Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Malvern

Het verslag

      logo of Causeway United FC

The Magic of the Cup

Na de geweldige pot tussen Swindon Town en Oxford United, reden we naar onze volgende wedstrijd. Malvern Town en Causeway United gingen het in de allereerste ronde van de FA Cup, de zogenaamde Extra Preliminary Round, tegen elkaar opnemen. Dankzij toeval kwam ik er achter dat deze wedstrijd op zondag werd gespeeld. Ik was namelijk aan het zoeken naar alternatieven voor als we geen kaartjes voor Swindon konden krijgen. Malvern bleek in de buurt te liggen. Een zoektocht naar foto's van het stadion leverde een prachtige plaat op van een kleine tribune, met gigantische bergen op de achtergrond. Genoeg reden om daar eens te kijken. Doordat de wedstrijd in Swindon al om 13:00 was begonnen, konden we de tweede helft meepakken en dat is nog altijd beter dan niets. Sowieso is de FA Cup altijd goed, welke ronde het ook is.

Malvern Town? Wat is dat nou weer voor club, zie ik jullie denken. Terecht, want het is vrij obscuur allemaal. Ze spelen in de West Midlands League en hebben helemaal niets gewonnen in hun geschiedenis. De beste prestatie die ze ooit geleverd hebben is een zeventiende plek in de Southern League Division One Midlands in 2006–07. Dat is de achtste divisie in Engeland. In de FA Cup hebben ze ooit de Third Qualifying Round bereikt, dat is eigenlijk de vijfde ronde. Om die opnieuw te bereiken moeten ze, behalve van Causeway, nog drie clubs opzij zetten. Dat lijkt me vrij onmogelijk, want Malvern is wel een van de kleinste clubs in de Fa Cup dit jaar. Er zitten in deze Extra Preliminary Round best clubs van naam en faam, maar daar is Malvern er zeker niet eentje van. Dat is gewoon een vrij matige club die blij moet zijn als er honderd man komen kijken.

Malvern is helemaal niet zo'n kleine stad. Het is ongeveer even groot als Accrington, waar ze gewoon een Leagueclub hebben. Maar als je Malvern ziet, snap je meteen waarom voetbal er niet populair is. Voetbal is in Engeland vooral ontstaan in de armere gebieden, waar kolen en katoen de belangrijkste bronnen van inkomsten waren. In de streek waar Malvern ligt, is rugby de eerste sport. Het is ook een erg posh stadje. Het is lange tijd een belangrijk kuuroord geweest, vanwege het zuivere water dat vanuit de Malvern Hills kwam gestroomd. De stad was populair bij de Britse upperclass. Veel leden van het koningshuis kwamen uitrusten in Malvern en ook Charles Darwin was een graag geziene gast bij de vele kuuroorden in de stad. Nee, Malvern is geen stad waar voetbal snel wortel kon schieten.

De enige link tussen Malvern en voetbal is Edward Elgar, de beroemdste componist van Engeland. Zijn naam zal misschien niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar zijn liederen des te meer. Elgar schreef de muziek voor wereldberoemde stukken als "Land of Hope and Glory" en "Jerusalem". Veel Engelsen willen eigenlijk liever dat een van deze twee liederen wordt gespeeld, als het Engels elftal speelt. "God Save the Queen" is namelijk het lied van Groot-Britannië en niet van Engeland. Deze beroemde zoon van Malvern was behalve componist, ook een groot voetbalfan. Niet van de lokale club. Dat is ook onmogelijk, want die werden pas in 1947 opgericht, terwijl Elgar in 1934 stierf. Nee, Elgar was fan van Wolverhampton Wanderers en een heel fanatieke, getuige het onderstaande stuk:

English composer Edward Elgar (1857-1934) is famous for a string of symphonies and concertos but he also wrote what is believed to be the first ever football anthem: "He Banged the Leather for Goal". The composer was a keen Wolverhampton Wanderers fan, one of a founder members of the Football League in 1888, and often cycled over 40 miles from his home in Malvern, Worcestershire, to watch his team play. According to Wolverhampton Wanderers, he wrote this tune in honour of an 1890s striker, Billy Malpass.

