Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

RW Essen2

Het verslag

    

Wieder kein Sieg für die Essener

 

Dankzij mijn site heb ik contact met lieden van diverse pluimage. Een van die personen is Danny Last, van de site EFW. Na regelmatig mailcontact kwam hij ineens met het voorstel om een voetbalweekend via zijn site te regelen, met Tilburg als locatie. Uiteindelijk kwamen er dertig man over voor een weekend vol met voetbal. Te beginnen met FC Den Bosch v Fortuna Sittard op vrijdag, de dubbel Rot-Weiss Essen v Preussen Münster en Vitesse v Heracles op zaterdag en Willem II v Heerenveen op zondag. Aangezien ik me hier vooral richt op buitenlandse wedstrijden (ik ben een omgekeerde xenofoob), maak ik alleen een verslagje van RWE v Preussen Münster, een wedstrijd die ik afgelopen seizoen ook al zag, maar dan in Münster. Dat was een leuke belevenis, dus ik ging graag de return bekijken. Sowieso was ik benieuwd hoe het stadion er nu uit zou zien. Ze waren namelijk al begonnen met verbouwingen.

 

De dag ervoor was de aftrap geweest met de wedstrijd van Den Bosch. Op het perron waren er zelfs nog problemen met de hooligans van de Bossche club, die daarna uit frustratie twee stelletjes Fortunezen aanvielen die ongeveer 16 jaar waren. Wat een laffe honden. FC Den Bosch heeft een goede indruk gemaakt bij die Engelsen. ’s Avonds draaide de Tilburgse horeca overuren met al die bezoekers in de stad. Verrassend was het dan ook dat iedereen ’s ochtends weer op tijd paraat stond bij Hotel Cental waar de bus stond die ons naar Essen zou brengen. Ik hoorde veel geklaag over het hotel en kon me er wel iets bij voorstellen. Zelf heb ik daar een tijdje in de spoelkeuken gewerkt en de term “pauper” dekt de lading niet echt. Het is veel slechter daar tegenover het station. Ga er niet alleen nooit slapen en eet er ook nooit wat als je niet ziek wilt worden.

 

De busreis naar Essen verliep vlotjes. Voor het stadion stikte het van Polizei en die stonden wel vreemd te kijken toen er opeens een Nederlandse bus aankwam. Nog vreemder keken ze toen er ineens allemaal mensen uitstapten die Engels praatten. Gelukkig had Danny contact gelegd met de maatschappelijk werker van RWE, die kon het uitleggen en wij konden aan de bratwursten. Dat is toch echt iets dat ik mis in Engeland. We werden door het mannetje ook uitgenodigd om naar de bar te komen die in het stadion zat. De lokale hooligans waren daar minder blij mee en vonden dat de maatschappelijk werker hen eerst had moeten inlichten. Die vond dat echter onzin en zei dat hij vond dat hooligans zichzelf vaak belangrijker vonden dan ze waren. We konden dus gewoon blijven.

 

Het was best gezellig in het barretje. Toch leuk om op een plek te komen waar je normaal niet zo snel komt als voetbaltoerist. Het RWE-mannetje kwam er achter dat ik wel iets van de geschiedenis van de club wist en nam me mee naar de catacomben van het stadion. Ik stelde me erop in dat ik ieder moment verkracht zou kunnen worden, toen hij ineens een dubieuze gang liet zien met een gordijn ervoor. Daar achter was echter het walhalla voor de RWE-fan. Allerlei memorabilia van de club en tegenstanders lag daar opgeslagen. Ik zag zelfs een vaantje van het oude Beerschot en baalde dat de Antwerp-fans nog in de bar hingen. Die hadden dat zeker wel gewaardeerd. Er hingen zelfs nog relikwieën uit 1955, het kampioensjaar. Als geschiedenisliefhebber was dit wel heel erg genieten. Het mannetje vertelde dat hij een museum wilde inrichten als de verbouwing van het stadion klaar was. Ik kom dan nog graag een keer terug.

