Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Matlock

Het verslag

     

Toyota Yaris: P-P

Het begint een klassieker te worden, onze paastrips. In 2006 gingen we naar Oldham en Aston Villa, in 2008 naar Southend, Stevenage en Barnsley en afgelopen jaar werd de hele Paastrip gebouwd rondom "onze club" Merthyr Tydfil en werden Wimbledon, Reading, Aston Villa, MK Dons en Millwall bezocht. Het voordeel van Pasen is dat er iedere dag wel een wedstrijd is. Dit jaar was het doel de West Country. Het land van de frisse ciders, cheddar cheese, clotted cream en pasties. Het enige gebied in Engeland waar je gastronomisch wel aan je trekken komt. Niet echt een hotbed of football, maar het stikt er van de clubs. Het plan was om vijf clubs daar te gaan zien: Bath, Exeter, Swindon, Dorchester en Yeovil. Allemaal nieuwe clubs voor mij, dus ik keek er erg naar uit.

De weken daarna begonnen er ineens beren op de weg te komen. Niet echt verrassend, want zowel naar Yeovil (een onvinckbare ground voor ons, is al twee keer niet gelukt) als Bath hadden we in het verleden al veel problemen gehad. Eerst werd Yeovil van de dinsdag naar de maandagochtend gezet. Swindon konden we dus vergeten. Daarna werd Exeter ook naar de vrijdag gezet. Erg zuur, want Exeter is niet te bereiken op Goede Vrijdag. Toen waren er nog drie van de vijf oorspronkelijke clubs over. Nu we Pasen gehad hebben, is het uiteindelijk alleen gelukt om Yeovil te zien. Niet gek, want dit seizoen lijkt zowat alles tegen te zitten: stakende Fransmannen, luie Fransmannen die niet strooien, waardoor wij de 4-4 bij Charlton v Millwall hebben gemist en erg veel P-P's.

Deze trip stond in het teken van de weigerende versnellingsbak. Tot aan de boot ging het soepel, maar een paar kilometer in Engeland hoorden we ineens een klap. Het leek erop dat er een plastic zak onder de band van Chocovla's Toyota Yaris was geschoten. De motor begon ook raar te doen en bij Maidstone was het tijd om eens van de snelweg af te gaan. Zowel Chocovla als ik zijn niet echt kenners van de techniek van auto's, dus verder dan glazig kijken kwamen we niet. Uiteindelijk bleek er iets met de versnellingsbak te zijn en konden we wachten op een knulletje met een oplegger om de auto af te voeren. Die was namelijk P-P. Gelukkig hadden ze daar een huurauto en voor de lieve soms van 173 pond mochten we die wel een paar dagen lenen. Alles beter dan niets, want op deze manier konden we nog wat voetbal zien. Vooral omdat de ticket voor Burnley en Birmingham al besteld waren.

Vegeterend in de Services bij Maidstone bedacht ik me ineens dat we 's avonds nog wel een potje voetbal konden kijken. Ik had namelijk in de afgelopen gezien dat Matlock Town pas om 19:45 zou spelen. We zouden dan ook al een stuk dichter bij Keighley zitten, waar we de volgende dag om 15:00 moesten zijn. Impulsief werd besloten om een hotel in Chesterfield te boeken en naar Matlock te rijden. Het was dan wel geen Bath, maar ik meende me te herinneren dat The Gladiotors ook een aardig stadion hadden. In ieder geval was de omgeving adembenemend mooi. Het enige gevaar was nu nog dat de wedstrijd kon worden afgelast. Vanuit het thuisfront werd ik op de hoogte gehouden en hoorde ik uiteindelijk het verlossende bericht dat de wedstrijd zou doorgaan. De ouverture van de Easter Trip 2010 werd dus Matlock Town v Hucknall Town.

Op de kaart zag ik dat ze allebei niet ver van elkaar liggen. Matlock komt uit Derbyshire en Hucknall uit Nottinghamshire. Een mooie derby dus, hoewel dat in de Unibond Premier League niet echt een grote aangelegenheid is. Matlock is van 1878 en won 1975 de FA Trophy, het hoogst haalbare voor een non-leagueclub. Het 100-jarige bestaan werd opgevrolijkt met de winst in de Northern Premier League. Een knappe prestatie, want die competitie stond vroeger hoog in aanzien en werd ook door clubs als Wigan Athletic, Boston United, Accrington Stanley en Macclesfield Town gewonnen. Voor de rest staan er wat kleine bekers in de prijzenkast. Het doel van de club is om ooit in de Conference North te mogen spelen. Hucknall (van 1945) speelde daar vorig jaar nog, maar heeft het dit jaar heel zwaar en zal ergens aan de onderkant van de middenmoot eindigen. Hoogtepunt in de geschiedenis van de club is de verloren FA Trophy finale van 2005.