Zo'n 60 kilometer fietsen om je club te zien, dat is wel wat anders dan die beroemdheden hier die we ineens allemaal van onder hun steen uit zagen kruipen, toen Ajax afgelopen seizoen kampioen werd. Elgar was tenminste een echte fan en werd dat in 1898, toen hij Wolves tegen Stoke zag spelen. Natuurlijk ook een heerlijke pot. In 1998 onthulde Wolves een plakkaat ter ere van Elgar en zijn lied “He Banged the Leather for Goal”, omdat het toen honderd jaar geleden was dat hij het schreef. Het schijnt toen ook gezongen te zijn, maar gezang heeft het wereldwijde web nog niet gevonden. Zelfs op Youtube is het niet te vinden. Erg jammer, want ik ben wel benieuwd hoe het klonk.Ook al stelt de club Malvern Town niet veel voor, dankzij Elgar heeft de stad toch een klein plekje veroverd in de voetbalgeschiedenis. Dat de club de komende jaren weinig hoge ogen zal gooien, werd ons duidelijk toen we bij het stadion aankwamen. Dat stelde niets voor. Eigenlijk is het niet eens een stadion. Ze hebben een hoofdtribune en een social club, voor de rest is het niet veel. Aan de overkant staat nog een soort schuurtje en dat is het dan. Maar om het stadion gaat het ook niet echt bij Malvern Town. Je moet ook zeker niet op de tribune gaan zitten, want dan zie je alleen wat huizen. Aan de overkant moet je gaan staan. Dan heb je uitzicht op de Malvern Hills en de rest van het stadje. Gelukkig was dat uitzicht er, want de wedstrijd was niet veel.

We kwamen in de tweede helft binnen en het stond nog 0-0. Gelukkig maar, want we hadden dus geen doelpunten gemist. Het eerste waar we ons over verbaasden was het veld. Het liep niet alleen flink af, ook was het gras hartstikke dor. Vreemd, want overal in de omgeving was het erg groen. Het lijkt wel of ze een hele zomer een tent over dat veld hebben gezet, zodat het gras langzaam is verstikt. Het zag er in ieder geval enorm stroperig uit en de spelers konden elkaar niet aanspelen over de grond. De bal stuiterde alle kanten op en leek maar niet vooruit te komen. Beide teams kregen wel kansen. Vooral Malvern kreeg een enorme kans. Voor open doel, de keeper lag ergens aan de andere kant, kreeg een van de middenvelders de bal in zijn voeten. Het enige dat hij hoefde te doen was zachtjes schieten. Hij bleef maar wachten en uiteindelijk werd de bal afgepakt. Fail!

Het leek wel of beide club financieel voordeel hadden bij een replay, want ook de spitsen van Causeway kregen opgelegde kansen er niet in. Dat Causeway was overigens wel de veel betere ploeg. Ik stond een paar dagen later dan ook niet gek te kijken, toen ik zag dat ze de replay met 5-0 hadden gewonnen. Die replay was noodzakelijk, omdat het hier 0-0 bleef. Enfin, het was maar een extraatje. We besloten nog even de social club in te gaan, om programmaboekjes te scoren. Ik ging nog even pissen en kwam terecht op een wc die zo uit de film "Trainspotting" leek te komen. Die ene waar Renton inviel. Daar ging ik niet in zeiken. De enige optie was nu de wastafel, maar ik besloot het nog maar even op te houden in plaats van de Tokkie uit te hangen.

Omdat Malvern ons wel een aardig plaatsje leek op het gebied van gastronomie, gingen we op zoek naar een pub om wat te eten. We kwamen uit bij de meeste chique Wetherspoon die ik tot nu toe heb gezien. Het eten kostte geen drol, zoals altijd bij Wetherspoon, en smaakte uitstekend. Ik had een "British Classic" bestaande uit drie Lincolnshire worstjes met aardappelpuree en doperwtjes, terwijl SJ voor de burger ging. Zo uitkijkend over de rest van de stad die beneden ons lag, was het toch wel genieten. Stadjes als Malvern zijn plekken die je als gewone toerist waarschijnlijk overslaat, maar die je als vincker juist wel bezoekt door een of andere gekke voetbalwedstrijd. Dat is toch wel een positief bijeffect van dat vincken. Overigens zijn vinckers er in alle soorten en maten, want er lag in die Wetherspoon ook een magazine waar een lijst inzat met daarop alle Wetherspoons. Daarachter stond een vakje dat je kon aankruisen als je er geweest was. Bizar.