 

Het begon ondertussen richting de aftrap te kruipen en tijd om de tribune eens op te gaan. Onderweg nog wat bratwursten wegwerkend gingen we de terrace achter de goal op. Het ziet er leuk uit zo’n grote statribune, maar het is nogal een survivaltocht om uiteindelijk bovenin te komen. Het overzicht was er wel erg goed net zoals de wedstrijd. Er gebeurde ontzettend veel. Wat dat betreft was het een echt derby, met smerige overtreding en misselijkmakende schwalbes. Beide clubs hadden echter een goede keeper op doel staan en zo gingen we met 0-0 rusten. Verveeld had ik me geen moment. Ook op de tribunes gebeurde genoeg. De lange terrace aan de lange zijde was gedeeltelijk afgebroken, maar toch hadden de uitfans nog een groot deel gekregen. Preussen Münster had zo’n 2500 man mee, die zich continue lieten horen. Ook in ons vak was de sfeer goed. Het voelde aan als een echte derby en dat is altijd goed.

 

De tweede helft begon goed en al na drie minuten scoorde RWE de 1-0. Zou het dan eindelijk gebeuren? Ik heb RW Essen al vier keer zien spelen, maar nooit zien winnen. Sterker nog ik heb de Essener alleen maar zien verliezen en dat is toch wel jammer, want het is toch wel mijn favoriete Duitse club geworden. Nu leek het goed te komen, want na het doelpunt kregen de rootd-witten nog enkele kansen om de voorsprong uit te breiden. Helaas leverde dat geen goal op en om maar eens een open deur in te trappen “als je hem zelf niet maakt, maakt de tegenstander hem wel”. Dat gebeurde nu ook en nog clichématiger was dat hij op z’n Duits in de derde minuut van de blessuretijd viel. Ene Pollok (leuke naam, want zo heet een voetbalclub uit Glasgow ook) scoorde hem en zette het uitvak in vuur en vlam. Wéér geen overwinning voor RWE. Jammer. Het ziet er naar uit dat ze het nieuwe stadion als vierdeklasser gaan betrekken.

 

De Engelsen hadden ook genoten van de wedstrijd, die achteraf de beste bleek te zijn van het weekend. ’s Avonds gingen we namelijk naar Vitesse v Heracles en dat was niet veel. De Heraclieden wonnen makkelijk en het hoogtepunt van de wedstrijd was een spandoek ter ere van de overleden Afrikaanse vechtarend Hertog. Op het spandoek stond “Hertog, You’ll Never Fly Alone”. Geniaal. Ook in het programmaboekje was de poster in het midden niet voor een speler, maar voor een actiefoto van deze vogel. De Engelsen begrepen er niets van en vonden het stadion ook al niets. De volgende dag hadden ze het meer naar hun zin bij Willem II v Heerenveen. We wonnen met 4-1 en dat na een zaaddodende eerste helft. Het eerste EFW was erg geslaagd en zal volgend jaar plaatsvinden in Boedapest. Ik hoop dat ik er dan weer bij kan zijn, want dat lijkt me weer een mooie trip te worden.



De foto's

Deze brug liet zien dat we RWE-territorium naderden

Er was veel Polizei aanwezig voor deze wedstrijd

Onze tribune, de Osttribüne

En hier de Südtribüne vanaf de zijkant

Een spijkerjack en een te grote spijkerbroek, de cliché Duitser

Deze reus trok veel aandacht. Minstens 2.20 meter

De Südtribune

De Nordtribüne, met links de meegereisde Münsterfans

Beide teams komen op. Zal ik eindelijk RWE eens zien winnen?

De Polizei begint nu al zenuwachtig te worden

Toch wel een mooi gezicht, zo'n vol uitvak

Onze tribune en ook deze Südtribune zat redelijk goed vol

De wedstrijd staat op het punt om te beginnen. Op de achtergrond een woestenij

En er kwam nog meer Polizei. Buiten filmen en bratwursten eten deden ze niet veel

Zelfs na de 1-0 bleven de Essener de meest aanvallende partij...

... maar toch kregen ze het deksel op de neus. Hier de feestende Münster-mannetjes

Een trip zonder lichtmast? Onmogelijk


 

 

© 2005 All Rights Reserved.