Het stadion:
Palmerston Park is een van de leukste stadions van Schotland. Een prachtige, oude Main Stand is het kroonjuweel van de ground. Daarnaast zijn er twee terraces achter de beide doelen (staan helaas op de nominatie om afgebroken te worden). De onoverdekte is al in ongebruik geraakt. De andere staantribune is gelukkig nog wel in gebruik. Deze is overdekt en bevat een klassieke gable. Meestal zie je die op de hoofdtribune, maar niet hier in Dumfries. De minste tribune is die tegenover de Main Stand. Dit is een 13-in-een-dozijn gevalletje. Een saaie tribune die uit de toon valt.
De wedstrijd:
Doordat Queen of South geen rivalen in de buurt heeft (Stranraer en Annan liggen dichtbij, maar zijn veel te klein om als vijand te dienen) is de wedstrijd tegen Ayr een soort surrogaatderby. Hij trekt meestal een flink aantal extra toeschouwers, maar die konden teleurgesteld thuisblijven.
De omgeving:
Naast het stadion ligt een ijshal en voor de rest liggen er vooral huizen rondom het stadion. Het leek niet zo'n rauwe voetbalomgeving, maar misschien dat het anders is als je er een wedstrijd bezoekt.
De sfeer:
Nadat deze wedstrijd en later ook alle alternatieven één voor één werden afgelast zakte de sfeer in de auto naar een dieptepunt.
Overall:
Ik vond het jammer dat Stalybridge Celtic werd afgelast, maar dat Queen of the South niet doorging vond ik echt heel jammer. Ik keek er echt naar uit om een goed gevuld Palmerston Park mee te maken. Het is nu al de tweede keer dat het me niet lukt om Queen of the South te bezoeken. De vorige keer door de regen en nu door de sneeuw. De weergoden willen me blijkbaar iets duidelijk maken. Toch ga ik het zeker nog een keer proberen, al was het maar om het cliché "driemaal is scheepsrecht" uit de kast te halen.