Noorse vinckers in Milton Keynes
Na onze wilde stapavond in Northampton zaten we wat gaar in de auto op weg naar Milton Keynes. Voordat we daar naartoe gingen wilde Hoevenen eerst nog het saaie Sixfields zien. Hij vroeg aan enkele stropdassen of hij naar binnen mocht om wat foto’s te maken. Deze foute stropdassen genoten ervan dat ze eindelijk wat te zeggen hadden en besloten hem de toegang te weigeren. Moge deze rukclub degraderen tot in de Unibond League met hun lelijke stadion. Het enige positieve eraan is de ligging in een soort kuil. Voor de rest is het wel zo saai, dat ik nog liever naar matige persiflages door Irene Moors kijk dan naar dit stadion en dat wil wat zeggen. Gelukkig waren we onderweg, waar we zouden gaan genieten van het mooie MK Stadium. Ook al zo’n modern pareltje in het Engelse voetballandschap.
MK Dons, ooit was het de meest gehate club in Engeland. Tegenwoordig zijn ze nog steeds niet populair, maar is het – mede door de successen – wat normaler om te zeggen dat je die club wel leuk vindt. Zelf vind ik het nog steeds walgelijk wat ze hebben gedaan en ik hoop dat het niet vaker gaat voorkomen in de Engelse Leagues. Knap is wel dat ze best veel fans trekken. Er staat een modern - niet echt mooi - stadion en ze profileren zich duidelijk als een family club. De tegenstander van deze dag, Bristol Rovers, is een club die me wat meer ligt. Met David Pipe hebben ze, objectief gezien, de beste speler van League One onder contract. Daarnaast hebben ze een mooi shirt, officieus clublied en logo. Met Bristol Rovers is weinig mis.
Doordat het stadion zo nieuw is, stond zelfs de postcode niet in de TomTom. Dat was dus maar wat rondrijden in Milton Keynes en hopen het stadion te zien. Uiteindelijk lukte dat en op het naastgelegen retail park werd de auto strategisch neergezet. We gingen wat eten in de Asda en met gevulde magen liepen we richting het stadion. Het was echt afschuwelijk van de buitenkant. Aan de voorkant kon je gewoon nergens aan zien dat de MK Dons hier speelden, terwijl een simpel logo ophangen zo simpel is. Nu zag het eruit als een verlaten kantoor. Wel apart was het zwevende dak. Dit is omdat de bovenste ring nog niet is gebouwd. Dit gebeurt pas als de onderste ring regelmatig uitverkoopt. Slim ingespeeld op een toekomstige uitbreiding dus door de club.
Van binnen was het niet echt bijzonder, behalve dan die bovenste ring die leek op staanplaatsen doordat er ook nog geen stoeltjes waren geplaatst. Positief was wel dat de stoeltjes van skye waren en daarom erg zacht. Ook hadden we gigantische beenruimte. Wat een contrast met sommige andere clubs in Engeland. De tijd tot aan de kick-off was ook goed om uit te zitten, omdat er allerlei rockklassiekers werden gedraaid ipv de standaard rotzooi die je normaal in stadions hoort. Voorzitter Pete Winkelman is een muziekman en dat was hier wel te merken. Sowieso heeft de club wel een rockimago, want Marshall (producent van versterkers) is de shirtsponsor. Het zwarte uittenue van de club vind ik dan ook best mooi.
Toen beide teams opkwamen leek het stadion matig gevuld. Toch zagen we later dat er meer dan 10.000 mensen kwamen opdagen. Vreemd, want het leek echt veel minder. Opvallend veel vrouwen en kinderen zaten er in het stadion. Het familiebeleid van de club werpt dus echt vruchten af. Voor ons als liefhebbers is dat natuurlijk niets, want je krijgt daardoor automatisch een saai, zaaddodende sfeer. Achter het doel stonden wel een paar teletoeters de hele tijd te zingen, maar het leken wel robots. Er zat totaal geen overtuiging achter en de verschrikkelijke trommel, maakte het alleen nog maar erger. De fans hadden wat liedjes overgenomen van andere clubs en dreunden die op. Tsja, dan heb ik liever dat er niets wordt gezongen, want dit kwam werkelijk zo nep over. Dan liever de Pirates, die hun lijflied Goodnight Irene met passie zongen.
Op het veld wonnen de Dons ondertussen wel de strijd van de Rovers. Di Matteo heeft echt voetbal in de ploeg gekregen, want de combinaties liepen goed. Het enige dat tegenviel was het tempo, want dat lag, misschien wel door de brandende zon, erg laag. Bij de Rovers was David Pipe de enige die niet ondersneeuwde. Het blijft toch een geweldige voetballer. Mijn favoriete voetballer bij de Dons, Tore-Andre Flo, zat helaas op de bank. We hadden het onderling veel over hem, zodat de mensen om ons heen dachten dat we Noren waren die speciaal hierheen waren gekomen om Flo te vincken. Gelukkig zou hij later in de wedstrijd nog invallen, zodat we konden genieten van zowel Pipe als Flo.
In de 29e minuut konden de Dons hun overwicht uitdrukken in een goal. Dat was ook meteen de ruststand. Weer zagen we geen 0-0, dus ik was tevreden. Het was goed toeven in Milton Keynes met dat zonnetje. We konden lekker in ons t-shirt op de tribune zitten. Enige nadeel was dat je van die skye flink ging zweten. Ik prijsde me gelukkig dat ik een wit stoeltje had en niet zo’n zwarte. Die waren stukken warmer en degene die daar op zaten dreven zowat van hun stoeltjes af. Een pie en een flesje cola later begon de tweede helft weer. Luke Chadwick scoorde de 2-0, wat een tirade van Chocovla opleverde. Hij had het over rags en Manure, terwijl d’n Hoevenen trots was op deze ex-Antwerpspeler scoorde. De wedstrijd leek nu wel over.
De fans uit Bristol begonnen zich ondertussen te vervelen en trokken aan het net dat ze gescheiden hield van een leeg vak. Er begon een soort touwtrekwedstrijdje met het net te ontstaan tussen de steward en de fans. Topvermaak, want de wedstrijd begon toch wel als een nachtkaars uit te gaan. Daarna konden wij onze Noorse act weer opvoeren, toen Flo erin kwam. We gingen klappen en zingen. De mensen om ons heen vonden ons maar vreemde Noorse vinckers. Flo probeerde oorlog te maken in de zestien om de Rovers de definitieve doodsteek te geven, maar dat was buiten David Pipe gerekend. Na weer een briljante actie van hem viel de 2-1 en ineens begonnen de Rovers er weer in te geloven. Helaas lukte het ze niet meer om de 2-2 te maken. Snel haasten we ons naar de auto om richting Londen te rijden, waar het toetje van de trip op het programma stond: Millwall v Peterborough. MK Dons was aardig geweest om te bezoeken, maar ik verwacht niet dat ik hier nog snel terugkeer. Daarvoor is de club te steriel en doet het allemaal net iets te nep aan daar.
Site Navigation 
