Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Lokeren

Het verslag

      

Schotten in Berchem

Buiten een platform voor mijn spam heeft mijn site nog meer voordelen. Ik heb bijvoorbeeld lieden van diverse pluimage leren kennen en sommige mensen heb ik ook in het echt ontmoet. Degene met wie ik het meeste optrek zijn Andy en Stuart, de Motherwell-fans. Afgelopen november ben ik bij Andy thuis blijven logeren, terwijl ik Raith Rovers, Falkirk en nog een keer Falkirk ging vincken. Nu was het tijd voor de Schotten om eens richting Nederland te komen. Dit omdat Willem II v Nac op het programma stond en deze Brabantse derby is een van de dingen die je ooit meegemaakt moet hebben in je leven. Doordat ze ook zaterdag zouden blijven, had ik het idee om drie wedstrijden in drie landen te vincken. Overdag Eintracht Trier v 1. FC Saarbrücken in Duitsland en 's avonds Lokeren v KV Mechelen in België. Een weekend voor de ware liefhebber.

Buiten de twee Schotten kwam ook 1904 over voor Willem II. Hij vinckt ons alleen tegen Nac, dus ik heb zo'n vermoeden dat hij stiekem een homo is. Dat dachten de buren trouwens ook van ons hele gezelschap. Met vier mannen en een matras uit de schuur liepen we over de galerij. Als nietsvermoedende voorbijganger kon je niets anders bedenken dat er een homo-orgie ging plaatsvinden. Gelukkig gebeurde dat niet, maar Willem II stelde ons weer teleur. Na een geweldige 35 minuten stortte het helemaal in elkaar en verloren we met 1-2. Balen, maar uiteindelijk hadden we nog een heel mooie avond in de stad. Het lukte zelfs om Stuart een Broodje Jantje te laten eten. Gefrituurd spul gaat er altijd wel in bij die Schotten. Het hoogtepunt van de avond was toen ze een standbeeld zagen van een Schotse militair, dit naar aanleiding van de bevrijding van de Tilburg door Schotse legereenheden.

De volgende dag zouden we eigenlijk naar Trier gaan, maar helaas was daar Koning Winter die ervoor zorgde dat Trier niet doorging. We wilden als alternatief naar Hoek v Kozakken Boys gaan, maar het was na Willem II nogal laat geworden. We stonden dus veel te laat op en kwamen ook nog eens in een file terecht. Er ging een grote streep door Hoek. Zo blijft Zeeland de enige provincie waar ik nog nooit een voetbalwedstrijd heb gevinckt. Maar niet getreurd, want voordat we naar Lokeren gingen, besloten we de Schotten te trakteren op twee mooie Antwerpse stadions: De Bosuil van Antwerp en 't Rooi van Berchem Sport. Het Kiel is wel erg saai en klinisch geworden, dus die sloegen we over.

In tegenstelling tot Nederlandse stadions, zijn Belgische stadions nog geen afgesloten vestigingen. Zo ook De Bosuil. We konden de tribunes op en zelfs het veld. De Schotten wisten niet wat ze zagen en gingen als Japanners foto's van elkaar maken. Een Schot in de dugout, een Schot op de middenstip, een Schot voor het bord waar de interviews worden gegeven en een Schot hangend aan de lat. Het werd allemaal gevinckt. Het was wel apart om in zo'n verlaten stadion rond te lopen. Tribune 2 kon ook eindelijk ook eens beklimmen. Die heeft ook zo'n beste tijd gehad. Erg mooi om te zien waar D'n Hoevenen altijd mental gaat. Gelukkig was het niet helemaal verlaten, want het café in het stadion was wel open. We voerden de Schotten dronken met bollekes De Koninck en keken veldrijden. Ze hadden dat nog nooit gezien en waren erg gefascineerd door de sport. Het was ook moeilijk om te vertrekken, want ze wilden het einde nog zien. Berchem lag echter te wachten, dus we moesten weer door.

