Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Racing Mechelen2

Het verslag

  

Geen Plezierke voor Lierke bij D’n Racing

 

Soms heb je dat in ineens. Je bezoekt een club en die raakt je. Het liefst wil je dan meteen terug naar die club om ze nog een keer te bezoeken. In België had ik dat eerder met Union St. Gilles, Royal Antwerp en Rupel-Boom. Anderhalf week geleden bezocht ik Racing Mechelen en die club had hetzelfde effect op mij. Meestal wacht je dan met de revisit, maar in het geval van Racing deed ik dat niet. De club speelde namelijk in de kwartfinale van de Beker van België, iets dat ze al jaren niet hadden bereikt. Sowieso komt het zelden voor dat derdeklasser de kwartfinale haalt, dus dit was wel een erg speciale wedstrijd. Het mooie was dat de tegenstander ook nog eens Lierse was, een club die op een steenworp afstand speelt en veel mensen zou meebrengen. Voor mij stond het daarom snel vast: ik zou binnen anderhalve week voor de tweede keer "D'n Racing" bezoeken.

 

Ik ging eens wat surfen op de matige website van D'n Racing. Uiteraard liep hij weer vast, maar uiteindelijk lukte het toch om informatie te krijgen omtrent de ticketverkoop. Dat was heel vervelende informatie, want het bleek dat de kassa's gesloten waren op de avond van de wedstrijd. Gelukkig heb ik zo mijn contacten in het Mechelse en via 1904 kwam ik toch aan kaartjes. Hijzelf zou ook meegaan. Niet om D'n Racing aan te moedigen (dat is lastig als Kakker zijnde), maar om Lierke Plezierke en Cavens Jeanet uit te schelden. Een nobel streven. Door de problemen die de Belgische politie heeft met Nederlanders en ik weinig zin had om weer opgepakt te worden, besloot ik met 1904 af te spreken in Rumst. Zodoende hoefde ik niet met mijn Nederlands kenteken Mechelen in en konden de nazi's me niet oppakken, aangezien ik incognito was.

 

De fobie van de Mechelse politie voor Nederlanders komt eigenlijk indirect door Joop Lankhaar. Deze cultheld (compleet met jaren-80 matje) was voor mij de grote onbekende van de Nederlandse selectie in mijn Panini-album van het EK 1988. Hij zag er erg cool uit, maar viel uiteindelijk buiten de selectie en zou blijven steken op die ene interland tegen Griekenland. Na het EK maakte hij de overstap van DS '79 naar Racing Mechelen. Daar was hij vijf jaar lang een erg gewaardeerde speler. Saillant genoeg ging hij na die vijf jaar twee seizoenen spelen voor Lierse SK, met iets minder succes. Jopie stapte ging daarom weer terug naar zijn oude liefde in Dordrecht. Daar zochten fans van Racing hem op, want die waren hem nog niet vergeten. Ziehier ook meteen de verklaring voor de vriendschapsband tussen "Dort" en "D'n Racing". Deze vriendschapsband gaat zelfs zo ver dat ze soms gezamelijk fans van andere clubs hooliganeren. Dat vind de politie weer minder, dus met een Nederlandse nummerplaat ben je vogelvrij verklaard in Mechelen. En dat allemaal dankzij de sympathieke Jopie. Ik was eigenlijk wel benieuwd of hij ook naar deze wedstrijd zou komen tussen zijn twee ex-clubs?

 

Bij het stadion aangekomen kreeg ik een deja-vu gevoel. Het was net of ik de dag ervoor nog was geweest. Het was wel wat balen dat ik mijn foto's opnieuw moest maken terwijl het donker was. Graag had ik die mooie façade van die hoofdtribune eens in het licht gefotografeerd. Misschien toch nog maar eens naar D'n Racing gaan terwijl er nog daglicht is. 1904 had weinig zin om in het anti-KV chalet te gaan. Ik wees hem wel even op het spandoek wat boven dat chalet hing waar "Ploeg van 't Stad" opstond. Tsja, tegen dat argument kon 1904 niets inbrengen. Niet dat ik iemand serieus zou nemen wiens nickname het oprichtingsjaar is van D'n Racing is, maar toch.

