The Monkeyhangers

In het begin van de 19^e eeuw teisterde een kleine Corsicaan Europa. Zijn doel was om heel Europa te onderwerpen aan Frans gezag en hij was aardig op weg dat doel te bereiken. Napoleon Bonaparte was zijn naam en hij was op het toppunt van zijn roem. Zijn erfvijand was Engeland, een land wat ontzettend veel kolonies had en samen met Frankrijk dé supermacht in de wereld was. Regelmatig vielen Franse schepen dan ook Engelse kustplaatsen aan om het moraal van de lokale bevolking te breken. Ondertussen draaide ook de Britse propagandamachine op volle toeren en Fransen werden op de meest verachtelijke wijze afgebeeld. Veel mensen dachten dus dat Fransen er totaal anders uitzagen dan Engelsen en dat het een soort dieren waren. Dit was vooral het geval in plaatsje die nogal afgelegen lagen en weinig contact hadden met de rest van de Engelsen bevolking. Een van die stadjes was Old Hartlepool, een stadje waar vooral vissers woonden die erg wereldvreemd waren. Het enige wat ze zagen was het water en de eigen stad. Een tripje naar het nabij gelegen West Hartlepool werd al gezien als een wereldreis en daarbij kwam ook nog eens dat West Hartlepool werd gezien als een nare plek. Volgens de inwoners van Old Hartlepool was de bevolking van West Hartlepool een verzameling van inteelt en daar moest je maar ver van blijven. De toenmalige bewoners van Old Hartlepool zouden zich dan ook in hun graf omdraaien als ze zouden horen dat beide plaatsen nu één zijn en Hartlepool heten.

Er gebeurde dus vrij weinig in Old Hartlepool, waar het jaarlijkse hoogtepunt “vang de varkenskop” was. Het stadje stond dan ook op zijn kop toen de beruchte februaristormen een zeer vreemd slachtoffer eisten. Voor de kust van Old Hartlepool was een Frans oorlogsschip in de problemen gekomen en de bewoners zagen hoe het schip verging. De volgende dag werd er op het strand gejutterd om te kijken of er nog wat waardevols was aangespoeld. De buit viel wat tegen, maar een van de lokale inwoners zag iets heel vreemds. Er lag namelijk iemand met een Frans uniform uitgeput op het strand. De bewoners liepen er ietwat onzeker naartoe, want ze hadden gehoord dat Fransen haaienkaken en ogen hadden die je met een blik konden doden. Hoe meer ze de aangespoelde soldaat bekeken, hoe meer ze ervan overtuigd waren dat het zeker een Fransman was. Hij was namelijk ontzettend klein en dat waren alle Fransen. Volgens de kranten was Napoleon ook maar 90 cm en deze soldaat haalde dat niet eens. Ook was hij ontzettend harig over zijn hele lichaam en dat was ook een van de kenmerken van de Fransen.

Met een riek werd er in de soldaat geprikt en er kwam een vreemd geluid uit zijn keel. Dit moest wel Frans zijn. De soldaat werd geboeid en door het mulle zand naar de gevangenis getrokken. Ondertussen bleef hij maar Frans praten, maar de lokale beul zou deze spion wel eens laten praten. Ondanks enkele verschrikkelijk martelingen weigerde de soldaat antwoorden te geven op de meest simpele vragen. Ook tijdens de rechtszaak bleef hij maar zwijgen, slechts doorbroken door zo nu en dan wat van dat schreeuwerige Frans. Het vonnis was daarom streng, maar rechtvaardig: de spion moest worden opgehangen. Zo gezegd, zo gedaan. De galg buiten de stadsmuren werd klaargezet en als vermaak voor de zaterdagmiddag werd de Fransman opgehangen. Zelfs op de vraag of hij nog een laatste wens had weigerde hij te antwoorden. “Ophangen, en zo snel mogelijk”, riep de magistraat die zich flink ergerde aan de arrogantie van de veroordeelde. Drie minuten later werd het levenloze lijk weer naar beneden gehaald en begraven. De mensen in Old Hartlepool waren trots op zichzelf na deze daad en  ze hadden weer iets om over op te scheppen tegenover die inteelt in West Hartlepool.