Bij Berchem was het stadion wel afgesloten en keken de mannetjes wat vreemd op toen ze ons zagen. Ze verstonden de Schotten niet goed en dachten dat ze plat Antwerps aan het praten waren. Dat begonnen de Berchem-mannetjes dus ook maar te doen. Een Babylonische spraakverwarring was het gevolg. Dat was wel genieten geblazen. We werden de kantine mee ingenomen en getrakteerd op een drankje. En nog een. En nog een. Ze vonden ons een gek gezelschap bij Berchem, met een Belg, een Nederlander en twee Schotten. Uiteindelijk werd er zelfs iemand opgetrommeld met de sleutel die ons het stadion in liet gaan. Ik moest een traantje wegpinken op het moment dat ik zag dat een van de twee adelaars nog steeds ontvleugeld was. De Schotten werden weer Japanners en gingen elkaar weer fotograferen. 't Rooi blijft echt een geweldig stadion. Jammer dat er niet meer zo veel volk op af komt, want zij verdienen meer.

Na het rondje stadion gingen we weer naar binnen in de kantine. Daar bleef het erg gezellig. De Schotten hadden sterke verhalen over William Wallace en Robert the Bruce. We werden uitgenodigd om een keer terug te komen voor een VIP-behandeling met eten erbij. Die afspraak staat, want Belgisch eten is een stuk beter dan de Nederlandse keuken en zeker dan de Schotse. Sowieso is Berchem een leuke club, dus dat maakt het dubbel leuk. Helaas komt aan alle leuke dingen een eind en na een paar uur moesten we toch echt richting Lokeren gaan, want er stond een wedstrijd op het programma. Via de vaste frituur van 1904 vlakbij zijn werk gingen we richting het Lokerse. We zouden met z'n vieren in het uitvak staan. Een goede keuze, want de sfeer bij KV Mechelen is vaak goed en Lokeren is de matenclub van Nac. Daar kan ik dus niet tussen gaan staan. Sowieso vind ik het niet echt een leuke club, want er speelt altijd een soort vreemdelingenlegioen , voorzitter Roger Lambrecht is een kloon van Jabba the Hut en de club is al zo'n 85 keer gefuseerd. De tijden dat Lokeren meedeed om de bovenste plekken en een topper als Preben Elkjaer-Larsen in de gelederen had zijn al lang voorbij.

Terwijl we in de auto nog aan het uitbuiken waren van de friet, kwamen we bij Lokeren aan. We moesten een paar kilometer van het stadion parkeren, dat was wel hobbykostend. Vooral voor de Schotten, want - in tegenstelling tot William Wallace - hielden die niet van wandelen. Op weg naar het stadion konden we veel marginalen, rariteiten en wildplassers vincken. Het was de wandeling helemaal waard. Die supportersbussen in België blijven toch een apart fenomeen. Eigenlijk moet ik eens een keer met zo'n bus meegaan. Puur om dat eens mee te maken. Aan de andere kant gaat zelfs 1904 nooit met die bussen mee, wegens teveel marginaliteit. Dat wil ook wel iets zeggen. Terwijl we bijna bij het stadion waren zagen we Daknam er mooi bijliggen, zo in de mist. De lampen konden de mist nog wel een beetje wegbranden, zodat we het stadion tenminste zagen. Achter het stadion was er een vijver waar ook veel KVM-fans in aan het zeiken waren. Ik zou niet graag reďncarneren als eend of vis in die Lokerse vijver.

Eenmaal binnen bleek het uitvak een horror te zijn. Een groot net voor onze bek, dat de hele wedstrijd zou blijven hangen. Daarnaast nog onaangename hekken en je hebt een stadion waar je eigenlijk niet voor je lol komt. Het was wel mooi om te zien dat het redelijk vol zat. Tegen een Roeselare of Zulte-Waregem moet je hier niet zijn. Het pre-macth entertainment op het veld was goed geregeld. Er kwam een pluche mascotte met de naam Fiel (Pedo?) het veld op om de kinderen op te warmen. Daarna kwam er echter iets dat alle verbeelding tartte. Een schreeuwlelijk in een voetbalpak die flink ging volksmennen. Een echt gekkenhuis werd het niet en hij kreeg een striemend fluitconcert over zich heen. Dit soort foute figuren moet je nooit teveel aandacht geven en ik was blij dat hij weer vertrok en vroeg me af of er mensen waren die naar concerten van hem gingen.

