Dollen bij de Dolly Blues
Het was een programma waar ik spontaan van ging watertanden. Gebouwd rondom de Old Firm van 3 januari, zouden SJ en ik op 2 januari Queen of the South v Ayr United bezoeken. De dag van te voren zouden we beide onze eerste Nieuwjaarswedstrijd in Engeland zien. Speciaal voor die gelegenheid kozen we een van de leukste derby's van die dag uit. De authentieke Tameside derby tussen Stalybridge Celtic en Hyde United. Voor mij extra leuk, omdat ik nu de kans had om twee Celtic's in één weekend te zien. Helaas was Koning Winter nogal aan het huishouden in Engeland en begon het spannend te worden of de wedstrijd zou doorgaan. Na flink wat sms'jes te hebben verstuurd kreeg ik te horen dat de wedstrijd eruit lag. Altrincham v Wrexham werd het alternatief, maar ook die werd afgelast. De enige wedstrijd die overbleef op onze route was Lancaster City v Bamber Bridge FC. Dan maar naar Lancaster. Alles beter dan geen voetbal.
Van Lancaster City wist ik een beetje. De naam van het stadion - Giant Axe - is een klassieker. Ik had er ooit foto's van gezien, maar die waren niet blijven hangen. Veel zou het dan ook niet voorstellen, dachten we. Om toch een leuk stadion te zien stopten we onderweg bij Chorley. Victoria Park is echt een klassieker en ondanks dat het -10 was, stonden we met de broek op de enkels. Dit stadion was nog leuker dan ik had verwacht. Een mannetje daar vertelde dat de wedstrijd van die middag eruit lag. Het eerste team ging echter wel trainen. Vreemd. Foto's van dit stadion volgen later nog. We verlieten Chorley om door te rijden naar Lancaster. Nog steeds lag de wedstrijd er niet uit, maar als die toch zou worden afgelast zouden we Lancaster beter gaan bekijken. Dat is namelijk best een aardig stadje viel ons op toen we eerder dit jaar naar Morecambe gingen.
De rivier de Lune volgend reden we Lancaster binnen. Die rivier is de aorta van het stadje. Dankzij dit water kon Lancaster zich ontwikkelen tot een belangrijke plaats in de vroege Middeleeuwen. Zo belangrijk zelfs dat het stadje de naamgever is van de county Lancashire. Tegenwoordig is Lancaster door veel andere steden in de county voorbijgestreefd, maar de naam Lancashire zal nog lang gebruikt gaan worden. Nu het toch over namen gaat, Lancaster betekent 'Roman fort on the River Lune'. Niet echt spannend dus, in tegenstelling tot de bijnaam van de stad. Dat is namelijk het vrolijke The Hanging Town. In Lancaster waren ze nogal fanatiek in hun jacht op heksen en het is de stad - buiten Londen - waar de hoogste aantal "heksen" werden opgehangen. Gezellig knulletjes dus daar in Lancaster.
Wat bijnaam betreft heeft de voetbalclub een leukere. Die luidt namelijk The Dolly Blues. Het komt wat nichterig over en dat is het ook. Lancaster City speelde namelijk vroeger in blauwe shirts en deze shirts zagen er hetzelfde uit als tabletten van het wasmiddel Dolly Blue. Tsja, sommige bijnamen hebben zo'n bizarre oorsprong. Op het sportieve vlak heeft Lancaster City nooit echt hoge toppen gescheerd. In het Interbellum was de club dichtbij een uitverkiezing voor de Football League, maar dankzij dubieuze handelingen in achterkamertjes werd Lancaster City nooit gekozen. Bizar, omdat ze vaak betere papieren hadden dan veel concurrenten die wel werden verkozen. In 1921 was er weer een verkiezingen. Een van de concurrenten Accrington Stanley bijvoorbeeld trok minder toeschouwers, had veel mindere faciliteiten en lag tussen twee grote clubs (Burnley en Blackburn waren topclubs in die tijd) ingeklemd. Toch werd Stanley verkozen in plaats van Lancaster. Dit geeft aan hoe schimmig die verkiezingen destijds waren.
Lancaster is altijd een non-leagueclub gebleven, hoewel er een aantal jaar geleden nog een ultieme poging werd gedaan. Een malafide zakenman nam de club over met het plan Leaguevoetbal naar Lancaster te brengen. De club investeerde teveel en in 2006-2007 was het sprookje ineens over. De club zat tot over de oren in de schulden en degradeerde met één schamel puntje uit de Conference North. Dit mede doordat de club tien minpunten had gekregen aangezien ze in administration werden geplaatst. Lancaster City verdween daardoor even van de voetbalkaart, maar een snelle herstart zorgde ervoor dat ze slechts twee divisies lager opnieuw mochten beginnen. De club is vandaag de dag weer hersteld van die dreun en staat nu boven aan in de fameuze Unibond Division One North. Dat is twee divisies onder de Conference North en omgerekend de achtste divisie van Engeland. In Nederland is Lancaster City ooit eenmaal in het nieuws geweest. NAC kocht in 1999 namelijk spits Peter Thompson van The Dolly Blues. Met 50.000 pond de hoogste transfersom die Lancaster tot op de dag van vandaag ontving. Hij bakte er niet veel van. De stap bleek tot te groot en na slechts drie wedstrijden voor de Bredanaars kwam hij weer terug naar Engeland.
