Bye Bye, Rohomo, Bye
Een beetje gaar werd ik wakker na de wilde nacht in Wakefield. We zaten nog een uur van Manchester vandaan en de wedstrijd begon vroeg. Om 9 uur zaten we dus alweer in de auto. Afzien. Net zoals de avond ervoor was het nu erg mistig. Pas toen we vlak bij het stadion waren werd het zicht wat beter. We zagen de mooie gasopslagen rondom Eastlands en uiteindelijk ook het stadion. Het was nog zo'n 3,5 uur voor de wedstrijd, dus de auto parkeren was geen probleem. Later zou de plek niet echt geweldig blijken te zijn, want we kwamen er niet weg, maar 's ochtends vonden we het nog een mooie plek.
Van buiten is Eastlands nog best aardig, in vergelijking met andere nieuwe stadions. Het golven van de tribunes is leuk gedaan en het kunstwerk "The B of Bang" is wel een echt landmark rondom het stadion. Nadeel van dat kunstwerk is dat het flink aan het roesten is en er zelfs gevaar is dat het instort. Er zijn nu plannen om het weg te halen. Ik ben benieuwd wat er voor in de plaats komt, want het is wel leuk als er een herkenningspunt blijft bestaan rondom het stadion.
In de clubshop kochten we wat mutsen tegen de kou, terwijl Chocovla en Muldrez zowat alles kochten waar het Citylogo op stond. SJ, de NL en ik besloten daarom alvast buiten te gaan staan. Op de tasjes van de clubshop stond de tekst "This is our City". Een nazi was het er niet mee eens dat iemand zo'n tasje had die niet uit Manchester kwam en liep naar me toe. Het xenofoob figuur begon allemaal te schreeuwen dat het helemaal niet mijn stad was en dat hij belastingen betaalde in Manchester en ik niet. Ik negeerde het figuur, maar hij bleef maar zeiken. Je zou spontaan fan worden van Manure door dit figuur.
Doordat de hongerklop keihard toesloeg gingen SJ, de Nederlander en ik naar de supermarkt om wat bunkeren te halen. Chocovla en Muldrez waren te zenuwachtig en gingen alvast naar binnen. Na het verzorgen van de inwendige mens was het voor ons ook tijd om naar binnen te gaan. SJ zat aan de andere kant van het stadion, terwijl de NL en ik naast elkaar op de third tier zaten. Het zicht was opvallend goed, ondanks dat we zo hoog zaten dat de lucht ijler werd. Het stadion is zo gebouwd dat je nog het gevoel hebt dat je bovenop het veld zit.
Ook van binnen viel Eastlands me niet tegen. De clubkleuren kwamen goed terug, doordat al de stoeltjes lichtblauw waren, en doordat de tribunes golvend waren kwam het allemaal een stuk speelser over dan het Riverside Stadium een dag eerder. We zaten ook vlak achter de perstribune, waar de mannetjes van Setanta druk bezig waren om alles in orde te maken. Dit was duidelijk dé wedstrijd van dit weekend. Ik had er ook wel zin in, want het was al een tijdje geleden dat ik een echte stadsderby had gezien in Engeland.
Tijdens deze derby was mijn voorkeur duidelijk: ik hoopte dat Man City zou winnen. Het liefst heel dik. Sinds de club een aantal jaar geleden afzakte naar het derde niveau heb ik er een soort van zwak voor ontwikkeld. Het is wel wat minder geworden de laatste jaren, nu met het nieuwe stadion, maar nog altijd is het een van de Premier Leagueclubs die ik veel gun. En dan vooral tegen dat überfoute Man United. Die club heeft eigenlijk alles wat fout is en dan kopen ze een paar jaar geleden ook nog een Cristiano Ronaldo. Tsja, dan ben je als club niet serieus te nemen.
Het walgelijke figuur stond vandaag in de basis. Eigenlijk wist je vooraf al dat het niets zou worden, want tijdens belangrijke wedstrijden zie je hem niet. Daardoor is het extra knap dat Nike erin is geslaagd om de wereld te laten geloven dat deze duikelaar de beste speler ter wereld is. Bij City stond ook een speler in de basis die ik graag zou zien verdwijnen uit de voetbalwereld: Robinho. Een paar weken eerder had ik hem ook de boel zien bedriegen in Newcastle met zijn duikelingen. Goed, vandaag mocht hij er wel eentje maken. Niets is leuker dan na de wedstrijd een huilende Ferguson te zien met zijn Calimerodop op, terwijl als er een club is die niet mag klagen over scheidsrechters dan is het Man United wel.