De wedstrijd zelf was niet veel. Lokeren won terecht met 2-1 en verliet daardoor weer de laatste plek. Qua randanimatie was het wel goed toeven in het Mechelse vak. In tegenstelling tot de Lokerse aanhang lieten ze zich goed horen. Er was ook continue interactie tussen de Mechelaren en de lokale hangjongeren van Lokeren, die zich in een hoekje hadden verschanst. Het was weer even geleden dat ik in België had gevinckt (Racing Mechelen was bijna een jaar eerder de laatste), maar ik had me ondanks de matige wedstrijd toch wel weer vermaakt. Het dieptepunt was echter na afloop van de wedstrijd. Een van de Lokeren-fans moest een misselijkmakende Lokeren-Breda sjaal laten zien, met in het midden twee piemels (of handen) die elkaar aanraakten. Bah, wat was dat een naar iets om te zien. Nee, Lokeren heeft geen pluspunten gescoord bij mij deze avond.

Na weer de marathon te hebben moeten lopen en opnieuw marginalen, rariteiten en wildplassers te hebben gevinckt kwamen we weer bij de auto. Snel werd er koers gezet richting Tilburg, want DJ Kuif zou gaan draaien in Studio en daar wilden we perse bij zijn. Het was weer een mooie avond. De Schotten hadden alleen pech dat niemand ze goed verstond. Op het laatst probeerden ze uit armoede maar een oma te versieren, maar zelfs daar lukte het niet bij. Er zat niets anders op dan maar Berchem-liedjes te gaan zingen, want dat is vanaf nu de favoriete Belgische club van hen. Ergens in de kleine uurtjes kwamen we weer bij mij thuis aan. Na een korte nachtrust moesten de Schotten weer richting Weeze. Het was een mooi weekend geweest, ondanks dat we zowel mijn als 1904's club zagen verliezen. Voor volgend jaar staat er zeker een deel II van Schotten in Tilburg op het programma, met daarin in ieder geval een bezoek aan Berchem Sport.



De foto's

De ingang van De Bosuil

De buitenkant van Tribune I. Helaas met het Man United-logo erop

De geweldige Tribune II

Ingang van Tribune II

Een indrukwekkend bouwwerk

Uitgang

Mooie provisorisch nummers op de bankjes

Nog een laatste foto van deze klassieker

De lelijke familietribune

Nog overtroffen door deze afschuwelijke visbokaal. Wie heeft dit verzonnen?

Tribune I in de mist

De spelerstunnel met het sympathieke hekwerk

Hier worden de spelers geďnterviewd naar weer een thriller

Bovenop het dak een echte gable naar Brits model. Helaas is het logo eruit gesloopt voor de tv

Stadion twee van deze dag was 't Rooi van Berchem Sport

De dubieuze ingang met de twee adelaars

Deze is nog heel en heeft zijn twee vleugels nog

Deze arme vogel mist zijn vleugels

De hoofdtribune van 't Rooi

Aan de overkant deze overdekte staantribune

De dugout waar ooit Papa Sanou (topscoorder voor Willem II in de CL) zat

Ook hier worden grote sterren geďnterviewd. Ik krijg spontaan zin in een visje van Bert Costermans

De spelerstunnel. Ook hier liep Papa Sanou ooit

Oké, duidelijk bij welke club we nu zijn

Daknam in de mist

Knulletje gaat in de vijver achter het uitvak pissen

De hoofdtribune

Ook aan de overkant zaten Lokeren-fans

Het minste vak was voor de uitfans

Mascotte P. Fiel. Een dubieuze figuur

De volksmenner. Op de achterkant stond een voetbalveld afgebeeld

Knulletjes komen het veld op

Gekkenhuis in het uitvak

Maar uiteindelijk waren het de Lokeren-fans die het hardste konden juichen

Lokeren wint weer eens en is van de laatste plek af


 

 

© 2005 All Rights Reserved.