In Hartlepool werd het daarna weer rustig, totdat een rondreizende muzikant Old Hartlepool aandeed. Na zijn optreden ging hij nababbelen in de kroeg en toen hij het verhaal hoorde schot hij onmiddellijk in de lach. Fransmannen waren namelijk geen harige wezens die alleen maar kreten konden uitslaken. En ze waren zeker geen 50 cm lang. Na de beschrijving kon hij niets anders doen dan de conclusie trekken dat de Old Hartlepuldians een aap hadden opgehangen. Dit was natuurlijk een prachtig onderwerp voor een lied. Hij hield dit echter voor zichzelf om niet ook opgehangen te worden door de rauwe vissers, die hem omringden. Hij schreef het lied en daardoor werd Old Hartlepool een bekend stadje, maar wel om de verkeerde reden. De muzikant kon het overal zingen, maar in Hartlepool was hij een persona non-grata, want als Hartlepuldian kon je nergens meer komen zonder belachelijk te worden gemaakt vanwege het ophangen van de aap. De Hartlepuldians kregen dan ook de bijnaam “Monkey Hangers” in de rest van het land.

Ondertussen stond de tijd niet stil en werd er zelfs een voetbalclub opgericht in 1908: Hartlepools United. Het was “pools” en niet “pool”, om ervoor te zorgen dat de club uit zowel West Hartlepool en Old Hartlepool mensen trok. In 1968 werd de naam veranderd in Hartlepool en in 1977 in het huidige Hartlepool United. De club was redelijk succesvol, maar de pogingen om in de League te komen mislukten telkens. Dit kwam met name door de ligging van Hartlepool. De andere clubs maakte liever niet die trip naar die uithoek in het Noordoosten van Engeland en kozen liever clubs uit Londen of de Midlands. Pas in 1921 slaagde club erin om in de League te komen. Sindsdien is de club daar nooit mee uit gegaan, ondanks een zwarte periode begin jaren 60. De club eindigde toen vijfmaal op rij bij de onderste twee en telkens moesten ze meedoen aan de verkiezing om erin te blijven. De club had als nadeel zijn ongunstige ligging, maar telkens lukte het nog om herkozen te worden. Enerzijds doordat die herverkiezingen een insectieuze bedoening waren, waarbij iedere keer de Leagueclubs de voorkeur kregen boven de Non-Leagueclubs en anderzijds hadden ze geluk dat de keer dat er een Non-Leagueclub werd gekozen ze met Gateshead moesten strijden om die laatste plek en Gateshead is een van de weinige clubs die nog noordelijker speelt dan Hartepool.

Na die vijf herverkiezingen leek het even de goede kant op te gaan met de club. In 1968 slaagde de club er voor het eerst sinds 1921 in om te promoveren naar de Third Division. Het was slechts eenmalig en na de degradatie ging de club meteen weer verder met het bezetten van de onderste plekken in de Fourth Division. Ook in de jaren-70 en 80 kwam de club slechts uit op het laagste niveau en begon de minst succesvolle Leagueclub van Engeland te worden. Regelmatig moest de club weer meedoen om de herverkiezing, omdat ze weer eens onderaan waren geëindigd. Zowel in 1983 als 1984 werd de club als laatste herkozen, met een hijgend Maidstone United op de hielen. De club bleef daarna een vaste bewoner van het rechterrijtje in de Fourth Division tot er een wonder gebeurde. Na een 18^e, 16^e, 19^e en 19^e plek in de jaren ervoor kreeg de club ineens de geest in 1991. Hartlepool United werd 3^e en mocht zich voor de tweede keer in zijn geschiedenis opmaken voor de Third Division. Dit keer hield de club het 3 jaar vol, een feit wat na de promotie in 2003 werd geëvenaard. Bijna werd het zelfs verbeterd, maar men kwam in 2006 twee punten tekort op Rotherham United om erin te blijven. Twee jaar geleden was het echter weer een topjaar waarin de ervaren Danny Wilson zijn club weer terugbracht naar het derde niveau. Afgelopen jaar overleefde de club simpel en dit jaar is het opnieuw het doel om rustig mee te draaien.