Bamber Bridge heeft ook een claim to fame. In de voorbereiding voor het EK 1996 in Engeland verbleven de Tsjechen in het stadje en speelden zelfs een oefenwedstrijd tegen de plaatselijke FC. De Tsjechen wonnen met 1-9 voor 2300 toeschouwers, een record dat vandaag de dag nog staat. Doordat Pavel Nedved en co. in Bamber Bridge verbleven gingen de inwoners het team steunen. Of het aan de steun van de lokale bevolking heeft gelegen is onbekend, maar Tsjechië haalde de finale en was zonder die vervelende Bierhoff zelfs Europees Kampioen geworden.
Niet alleen de Tsjechen zijn hartstochtelijk aangemoedigd door de inwoners van Bamber Bridge, ook Preston North End en Blackburn Rovers zijn groot in het stadje. Tegenwoordig zijn er ook veel jonge gloryhunters die voor Man United zijn, maar oorspronkelijk is de bevolking verdeeld over PNE en de Rovers. Dat leidt tot veel banter over en weer. Als een van de twee clubs degradeert lopen de fans van de andere club in een processie met een doodskist met het naam van de andere club. Die wordt dan begraven in de Top House pub met veel ceremonieel er omheen. Dit gebeurt al sinds de jaren 40 en heeft al tot veel vermaak geleid in de loop der jaren. Het zijn grote voetballiefhebbers daar in Bamber Bridge, maar helaas laten ze de lokale club links liggen. Vandaar dat de club nu wel zo'n beetje haar top heeft bereikt. Met een beetje mazzel promoveren ze een keertje naar de Unibond Premier, maar dat is het dan ook wel.
Lancaster bleek overigens echt een leuk stadje te zijn. We vinckten de kathedraal, het kasteel waar de "heksen" vroeger werden opgehangen en de binnenstad. Na even de multinationaal Starbucks weer wat te hebben gespekt gingen we terug naar het stadion. Het was uurtje voor aftrap en de spelers liepen al warm. Er zou dus gevoetbald worden. Van vreugde maakten we een dansje. Toch nog voetbal vandaag. Onze eerste Nieuwjaarswedstrijd werd een feit. Geen Stalybridge Celtic v Hyde United, maar dit was een leuk alternatief. Sowieso is het leuk om ineens bij een wedstrijd te eindigen waar je van te voren helemaal geen rekening mee hebt gehouden. Het is me een keer eerder overkomen, toen we ineens bij Crawley v Eastbourne stonden in plaats van Lewes v Kettering. Voordeel is dat je dan verrast kunt worden door het stadion. Nu was dat bij Crawley niet zo bijzonder, maar Giant Axe is best aardig. Vooral ook met dat kasteel en de kathedraal op de achtergrond.
We keken naar een wedstrijd op het achtste niveau, dus waren de verwachtingen over het spel bij ons vrij laag. Goede inschatting, want het was echt werkvoetbal. De middenvelders kregen een stijve nek van de hoog gehoofte ballen van de verdedigers. Voorin mochten de boomstammen van beide clubs het dan uitzoeken. Dit was echt voetbal zoals het in mijn verbeelding vroeger in Engeland werd gespeeld. Deze tactiek werd beloond, want de club die er het meest gebruik van maakte - Bamber Bridge - kwam om 0-1. Ik was blij, want ik heb een soort angst voor 0-0'en. Nog mooier was het dat SJ het doelpunt miste, doordat hij op zijn telefoon keek naar een sms-je dat hij had ontvangen. Mijn dag was nu al geslaagd. Het bleef 0-1 tot aan de rust. Daarna was het tijd om even de clubshop te bezoeken. Voor slechts twee pond tikten we een mooie Unibond Division One North-sjaal op de kop. Ons nieuwe levensdoel is om ook die van South en de Premier Division te kopen.
Alles liep tot nu toe erg goed, dus werd het tijd dat er iets fout ging. Gelukkig gebeurde dat ook. We gingen in de rij staan voor een bak warme chocolademelk, maar bij Dolly's Diner werken de langzaamste mensen van Engeland. Ondanks dat de grote drukte al voorbij was, duurde het maar liefst 20 minuten voor we onze smaakloze motorolie hadden. Twee voordelen: het was niet duur en we hadden geen goal gemist. Een wonder, want Lancaster was The Brigs flink onder druk aan het zetten. Uiteindelijk bleek dat de kwaliteit van Lancaster toch te veel was en na drie aardige goals stond de 3-1 eindstand op het programma. The Dolly Blues blijven de grootste kanshebber voor de titel en wij gingen tevreden richting Carlisle. Het was toch nog een leuke dag geworden, met deze wedstrijd, het stadje Lancaster zelf en het stadion van Chorley. Nu was het hopen dat we niet in een sneeuwstorm terecht zouden komen en dat er de volgende dag nog wat overbleef om te bekijken.
Site Navigation 
