Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Raith2

Het verslag

       

 

Zitten op een stukje historie

 

Ik heb Celtic in bijna elk SPL-stadion al zien spelen, dus is het elk jaar weer hopen op een leuke uitwedstrijd in de Scottish Cup. Vorig jaar had ik geluk, met Peterhead away. Dit jaar was het opnieuw raak. Raith Rovers. In Kirkcaldy! In 2009 was ik al eens op Stark’s Park. Destijds voor de derby tegen Dunfermline, die al bijna tien jaar niet gespeeld was. Het was een heerlijke wedstrijd. Stark’s Park vond ik ook een mooi stadion. Het is een van leukste stadions uit de lagere divisies. Met name die hoofdtribune is pure porno. Stark’s Park komt wat mij betreft net onder "The Big Three": Cappielow Park van Greenock Morton, Somerset Park van Ayr en Palmerston Park van Queen of the South. Celticop Stark's Park zien spelen leek me daarom wel heel erg leuk.

 

Het werd nog mooier toen de wedstrijd naar de zondag werd verschoven. Ideaal, want op zaterdag was het Cowdenbeath v Partick Thistle. Een mooi weekend in Fife lag in het verschiet. Maar natuurlijk ging Cowdenbeath, als zowat de enige wedstrijd in Schotland, P-P. Gelukkig was Montrose ook erg leuk om te vincken en stiekem moet Cowdenbeath een onvinckbare ground blijven. Gelukkig kwam het tweede deel van het tweeluik niet in gevaar. Ik had namelijk erg veel zin om Raith weer te bezoeken en Celtic weer eens aan het werk te zien. Dat was er dit seizoen nog niet van gekomen, dus het werd weer eens tijd.

 

Raith Rovers dus. Een oude club. Uit 1883 komen ze en sinds 1891 spelen ze al op Stark’s Park, in de volksmond ook wel San Starko genoemd. Het hoogtepunt van het stadion is de briljante Main Stand, uiteraard ontworpen door grootheid Archibald Leitch. Het is een heel aparte tribune, want hij is in de vorm van een L en bestrijkt niet de hele lange zijde. De tribune is overigens niet alleen te danken aan Leitch, maar ook aan aanvaller Alex James. James werd in 1925 namelijk verkocht aan Preston North End voor een groot bedrag. Die transfer zorgde ervoor dat Raith het geld had om de tribune te laten bouwen. Eigenlijk hadden ze hem de Alex James Stand moeten noemen. James zelf ging in 1929 naar Arsenal en werd daar een legende. Bergkamp werd vaak met hem vergeleken in de tijd dat hij voor The Gunners speelde.

 

Raith Rovers is een club die al lang in de Schotse Football League speelt. In 1902 werden ze als eerste club uit Fife (voetbal was tot die tijd vooral groot in West-Schotland) gekozen om mee te doen. Tot aan midden jaren zeventig was Raith een jojo-club die tussen de hoogste en de tweede divisie. Beste prestatie was een derde plek, achter Celtic en Rangers, in 1922. Een decennia eerder, in 1913, speelde Raith voor het eerst (en laatst) de finale van de Scottish Cup. Helaas won Falkirk met 2-0. Daardoor is de League Cup van 1995 de enige hoofdprijs die de club won. Celtic werd na penalty’s verslagen op Ibrox en Raith Rovers ging Europa in. Vikungur Gota en IA Akranes werden verslagen, waarna Bayern München uit de koker kwam rollen. "Thuis" (niet op Stark’s Park, maar Easter Road) werd er met 0-2 verloren, maar in München stond Raith bij rust met 0-1 voor. Uiteindelijk werd het 2-1. Een jaar later kwam Bayern naar Kirkcaldy om het verbouwde Stark’s Park te openen. Het werd 1-0 voor Raith.

 

De jaren 90 waren mooie jaren voor The Rovers. In 1993 en 1995 werd Raith Rovers kampioen van SFL1 en in totaal speelde de club drie seizoenen op het hoogste niveau. Sinds de degradatie in 1997 heeft Raith nooit meer in de SPL gespeeld. Het is ook een echte SFL1-club. De spotlights stonden sinds de wisseling van het millennium niet meer op Kirkcaldy gericht, op één periode na. In 2004 bood Claude Anelka, inderdaad de broer en zaakwaarnemer van, zich aan bij allerlei clubs. Hij wilde de club die hem zou aanstellen als manager 300.000 pond geven. Raith, in geldzorgen, hapte toe. Anelka haalde een heel elftal spelers uit de lagere Franse divisies, verloor zowat alle wedstrijden en vertrok tijdens het seizoen. De spelers vertrokken ook, maar Raith was niet meer te redden en degradeerde met slechts 16 punten aan het eind van het seizoen.