Qua voetbal is Hartlepool dus niet echt een boeiend stadje, maar het randgebeuren maakt het wel een erg boeiende plek. Een kleine 200 jaar nadat de aap was opgehangen in Old Hartlepool kwam men bij Hartlepool United namelijk op het idee om een mascotte te introduceren. Over de naam moest men wel even nadenken, de club had de bijnamen “The Dockers” en “The Pool” en ze wilden toch wel een mascotte die daarmee te maken had. Er werd voorgesteld om een dokwerkerpop te maken die het publiek moest ophitsen. Niet iedereen werd meteen enthousiast en een van de criticasters van de dokwerker kwam met het idee om een piraat te maken. Leuk voor de kinderen en toch ook wel stoer, waren zijn argumenten. Het idee werd weggehoond en de bedenker kreeg het advies om maar een seizoenskaart van de Bristol Rovers te nemen. Een nog slechter idee was het om een mascotte in de vorm van een zwembad  als mascotte te nemen. Wat er met de bedenker van dit idee is gebeurd weet ik niet, maar het zou wel eens kunnen dat hij hetzelfde lot heeft moeten ondergaan als de aap. Toen kwam er iemand ineens met een briljant idee. “Waarom nemen we geen aap als mascotte?”, was zijn voorstel. “We worden door die walgelijke figuren uit Darlington altijd wel Monkey Hangers genoemd, waarom steken we daar de draak niet mee?”. Het idee kon op veel bijval rekenen en op 31 oktober 1999 mocht “H’Angus the Monkey” zijn debuut maken tijdens een wedstrijd tegen Millwall.

In de jaren daarop kwam H’Angus vaak in het nieuws. Tweemaal werd hij door de politie gearresteerd. Eenmaal tegen Scunthorpe omdat hij simuleerde sex te hebben met een vrouwelijke steward van Scunny en de tweede keer in de playoffs tegen Blackpool omdat hij opnieuw seksueel bezig was. Ditmaal niet met een vrouw, maar met een opblaaspop. H’angus kwam er de tweede keer mee weg doordat hij schijnbaar dronken was. H’Angus begon hierdoor een cultstatus te krijgen onder de Hartlepool-fans en toen hij in 2002 besloot om mee te doen aan de burgemeestersverkiezingen had hij al een grote schare fans. H’Angus was geen lid van een politieke partij en deed daarom mee als onafhankelijke kandidaat. Zijn enige programmapunt was simpel en helder: gratis bananen voor alle schoolkinderen in Hartlepool. Dit sloeg aan en twee mei 2002 was Hartlepool even wereldnieuws, want Stuart Drummond, de man in het mascottepak, werd verkozen tot burgemeester van zijn stad. Dit is hij tot de dag van vandaag nog steeds, maar Drummond besloot na zijn verkiezing niet meer in het pak te kruipen en is tegenwoordig te vinden op de Mill House Stand. Het blijft een bizar verhaal, maar het maakt de club wel extra leuk. Voetballend stelt het helemaal niets voor daar in Hartlepool getuige de wedstrijd Hartlepool United v Northampton Town die ik daar bezocht, maar naast het veld zorgen ze voor genoeg entertainment.

Het liedje over het de Monkey Hangers uit Hartlepool:

It happened in old Hartlepool about the time of France
The Emperor Napoleon was leading us a dance
Sailing down the coast came a British man of war
The captain's pet monkey was washed upon the shore

The Lord Mayor of Hartlepool was walking on the shore
When he came across a funny site he'd never seen before
There was this little fellow sitting on the sand
Holding up a 'nana in his tiny 'airy hand

Chorus

Old folks, young folks, every one and each
Come and see the Frenchie that's landed on the beach
He's great long arms and great long tail, he's covered all in hair
We think that he's a spy so we'll hang him in the square

The Lord Mayor told the town clerk who hurried to the shore
There was a little man where he had been before
Now a crowd had gathered round because it was the funniest sight
Since the timber yard had burnt down the previous Friday night

Chorus

Then Constable Parsons he comes upon the scene
He takes out his note book and he licks his pencil clean
Causing a disturbance is a serious offence
Anything you say may be used in evidence
 

Chorus

But when that little man spoke a funny thing was heard
Constable Parsons couldn't understand a word
The reason for his puzzlement, the clerk could plainly see
The little man's a foreigner from way across the sea

The little man's a spy the angry crowd did roar
Sent by Napoleon to our native shore
So they grabbed that little fellow by his long hairy tail
Gave him to the copper who put him in the jail

Chorus

They hung that little fellow from a gallows in the town
A rope all round his neck, his tail all hanging down
A lesson to Napoleon to make himself a rule
Not to send his hairy spies to old Hartlepool

Old folks, young folks, every one and each
Come and see the Frenchie that's landed on the beach
He's great long arms and great long tail, he's covered all in hair
We thought he was a spy so we've hung him in the square

Geschreven door: Sir Stanley Matthews

De Hartlepuldians hangen de aap op van wie ze denken dat het een spion is