Mijn voetbalpassie is eigenlijk vreemd, aangezien mijn ouders niets om voetbal gaven. Ik zal het over hebben gekregen van mijn beide opa's, waarvan er eentje nog op het hoogste niveau heeft gespeeld bij NOAD. Van Willem II moest hij, begrijpelijkerwijs, niets hebben, want dat was dat natnekkerige fabrikantenclubje. Zelf ben ik ooit in 1987 voor het eerst naar Willem II gegaan, de wedstrijd waarin Willem II promotie tegen Cambuur veilig stelde na een spectaculaire 3-3, en sindsdien besmet met het voetbalvirus. Een jaar eerder had ik al genoten van Maradona op WK 1986 en 1988 was al helemaal een geweldig voetbaljaar, met Nederland als EK-winnaar, PSV dat de EC 1 pakte en Willem II dat zijn debuut in de eredivisie opluisterde met een uitstekende vierde plek.

Stadions bezoeken begon ik pas begin jaren 90 te doen. Sporadisch een uitwedstrijd van Willem II en Germinal Ekeren v Celtic was de eerste buitenlandse wedstrijd voor mij. Ik kan me er amper iets van herinneren, maar het maakte wel indruk op me om Celtic (de club die ik slechts kende van tabelletjes uit de VI) in het echt te zien. Midden jaren 90 nam ik een passe-partout voor uitwedstrijden van Willem II. Ik blijf het nog steeds jammer vinden dat ik destijds geen camera meenam bij al die uitwedstrijden, want dat was net voor de grote veranderingen in het Nederlandse stadionlandschap. Helaas, maar gedane zaken nemen geen keer.

In het buitenland wedstrijden bekijken deed ik maar heel sporadisch en mijn favoriete voetballand Engeland had ik zelfs nog nooit bezocht. Mijn bootziekte heeft dat lange tijd tegengehouden en het is toch wat prijzig voor een student om daar wedstrijden te bezoeken. Engeland is daarom lange tijd mythisch voor mij gebleven. De interesse in Engels voetbal is al vrij oud. Ik kan me nog beelden herinneren van een Liverpool v Everton finale in de FA Cup. Die wedstrijd werd natuurlijk meteen nagespeeld op straat, waarbij ik Liverpool was. Ik vind het dus altijd leuk als die club het goed doet, maar het spannende is er wel af bij die club.

Later ontdekte ik ook de lagere divisie, nadat ik een tv kreeg met teletekst. Ceefax (de teletekst van de BBC) stond zowat in mijn beeldscherm gebrand. Wat een namen had je daar: Stoke City bijvoorbeeld. Met die club had ik slechts één associatie en dat was met kolenmijnen. Een club die aan de andere kant van het spectrum stond was Queens Park Rangers. Dat moest wel een club zijn die bestond uit mensen met veel geld. Tories to the bone. Blackpool was ook een club met een geweldige naam. Vooral dat "black" had iets sinisters over zich heen. Zwartzwembad, zo vertaalde je de naam Blackpool. Het leek me een rauwe club. Ze moesten dan ook wel in pikzarte shirts spelen. Later kom je erachter dat de ideeën die ik bij de clubs had van geen kant kloppen., maar het blijft leuk om daaraan terug te denken.

In de loop der jaren ga je de clubs beter kennen. Managersspelletjes zorgden ervoor dat ik erachter kwam hoe de logo's en clubkleuren van de verschillende clubs eruit zagen. Ik begon spelersnamen van de kleinere clubs te leren en het werd eens tijd om de clubs aan te schrijven. Van sommige kreeg ik erg leuke reacties en soms hele boekwerken toegestuurd, terwijl andere clubs niets van zich lieten horen. Tegenwoordig zullen clubs veel minder happig zijn om dingen terug te sturen, maar in het pre-internet tijdperk was het natuurlijk wel een stuk aparter dat iemand uit Nederland vroeg om informatie over zijn of haar club.

In 2003 kwam ik via internet in contact met andere liefhebbers van Engels voetbal. Met een daarvan ging ik in januari 2004 zelfs mijn eerste tripje naar Engeland maken. Achteraf bizar, want ik had hem nog nooit gezien en ik had ook nog nooit in Engeland gereden. De wedstrijd, Portsmouth v Scunthorpe, maakte echter diepe indruk op me. Daarna heb ik tijden gehad dat ik iedere maand naar het beloofde land ging. In november 2005 besloot ik daarom om een webstek in te richten over mijn tripjes naar Engeland en dat is deze site geworden. Zo nu en dan zet ik er ook wedstrijden op uit andere landen, maar de UK blijft de hoofdmoot. Later niet alleen wedstrijdverslagen, maar ook historische verhaaltjes.

Doing the 116 is eigenlijk maar gewoon een naam. Het is niet echt een heilig doel om alle 116 clubs (de vier profdivisies en de Conference, in mijn ogen de vijfde profdivisie) te zien tijdens een thuiswedstrijd. Misschien dat het ooit gebeurt, maar momenteel denk ik dat niet, want een wedstrijd zien bij Droylsden of Crawley spreekt me nu niet echt erg aan. Dan ga ik liever voor een tweede of derde maal naar een stadion dat ik wel leuk vind. Ook ben ik de laatste tijd vaker naar Celtic aan het gaan, iets dat me erg goed bevalt en ik vermoedelijk vaker ga doen. Voor het overige rest me weinig anders dan iedereen veel leesplezier te wensen op deze site en mail me maar op doingthe116@hotmail.com als je wat wilt vragen of andere opmerkingen hebt.