 

Aangezien ik de vorige keer niet op de hoofdtribune was geweest en we nu ruim op tijd waren wilde ik daar eens naar binnen gaan. Er stond een oud mannetje voor de ingang die me niet de moeilijkste leek. Dat was een grote misrekening. Zelden heb ik een ongemakkere figuur ontmoet dan hem. Ik mocht er absoluut niet in. Hij wees op zijn rode armband en wilde daarmee duidelijk maken dat hij het hier voor het zeggen had. Ik dacht meteen aan de nazi's, maar probeerde beleefd te blijven. Ik stelde nog voor dat hij dan mijn rijbewijs maar moest innemen, zodat hij er zeker van kon zijn dat ik terug zou komen. Hij was echter onverbiddelijk; ik mocht er niet in. Vreemd, want foto's van het interieur van het Oscar Vankesbeeckstadion zouden alleen maar bijdragen aan meer Racing-promotie op mijn site.

 

We lieten de kruk maar achter ons en gingen onze tribune op. Ditmaal stond ik op de paddock voor de hoofdtribune. Naast ons stond er een hele tifogroep "De Kapelse Racing Vrienden" genaamd. Veel groen en wit dus op de tribune. Met mijn Celticsjaal viel ik niet uit de toon. 1904 begon zich ongemakkelijk te voelen, want die was bang dat bekende Racingers hem zouden herkennen en hem muilperen zouden geven. Dat viel mee en hij herkende zelfs mede-kakkers op de tribune. De haat tegen Lierse zit toch een stuk hoger dan de haat tegen Racing. Misschien komt het doordat de derby niet zo vaak wordt gespeeld. Het blijft jammer dat ik die destijds heb gemist doordat ik zelf moest voetballen. Ik herinner me wel de beelden van de hekken die gesloopt werden. Die hekken zijn nu helemaal verdwenen. Het lijkt me dan ook erg sterk dat een eventuele Mechelse derby in de halve finale hier zomaar gespeeld zou mogen worden.

 

Voor de wedstrijd kwamen er allerlei figuren het veld op om de aftrap te verrichten. Cultheld en Racing-voorzitter Edmond Philps was er natuurlijk bij met zijn groen-witte Vikingmuts, terwijl ook de zanger van "De Kreuners" erbij was. Dat is schijnbaar een grote fan van Lierse. Daarna was het tijd voor de spelers om het veld op te komen. Helaas viel het begeleidende vuurwerk tegen. Dat heb ik wel eens meer gezien in België. Wat wel een mooi gezicht was, waren de vele fans. Het stadion zat echt redelijk goed vol. Normaal trekt Racing zo'n mannetje of duizend, maar nu waren het er wel zesduizend en ook de flat achter de goal stond vol met mensen die wel zin hadden in een cupavondje. Ik kon me niet voorstellen dat hier eigenlijk nog vierduizend man bij kunnen, maar ja op die oude terracing kun je natuurlijk goed proppen.

 

Terwijl ik weer van het stadion aan het genieten was vroeg ik me af of er ooit een vierde tribune heeft gestaan. Achter het ene doel staat namelijk geen tribune, maar is er een parkeerplaats. Jammer, want dat zou het stadion helemaal afmaken. Terwijl de teams aan het spelen waren viel me op dat er bij Lierse zoveel grote namen in het team stonden. Vladan Kujovic, Jurgen Cavens en Tomasz Radzinski zijn toch spelers die elders een goede naam hebben opgebouwd. Het is duidelijk dat de Egyptenaren maar een doel voor ogen hebben en dat is kampioen worden. De bekendste naam bij Racing is, mede door zijn bekeroptreden, keeper Clepkens. Zijn status werd alleen maar groter doordat hij na zijn heroïsche penalty tegen Waregem werd ontslagen. Clepkens is deze dagen misschien wel de bekendste werkloze van België of Yves Leterme moet ook nog steeds geen baan hebben.

 

De eerste helft was er eentje van angst. Lierse speelde ultradefensief, maar kwam er soms gevaarlijk uit met Radzinski. Racing leek niet echt te beseffen dat ze hier echt een kans hadden, want vooral in het begin leken ze onder de indruk te zijn van alles. Het gevolg van dit alles was een logische 0-0 met rust. De laatste tijd heb ik weinig geluk qua goals met de wedstrijden die ik bezoek. In mijn laatste drie wedstrijden zag ik welgeteld twee doelpunten en vandaag leken er opnieuw niet veel bij te komen. Uit frustratie probeerde ik opnieuw de hoofdtribune op te komen en ditmaal lukte het me wel om langs de "beveiliging" te glippen. Eindelijk kon ik wat foto's maken van het mooie antieke interieur van de hoofdtribune. Ik kon zelfs gewoon een bar binnenlopen en de tribune opklimmen. Het doel van het ongemakke figuur was niet geslaagd, want ik had de foto's die ik wilde.