Weer een potje in de Unibond Premier League dus. Toch wel een heel leuke competitie, met clubs als Boston United, Bradford Park Avenue, Ashton United, Kendal Town en FC United of Manchester. Het is al mijn derde wedstrijd in de Unibond dit jaar. Met SJ zag ik in augustus Ashton United v Kendal Town en in januari Lancaster City v Bamber Bridge. Allebei heel leuke potjes. De relaxte sfeer rondom non-league wedstrijden spreekt me erg aan en als er dan ook nog een oud stadionnetje staat, ben ik helemaal tevreden. Stiekem is dit veel relaxter dan de hysterische Premier League, daarom is een combinatie altijd het leukste om te doen. Ik merkte dat in januari, toen we alleen PL-clubs vinckten. Dat spreekt me toch niet meer zoveel aan.

Via een aantal horrorfiles (tip: rijd nooit op Goede Vrijdag door Engeland), kwamen we toch op tijd in Matlock aan. We zagen stewards staan en de definitieve bevestiging dat de wedstrijd doorging. Ik kuste het bordje met “match on” dan ook met veel liefde. Eindelijk zat het mee. Eenmaal binnen kregen we allebei een klassieke wauw-ervaring. Causeway Lane lag echt geweldig. Aan de ene kant het stadje en aan de andere kant ruige heuvels met bovenop een kasteel. Even een cliché uit de kast halen, maar hier doe je het allemaal voor. In een klap was alle ellende vergeten. Wat een uitzicht. Het stadionnetje zelf was niet eens zo bijzonder, hoewel de oude hoofdtribune wel leuk was. We gingen pie's en drinken halen en de wedstrijd kon beginnen, wat ons betreft.

Nog even had ik tegenslag, want mijn chicken-mushroom pie viel op de grond voordat ik er een hap van op had. Opnieuw moest ik in de rij en alle soorten hadden ze nog (vooral met nieren), maar de chicken-mushroom was op. Mijn avondeten bestond dus uit twee curly-wurly's. Ook lekker, maar toch wel wat weinig. Weer ging ik in de rij staan. Ze zullen wel gedacht hebben dat ik een grote bunkeraar ben. Ineens bleken de kansen weer gekeerd. De kip met champignons pie was er weer. Vanaf nu zouden onze kansen gaan keren. Te beginnen met de wedstrijd zelf. Al na zes minuten lag de 1-0 erin. Geen 0-0 hel dus. Ontspannen zagen we hoe Matlock erg sterk voor de dag kwam. Hucknall scoorde nog wel de 1-1, maar daarna waren de Gladiators helemaal los. Nog voor de rust stond het 4-1 en de grote man was Ross Hannah, een razendsnelle speler die volgens het programmaboekje ook de topscoorder van de hele competitie was. Die is dus volgend jaar weg, richting de Conference.

In de rust ging ik de clubshop van Matlock bezoeken. De replicashirts (inclusief Unibond badges op de mouwen!) was maar 15 pond. Daarnaast kreeg ik van de vrouw in de clubshop een sjaal en een sticker van Matlock. Erg sympathiek. Ze hoorde dat ik een voetbaltoerist was en ik had het wat over onze trip. Het verhaal over de kapotte auto leverde een gemeend “oh dear” op. Daarna besloot ze toch een mes in mijn rug te steken door te vertellen dat er tot voor kort een oude hoofdtribune op Causeway Lane had gestaan. Dat scheen echt een pareltje te zijn. Nu waren ze bezig met een nieuwe tribune aan die kant, maar buiten wat graafmachines was daar nog niet veel van te zien. Eigenlijk hadden we dus een paar jaar eerder hier moeten zijn, want toen as het nog mooier. Ach ja, dat kon er nog wel bij.

