooit nog in de belangstelling van Willem II) op het middenveld is de club een van de sensaties dit jaar. Al maandenlang staan ze vierde en pas deze week haalde Dundee United ze bij. Maar vandaag winnen en ze doen weer helemaal mee.

Maar voordat we naar deze pot gingen, moesten we de dag van te voren eerst nog vanuit Weeze naar Edinburgh vliegen. Uiteraard had het vliegtuig weer vertraging. Zo is het leven namelijk. Wéér kon ik daardoor Bo'ness United niet vincken. Langzaamaan begint dat toch wel een obsessie te worden. Wel kon Maus (mijn broertje en tevens reisgenoot deze trip) zich voor het eerst tegoed doen aan Enzo's, de snackbar van Uddingston. Het eten bestaat daar voor 90% uit vet en wordt klaar gemaakt in een ruimte met 2000 lux aan tl-balken. Na dat gebunkerd te hebben gingen we het nachtleven van Uddingston onveilig maken. Uiteraard mochten bezoekjes aan Angels (de pub van ex-Celt Harry Hood) en The Two Chimneys niet ontbreken. Kneiterzat gingen we uiteindelijk naar bed, want je moet ook niet proberen die Schotten bij te houden met drinken.

De volgende ochtend werden we langzaamaan wakker en was het na een uurtje of twee bijkomen tijd om richting Kilmarnock te gaan. Cossie, de buurjongen van Andy, zou ook meegaan. Hij had een of ander gek flatfeest in Glasgow, maar wilde misschien ook meegaan naar Irvine Meadow na afloop. Dat was eigenlijk de wedstrijd waar het om ging, want dit was niet meer dan een leuk voorafje. Daar dachten meer mensen hetzelfde over, want het zou erg rustig zijn die middag op Rugby Park. De wedstrijd kwam namelijk live op tv om 12:00 en tel daarbij op dat een ticket 20 pond was en de keuze om niet te gaan was snel gemaakt. Toch zou Motherwell zo'n 400 man meenemen en voor Nederlandse begrippen is dat niet eens zo onaardig.

Andy vertelde dat de uitwedstrijd naar Kilmarnock een heel onpopulaire is. Killie heeft geen firm, waardoor de Saturday Service sowieso nooit gaat. Daarnaast speelt er ook helemaal niets. Met Dundee United en St. Mirren zijn er de laatste jaren nog wat akkefietjes geweest, waardoor daar een rivaliteit is ontstaan. Verder zijn uitwedstrijden naar de twee clubs uit Edinburgh en Caley Thistle ook altijd mooi en natuurlijk de derby tegen Hamilton. Naar de Old Firm gaan vindt niemand iets en Aberdeen is te gevaarlijk, want met die club is er een groot hooliganverleden. Toch is dat nog altijd beter dan naar Kilmarnock, Je hebt er amper pubs en het stadion is te groot. Zo kreeg ik even een mooie les in welke uitwedstrijden mooi zijn en welke niet.

Ze mogen dan geen pub hebben naast het stadion, maar wel een hotel en daar kun je wel wat drinken. Ik had even genoeg van de alcohol en wilde een Irn-Bru. De woorden “geen” en “alcohol” in een zin, begrijpen de Schotten niet, want ik kreeg een Irn-Bru met wodka erin. Altijd mooi om elf uur 's ochtends. Het blijft wel een mooi iets dat in zo'n drankhol Motherwell- en Kilmarnock-fans door elkaar heen staan. Er gebeurt nog genoeg in de UK (voetbalwet my ass), maar amper in en rondom het stadion. Er stonden zelfs een paar geblesseerde spelers van Motherwell mee te zuipen. Toch een aparte cultuur daar in Schotland.

Gelukkig kon ik mijn studentenkaart weer gebruiken en kreeg ik zes pond korting. Minder was dat we geen ticket kregen. Leg je een kapitaal neer, krijg je niet eens een kaartje! Minpunten voor Killie, maar dat werd goed gemaakt door de goddelijke Killie Pie. Maus nam er zelfs twee en ik had ook even spijt dat ik er maar eentje had. Dit blijft toch wel de Ferrari onder het stadionvoer. Hadden ze dit maar overal. Aan de andere kant is het ook wel mooi om over slecht stadionvoer te nuilen. Terwijl de aftrap naderde, wilde het stadion maar niet vollopen. Uiteindelijk was het stadion slechts voor een kwart gevuld en dan is Rugby Park toch wel erg leeg. Ik snap niet dat ze de twee tribunes achter de goal niet gewoon dicht lieten.

