Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Oxford United

Het verslag

    

Finally Football

Wat was SJ aan het schelden op het moment dat Oxford United afgelopen seizoen promoveerde. Al jaren nuilt hij over het feit dat er aan het eind van ieder seizoen clubs van zijn 92-lijstje vallen en er geen bijkomen vanuit de Conference. Dit jaar was dat opnieuw het geval; Grimsby vloog eruit en die had hij al gezien (andere degradant Darlington nog niet), terwijl de twee nieuwelingen Oxford United en Stevenage nog maagdelijk wit waren op zijn vincklijstje. Maandenlang heeft hij dat als een zware last moeten dragen, maar dankzij de P-P in Lincoln kon hij deze demonen eindelijk verjagen, doordat we Oxford United v Macclesfield Town gingen bezoeken.

Oxford United v Macclesfield Town? Konden jullie niet spannenders vinden, mannetjes? Jawel. We wilden graag een nieuw stadion vincken op deze dag en in de Thames Valley en richting de kust leek alles door te gaan. Op ons lijstje stonden daarom Southampton v Huddersfield, Swindon v Peterborough & Oxford United v Macclesfield. Op het reservelijstje stonden Maidenhead en Dover. Die eerste, omdat het een oud stadion is en die tweede omdat het ons wel leuk leek om drie dagen in Engeland te zijn en dan naar Dover te gaan; een club die je zelfs op de fiets in een dagtrip kunt bezoeken. Uiteindelijk werd het Oxford v Macclesfield, want zo'n horrortrip verdient wel een passend einde met een op papier rukwedstrijd.

Leuk aan Oxford is wel het stadje. Het kwam beter op mij over dan Cambridge, die andere universiteitsstad. Waar Eefje zich stortte op de laatste koopjes, besloten SJ en ik wat oude gebouwen te vincken. Op een gegeven moment waren we daarmee klaar en omdat we nog wat tijd over hadden (je wilt echt geen twee uur van te voren bij het Kassam Stadium staan), besloten we richting Oxford City te rijden. Inderdaad de andere club van de stad, die ik heb beschreven in Football City Oxford. Het was leuk om te zien dat het logo van City enorm veel lijkt op dat van de stad zelf. Duidelijk nog een overblijfsel van de tijd dat City dé club van Oxford was. Het stadion kwamen we helaas niet in, maar alleen een naïeveling zou verwachten dat er eindelijk iets mee zou zitten deze trip.

Met donderwolkjes boven onze kalende hoofden, liepen we weer richting de auto. Op naar het Kassam Stadium dan maar. Het stadion bleek niet op een industrieterrein te liggen, maar op een of andere science park. Het was er erg doods. Al snel was ons duidelijk dat we niet op de parkeerplaats bij het stadion moesten gaan staan, want dat betekende een paar uurtjes vaststaan met die ene toegangsweg. Het leek daar wel wat op De Reeshof qua infrastructuur. Gelukkig waren we redelijk vroeg, zodat we de auto tactisch neer konden zetten. Na deze wedstrijd zouden we al naar huis gaan en aangezien op ons ticket stond dat we pas 1 januari terug zouden gaan, was het raadzaam vroeg bij de tunnel te zijn voor de uitleg/jankverhaal om zodoende eerder over te mogen.

Aan de buitenkant was het stadion niet veel. Hoogtepunt vond ik het beeld van een stier met daarop de tekst “Oxford United FC”. Aan de andere stond de naam van een of andere foute sponsor. Die horen eigenlijk niet op zo'n beeld maar ja dat is het Moderne Voetbal dat we allemaal zo verfoeien. Doordat het Kassam Stadium maar drie kanten heeft, konden we al goed naar binnen kijken. Het zag er binnenin ongeveer hetzelfde uit als aan de buitenkant en dat is geen compliment. Voor mij komt dit stadion ergens onderaan de lijst van favoriete stadions, zo tussen Withdean van Brighton en Sixfields van Northampton. Voor de fans lijkt het me naar om zo van dat oude stadion naar dit nieuwe gedrocht te moeten gaan.