 

Anelka was weg en zou nergens meer aan de bak komen, maar Raith zat met flink wat schulden. Daarnaast wilde de eigenaren van de club het stadion verkopen en er huizen neerzetten. De fans vochten voor hun club en de ‘Reclaim the Rovers’ campagne had veel succes. Bekende fans, zoals voormalig Premie Minister Gordon Brown, zetten hun schouders er onder en in december 2005 was Raith Rovers weer in handen van mensen die het beste voorhadden met de club. Het duurde nog tot 2009 voordat de club weer promoveerde naar SFL1, maar de club en het stadion waren veilig. Dit is nu het vierde seizoen op dit niveau. Raith is een semiprofclub die niet als doel heeft om te promoveren, maar in 2011 gebeurde het bijna. Samen met aartsrivaal Dunfermline streden ze lang om de titel. Uiteindelijk werden het The Pars. Dit jaar zal de club, waarschijnlijk, veilig in de middenmoot eindigen.

 

Voor Celtic is dit een raar seizoen. Nu Rangers P-P is, is er eigenlijk weinig te winnen. Van Celtic wordt verwacht dat ze gewoon alles winnen dit jaar en iedere nederlaag wordt als een blamage gezien. De uitschakeling in de League Cup door St. Mirren was niet meer dan een kleine ramp. Gelukkig hebben The Bhoys een geweldig Europees seizoen, waardoor er toch een positieve vibe rondom de club heerst. De SPL-titel lijkt een zekerheidje en als ook de Scottish Cup wordt gepakt, is het seizoen zeker geslaagd. Om die Scottish Cup te winnen, moest eerst Raith opzij worden gezet. Een lastige hobbel op papier, want het veld in Kirkcaldy was loodzwaar en een uitpot bij een vechtploeg is altijd lastig.

 

SJ en ik hadden overnacht in Beveridge Park Hotel, een hotel aan de rand van, hoe kan het ook anders, Beveridge Park. Aan de andere kant van het park ligt Stark’s Park, dus qua locatie kon het niet veel beter. ’s Avonds waren we nog even op stap gegaan in Kirkcaldy en het stadje leek niet zo beroerd als ik dacht. Dat veranderde toen we ’s ochtends even over de boulevard gingen lopen. Termen als desolaat, naargeestig, troosteloos, triestig en pure ellende kwamen in me op. Zelden heb ik zo’n nare boulevard gevinckt. Dit leek wel op Cleethorpes. Volgens een bordje op de boulevard lag het aan het voeren van meeuwen, maar ik denk dat de oorzaak wat dieper ligt.

 

Het centrum viel me overigens wel mee. Kirkcaldy heeft een hele lange High Street (6,5 kilometer lang). Zo lang zelfs dat de stad daarom bekend is in Schotland. “The Lang Toun” is de bijnaam van Kirkcaldy en The Langtonians van de inwoners van de stad. Ik vind het altijd mooi dat veel Schotse steden door een bepaalde industrie groot zijn geworden. Zo was Kirkcaldy van halverwege de 19de eeuw tot en met de jaren zestig van de 20ste de linoleumhoofdstad van de wereld. Helaas is linoleum niet meer zo populair en zijn veel fabrieken op de fles gegaan door de concurrentie uit de lageloonlanden. Gelukkig staat de Forbo-fabriek er nog wel en dat is nog altijd een wereldspeler. Gelukkig maar, want er hoort linoleum in Kirkcaldy gemaakt te worden.