In de tweede helft maakte Ross Hannah zijn hattrick compleet. Beide teams schoten nog eenmaal op de lat, maar daarna was de pret over. Toch konden we niet ontevreden zijn. Het stadion was leuk, de pie smaakte uitstekend en we hadden zes goals gezien. Het was een pleister op de wond van deze dag. Ik vond Matlock zo leuk dat het wel een ploeg is die ik met een schuin oog zal blijven volgen. Hopelijk halen ze de playoffs (er is nog een waterkansje) en promoveren ze naar de Conference North. Na de wedstrijd werd er koers gezet naar het nabijgelegen Chesterfield. We hadden een hotelkamer die erg leek op de slaapkamer van Bert & Ernie. Pratend over duiven en bananen in oren vielen we dan ook in slaap. Het was een loodzware dag geweest, dus vrouwen vincken in Chesterfield zat er niet meer in.



Het rapport

Het stadion

Causeway Lane is een echte non-league ground. Momenteel staan er maar twee tribune. De ene is een overdekte terrace achter de goal en de andere is een zittribune. Die laatste is erg leuk en vooral de letters MATLOCK TOWN FC maken het een leuke stand. Ik hoorde spijtig genoeg dat er tot voor kort ook nog een oude Main Stand uit de jaren '20 stond. Erg jammer dat we die hebben gemist, maar zelfs zonder die hoofdtribune is het een leuke plek om voetbal te kijken.

De sfeer

Op dit niveau is het vooral relaxed naar voetbal kijken. Hier hoef je geen spreekkoren of tifo-acties te verwachten. Soms hoor je op dit niveau de meest spitsvondige opmerkingen. Nu was het wel leuk dat spelers van Townsley FC probeerden om Ross Hannah voor hun club te strikken, die de volgende dag een wedstrijd zouden gaan spelen. Bijna hadden wijzelf in de spits van die club gestaan. Dat was helemaal mooi geweest.

De wedstrijd

Matlock was heer en meester deze wedstrijd. Ze waren veel sterker dan de tegenstander en de 5-1 overwinning was meer dan terecht. Het was meteen een van de grootste overwinningen van The Gladiators dit seizoen en daar waren we toch maar mooi bij. Vooral spits Ross Hannah was erg goed. Het zal me verbazen als die volgend jaar nog op dit niveau acteert.

De omgeving

Qua omgeving is Matlock het mooiste wat ik tot nu toe gezien heb. Het was soms moeilijk om naar de wedstrijd te kijken, want het was echt geweldig wat er rondom het stadion te zien was. Op de achtergrond de heuvels met daar bovenop het Riber Castle. Dat was al mooi, maar aan de andere kant was het ook genieten. Vanuit daar keek je recht het stadje in en daar waren ook veel mooie gebouwen te zien. Ik denk niet dat ik snel een mooiere omgeving ga zien dan rondom Causeway Lane.

Overall

De kapotte auto was hobbykostend. We konden twee dingen gaan doen: balen en bij de pakken neer gaan zitten of er nog het beste van maken. We besloten dat laatste te doen en zelfs nog een wedstrijd te gaan bezoeken op Goede Vrijdag. Daarvan hebben we zeker geen spijt gekregen, want Matlock Town was erg leuk. De wedstrijd was erg vermakelijk, het stadionnetje was leuk, de mensen waren vriendelijk en ik heb weer eens een chicken-mushroom pie kunnen eten. Alles bij elkaar een topavond en een goede doorstart van onze paastrip.



De foto's

En zo eindigde Choco's auto op de oplegger in Ashford

De turnstiles die toegang geven tot Causeway Lane

De poort met de clubnaam

Het kloppend hart van de club, met onderin de clubshop

Een mooi affiche deze dag

The Gladiators hebben het nog druk de rest van de maand

Mooie scenary rondom het stadion

Even inzoemen op Riber Castle

De Cyril Harrison Stand met de clubnaam

De Town End, met op de heuvel daarachter delen van Matlock

Ondanks het vele water ging de wedstrijd toch door

Nogmaals de Cyril Harrison Stand

Spartaans bankjes voor de gewone man...

... terwijl het bestuur flink verwend wordt

Ooit kon hier eten worden gekocht

Wachten tot de spelers opkomen

En daar zijn ze dan, vanuit het cricketgebouw

De Town End is niet echt packed to the rafters

Actiemoment uit de leuke wedstrijd

Hoppa, 4-1 voor Matlock Town

De Cyril Harrison Stand in het donker

Voor het geval je hem niet kunt vinden

Floodies en een kasteel. Dat mag ik graag zien

Gekkenhuis in Matlock

Causeway Lane voor de laatste keer. Een erg leuke ground

En mijn souvernir uit de clubshop; een authentiek Matlock Town-shirt


 

 

© 2005 All Rights Reserved.