Rondom het stadion was het een verzameling van rariteiten. Dit keer geen gekke mannetjes – Oxford lijkt redelijk inbredvrij te zijn – maar overdreven veel entertainment. Er stonden niet een, maar twee fanfarebandjes te spelen en er liepen allemaal figuren rond die verkleed waren. Zo zagen we een vuurspuwer, een meisje op rolschaatsen verkleed als voetbal, een meisje op rolschaatsen verkleed als kerstpudding, een levend standbeeld dat een soort ijskoningin moest voorstellen en een rendier op stelten. Wat dit allemaal met Oxford United te maken had, ontging me volledig. Daarnaast was er ook nog een – heel, heel slecht – bandje aan het spelen in het ongezellige supportershome. Dat had zo'n nare, kille uitstraling dat je daar nog niet dood gevonden wilt worden.

We moesten nog kaartjes kopen en dat waren op z'n zachts gezegd geen democratische prijzen. SJ moest 19.50 aftikken (ik gelukkig vier pond minder vanwege mijn studentenkaart) en dat voor een potje op het vierde niveau. Achter me stond een MILF die het ook afzetterige prijzen vond. Ze was eigenlijk een Oxford City-fan en ging daar altijd kijken, maar doordat het daar al zo vaak was afgelast de laatste tijd en ze toch voetbalhonger had, kwam ze naar Oxford United. Over Firoz Kassam was ze niet te spreken, evenals over NSB-stewards. Op zich had ze ook wel sympathie voor de club, want ze kwam wel vaker kijken aangezien haar zoon een seizoenkaart had.

Na het kopen van de kaarten, was het tijd om het Kassam Stadium eens goed van binnen te bekijken. We liepen het vomitorium door en we zagen een geweldig... saai stadion. Waar we bij een oude bak met een stijve plasser rondlopen, gebeurde er nu niets in de broek. Dit was toch wel erg saai. SJ stelde zelfs dat dit het minste stadion van Engeland was, dus nog onder de nachtmerries Sixfield en Withdean. Zo ver ging het bij mij ook weer niet, maar het deed me weinig. Eigenlijk vond ik de parkeerplaats nog het leukste, omdat het zo'n apart gezicht was om daar geen tribune te zien. Ik denk dan ook dat een vierde tribune het stadion juist minder maakt, in plaats van beter.

Terwijl we zaten te wachten, kwam het overdreven entertainment van buiten naar binnen. Ik ben een kwaadaardig figuur, dus ik hoopte dat een van de rolschaatsers op haar bek zou gaan, maar dat was ons niet gegund. Wel ging er een oude man in ons vak P-P. De ambulance, die altijd standaard bij voetbalstadions moet staan, was echter ook P-P. De bestuurder had de motor verzopen. Veel consternatie, want het ging helemaal niet goed met de man. Van de health & safety figuren moesten we van de tribune af, de catacomben in. Zelfs nu waren ze meer bezig met de regels te volgen, dan iemands leven te redden. Tsja, je bent een grafhond of je bent het niet.

Na een minuutje of tien mochten we de tribune weer op. Wat er met de man is gebeurd, weet ik niet. Hij lag er in ieder geval niet meer. De tribunes begonnen zich langzaamaan goed te vullen. Uiteindelijk kwamen er maar liefst 9440 mensen af op deze pot, een verplettering van het seizoensrecord. Vreemd, want deze pot spreekt op papier niet aan. Aan de andere kant zal iedereen wel helemaal gek zijn geworden van al die P-P's en die kerstverplichtingen dat Oxford v Macclesfield een soort verlossing is. Doordat het 's morgens nog niet zeker was of de pot door zou gaan, waren er vanuit Chesire weinig uitfans meegereisd. Hoewel The Silkmen sowieso niet bekend staan om hun reislust.

Toeval bestaat niet, zei Johan Cruijff ooit en dat bleek vandaag ook weer. Naast mij zat de MILF. Dat werd dus weer even Oxford City propaganda aanhoren en vooral over dat oude stadion, hoe mooi dat wel niet was. Het lag schijnbaar achter een van de faculteiten en was daardoor veel geld waard. Jammer dat dit soort stadions dan moet verdwijnen. Vlak voordat de wedstrijd begon kwamen er twee héél ongemakke knulletjes aan. Die wilde perse op hun eigen plek zitten, terwijl er naast hen nog een stuk of dertig stoelen vrij waren. SJ en ik zaten namelijk een plekje naast onze echte plekken, omdat we anders naast de lokale retards moesten zitten. Dat gebeurde nu alsnog door deze regelneukers.

