Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Loughborough

Het verslag

     

Dy Dy Dy Dy Dynamo

Doordat de tv-knulletjes Derby County naar 17:20 hadden verplaatst, konden we nog ergens in de buurt een potje meepakken. We hadden de keuze uit Man United v Man City (die was heel vroeg), Notts County v Exeter City en Loughborough Dynamo v Glapwell. Als voetbalnerd is de keuze dan makkelijk: op naar Loughborough. Leuke club. Ze werden ooit opgericht, doordat wat mannetjes uit Loughborough in de jaren 50 de wedstrijd Wolves v Dynamo Moskou zagen. Daarop besloten ze meteen een voetbalclub op te richten. Gekozen werd voor de clubkleuren van de Wolves en de naam en het logo van de Sovjets. Vandaar de wat ongewone naam voor een Engelse club, maar het is weer eens wat anders dan United, City of Town. Daarnaast speelde er van 1895 t/m 1900 een Loughborough FC in de Football League. Die hebben nog altijd - samen met Derby County - het record van minste overwinning in één seizoen: 1.

Maar voordat we naar Loughborough gingen, hadden we nog een avondje in Chesterfield voor de boeg. We hadden expres voor deze stad gekozen, want staptechnisch is dat een van de betere in Engeland. Ons hotel lag aan de rand van het centrum, ideaal. Na de geweldige wokkeltoren (fapfap) te hebben gevinckt, stonden we al in het stapgedeelte van Chesterfield. Ons eerste doel was de Yates. Het was allemaal weer lekker ordinair daar. Twee meisjes bestelden een fles rosé en tikten die binnen vijf minuten achterover, om daarna naar de wc te rennen om de fles rosé + maagsappen te lozen. Hoogtepunt was echter een vijftiger (type ruwe bolster, blanke pit), die indruk wilde maken op de vrouwen door op zijn vuisten zichzelf op te gaan drukken op de dansvloer. Het "WTF-moment" van deze trip hadden we al achter de rug.

Na een tijd begon het wat leeg te lopen, dus tijd om te verkassen. Een vrouwelijk propper propte ons en daar trapten wij uiteraard in. Vandaar dat we ons terug vonden in de lokale dancing “Inspirations”. Het was er goed toeven, want happy hour zorgde voor goedkope drank, er waren veel vrouwen en sommige van die vrouwen waren vinckbaar. Het was ook in deze tent dat er een mannetje naar me toekwam en me wilde leren breakdancen. Daarna ging hij het voordoen en eigenlijk was het heel slecht. Hij deed het ook midden op de dansvloer, waardoor iedereen er last van had. Hij was ook zoveel met zichzelf bezig, dat zijn poging om vrouwen te versieren jammerlijk mislukte. Na een uur werden hij en zijn maten de kroeg uitgetrapt omdat ze te lastig waren. Jammer, want het was wel entertainment.

Alles bij elkaar was het weer een mooie avond. Stappen in de UK blijft iets aparts. Dat moet je eigenlijk een keer hebben meegemaakt. Het mooie is dat daar alles door elkaar gaat stappen, dus niet alleen “hippe” jeugd, maar ook oude MILF’s met roze cowboyhoeden, rariteiten met ribbroeken en moddervette tienermeisjes die zoveel vlees laten zien dat je het gevoel hebt in een slagerij te staan. Maar de volgende ochtend moesten we dat uit onze gedachten wissen, want Loughborough Dynamo stond op het programma. Eerst gingen we Saltergate, het oude stadion van Chesterfield, vincken. De lokale chavs hadden een turnstile ingetrapt, dus we konden makkelijk naar binnen. Dat was genieten. Stadions vincken is mijn hobby, maar verlaten stadions is daar weer het summum van.

Saltergate was niet eens zo in verval geraakt. Alleen de stoeltjes aan de lange zijde tegenover de Main Stand waren verdwenen en alles lag vol met flessen Strongbow, Red Bull en Buckfast. Het was wel bizar om te zien dat iedereen meteen na de laatste wedstrijd verdwenen leek. Er stonden nog computers, er lagen nog jassen vol met stof en er stonden nog dozen met programmaboekjes. Het mooiste item vond 1904, een agenda van een van de bestuursleden. Ik besloot toch wat souvenirs mee te nemen en met een paal in onze broek reden we naar Loughborough. Een langzaam verdwijnend Saltergate zien was toch wel genieten, ondanks dat het ook wel pijn deed om het stadion zo te zien. Foto's zal ik binnenkort wel eens uploaden.

