The Maryhill Magyars

Op deze site staan al stukjes over Celtic, Rangers, Queen’s Park en Clyde. Vreemd genoeg ontbreekt de vijfde en zeker niet de kleinste profclub uit Glasgow: Partick Thistle. Vandaag las ik dat zelfs de landelijke media interesse aan het tonen is in deze club, dus dan kan “Doing The 116” zeker niet achterblijven. De club heeft sowieso altijd mijn bijzondere interesse gehad, omdat ik hen – in tegenstelling tot Queen’s Park en Clyde – wel bewust heb meegemaakt in de SPL. Ik heb het ook altijd knap gevonden dat ze erin slaagden om als kleine club in Glasgow zich te handhaven tussen die twee grootmachten. De club richt zich vooral op mensen in de wijk en trekt toch altijd respectabele aantallen toeschouwers. Waar je over de functie van Queen’s Park als commercieel denkend persoon je vraagtekens kunt hebben, heeft Partick Thistle zeker een lokale functie.

Partick Thistle en namen is een vreemde combinatie, maar daarover later meer. Laten we eerst even kijken naar de naam zelf, want die dekt de lading absoluut niet. De club speelt viert dit jaar namelijk een jubileum: ze spelen namelijk exact honderd jaar niet meer in de wijk Partick. Destijds besloot het bestuur van de club namelijk om zijn stadion te verkopen en een stuk noordelijker in de wijk Maryhill te gaan zitten. Een voorstel om de club dan maar Maryhill Thistle te noemen haalde het niet, want het bestuur was bang dat ze dan hun achterban in Partick van zich zouden vervreemden. Tegenwoordig heeft de club daar amper meer fans, logisch ook want de lokale club voor mensen in Partick is Glasgow Rangers en niet Partick Thistle, aangezien Ibrox dichterbij ligt.

Zoals veel Schotse clubs is Partick Thistle ook stokoud. In 1876 werd de club opgericht om de mensen in Partick – destijds nog een onafhankelijk stadje naast Glasgow – ook kennis te laten maken met voetbal, hierdoor geïnspireerd door het destijds oppermachtige Queen’s Park. Partick Thistle bouwde al snel een reputatie op in het Glasgowse voetbalwereld door zijn ruige spel. Niet gek, aangezien Partick een stadje was waar ontzettend veel immigranten uit de Highlands woonden en Highlanders waren nu eenmaal niet de meest softe types. Overigens is Partick tot op de dag van vandaag het deel van Glasgow waar men het meeste Gaelic spreekt door die immigratie uit de Highlands. De connectie tussen de voetbalclub Partick Thistle en de Highlands is  er echter niet meer, mede door de verhuizing naar Maryhill in 1909.

Partick Thistle en successen is niet echt een gelukkige combinatie, maar toch is de prijzenkast van de club niet zo leeg als bij de gemiddelde Schotse profclub. Het eerste, en misschien wel grootste, succes van de club vond plaats in 1921. Partick Thistle haalde namelijk de halve finale van de Scottish Cup en mocht het opnemen tegen het sterke Heart of Midlothian. Meer dan 63.000 mensen kwamen op deze wedstrijd af, maar verlieten teleurgesteld het stadion na een saaie 0-0. De replay eindigde ook in 0-0, wat en verrassing was, want Hearts was dik favoriet. In de tweede replay werd de sensatie nog groter. Partick Thistle won namelijk met 2-0 en mocht in de finale uitkomen tegen het grote Glasgow Rangers. Om de Celtic niet achter te stellen, werd Celtic Park het strijdtoneel van deze finale. Uiteraard waren de Rangers de grote favoriet, maar die zaten middenin hun 25-jarige run (van 1903 tot 1928) waarin ze nooit de Scottish Cup wonnen. Ook dit jaar lukte het de Gers niet en Sandy Blair zorgde met zijn ene doelpunt niet alleen voor de Cup voor Partick, maar ook voor eeuwige roem. Vandaag de dag weet nog steeds iedere fan van de Jags wie Sandy Blair was.

Voor het volgende succes moeten we weer lang wachten, maar de derde plekken in de hoogste klasse – in 1948, 1954 en 1963 – waren toch geen verkeerde prestaties. De bronzen plak in 1963 zorgde er zelfs voor dat Partick Thistle in 1963/1964 in Europa mocht uitkomen. Het mooie is dat het Firhill Stadium van de club het eerste stadion was in Schotland wat Europees voetbal zag. In 1954 moest de Schotse kampioen Hibernian namelijk uitwijken naar Glasgow voor zijn wedstrijd en koos voor het knusse Firhill Stadium in plaats van Ibrox of Celtic Park. Dit wapenfeit halen de fans van Partick natuurlijk graag aan als ze in een pub aan de bar hangen met een Rangers- of Celticfan. Maar negen jaar later werd er dus door de Jags zelf een Europese wedstrijd gespeeld en dat ging meteen crescendo. Glentoran uit Belfast werd met 4-1 verslagen. In de volgende ronde ging Spartak Brno ook een kopje onder, maar de 3-2 overwinning bleek niet genoeg te zijn; in Tsjechië werd met 4-0 verloren en het boek “In Europa” mocht weer even dicht.