Die obsessie om regels altijd op te volgen is zoiets vreemds. Dat zagen we een paar jaar geleden ook in Coventry. Het was een League Cup pot tegen Aldershot, dus het stadions was heel leeg. Het begon te regenen, maar de paar mensen die beneden zaten en regen in de bek kregen, bleven daar maar zitten, ook al waren er bovenin nog duizenden plekken leeg. Het stoelnummer stond namelijk op het kaartje en dan moet je dat volgen. Heel vreemde mentaliteit daar. Wat dat betreft lijken Engelsen meer op Duitsers dan ze zullen toegeven. Ik denk alleen dat zo'n foute capo er niet gaat werken. Terecht, want die volksmenners zijn te fout voor woorden.

De wedstrijd zelf viel niet tegen. Ik had er weinig verwachtingen van en wilde eigenlijk geld inzetten op een 0-0, maar het was een goede keuze om dat niet te doen. Dit is nu de vierde keer dat ik Macclesfield aan het werk zag en dat is een heel positief voetballende ploeg. Ook nu kropen ze niet in hun schulp, maar gingen ze voor de 0-1. Oxford daarentegen had weer de betere voetballers. Gevolg was een open wedstrijd, met na 17 minuten de 1-0 voor Oxford. De eerste helft bleef het lekker op en neer gaan, maar goals vielen er niet meer. Wat er wel viel, waren grote mistbanken. Op sommige momenten kon je de overkant amper meer zien. Zou deze wedstrijd worden afgelast en een A-A (abandoned) worden? Dat zou een fitting tribute voor deze trip zijn.

In de tweede helft bleef de mist hangen, maar het werd niet erger. Zo zagen we Oxford nog een keertje scoren en de dikste spits van Engeland – Ricky Sappleton – de aansluitingstreffer voor Macclesfield maken. Dat laatste doelpunt was een heel vreemde, waarbij niemand door leek te hebben of hij nu zat of niet. Maar die zat er dus in. Het bleef uiteindelijk 2-1. Na het uitwisselen van telefoonnummers nam ik afscheid van de MILF en gingen we richting het standbeeld van de stier. Daar stond de uitgeshopte Eefje al te wachten. Als Haile Gebrselassie liepen we naar de auto, want hier in de file staan zou aanvoelen als een klisma kuur.

Het viel uiteindelijk allemaal mee, want we stonden wel erg gunstig geparkeerd. Na een vlotte rit stonden we bij de tunnel. Na een aantal vijven en nog meer zessen konden we eerder mee. Eenmaal in de terminal konden we dankzij netwerken van Eefje nog een tunnel eerder nemen en waren we zelfs voor middernacht thuis. Eindelijk zat het mee. Het was best een zware trip geweest (vooral mentaal) door al die P-P's, maar uiteindelijk was ik blij toch nog een wedstrijd te hebben gezien. Wintertrips ga ik echter voortaan pas laat boeken, want dit was toch wel een horror. Hopelijk hebben we vanaf volgend jaar weer gewoon kwakkelwinters, want die zijn toch wel erg fijn.



Het rapport

Het stadion:

Als je een liefhebber bent van oude stadions, ga dan niet naar Oxford. Het Kassam Stadium is geen ground voor de liefhebber. Het stadion heeft drie tribunes die nogal saai zijn. Ook aan de buitenkant is het weinig bijzonders. Enige leuke vind ik het standbeeld van de stier buiten het stadion. Helaas is dat beeld ook nog eens zwaargesponsord. Nee, het Kassam Stadium is geen topper.

De wedstrijd:

Op papier was het een saaie pot. Ik ken geen enkele vincker die geil wordt van Oxford v Macclesfield. Wij kozen deze pot ook mede, omdat het zo saai klonk. Dat leek ons wel een fitting tribute voor deze trip. Maar gelukkig maakte deze wedstrijd haar reputatue niet waar. Het was - vooral in de eerste helft - een erg leuk pot. Er ging veel mis, omdat er al lang niet meer getraind was, maar dat maakte het juist erg leuk. Best veel kansen en spektakel op het veld.

De omgeving:

Het oude stadion lag niet in de binnenstad, maar had tenminste nog een wijk om zich heen. Het Kassam Stadium lag op een verlaten, naargeestig science park. Er was dan ook niets te doen in de buurt. Daarnaast is er maar één toegangsweg, dus veel parkeerproblemen. Welke idioot heeft verzonnen om juist hier te bouwen, mag meteen ontslag nemen. Wat een dramaplek.