Loughborough Dynamo is eigenlijk maar een matige club. Ze spelen in de Northern Premier League Division One South (oftewel de 8ste divisie, één divisie onder clubs als FC United of Manchester en Halifax). Voor The Moes het hoogste niveau waarop ze ooit geacteerd hebben. Ook voor de rest weinig successen. Verder dan de tweede kwalificatieronde in de FA Cup is de club bijvoorbeeld niet gekomen. Ook in de twee amateurbekers zijn successen spaarzaam voor Loughborough. In de FA Vase bereikt de club ooit de tweede ronde, terwijl ze in de FA Trophy nooit voorbij de eerste kwalificatieronde kwamen. Loughborough Dynamo zou wel eens de minst succesvolle club kunnen zijn die ik ooit aan het werk zag en dat is een hele prestatie als je weet dat ik grootheden als Airbus UK en Atherton Colleries heb gezien.

De club momenteel aan de beste periode uit haar historie bezig. Ze stonden voorafgaande aan deze pot op de 14de plek en laat dat nu de hoogste positie zijn die de club ooit bereikte op dit niveau. Het zijn hoogtijdagen daar in Loughborough. De laatste tijd trekken ze ook meer dan honderd toeschouwers. Voorafgaand aan deze pot gingen we eerst nog even de stad in. Daar is niets mis mee. Het is een echte studentenstad, want Loughborough heeft een (technische) universiteit. Veel figuren waren zich ook aan het profileren door heel opzichtig met truien van die universiteit rond te lopen in de stad. Dat mag ik graag zien, zulke ego's. Vaak hebben die ook kleine piemels, dus ik snap dat het compensatiegedrag is.

We keken in de lokale pub nog een deel van de Manchester derby, maar de winnende omhaal zagen we niet. Maakt niets uit, want we waren op weg naar de Nanpantan Sports Ground van Loughborough. Het bleek een heel sportcomplex te zijn. Rugby, bowls, cricket, zowat alle oer-Engelse sporten kon je er spelen. Wij gingen natuurlijk, conservatief als we zijn, naar het voetbal. Terwijl we richting het stadion liepen, begon ik te vrezen dat het een heel kleine ground zou zijn. Ik zag kleine lichtmastjes en lage muurtjes. Een tribune zag ik niet. We konden vooraf ook al niet veel foto's vinden van het stadion, dus de verklaring dat er dan niets zou zijn, begon plausibel te worden.

De toegangsprijzen waren redelijk (helaas geen kaartje) en het programmaboekje was weer goed. Daar zijn ze in de non-league meestal veel beter in dan in de League. Aan de andere kant moet ik zeggen dat ik zowel de boekjes bij Burton als Derby wel goed vond. Dat komt niet zo vaak voor. Het “stadion” was inderdaad niet echt indrukwekkend. Er was wel een tribune, wat terracing en een shed. Aan de overkant van de tribune stond nog een gek, ijzeren gebouw. Nee, dit was geen klassieker. Ik begreep meteen waarom vinckers zelden tot nooit naar Loughborough Dynamo gaan. Zelfs de kantine was vrij matig. Een erg donker drankhol met illegale Sky. Het was een wonder dat we er niet verkracht werden.

Snel weer naar buiten, waar de spelers het veld op kwamen gelopen. Naast ons stond het bestuur van Glapwell en die zagen dat een van de reservespelers een oud hesje aanhad en niet van sponsor “Evo-Stik”. Die werd resoluut terug gestuurd. Het waren sowieso wel mooie figuren, want ze scholden flink op de scheidsrechter en de grensrechter. Die laatste had een zonnebril op en zijn schades waren continue onderwerp van spot. Ik mag dat graag zien als het bestuur van een voetbalclub bestaat uit de lokale tweedehandsautohandelaar (zoals Ron Brooks in Ilkeston), een shabby pubeigenaar en een foute vastgoedjongen. Dit maakt het non-leaguevoetbal ook zo mooi.

Maar er was ook nog een wedstrijd. Die viel niet eens tegen. Het tempo lag hoog en er kwamen wat kansjes. Loughborough kwam vroeg op 1-0 en de fans droomden al van een evenaring van de 7-1 winst van de week ervoor. Dat lukte niet. Sterker nog, Glapwell won met 1-4. Het was toch wel mooi daar en we namen ons voor om ooit dé Dynamo derby van Engeland te vincken: Shepshed Dynamo v Loughborough Dynamo. Extra leuk voor de liefhebber van flauwe grappen is dat Shepshed Dynamo aan Butthole Lane speelt. Ik kan alvast de garantie geven dat die flauwe grappen er zeker gaan komen, als we die volgend jaar gaan vincken. Nu maar hopen dat Shepshed, die op een degradatieplek staan, erin blijven. Dan is de eerste trip van volgend seizoen al zeker.