 

Weer teruglopend naar het stadion viel me op dat er erg veel gesloten is in Kirkcaldy. Ligt dat ook aan de meeuwen, stadsbestuur? Zelfs die leuke Stark’s Bar is P-P. Erg jammer, want daar hingen wel wat juweeltjes aan de muur. Na wat foto’s te hebben gemaakt, besloten we naar binnen te gaan. Lekker genieten van de build up naar de wedstrijd en wat rondlopen. De Main Stand is bijna 90 jaar en dat was wel te merken. Het was heerlijk oude meuk. Helaas hadden ze een deel van de oude stoeltjes vervangen door lelijke plastic dingen. Nog minder was dat we juist daar zaten. Maar ja, om op zo’n stokoude tribune te mógen zitten was eigenlijk al een hele eer. Hier hebben mannetjes Jim Baxter (God bij Rangers) en Ian Porterfield (God in Sunderland) zien debuteren. Hier waren mensen getuige van legendarische overwinningen, dramatische nederlagen en prachtige derby’s. En daar mocht ik nu zitten. Stiekem toch wel genieten.

 

Een nadeel van het zitten op deze oude tribune, is dat we hem nu niet goed konden zien. Gelukkig had ik dat de vorige keer al gedaan. Dit keer was ik allang blij dat ik aan kaartjes kon komen en de tribune interesseerde me niet. Ga je zelf een keertje naar Raith, kies dan de South Stand. Dan heb je een mooi uitzicht op de Main Stand én de arbeidershuisjes die achter de tribune liggen. Dat is geen uitzicht meer, maar pure poëzie. Ik denk niet dat je ergens in de UK meer oogverwennerij hebt dan hier in Kirkcaldy vanaf de South Stand. Wat geen verwennerij was, waren de pies. Het was een of andere lauwe variant met dubieus “gehakt” erin. Ik weet zeker dat er flink wat gare Roemeense paarden in waren verwerkt, want het smaakte knap beroerd.

 

Ondertussen was het helemaal volgelopen. Om ons heen zaten ook veel fans van Celtic, die geen kaartje voor het uitvak hadden kunnen krijgen. De Langtonians om ons heen geloofden wel in een stunt voor hun club. Maar ze kwamen bedrogen uit. Celtic was de eerste helft al een stuk sterker en in de tweede helft werd dat ook omgezet in doelpunten. Eigenlijk heb ik geen moment in de rats gezeten dat Celtic zou verliezen en dat is wel eens anders geweest. Het was geen spannend potje, maar wel vermakelijk. Leuke rebelsongs vanuit het uitvak, ik zag Celtic weer eens live aan het werk en ik zat in een mooi stadion. Dat zijn de betere manieren om een zondagmiddag door te brengen. Stark’s Park heb ik zeker niet voor het laatst gezien. Daarvoor is het veel te mooi.



Het rapport

Het stadion:

Ondanks dat Stark's Park flink gemoderniseerd is, behoort het nog altijd bij een van de leukste stadions van Schotland. Die Main Stand is, in mijn ogen, de mooiste tribune in de UK die nog rechtop staat. Hij is stokoud en heeft nog van die klassieke letters aan de buitenkant. De faciliteiten zijn een drama, maar dat zie ik juist graag. Het meest bijzondere is dit knik in de tribune. Die maakt hem zo bijzonder.

De wedstrijd:

De wedstrijd was eigenlijk nooit een echte wedstrijd. Celtic was veel te sterk en won vrij simpel met 0-3. Voor mij niet erg, want ik zie The Bhoys graag winnen. Het grote verschil met vorig jaar, toen Celtic met 0-3 won bij Peterhead, was dat Raith er niet echt voor leek te strijden. Ze waren allang blij dat ze deze wedstrijd mochten spelen, leek wel.

De omgeving:

Rondom het stadion lopen is puur genot. De huisjes naast het stadion, de hoogteverschillen, de oude spoorbrug, het obscure tunneltje en de nabijheid van de zee. Eigenlijk klopt alles bij Raith Rovers. Doordat het stadion vrij hoog ligt, kun je het zelfs vanuit de troosteloze boulevard goed zien liggen. Qua locatie is Stark's Park echt perfect.

De sfeer:

Niet alleen op het veld bepaalde Celtic wat er gebeurde, ook op de tribunes. Natuurlijk was het hele uitvak uitverkocht, maar ook in de thuisvakken zaten fans van Celtic. Er is weinig haat en nijd tussen beide clubs, dus dat was geen probleem. Er werd veel gezongen door de meegereisde Bhoys en dat was wel genieten.