 

In het begin van de tweede helft was Lierse opnieuw de beter ploeg, maar echte heel grote kansen kregen ze niet. Lierse viel vooral op met zeuren tegen de scheidsrechter. Continue waren ze om kaarten aan het vragen, tot op het irritante af. Mijn antipathie voor Lierse werd er alleen maar groter door, terwijl ik echt begon mee te leven met Racing. Voormalige Lierse-trainer Regi van Acker doet dan een gouden wissel door ene Elayadi in te brengen. Racing lijkt ineens de schroom van zich af te schudden door de spectaculaire voetballer in te brengen. Helaas lukt het Racing niet om te scoren, hoewel het hele stadion een kwartiertje voor tijd denkt dat Calicchio de 1-0 binnenkopt. Die bal was echter naast, wat ervoor zorgt dat de Lierse-fans de Racinger gaan uitdagen. Die pikken dat niet en bij de hekken ontstaan er wat opstootjes. Altijd mooi, die randactiviteiten bij het voetbal. Om een of andere reden kreeg Racing wel een corner, terwijl de bal duidelijk niet door een Lierse-speler is geraakt. Het mooiste komt dan, want de corner wordt door Calicchio tot doelpunt gepromoveerd. 1-0 voor D’n Racing en het is een gekkenhuis op de tribune. Ik was oprecht heel blij met dit doelpunt, zo erg begon ik voor Racing te worden als zogenaamde “neutral”.

 

Het gevolg van dit doelpunt was dat alle klassiekers door het Racing-publiek van stal werden gehaald, van “Iedereen is bang voor Mechelen-Noord” tot mijn persoonlijke favoriet “Tis Groen, Tis Wit, Tis Beter dan Madrid, Tis D’n Racing”. Dit was genieten geblazen. Lierse was aan het wankelen en Racing moest er eigenlijk nog eentje bijleggen om een stuk zekerder naar Lier te kunnen reizen volgende week. De kansen kwamen, maar helaas werden ze alledrie om zeep geholpen. Terwijl iedereen zich had neergelegd bij de 1-0 leek Lierse onterecht op 1-1 te komen. Een voorzet van Lierse werd door Cavens in het doel gekopt. Volgens mij was het geen buitenspel, maar de scheidsrechter dacht daar anders over. Het doelpunt werd afgekeurd en toen werd helemaal duidelijk dat Lierse de übercalimero club is. Spelers gingen huilen bij de scheidsrechter, terwijl de “fans” van Lierse een deel van de afrastering en een reclamebord sloopten. Ook trainer Helleputte had zijn eierdopje op en ging als een klein kind staan huilen. Terecht dat hij eruit werd gestuurd. Wat een huilebalken bij elkaar, met Cavens voorop. Die bleef maar zeuren. Het Racing-publiek liet met een massaal “Cavens Jeanet” duidelijk horen hoe zij over zijn gezeur dachten.

 

Na het afgekeurde doelpunt kwamen er niet echt grote kansen meer. D’n Racing had opnieuw gestunt en wat is het toch jammer dat de KBVB er door middel van een heen- en terugwedstrijd voor hebben gezorgd dat verrassingen tot een minimum worden beperkt. Stiekem hoop ik dat Racing het kan vasthouden in Lierse en laat ze dan KV Mechelen loten. Dat zal dan mijn derde bezoekje aan het Oscar Vankesbeeckstadion worden in een korte tijd, want qua amusement zal die wedstrijd helemaal mooi zijn. Aan de andere kant zou een bekerfinale tussen beide Mechelse clubs ook wel mooi zijn. Na de wedstrijd gingen we nog even kijken bij de hooliganactiviteiten buiten het stadion. Ik kon zodoende wat onduidelijke hooliganfoto’s maken, maar op een gegeven moment hadden we het wel gezien. 1904 dropte me weer in Rumst en tevreden reed ik terug naar Tilburg met de klassieker “Tis Groen, Tis Wit, Tis Beter dan Madrid, Tis D’n Racing” in mijn hoofd.



De foto's


 

 

© 2005 All Rights Reserved.