Het rapport

Het stadion:

Eigenlijk is de Nanpantan Sports Ground niet echt een stadion te noemen. Gek eigenlijk dat je op dit niveau met zulke magere voorzieningen mag meedoen, want nergens zijn de regels om te mogen promoveren zo streng als in Engeland. Ik werd er dan ook niet echt warm van. Stukje terracing, een klassieke Shed en een kleine tribune. Zelfs de kantine was een beetje een donker drankhol. Nee, dat stadion daar in Loughborough was geen topper.

De wedstrijd:

De wedstrijd viel me op zich niet eens tegen. Er gebeurde veel en het tempo lag lekker hoog. Er was al bijna in de eerste minuut gescoord, maar de spitsen van beide clubs bleken niet echt het vizier op scherp te hebben staan. Hadden ze dat we gehad, dan had het hier wel 5-8 kunnen worden, want kansen waren er volop.

De omgeving:

Loughborough is best een aardig stadje en het stadion maakt onderdeel uit van een heel sportcomplex. Behalve het voetbalstadion, waren er ook faciliteiten voor rugby'ers, bowlsspelers en tennissers. Het ligt ook mooi aan de rand van de stad, waardoor je een mooi uitzicht hebt op de heuvels van Leicestershire.

De sfeer:

Er waren maar 121 man (en een hond), dus gezangen waren er niet te verwachten. Entertainment was er wel, want naast ons stond het bestuur van Glapwell die het hardgrondig oneens waren met iedere beslissing en flink aan het nuilen waren. Daarnaast zat er op de tribune nog een corpulent mannetje dat ook continue zat te mopperen. Mooi om op die manier je zaterdag door te brengen.

Overall:

Het was maar een voorafje voor de wedstrijd van Derby en meer was het uiteindelijk ook niet. Ideaal om een beetje wakker te worden in Loughborough en wat voetbal te zien. Het stadion stelde niets voor, maar het voetbal was nog best aardig om te zien. Toch is het geen club die ik iemand zou aanraden als hij een non-league pot wil zien. Daarvoor is het toch iets te obscuur. Dan zijn er leukere alternatieven in de buurt.



De statistieken

Loughborough Dynamo v Glapwell 1-4 (12/02/2011)

21. Jack Roberts 1-0

35. Conor Higginson 1-1

62. Conor Higginson 1-2

74. Ian Holmes 1-3

80. Conor Higginson 1-4 (pen.)

Ground: Nanpantan Sports Ground, Loughborough

Visits: 1

Season: 2010-2011

Competition: Northern First Division South

Position Loughborough Dynamo: 14 

Position Glapwell: 10

Gate: 121

Match Number in England: 134

Goals: 375

Line up Loughborough Dynamo:

Pearson, Rennalls, Lester (45. Noble), Williams, Jenno, Hohn, Blackwell (74. Way), Roberts, Langham (61. Edwards), Hodgson, Grocott

Line up Glapwell:

Lindley, Harcourt (75. Kimberley), Magee, Varley, Kennedy, O’Hare, Telling, Walker, Holmes, Brown (89. Godber), Higginson (83. Townsend)

Yellow Cards:

Grocott, Hodgson, Jenno, Roberts (Loughborough Dynamo), Magee, Townsend (Glapwell)



De foto's



Overnachten deden we in Chesterfield met de wokkeltoren



Als je toch in Chesterfield bent, is een bezoekje aan Saltergate eigenlijk wel verplicht



Dankzij chavs kwamen we zelf in het stadion



Overal lagen nog programmaboekjes en andere spullen



In Loughborough houden ze van linkse hobby's



Volle bak in Loughborough



De favoriete sponsor van mijn vriendin "Evo-Stik" sponsort deze hele divisie



Democratische prijzen in Loughborough



De hoofdtribune van het stadion



Aan de overkant stond niets, op een gekke ronde bak na



Aan de lange zijde was wel wat terracing...



... terwijl aan de overzijde een echte "shed" was neergezet



Gatverdamme, wat een walgelijk bord. Doet me denken aan foute gladjakkers in pakken



Dit kan ik dan weer wel waarderen



De meegereisde ultra's van Glapwell. De term gekkenhuis kreeg een nieuwe dimensie



De hoofdtribune was niet echt "packed to the rafters"



Met een beetje fantasie leek dit wel Wolves v West Brom



Zelfs deze pot werd gefilmd, want wie wil dit nu niet zien?



In ieder geval deze vieze man die zich aftrok op de blote benen van de spelers...



... het bestuur van Glapwell FC...



... en de grootste nuilerd van heel Loughborough



Hoppa, op die niveau worden alle ballen hoog voor de pot gegooid



Een laatste blik op deze pot

 

 

© 2005 All Rights Reserved.