De sfeer:

Er waren weinig Silkmen meegekomen, vandaar dat ik weinig verwachtingen had. Dat bleek niet terecht te zijn, want de tribune achter de goal zit vol met fanatieke fans. Bij tijd en wijle was het erg luidruchtig. Het is niet vaak voorgekomen dat tijdens een gewone League Two er zoveel gezongen werd. Het zat ook erg vol, met bijna 10000 man en dat met maar honderd uitfans.

Overall:

Oxford United stond niet op ons lijstje, maar in de geest van de trip leek dit ons wel leuk om te eindigen. Het stadion was echt afgrijselijk, maar de wedstrijd en de sfeer waren goed. Alles bij elkaar is alleen deze pot wel een magere oogst. We hadden er op zeven gerekend, maar helaas zaten de weergoden ons dwars. Het zijn de mindere dingen van het vincken. Het vervelend was dat dit mijn eerste trip na die Schotland horror was. Hopelijk gaat de rest van het seizoen wat soepeler.



De statistieken

Oxford United v Macclesfield Town 2-1 (28/12/2010)

17. Simon Heslop 1-0

70. James Constable 2-0

82. Ricky Sappleton 2-1

Ground: Kassam Stadium, Oxford

Visits: 1

Season: 2010-2011

Comeptition: League Two

Position Oxford United: 16

Position Macclesfield Town: 10

Gate: 9440

Match Number in England: 130

Goals: 361

Line up Oxford United:

Clarke, Batt, Kinniburgh (84. Tonkin), Worley, Futcher, Heslop, Clist, Payne (58. Hall), Constable, Potter (89. Wright), MacLean

Line up Macclesfield Town:

Veiga, Brown, Morgan, Nsiala, (73. Sappleton), Reid, Bencherif (73. Hamshaw), Chalmers, Daniel, Bolland, Butcher, Barnett

Yellow Cards:

Futcher (Oxford United), Nsiala, Bolland (Macclesfield Town)



De foto's



Sneeuw = geen P-P in Oxford



Het stadswapen van Oxford, waar het logo van Oxford City op gebasseerd is



Een van de faculteiten in Oxford. Ik vermoed filosofie



Een verschrikt mannetje die een wedstrijd P-P ziet gaan



Een oud gebouw. Vinck



Gekke klok. Vinck



Universiteitsgebouw. Vinck



Voordat we naar Oxford United gingen, eerst even Oxford City vincken



Helaas zat het potdicht en hingen er overal haatbordjes dat je werd opgepakt als je binnen zou dringen



Maar gelukkig misten we er niet veel aan, want dit stadion is niet veel soeps



Goed, dat is het Kassam Stadium ook niet echt met z'n drie tribunes



Hoogtepunt vond ik dit kitsche standbeeld van een stier + stierenpiemel



Sympathiek gebaar van de club



De kantoren van de club, waar ook die vreselijk, ijdele stadionnaam opstaat



Oxford United heeft het ongezelligste clubhuis dat ik ken

Zie de hoofden van het publiek en je weet genoeg over de kwaliteiten van deze band



Buiten was het bal, met deze fanfare



En aan de andere kant van het stadion stond er nog een!



Daarnaast hadden ze een vuurspuwer



Een vrouw in een voetbal



Een levend standbeeld



En tenslotte een rendier op poten. Overentertainment daar in Oxford



De North Stand van buitenaf en dan heb je meteen alles gezien rondom het stadion



Hoogtepunt was deze gare turnstile



De South Stand, daar links zouden wij zitten deze middag



De Oxford Mail Stand, waar de fanatieke aanhang zat



De North Stand, waar dat stukje links voor de uitfans was



De mooiste tribune van allemaal is deze



Het oude stadion is nog niet vergeten



...



1962, het jaar waarin de club in de Football League werd gekozen



Heel foute reclame van de sponsor. Bridle gaan we voortaan boycotten



Ollie was tenminste authentiek met z'n pens



De fanatieke aanhang had een of andere tifo-actie gepland



Eindelijk, na drie dagen ons eerste potje voetbal



Gelukkig geen 0-0, want na een kwartiertje was het al raak



Feest op de tribunes



In de rust werd het ineens erg mistig



De mist leek zelfs het licht op te nemen. Een vreemd gezicht


 

 

© 2005 All Rights Reserved.