Ene Jock Stein zorgde voor flinke veranderingen in het Schotse voetballandschap. Celtic ging voor het eerst in veertig jaar weer regelmatig prijzen pakken en in 1967 ging zelfs de Europa Cup I naar Glasgow. Ook werden er negen titels op rij gewonnen, totdat de Rangers in 1975 een einde maakte aan die reeks. In 1971 was Celtic nog echt oppermachtig. Dat jaar zou de buiten de landstitel ook de Scottish Cup worden gewonnen. In de League Cup mochten ze – als titelverdediger -  uitkomen tegen Partick Thistle. Op papier een makkie, in praktijk een kansloze missie. Partick stond bij rust al met 4-0 voor en een donderspeech van Stein in de rust zorgde slechts voor één goaltje. De bookies hadden een goede dag, want op 4-1 voor Partick was door niemand ingezet. Voor de Jags zelf was deze bekerwinst (ondanks het lager in aanzien staan van League Cup in vergelijking met de Scottish Cup) het mooiste moment uit de clubhistorie. Ze hadden namelijk een van de beste teams van Europa – een aantal maanden hiervoor speelde Celtic nog de Europa Cup I finale tegen Feyenoord – weggespeeld.

Het jaar erop was er dus weer Europees voetbal te zien in het Firhill Stadium. Dit keer kwamen er Hongaren op bezoek in de vorm van Honved Boedapest. Goed, ze waren niet meer zo sterk als het team uit de jaren zestig, maar nog altijd een goede ploeg. Partick Thistle was dan ook kansloos en verloor tweemaal. Het leverde de ploeg wel de bijnaam “The Maryhill Magyars”, als knipoog naar de wedstrijden tegen deze Hongaren. Vooral oudere fans horen deze bijnaam liever dan het “The Jags”, die vandaag de dag vooral wordt gebruikt. Misschien wel logisch, want de oude bijnaam doet weer terugverlangen naar de tijden dat Partick Europees speelden, iets dat niet meer gebeurde sinds dat tweeluik in 1972. Op een kort avontuur in de Intertoto in 1995 na zijn ze ook niet echt meer in de buurt daarvan geweest.

Waar de oude knarren nog met plezier terugdenken aan de gloriedagen, zullen de fans die mid-twintig zijn met vrees terugblikken op het verleden. De club was namelijk in 1997 zo goed als failliet: er was geen geld meer, de club degradeerde naar de Second Division en alle spelers gingen weg. Dankzij een actie van de fans onder de naam ‘Save the Jags' werd de club gered en onder leiding van clublegende John Lambie – een heilige bij Partick -  werd sportief ook weer de weg omhoog ingezet. In 2001 werd eindelijk die nare Second Division verlaten en het jaar erop werd de club zelfs kampioen van de First Division. Twee jaar lukte het de Jags om zich daar te handhaven, maar daarna was het over. “what comes up, most go down” wordt wel eens gezegd en dat gold zeker voor Partick, want het jaar daarop zaten ze weer in de Second Division. Uiteraard werd deze degradatie meteen weer gevolgd door een promotie in 2006 door de Schotse variant van de “Heen en Weer” en in de First Division speelt Partick Thistle tot de dag van vandaag nog steeds.

Zoals ik in het begin schreef heeft Partick Thistle vooral een lokale functie, want de meeste fans wonen in Maryhill. Er is echter ook een opvallend feitje aan de club en dat is dat ze veel studenten hebben onder hun fans, dit omdat Maryhill dicht bij de universiteit ligt en er in de wijk veel studentenhuizen zijn. De flats die je achter de korte zijde ziet zijn ook studentenwoningen. Goed, meestal kijken ze van daaruit gratis naar de wedstrijden,  maar er zijn ook veel studenten die wel naar het stadion komen. Meestal zijn ze fan van een andere club, maar er zijn er toch ook relatief veel die blijven hangen. Partick Thistle heeft namelijk een erg ‘laid back’ imago en dat spreekt blijkbaar veel jongeren aan. Ook dat de club zich erg afzet tegen de Old Firm is iets dat mensen aanspreekt. Het bekendste lied in het Firhill Stadium gaat ook als volgt:

Hello,Hello,How do you do?
We hate the boys in royal blue,
We hate the boys in emerald green,
So fuck the pope and fuck the queen.

`