De wedstrijd zelf was niet eens zo slecht. Vooral Kilmarnock, met de door Willem II ooit afgetest Eremenko als spil, voetbalde erg goed. Motherwell deed alleen de eerste twintig minuten goed mee en kwam terecht op voorsprong door John Sutton, maar daarna was het alleen Killie dat de klok sloeg. Na 24 minuten kwam Kilmarnock gelijk en vlak voor rust werden ze nog eens geholpen door de scheidsrechter die ze een pingel gaf: 2-1. Daarmee was het verzet van Motherwell gebroken en na de rust maakte Killie het af door de 3-1 te maken. Als Kilmarnock zo blijft draaien, is Europa niet ver weg. Tegenvaller is dat manager Mixu Paatelainen vandaag is vertrokken om manager te worden van Finland.



Het rapport

Het stadion:

Zoals ik de vorige keer al schreef, is Rugby Park niet het mooiste stadion van Schotland. Daarentegen ook zeker niet het lelijkste. Het was nu natuurlijk wel erg leeg, maar door die twee wat aparte tribunes aan de lange zijde is het nog best redelijk. De buitenkant blijft wat pauper.

De wedstrijd:

Ik vond Kilmarnock de laatste keer best aardig spelen en vandaag deden ze dat opnieuw. Motherwell begon heel sterk, maar werd na verloop van tijd helemaal weggetikt door Killie. Met name het trio Bryson, Eremenko en Silva was ongrijpbaar. Kilmarnock wordt al het hele seizoen de beste voetballende ploeg van Schotland genoemd en dat kan ik beamen.

De omgeving:

Rugby Park ligt midden in een woonwijk. Echt veel is er niet te beleven. Het is een wat saaie omgeving. Behalve de bar van het hotel, zijn er ook geen pubs te vinden. Qua stadje stelt het allemaal niet veel voor. Een beetje een saai centrum en dat was het dan. Overigens is het geen pauperstad.

De sfeer:

De Killie-fans staan niet bekend om hun zangkunsten en ook vandaag waren ze niet te horen. In ons vak werd ook niet gezongen, maar ontzettend veel gevloekt. Nu zijn Schotten van nature al wat grof in de mond, maar dit sloeg ik alles. Echt in iedere zin kwam het woord 'fucking' in voor. Ik kan dat wel waarderen, want in tegenstelling tot bij de ultra's, is hier tenminste sprake van echte emotie.

Overall:

Twee keer in één seizoen naar Kilmarnock is misschien wat veel, maar dat is wat alle Schotse voetbalfans meemaken. Het was ook maar een voorafje. Ook aardig om een keer een echte random SPL wedstrijd mee te maken. Kan ik daar ook over oordelen. Ik verwacht dat ik voorlopig niet terugkeer in Kilmarnock, maar wie weet. Spelen ze een keer tegen Ayr United, dan kom ik er graag nog een keer.



De statistieken

Kilmarnock v Motherwell 3-1 (19/03/2011)

15. John Sutton 0-1

24. Manuel Pascali 1-1

44. Jamie Hamill 2-1 (pen.)

51. Liam Kelly 3-1

Ground: Rugby Park, Kilmarnock

Visits: 2

Season: 2010-2011

Competition: Scottish Premier League

Position Kilmarnock: 5

Position Motherwell: 6

Gate: 4259

Match Number in Scotland: 30

Goals: 93

Line up Kilmarnock:

Jaakkola, Clancy, Fowler, Sissoko, Bryson, Hamill, Silva, Kelly, Pascali, Eremenko, Gross (77. Agard)

Line up Motherwell:

Randolph, Saunders (9. Forbes) (78. Casagolda), Craigan, Hutchinson, Page (54. Jones), Gunning, Hateley, Humphrey, Jennings, Murphy, Sutton

Yellow Cards:

Pascali (Kilmarnock), Forbes, Hutchinson, Gunning, Jennings (Motherwell)



De foto's



Rugby Park torent al mooi boven de huisjes uit



Hier van iets dichterbij



Niet echt mooi, maar toch best imposant



De West Stand a.k.a. hoofdtribune



In zes maanden tijd zijn er wat letters naar beneden geflikkerd



Boven de turnstiles van de hoofdtribune zag je overal het logo met de evil eekhoorns



Say Aye tegen twee Killie Pies



Propaganda voor de Killie Pie



We moesten de pie zelfs een applaus geven, volgens het scorebord 



De West Stand blijft toch de mooiste tribune op Rugby Park...



.. hoewel ik ook een zwak heb voor die rare tribune aan de overkant



Klokslag twaalf uur kwamen de mannetje het veld op



De mascotte van Killie gaat mental



Wij zaten in het vak van Motherwell



Aan de overkant was het geen gekkenhuis



Een wedstrijdmoment



Say Oooh Aaah Cinema!!!



De EHBO'ers hadden gekke rode helmen op



Motherwell probeerde het wel...



... maar het lukte niet vandaag



Gelukkig is er dan nog altijd Bovril

 

 

© 2005 All Rights Reserved.