Na nog wat te hebben gedronken, was het tijd om naar het hotel te gaan. Dat lag in Chadderton, vlakbij Oldham. Best nog een trip van een paar uurtjes rijden. Het was mooi om te zien hoe het landschap veranderde van een groen, landelijk gebied, naar de betonjungles van Birmingham en later Manchester. Engeland blijft een land met vele gezichten. Naast ons hotel bleek een pub te zitten en nog een goede ook. Een uitstekende plek om ons eerste weekend te analyseren en vooruit te kijken wat nog ging komen. Voor morgen stond de minste wedstrijd van de week op het programma, die van Bradford Park Avenue in dat sintelbaanstadion, maar daarna kwam mijn persoonlijke hoogtepunt van deze week: Schotland. Vooral van de derby tussen Greenock Morton en St. Mirren liep het water me in de bek.



Het rapport

Het stadion:

Van een stadion kun je niet echt spreken bij Malvern, hoewel het wel die naam heeft. In feite is het maar een tribune en die is best aardig. Voor de rest staat er nog een overdekt schuurtje aan de overkant. Verder kun je wat hangen op de reling. De social club is het kloppende hart van de club, maar ook die is vrij sober. Het was dat we nog een deel van deze pot konden meepakken, anders zou ik er stadiontechnisch zeker nooit heen zijn gegaan.

De wedstrijd:

We hebben natuurlijk een flink deel gemist, maar gezien het deel dat we wel zagen, was dat geen straf. Het was een ballet van matigheid. Dieptepunt was de oude bok van Malvern die voor open doel zo lang stond te wachten, dat hij uiteindelijk de bal kwijt was.

De omgeving:

Great Malvern is een plaatsje met twee gezichten. Beneden in het dal, waar het stadion ligt, is het pauper. Ga je wat verder omhoog, dan kom je in een compleet andere wereld. Een wereld die Edward Elgar heeft geïnspireerd om zijn stukken te schrijven. Vanuit het stadion kun je dat hoge gedeelte ook goed zien en dat was een mooi zicht. Het was ook dat zicht, waardoor we nog langs de club zijn gereden.

De sfeer:

Als er zo weinig mensen zijn, is het lastig om van een sfeer te spreken. Het ging er allemaal heel gemoedelijk aan toe.

Overall:

Ik ben een groot liefhebber van de FA Cup en zelfs deze allereerste ronde volg ik altijd. Toch was dit niet de pot die zelf zou uitkiezen. Het was puur vanwege het feit dat we hier nog een helft van konden meepakken, anders hadden we Malvern nooit gevinckt. Uiteindelijk was het nog best aardig, door het uitzicht en het stadje zelf. Spijt heb ik er zeker niet van.



De statistieken

Malvern Town v Causeway United 0-0 (21/08/2011)

Ground: Langland Stadium, Malvern 

Visits: 1

Season: 2011-2012

Competition: FA Cup (Extra Preliminary Round)

Position Malvern Town: 10 (West Midlands Premier Division)

Position Causeway United: 5 (Midland Football Alliance Division One)

Gate: 131

Match Number in England: 146

Goals: 398

Line up Malvern Town:

 

Line up Causeway United:

 

Yellow Cards:

 



De foto's



De buitenkant van het Langland Stadium ziet er al veelbelovend uit



Alleen de turnstile is wel de moeite waard



...



...



En hiervoor zijn we naar Malvern gereden; het prachtige uitzicht op die bergen



Voor de rest is er namelijk alleen deze tribune...



... en dit, maar of je dat serieus kunt nemen weet ik niet



Achter beide doelen was niets, alleen een paadje en een reling



De nog best redelijke hoofdtribune van de zijkant



De persmuskieten genoten van deze wedstrijd, evenals een van de WAG's



...



Uit dit raam kwam de meest penetrante frituurgeur die ik ooit heb geroken



Mooi uitzicht, hoofball en een grensrechter die het allemaal heel serieus neemt? Check



Causeway United was fan van tactische vrije trappen



Nog een kans, maar de bal wilde er niet in



De Malvern Town-vlag



En er hing ook een Welshe vlag, maar waarom was ons onduidelijk



Gekkenhuis langs de zijlijn



Dit pijprokende mannetje stond liever alleen



Allemaal zagen ze een matige pot, met een 0-0 eindstand



Bordje bij de social club...



... waar ze beschikten over een Trainspotting-toilet



Het stadje zelf was meer dan de moeite waard



Dat vond componist Edward Elgar ook, die er een eigen standbeeld heeft



In de upperclass Wetherspoon gingen we dineren



Je had vanuit het terras van de pub een mooi uitzicht over de stad aan de ene kant



en op de bergen, als je de andere kant opkeek



Er zijn zelfs Wetherspoon vinckers, waarvoor ze deze lijsten hebben

 

 

© 2005 All Rights Reserved.