Overall:

Stark's Park was het twaalfde Schotse stadion waar ik Celtic heb zien spelen en dat is wel een van de mooiste tot nu toe. Het stadion van Raith is echt geweldig en om daar Celtic te zien spelen, was wel erg bijzonder. Het was een makkelijke overwinning voor The Bhoys. Het lijkt erop dat de jinx, dat ik Celtic nooit zie winnen, is verdwenen. Gelukkig maar.



De statistieken

Raith Rovers v Celtic 0-3 (03/02/2013)

56. Kris Commons 0-1 (pen.)

83. James Forrest 0-2

86. Charlie Mulgrew 0-3 

Ground: Stark's Park, Kirkcaldy

Visits: 2

Season: 2012-2013

Competition: Scottish Cup (Fifth Round)

Position Raith Rovers: 6 (SFL1)

Position Celtic: 1 (SPL)

Gate: 7144

Match Number in Scotland: 44

Goals: 143

Line up Raith Rovers:

McGurn, Thomson, Malowne, Mensing, Ellis, Anderson (74. Spence), Smith (65. Anderson), Walker, Hamill (90. Callachan), Graham, Clarke

Line up Celtic:

Zaluska, Matthews, Wilson, Mulgrew, Lustig, Commons (75. Stokes), Ledley, Kayal (60. Brown), Wanyama, Watt (60. Forrest), Hooper

Yellow cards:

Thomson (Raith Rovers), Wanyama (Celtic)



De foto's

En we zijn er: Kirkcaldy oftewel The Long Toon

En die bijnaam danken ze aan de lange High Street

Ze zijn er trots op Schots te zijn

En in de verte ligt het stadion al

Van Kirkcaldy zelf wordt je niet zo vrolijk. Hier illegale lozingen in de zee

Een zéér droevige boulevard

'

Aan het einde van die boulevard wordt het niet veel beter of je moet een roestvincker zijn

Maar hier ligt ahet aan: de enge meeuwen van Kirkcaldy. Duivels zijn het

De meeuwen hebben waarschijnlijk dit bankje gesloopt

Gat in de dijk? Oorzaak: meeuwen

Dankzij die meeuwen is deze tapijtzaak ook P-P

En ook dit is dicht dankzij die beesten

Ooit een gezellig Lounge Bar, maar nu P-P dankzij hanggroepmeeuwen

Gezellig naar The Underground? Vergeet het maar, ook dicht dankzij de meeuwen

Hier zat ik de vorige keer nog, maar meeuwen hebben de boel gesaboteerd

Gelukkig was deze Raith-bar nog wel open

En kwam Stark's Park dichterbij

Wel moet je dan nog door een Millwalliaans tunneltje

Geweldig zicht op het stadion

Deze Main Stand is toch wel heel erg fapfapfap

South Stand, voor de thuisfans

Bricked up turnstiles

Hier zijn duizenden fans naar binnen gegaan

Mooie façade

Voor de bobo's

Weken voor de wedstrijd was deze al stijf uitverkocht

De clubshop was A-A

Gelukkig verkochten ze buiten merchandise

De Railway End is nog altijd gesloten

South Stand

Main Stand

Met geweldige gable

Wel een gek logo, met zo'n dier dat een autostuur vasthoudt

De paddock voor de Main Stand

Stokoud stoeltjes stonden er op een deel van die geile tribune

...

...

De spelerstunnel

Die huisjes net naast Stark's Park zijn zo geweldig

Cliché doedelzakband

Neil Lennon kwam al vroeg de boel inspecteren

Murdo McLeod, ex-Celtic en tegenwoordig pundit

Vrolijke mascotte

Langzaamaan begon het vol te lopen

Onder begeleiding van doedelzakken kwamen de spelers het veld op

Volle South Stand

Uiteraard ook een volle North Stand

En ook de Main Stand was uitverkocht

Mogelijkheid op een kans voor het veel sterkere Celtic

Veel Schotser ga je het niet krijgen: mannetjes die Bovril drinken

Deze Gluurbuur keek lekker gratis mee

Nogmaals de Main Stand (begint het op te vallen dat ik die wel heel erg geil vind)

Penalty voor Celtic

En doelpunt. Wedstrijd is gespeeld

Gekkenhuis

Hier kunnen ze het niet meer kanaliseren en een van die mannetjes loopt het veld op

En dat was het dan weer. Met de grote stroom op weg naar de auto


 

 

© 2005 All Rights Reserved.