Voorafgaand aan de wedstrijd schalde het "Blue Moon" door het stadion, in combinatie met een zee aan sjaaltjes was dat wel mooi om te zien. Van Man United-kant was er, zoals de hele wedstrijd, helemaal geen reactie. Zo nu en dan werd er wel eens United geschreeuwd, maar dat was het dan wel. Dat viel me tegen, want volgens de verhalen schijnt de uitsupport van Man United wel fanatiek te zien. Ditmaal hadden de Singaporezen waarschijnlijk teveel last van een jetlag. Qua sfeer viel de derby me sowieso erg tegen. Om ons heen zat er wel eentje de hele tijd te schreeuwen, maar de rest was heel erg rustig. Ik hoorde zelfs geen verwijzingen naar München. Naast het uitvak zaten wel wat fanatiekere City-fans, maar daar kregen we niet zo veel van mee. Als ik deze derby vergelijk met diverse andere die ik tot nu toe heb gezien, was het hier toch wel erg mak. Het zal wel een Premier League-ding zijn, waar vooral consumenten zitten tegenwoordig in plaats van fans.
De wedstrijd zelf viel ook niet mee. Cristiano Ronaldo was, zoals verwacht, onzichtbaar. Hij viel wat en keek dan verongelijkt met zijn jankkop naar de scheidsrechter, maar op enige goede acties was hij niet te betrappen. De vedette van City, Robinho, was ook onzichtbaar. Het viel me sowieso op dat City erg zwak aan het spelen was. Ze leken er weinig zin in te hebben. Onbegrijpelijk, want dit is toch dé wedstrijd van het jaar voor ze. United kreeg enkele goede kansen en met name Rooney viel op door zijn goede spel. Die is toch wel aan het uitgroeien tot het symbool van de club. Aan de andere kant was Wright-Phillips de man die voor het gevaar zorgde. Ik merkte ook dat hij veel populairder bij de fans was dan Robinho. Hij leek ook, als enige, te begrijpen waar het vandaag om ging.
Het leek 0-0 te blijven tot de rust, totdat Rooney een bevlieging kreeg en de verdediging van City stond te schutteren. 0-1 en met een katterig gevoel gingen we de rust is. Ik was benieuwd of SJ, de parttime Rag, zich had ingehouden met juichen. Later hoorde ik dat hij naast iemand zat die United-fans eruit pikte en dat hij zich daarom maar rustig had gehouden. Het was zo koud dat ik me ging wagen aan een warm chocolademelk. Dat was een slechte keuze, want ik stond maar liefst 25 minuten in de rij. Zelden heb ik zo'n inefficiënt systeem gezien als daar. Wat een slome honden stonden er achter de balie. Uiteindelijk was ik aan de beurt en had ik mijn ranzige slootwater, dat door moest gaan voor chocolademelk. Gelukkig was het wel heet, zodat ik nog een beetje opwarmde.
De tweede helft was ook geen verwennerij voor het oog. City kreeg wel iets meer kansen, maar een doelpunt zat er niet in. Gelukkig is er dan nog altijd Cristiano Ronaldo die voor entertainment zorgt. De gehypte voetballer bakte er opnieuw niets van en toen hij er opnieuw niet in slaagde om een bal te koppen sloeg hij hem met twee handen in het doel. Meneer had al een gele kaart gehad en kon vertrekken. De walgelijke calimero Ferguson voelde zich opnieuw benadeeld en stond een enorme scène te schoppen bij de zijlijn. Ook de spelers van Manure konden het onrecht niet geloven dat hen werd aangedaan. Deze figuren zijn echt helemaal het gevoel voor realiteit kwijt, want een duidelijkere gele kaart heb ik zelden gezien. Rohomo vertrok richting de kleedkamer nadat hij wéér gefaald had in een derby.
Helaas won United de wedstrijd wel en het was terecht. City was me erg tegengevallen. In zo’n derby moet je het gras opvreten en desnoods een tegenstander doormidden trappen, maar het was erg mak allemaal. Na de wedstrijd kwamen we alle vijf weer samen. Chocovla was “not amused” en dat werd nog minder toen we niet werden doorgelaten door een agent. We deden er twee uur over om van het stadion naar Manchester Airport te gaan, zo vast stond het allemaal. Gelukkig zaten we ruim in de tijd zodat we nog wat ranzig vliegveldvoer naar binnen konden schuiven. Rond middernacht lag ik weer in mijn bed. Het was een heel relaxed weekend geweest. Lekker op vrijdagavond vertrekken en zondagavond weer terug, zonder uren in de auto te zitten. Ik denk dat ik deze Ryanairvlucht vaker ga gebruiken, want rond Manchester zit nog genoeg leuks om te bekijken.
Site Navigation 
